Жүлиан Дикс: Англиялық футболшы және жаттықтырушының өмірі мен карьерасы

Жүлиан Дикс – ағылшын футболшысы және жаттықтырушысы. «Вест Хэм Юнайтед» және «Ливерпуль» командаларында өнер көрсеткен, 4 рет «Вест Хэмнің» үздік ойыншысы атанған.

15 мин оқу

100%

Дереккөз: Julian Dicks — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Ағылшын футболшысы және менеджері Джулиан Эндрю Дикс (8 тамыз 1968 жылы туған) – ағылшын футбол жаттықтырушысы және бұрынғы футболшы. 1985 жылдан 2002 жылға дейін ойнаған, сол жақ қорғаушы, әсіресе Премьер-лигада «Вест Хэм Юнайтед» және «Ливерпуль» клубтары үшін танымал болды. 1990 және 1997 жылдар аралығында төрт рет «Вест Хэмнің» үздік ойыншысы деп танылды. Ол сондай-ақ «Бирмингем Сити» клубында Футбол лигасында ойнады, онда футболдық мансабын бастады және 2002 жылы «Кенви Айленд» клубында аяқтады. 2009 жылы «Вивенхо Таун» клубының бас жаттықтырушысы болды, содан кейін сол жылы «Грейс Атлетик» клубына көшті. Ол Англияның U21 және Англияның B құрамаларында ойнаған. Ол «Терминатор» лақап атымен белгілі «қатаң жігіт» ретінде танымал болды. Ол қатаң тәсілмен ойнайтын, соққысы күшті, пенальти және бос соққыларды орындауға жиі шақырылатын футболшы еді. Дикс алаңдағы нашар тәртібімен танымал болды, бұл оны төрешілердің, баспасөздің және футболдық органдардың назарына іліктірді.

Ерте өмір

Дикс Бристольдегі Кейншам ауруханасында дүниеге келді. Оның анасы Кэрол, ал әкесі Рон Курейдж сыра зауытында жүк көтеру машинасының жүргізушісі болып жұмыс істеді. Рон Кейншам Таун, Велтон Роверс, Фром Таун және Шептон Маллет командаларында лигадан тыс футбол ойнады, сондай-ақ бұл командаларды жаттықтырды. Дикс Ноульдегі Новерс-Лейн бастауыш мектебінде және де Ноульдегі Merrywood Boys Secondary School-де оқыды. 11 жасында оны "Вест Хэм Юнайтед" клубы үшін іздеу жұмысын жүргізіп жатқан бұрынғы "Тоттенхэм Хотспур" бас бапкері Билл Николсон бақылады, бірақ ол "жеткіліксіз жылдамдықпен" ойнағандықтан қабылданбады. 13 жасында оны "Астон Вилла" клубының скауты Рон Вил ойнап тұрғанда байқады. Вил оны "Астон Вилла" клубының бас бапкері Рон Сондерске ұсынды, бірақ Сондерс 1982 жылдың 9 ақпанында қызметтен босатылды. Тоғыз күннен кейін "Бирмингем Сити" клубының бас бапкері болып тағайындалғаннан кейін Вил де жұмыс берушісін ауыстырды. Сондерс Дикстің ойынына әсерленді және 1982 жылы Дикс 14 жасқа толғанда, оған "Бирмингем Сити" клубында футболшылыққа оқуға қабылдану мүмкіндігі ұсынылды.

Бірмингем қаласы

Футболдық карьерасын 14 жасында, Бристольдегі үйінен көшіп келгеннен кейін "Бирмингем Сити" клубында бастады. Ойыншы шәкірт ретінде жастар және резервтік командалар қатарында өсіп, 1985 жылы "Челсиге" қарсы өткен сыртқы ойында 0:2 есебімен жеңіліс тапқанда тұңғыш рет алаңға шықты.

