1643 ж. Англия азамат соғысы: Лансдаун шайқасы. Корольшілер жеңіске жетіп, парламенттік әскерлерді шегіндірді, бірақ көп шығынға ұшырады. Бат қаласы маңында болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1643 жылғы ағылшын азаматтық соғысы шайқасы
1643 English Civil War battle
Лансдаун немесе Лансдаун шайқасы, Англияның Сомерсет графтығындағы Бат қаласының жанындағы Лансдаун төбесінде 1643 жылдың 5 шілдесінде болды. Лорд Хоптон басқарған роялистер сэр Уильям Уоллер басқарған парламенттік әскерлерді төбедегі орналасқан жерінен кері шегінуге мәжбүр еткенімен, олар өздері көп шығынға ұшырады және бұзылып, оқ-дәрісі таусылды. Осының салдарынан жараланған Хоптон қызметтен шеттеуге мәжбүр болды.
The First English Civil War battle of Lansdowne, or Lansdown, was fought on 5 July 1643, at Lansdowne Hill, near Bath, Somerset, England. Although the Royalists under Lord Hopton forced the Parliamentarians under Sir William Waller to retreat from their hilltop position, they suffered so many casualties themselves and were left so disordered and short of ammunition that an injured Hopton was forced to retire.
Кіріспе
1643 жылдың мамыр айының соңында лорд Хоптонның роялистік әскері Англияның оңтүстік-батысының көп бөлігін басып алды. Гертфорд маркизімен бірігіп, ол парламентшілдер бақылауындағы аймаққа қарай шығысқа жылжыды. Сэр Уильям Уоллердің әскері олардың одан әрі ілгерілеуіне кедергі келтіру үшін Батты ұстап тұрды. 1643 жылдың 2 шілдесінде роялистер Брэдфорд-он-Эвондағы көпірді басып алды. 3 шілдеде Клавертон және Баттың оңтүстігінде және шығысындағы Уоллердің позицияларында шайқастар болды. Уоллер Баттан солтүстік-батысқа қарай Лансдаун төбесіндегі қорғаныс позициясына шегінді, ал роялистердің басты күші Батестон арқылы Маршфилдке қарай солтүстікке жылжыды. Хоптонның әскері 4 шілдеде Лансдаун төбесінде Уоллердің позициясына кездесіп, оның күшіне күтпегендей таң қалды. Олар солтүстік-шығысқа қарай 8 шақырымға (5 миль) Маршфилдке шегінді, ал олардың тыл әскері Уоллердің атқыштар тобының оларды қуу әрекетін тойтарды.
By late May 1643, Lord Hopton's royalist army had captured most of the south west of England. Joined by the Marquess of Hertford, he then advanced eastward into Parliamentarian held territory. Sir William Waller's army held Bath, to obstruct their further advance. On 2 July 1643 the Royalists seized the bridge at Bradford on Avon. On 3 July, skirmishes took place at Claverton and at Waller's positions south and east of Bath. Waller retired to a strong position on Lansdowne Hill, north west of Bath while the main Royalist force moved north through Batheaston to Marshfield. Hopton's forces encountered Waller's position on Lansdowne Hill on 4 July and were unpleasantly surprised at its strength. They withdrew 5 mile (8 km) north east to Marshfield, while their rearguard repulsed an attempt by Waller's cavalry to pursue them.
Шайқас
1643 жылдың 5 шілдесінде Уоллер Лансдаун төбесінің солтүстік жағына көшіп, әскері үшін шикі бекіністер салдырды және атты әскерінің бір бөлігін Хоптонның постына қарсы жіберді. Парламентшілдер нашар басқарған роялистердің атты әскерін жеңіске ұшыратты, ал көтерілген дабыл Хоптонның бүкіл әскерін жиналып, Уоллердің орналасқан жерін көретінше батысқа қарай жылжуға мәжбүр етті. Екі жақ екі сағат бойы шешімсіз шайқасқа түсті, содан кейін Уоллер кері шегінуге тырысты. Уоллер тағы да атты әскерін және драгундық әскерін роялистердің арттық сапына қарсы жіберді, олар бұл жолы роялистердің атты әскерін талқандады, бірақ жаяу әскері бекем тұрды. Содан кейін Хоптонның әскері кері бұрылып, дөңгелекбас атты әскерін шатасқан шайқаста жеңді. Корнуоллдық жаяу әскері бұйрықсыз алға жылжуда, Хоптон ақыры Лансдаун төбесіне шабуыл жасады. Олар тік беткейлермен парламентшілдердің позициясына қарай шабуыл жасағанда, Хоптонның атты әскері ауыр залалға ұшырады және көптегені үрейленді. Олардың шамамен 1400-і қашып кетті, кейбіреулері Оксфордқа дейін жетті. Сэр Бевилл Гренвилл басшылығымен Хоптонның корнуоллдық пикелері Уоллердің бекіністеріне шабуыл жасады, ал роялистердің мушкетерлері Уоллердің күштерін оның орналасқан жерінің екі жағындағы ормандар арқылы айналып өтті. Гренвилл парламентшілдердің атты әскері қарсы шабуыл жасап, оларды ығыстырғанда қолға-қол соғыста қаза тапты. Уоллердің жаяу әскері төбенің басына қарай қабырғаға шегінді, онда қараңғы түскенше мылтықпен атуды жалғастырды. Түнде олар үнсіз шегінді, роялистерді олар әлі де позицияны ұстап тұр деген ойға келтіру үшін қабырғаға жанып тұрған шамдарды қалдырды.
