Кіріспе
Вахсель шығанағы (Vahselbucht) – Антарктиданың Луитпольд жағалауының батыс бөлігінде орналасқан, шамамен 7 мильге жуық ені бар шығанақ. Бұл шығанаққа Швайцер және Лерхенфельд мұздықтары құяды. Оны 1911–1912 жылдарғы Вильгельм Фильхнер басқарған неміс антарктикалық экспедициясы ашқан. Фильхнер шығанақты экспедиция кемесі «Deutschland»-тің капитаны Ричард Вахсельдің құрметіне атады, ол экспедиция барысында, әлдеқандай сырқаттан қайтыс болған. Кейін Фильхнер айналасындағы мұздың үлкен бөліктері сынғаннан кейін, оның орнына шығанақты Герцог Эрнст Бюхт деп атады, бірақ кейінгі зерттеушілер Вахсель шығанағы атауын сақтап қалды. Вахсель шығанағы – Эрнест Шеклтон мен Императорлық Транс-Антарктика экспедициясының экипажының жоспарланған мақсаты болған. Олар Ведделл теңізінен өтіп, шығанақтың кіреберісін көре алатын жақынға жетті, бірақ кемелері мұзға қамалып қалды. Оларға 68 мильдей ғана жақын болудың бәлесі тиді, осылайша барлық зерттеу тарихындағы ең таңғажайып тірі қалу оқиғаларының бірі басталды.
Vahsel Bay (Vahselbucht) is a bay about 7 miles wide in the western part of the Luitpold Coast, Antarctica. This bay receives the flow of the Schweitzer Glacier and Lerchenfeld Glacier. It was discovered by the German Antarctic Expedition of 1911–1912, led by Wilhelm Filchner. Upon discovery Filchner named the bay for Captain Richard Vahsel of the expedition ship Deutschland, who died during the course of the expedition, reputedly of Syphilis. Filchner later renamed the bay Herzog Ernst Bucht after large portions of the surrounding ice broke away forming a much larger bay, but later explorers have retained the name Vahsel Bay. Vahsel Bay was the intended destination of Ernest Shackleton and the crew of the Imperial Trans Antarctic Expedition. They made it all the way through the Weddell Sea and were actually close enough to see the entrance of the bay when their ship became beset by ice. 68 miles was as close as they made it, and thus began one of the most incredible stories of survival in all of exploration history.
Саяхат үзінділері
1911–1912 жылдардағы неміс Антарктика экспедициясы туралы мәліметтер оның жетекшісі Вильгельм Фильхнердің күнделік жазбаларынан алынған. Оның 2–7 наурыздағы жазбаларында былай делінген: «2 наурызға дейін капитан Вахсель кеменің орнын қауіпті деп есептеді және оны мүмкіндігінше жылдам ашық теңізге шығаруды жөн көрді. 4 наурыз таңында ауыр жүрекпен кері жолға шықтық. Біз ашық су таптық, оның үстінде кейде жаңа мұзбен сызылған жерлер болды. Бағыт жаңадан ашылған құрлықтың жағалауымен жүрді. 5 наурыздан бастап жаңа мұз біздің ілгерілеуімізге үнемі кедергі келтірді, сондықтан бағыт солтүстікке қарай бұрылды. Кеме 6 наурызда толық қуатпен және кейде барлық желкендерімен жүргенімен, үш шақырым ғана жүрді. 7 наурызда мұзды динамитпен жаруға тырыстық, бірақ көп нәтиже бермеді. Келесі түнде мұздың бірінші қысымы сезілді. Осылайша күрес жалғасты».
"By March 2, however, Captain Vahsel considered the position of the ship dangerous and he favored taking her as soon as possible to the open sea. On the morning of March 4 accordingly began the return with heavy hearts. We found open water, occasionally streaked with new ice. The course led along the coast of the new found land. From March 5, new ice constantly impeded our progress, and so the course was directed more to the north. Although the ship sailed on March 6 under full steam and, at times, with all sails set, only three miles were covered. On March 7 we dynamited the ice without much success. On the following night the first ice pressure occurred. And so the struggle went on."