Вест Хэм Юнайтед

Дикс 1988 жылғы 2 сәуірде «Вест Хэм» сапында «Шеффилд Уэнсдей» клубына қарсы өткен Бірінші дивизион матчында дебют жасады. «Вест Хэм» ойынды 2:1 есебімен ұтылды. Ол 1987-88 маусымда сегіз ойынға қатысты, бұл «Вест Хэммен» өткізген алғашқы маусымы болды. Келесі маусымда ол тұрақты ойыншыға айналып, «Хаммерс» үшін бірінші нөмірлі сол қаптағы қорғаушы болды. Маусымның алғашқы ойынында «Саутгемптонға» 4:0 есебімен жеңіліске ұшырады және сол маусымда 38 ойынның 34-інде алаңға шықты. «Вест Хэм» үшін бұл сәтсіз маусым болды, команда 38 ұпаймен лиганың төменгі жағынан бір орын жоғары тұрып, Екінші дивизионға түсті. Осыған қарамастан, «Вест Хэм» енді екінші деңгейдегі футбол ойнап тұрғанда, Дикс сол қаптағы қорғаушы позициясын сақтап, бұрынғы бірінші нөмірлі орындағы ойнаушы Рей Стюарт кеткеннен кейін тұрақты пенальти оқушысы атанды. Оның алғашқы сәтті пенальтисі 1989 жылғы 23 қыркүйекте «Уотфордқа» қарсы өткен жеңісті матчтағы жалғыз гол болды. «Вест Хэм» командасының болашақ тұрақты капитаны Дикс сол маусымда алғаш рет капитандыққа ие болды, 1989 жылғы 19 қыркүйекте Лига кубогында бұрынғы клубы «Бирмингем Ситиге» қарсы матчта, менеджер Макари оған: «Бүгін сені капитан етіп тағайындаймын және сені пенальти оқушысы етіп те тағайындаймын» деді. Дикске төрешілер жиі ескерту жасап, алаңнан қуды. Оның алғашқы қызыл карточкасын 1989-90 маусымдағы Футбол лигасы кубогында «Уимблдонға» қарсы матчта алды. Бұл атақты кездесуде қарсыластар арасында алаңда жанжал орын алды. Жұдырыққа салуға себепкер «Уимблдон» ойыншысы Деннис Уайздың Дикске екі аяқпен соққысы болды. Алты ойыншы ескерту алды, ал ойынды журналист Брайан Вулноу «футболға ұят» деп сипаттады. «Вест Хэм» Лу Макаридің кеткеніне және бұрынғы ойыншы Билли Бондстың менеджер болып тағайындалғанына куә болған маусымда 7-орынды иеленді. Дикс пен Бонд екеуі де «қатал жігіттер» ретінде танымал болды және жиі дауласты. Ол ойынды жалғастырды, бірақ ойыннан кейін мүліктің қозғалысы қиын болды. Клубтың физиотерапевті болып тағайындалатын Джон Гриннің медициналық бағасына қарамастан, оған «түсіріп тастауға» кеңес берілді және менеджер Бондс айтқандай, «егер тізе кетсе, кетеді». Грин Дикске тізесіне операция жасау қажет деп ойлады. Ол келесі ойынға, «Суиндон Таунға» қарсы таңдалды, бірақ ол тек 38 минутқа ғана шыдады. 1990 жылғы 24 қазанда «Блэкберн Роверске» қарсы тағы да ойнады, бірақ оны қайтадан алмастыруға тура келді. Одан кейін операция жасалды және ол 1991 жылғы 21 желтоқсанға дейін ойнамады, сол кезде «Вест Хэм» Бірінші дивизионға қайта оралды.