Early on 5 July 1643, Waller moved to the north end of Lansdowne Hill, where he built crude breastworks for his infantry, and sent some of his cavalry against Hopton's outposts. The Parliamentarians put to flight some badly led Royalist cavalry, and the alarm caused all of Hopton's army to form up and to begin advancing west until they came in sight of Waller's position. The two forces engaged in indecisive skirmishing for two hours until Waller tried to withdraw. Waller once again sent his horse and dragoons against the Royalists' rearguard, and this time they routed the Royalist cavalry, although the infantry stood firm. Hopton's army then turned about and ultimately defeated the Roundhead cavalry in a confused action. With his Cornish foot regiments already advancing without orders, Hopton at last attacked Lansdowne Hill. As they charged up the steep slopes towards the Parliamentarian position on the crest, Hopton's cavalry suffered badly, and many panicked. As many as 1,400 of them fled, some as far as Oxford. Under Sir Bevil Grenville, Hopton's Cornish pikemen stormed Waller's breastworks, while Royalist musketeers outflanked Waller's forces through the woods on each side of his position. Grenville was mortally wounded in hand to hand combat as the Parliamentarian horse cavalry counter attacked and were driven off. Waller's infantry fell back to a wall across the crest of the hill from where they kept up musket fire until dark fell. During the night, they withdrew silently, leaving burning matches on the wall to deceive the Royalists that they still held the position.
Салдары
Соғыстан кейінгі күні роялистердің оқ-дәрісі бар арба жарылды. Хоптон жарақат алып, уақытша соқыр болып қалды. Оқ-дәрінің жоғалуы және көптеген аттардың болмауы роялистерге тағы бір шайқасқа түсуге мүмкіндік бермеді. Осы уақытта Уоллер Бат қаласына қайтыды, онда күшейтіліп, қайтадан шабуыл жасауға дайын болды. Хоптонның әскері көңілсіздікпен Девизге шегінді. Хоптонның әскері шегінуге дейін соншалықты қиын жағдайда болды, Хоптонның әскери қарсыласы, бірақ ескі досы Уоллер оған Батта меймандостық ұсынды, бірақ ол бас тартты. Сол шайқасты сипаттаған Корнуолл офицері Уоллер туралы былай деп жазды: "Ол майданның иесі болмағанда да, ең жақсы жерді таңдай білетін және орналаса білетін адамды мен көрген есім". (sic) Шайқас орны салқын Аштон шіркеу үйінің ішінде шайқастан кейін қайтыс болған сэр Бевилл Гренвиллге арналған ескерткішпен белгіленген. Соғыс алаңы Тарихи шайқас алаңдарының тізіміне енгізілген, ол Англияның Ұлттық мұра тізімінің бір бөлігі болып табылады.
The day after the battle, a Royalist ammunition cart exploded. Hopton was injured and temporarily blinded. The loss of the powder and the absence of most of their horse meant that the Royalists could not fight another action. Meanwhile, Waller had retired to Bath, where he was reinforced and was ready to attack again. Hopton's army retreated in low spirits to Devizes. Hopton's army was in such a poor situation before their retreat that Hopton's military opponent but old friend Waller offered him hospitality in Bath, though he refused it. A Cornish officer describing the battle wrote that Waller was " the best shifter and chooser of ground when he was not Master of the field that ever I saw". (sic)
The site of the battle is marked by a monument to Sir Bevil Grenville, who died after the battle in Cold Ashton Rectory. The battlefield in included on the Register of Historic Battlefields which is part of is the National Heritage List for England.