Dicks made his debut for West Ham on 2 April 1988 in a Division One game against Sheffield Wednesday. West Ham lost the game 2–1. He would go on to make eight appearances in the 1987 88 season, his first season with West Ham. The following season, he became a regular player and first choice left back for The Hammers, starting the first game of the season, a 4–0 away defeat to Southampton and playing 34 of a possible 38 games that season. It was a poor season for West Ham who were relegated to Division Two having finished one place off the bottom of the league in 19th place with 38 points. Despite this, and with West Ham now playing second tier football, Dicks retained his left back position and became their regular penalty taker following the exit of former first choice taker, Ray Stewart. His first penalty success came on 23 September 1989 proving to be the only goal in a win against Watford. A future regular captain of the West Ham side, this season also saw his first captaincy, in a League Cup game on 19 September 1989 against his former club, Birmingham City, with manager Macari telling him "I'm making you captain today and I'm making you penalty taker too". Dicks was often cautioned and sent off by referees. His first red card was in a match versus Wimbledon in the Football League Cup in the 1989–90 season. It was an infamous encounter which included an on pitch brawl between the opposing players. The fighting was sparked by a two footed tackle by Wimbledon player, Dennis Wise on Dicks. Six players were booked with the game being described as "a disgrace to football" by journalist, Brian Woolnough. West Ham finished 7th in a season which saw the departure of Lou Macari and the appointment of former player, Billy Bonds as manager. Dicks and Bonds both had reputations as "hard men" and quarrelled frequently. He continued to play but after the game he could barely walk. Against the medical assessment of John Green, who was soon to take over as club physiotherapist, he was told to "crash on" and in the words of manager Bonds "if the knee goes, it goes". Green believed Dicks was in need of an operation on his knee cartilage. He was picked to play in the next game, against Swindon Town but lasted only 38 minutes. He played again in the next game on 24 October 1990, against Blackburn Rovers but again had to be substituted. A knee operation followed and he would not play again until 21 December 1991 by which time West Ham had been promoted back to the First Division.

Тағы бір төмендеу және жоғарылау

Ол 1991–92 маусымының екінші жартысында ойнады. Оның қатысуына қарамастан, команда Бірінші дивизионда соңғы орынға түсіп, Премьер-лиганың алғашқы маусымын өткірді. 1992–93 маусымы Дикс үшін, көбінесе жағымсыз жағдайлармен, ерекше оқиғаларға толы болды. Ол үш рет алаңнан қуылды және көптеген ескертулер алды, нәтижесінде маусымның маңызды бөлігін жіберіп алды, содан кейін бас жаттықтырушы Бондс оны капитандықтан шұғып алды. Алғашқы қуу «Ньюкасл Юнайтед» ойыншысы Франц Каррдың бетіне шынтағымен соққаннан кейін болды. Екі ойыншы арасында ешқандай жанжал болған жоқ, Дикс оқиға туралы: «Күні бүгінге дейін неге солай істегенімді білмеймін. Мен оны шынтақтап жібермекші болдым, соны істедім – бірден!» деді. Осы маусымда үшінші рет алаңнан қуылғанына үш ай өткен соң, 1993 жылдың қаңтар айында «Дерби Каунти» орталық шебіндегі Тед Макминнге қарсы екі қатыгез бұзушылық жасады, нәтижесінде командаласы Клайв Аллен оны алаңнан шығарып жіберді. Тәртіптік мәселелеріне қарамастан, «Вест Хэм» Премьер-лигаға жолдама алғанда ол Бірінші дивизионда күміс жүлдегер атанды. Алаңнан қуылғанына қарамастан, ол үрмелеу маусымында мүмкін болған 46 ойынның 34-інде ойнап, он бір гол соқты, сол маусымдағы ең көп гол соққандар тізімінде Клайв Аллен мен Тревор Морлиден кейін үшінші орынға шықты.

Премьер-лига мен Ливерпуль трансфері

Алғашқы жеті ойында «Вест Хэм» күреске тап болды. Жаңа қосылған Саймон Вебстер жаттығу барысында Дикс оның аяғын сындырып алғаннан кейін ұзақ мерзімді жарақат алды. Тағы бір жаңа ойыншы Дейл Гордон трансферінің мақсатына жете алмады. «Вест Хэмнің» сол кездегі бас көмекшісі Гарри Реднапптың ұйымдастыруымен Дикс жаңа ойыншылар әкелу үшін сатылды. «Ливерпуль» бас жаттықтырушысы Грэм Сунесс Реднапптың ұсынысымен 1993 жылдың 11 қыркүйегінде «Вест Хэмге» қарсы матчта Дикстің ойынын тамашалады. Сунесс Диксті «өзіне керекті ойыншы» деп есептеді және сол аптада оны «Ливерпульге» ауыстырды. Бұл ауысымға Дэвид Берроуз бен Майк Марш «Вест Хэмге» өтуі де қатысты. «Вест Хэм» трансферден алған қосымша қаржыны Реднапп тәжірибелі шабуылшы Ли Чепманды сатып алуға жұмсады. Дикстің келісімі Сунестің «Ливерпуль» командасын «күшейту» әрекетінің бір бөлігі болды, өйткені ол оны Нил Раддокпен жұптастыруды жоспарлаған. Дикстің дебюті 18 қыркүйекте «Гудисон Паркте» жергілікті қарсыластары «Эвертонға» қарсы өткізілді. Қызықты ойында «Ливерпуль» 2:0 есебімен жеңілді. «Вест Хэмнің» бұрынғы ойыншылары Марк Уорд пен Тони Котти Дикстің қатесінен кейін гол соқты, бұл Коттиге допты бақылауға және гол соғуға мүмкіндік берді. Ойын «Ливерпульдің» командаластары Стив МакМанаман мен Брюс Гроббелардың алаңдағы төбелес салғандарымен де есте қалды. Дикс «Ливерпульдің» тұрақты ойыншысы болды және 1994 жылдың қаңтарында «Олдхэм Атлетикке» қарсы өткен сыртқы матчта 3:0 есебімен жеңіске жетіп, 25 метрден соққымен алғашқы голын соқты. Оның тәртібі де жақсарды және «Ливерпульдің» формасында әлі бірде-бір ескерту алмаған. Алайда, Сунесс танымал емес жаттықтырушы болып шықты. Ол жанкүйерлердің сүйіктілері Иан Раш пен Джон Барнсты нашар өнер көрсеткендігі үшін резервтік командаға жіберді және көптеген жанкүйерлердің көңілінен шығу үшін тым көп жас және тәжірибесіз ойыншыларды енгізуге тырысты. 1994 жылдың ақпан айында «Бристоль Ситиге» қарсы ФА кубогында күтпеген жеңіліске ұшырағаннан кейін, Дикс ойнамаған ойыннан кейін жанкүйерлер оның отставкаға кетуін талап етті. Сунесс үш жылдық басқарудан кейін 1994 жылдың ақпанында «Ливерпульді» тастап кетті. Оның орнына Диксті және оның ойын стилін ұнатпаған Рой Эванс келді. Сунесспен жұмыс істеген кезде ол өз пікірін жасырып өткен. Енді Эванс «Ливерпульдің» жаттықтырушысы болғанда, Дикс өзіне қолдау таппады. Дикс пен Эванс және оның көмекшілері Ронни Моран мен Стив Хейуэй жаттығу әдістері, Дикстің физикалық формасы (олар оны семіз деп есептеді) және диетасы туралы келіспеді. Эванс оны резервтік командаға жіберіп, 15 және 16 жастағылармен жаттығуға мәжбүрледі. Ол 1994 жылдың 7 мамырында «Астон Виллаға» қарсы өткен сыртқы матчта 2:1 есебімен жеңіліске ұшырады. Бұл клуб үшін оның соңғы негізгі командадағы ойыны болды. 1994-95 маусымының алдын-ала дайындық кезеңі «Ливерпуль» және Дикс үшін жаман басталды. 1994 жылдың 26 шілдесінде «Бернден Паркте» «Болтон Уондерерске» қарсы өткен жолдастық матчта «Ливерпуль» 4:1 есебімен жеңілді. Эванс жеңілісте Дикстің өнерін тағы да сынға алды; мұндай сынға шыдамы жетпей, ол клубтан кетуді сұрады. Оның «Ливерпульдегі» карьерасы 13 айға созылды, бұл оның бұрынғы жаттықтырушысы Сунесс «Егер мен жұмыс істеген ең жақсы 11 ойыншыны таңдасам, ол олардың бірі болар еді» деген сөздерін ескергенде қысқа мерзім болды.

Now playing in the Premier League for the first time, West Ham struggled in their first seven games. New signing Simon Webster had a long term injury having had his leg broken by Dicks in a training session accident. Fellow new signee Dale Gordon had failed to make the impression on the side his transfer had intended. In a move engineered by West Ham's then Assistant Manager Harry Redknapp, Dicks was transferred in order to bring in new players. Liverpool manager Graeme Souness, on the recommendation of Redknapp, watched Dicks play in a West Ham match against Swindon Town on 11 September 1993. Souness thought Dicks to be "my kind of player" and signed him for Liverpool that week in a swap deal which involved David Burrows and Mike Marsh moving to West Ham. Extra money received by West Ham from the transfer was used by Redknapp to buy veteran striker, Lee Chapman. Dicks' signing had been part of an effort by Souness to "toughen up" the Liverpool team as he had planned to pair him with fellow hard man, Neil Ruddock. Dicks' debut on 18 September came in a high profile game against local rivals, Everton at Goodison Park. In an eventful game, Liverpool lost 2–0. Former West Ham players, Mark Ward and Tony Cottee scored with Dicks' mistake on the ball allowing Cottee to control it and score. The game was also memorable for the on pitch fighting of Liverpool teammates Steve McManaman and Bruce Grobbelaar. By now a regular in the Liverpool side, Dicks scored his opening goal, a shot from 25 yards, in a 3–0 away win against Oldham Athletic in January 1994. His discipline had also improved and he had yet to be booked whilst in Liverpool colours. Unfortunately for Dicks, Souness was proving to be an unpopular manager. He had dropped fan favourites Ian Rush and John Barnes to the reserve team due to perceived under performance and he had tried to integrate too many young and inexperienced players for many fans’ liking. In February 1994 after a shock FA Cup loss to Bristol City, a game in which Dicks did not play, the fans were calling for him to resign. Souness left Liverpool after three years in charge, in February 1994. He was replaced by Roy Evans who had always disliked Dicks and his style of play. Working under Souness he had kept his opinions to himself. Now with Evans as Liverpool manager Dicks found himself out of favour. Dicks and Evans and his assistants Ronnie Moran and Steve Heighway, disagreed over training methods, Dicks' fitness (they considered him to be overweight) and diet. Evans banished him to play with the reserve and to train with 15 and 16 year olds. He played for Liverpool on 7 May 1994 in a 2–1 away defeat to Aston Villa. It proved to be his last first team game for the club. The pre season of the 1994 95 season started badly for Liverpool and for Dicks. Picked to play in a friendly game against Bolton Wanderers at Burnden Park on 26 July 1994, Liverpool lost 4–1. Evans was again critical of Dicks' performance in the defeat; tired of such criticism he asked for a move from the club. His Liverpool career lasted only 13 months, a short time considering his former manager Souness had said of Dicks, "if I was to pick the best 11 players I've ever worked with, he'd be one of them".

Вест Хэмге қайта оралу

Дикстің қайта келісімшартқа отыруына байланысты менеджер Гарри Реднапп төрағасының "ол ақылдан безген" деп ойлағанын айтты, себебі Дикс бір жыл бұрын Ливерпульге кеткен кездегіден едәуір ауыр болған. 1994 жылғы 22 қазандағы алғашқы ойынында «Хаммерс» өз алаңында «Саутгемптонды» 2:0 есебімен жеңді, және репутациясына сай, Дикс ескерту алды. Дикс 1994–95 маусымдарында «Вест Хэмді» Премьер-лигада қалдыруға үлкен үлес қосты, бес гол соқты. 1995–96 маусымында ол Премьер-лигада «Вест Хэм» үшін Тони Коттимен бірдей ең көп гол соққан (он лигалық гол). Бұл маусымда 1995 жылғы 19 желтоқсанда «Эвертонға» қарсы өткен ойында қақпашы ретінде де ойнады. Дикс қақпашы қолғаптарын алды, себебі регьюляр қақпашы Людек Миклоско Даниэль Амокачиға жасаған бұзушылық үшін алаңнан қуылды. Ол екі гол жіберіп алды, ал «Эвертон» 3:0 есебімен жеңіске жетті. Ол ойынның үздік ойыншысы деп танылды. 1996–97 маусымында ол 1997 жылғы 24 ақпанда «Болейн Граундта» «Тоттенхэмға» қарсы өткен лондондық дербиде екі гол соқты, нәтижесінде «Вест Хэм» 4:3 есебімен жеңіске жетті. Ойынға дейін «Вест Хэм» тоғыз ойыннан бері жеңіске жетпеген еді. Бұл ойын Премьер-лигада құлдырауға қарсы күрестің басталуын білдірді. «Вест Хэм» ойын алдында 18-орында тұрды, бірақ маусым соңында 14-орында аяқтады. Тағы бір тізе жарақаты салдарынан ол 1997–98 маусымын толығымен өткізіп алды. Ол 1998–99 маусымында қайтадан алаңға оралды, және «Вест Хэм» УЕФА кубогына қатысу үшін бесінші орынды иеленді, бірақ жарақаттары тоқтамады және ол Премьер-лигада тек тоғыз ойынға қатысты. Содан кейін «Вест Хэм» оның келісімшартын бұзды, және ол 14 жылдық мансабынан кейін кәсіби футболдан зейнеткерлікке шықты, оның 11 жылы «Вест Хэмде» өтті. «Вест Хэмде» екі рет ойнаған кезеңде ол 315 ресми ойынға қатысып, 64 гол соқты, олардың көп бөлігі пенальти болды. Оның клуб үшін соңғы ойыны 1999 жылғы 6 ақпанда «Арсеналға» қарсы, ал соңғы голы 1999 жылғы 2 қаңтарда «Суонси Ситиге» қарсы ФА кубогында соғылды. 2000 жылы Дикс «Вест Хэм» клубынан естелік матч өткізуге құқық алды. 2000 жылғы 13 тамызда «Вест Хэм» құрамасы «Болейн Граундта» испандық «Атлетик Бильбаомен» кездесті. Ойын 17 ойыншының қатысуымен болған төбелеспен бүлдірілді, онда «Вест Хэм» ойыншысы Игорь Стимак жаман tackle үшін, ал күндізгі «Вест Хэм» капитаны Паоло Ди Канио бірнеше испан ойыншыларын бетінен ұрды. «Вест Хэм» бас жаттықтырушысы Гарри Реднапп Ди Канионы алаңнан шығаруға бұйрық берді, жағдайды басып тастау үшін. «Бильбао» жаттықтырушысы Тхетсю Рохо да сол себеппен ойыншы Хосеба Этсеберрияны алаңнан шығаруға бұйрық берді. «Бильбао» ойынды 2:1 есебімен жеңді. Дикс ойыннан 200 000 фунт стерлинг түсім алды.

On re signing Dicks, manager Harry Redknapp commented that he believed that his chairman thought he "was off his rocker" because Dicks was considerably heavier than when he had departed for Liverpool a year earlier. His first game in his second spell for the Hammers, on 22 October 1994, saw a 2–0 home win against Southampton and, in keeping with his reputation, Dicks was booked. Dicks played a major part in helping to keep West Ham in the Premier League in 1994–95 scoring five goals. The 1995–96 saw him equal highest goalscorer, with Tony Cottee, for West Ham in the Premier with ten league goals. This season also included a game as goalkeeper in a game against Everton on 19 December 1995. Dicks took over the goalkeeper's gloves after regular 'keeper, Ludek Miklosko had been sent off for a foul on Daniel Amokachi. He let in two goals as Everton won 3–0. He was named Man of the Match. In 1996–97 he scored twice in a crucial London derby against Tottenham Hotspur on 24 February 1997 at The Boleyn Ground that West Ham won 4–3. Before the game West Ham had not won in nine games. The game signified the start of a fight back against relegation from the Premier League. West Ham had been in 18th place before the game but would go on the finish 14th at the end of the season. Another knee injury resulted in him missing the entire 1997–98 season. He did return to action in the 1998–99 season and West Ham finished fifth to qualify for the UEFA Cup, but his injury problems failed to go away and he was restricted to just nine Premier League games. West Ham then terminated his contract and he retired from professional football after a 14 year career, 11 years of which had been spent at West Ham. In two spells at West Ham, he had played 315 competitive games and scored 64 goals, many of them penalties. His final appearance for the club came against Arsenal on 6 February 1999, with his final goal coming in the FA Cup against Swansea City on 2 January 1999. In 2000 Dicks was granted a testimonial match by West Ham. On 13 August 2000 a West Ham eleven took on Spanish side Athletic Bilbao at the Boleyn Ground. The game was marred by a 17 player brawl in which West Ham player Igor Stimac was booked for a bad tackle and the West Ham captain for the day, Paolo Di Canio, slapped several Spanish players in the face. West Ham manager Harry Redknapp was ordered to remove Di Canio for the pitch to defuse the tension. Bilbao coach, Txetxu Rojo, was ordered to remove player Joseba Etxeberria for a similar reason. Bilbao won the game 2 1 Dicks received £200,000 from the game.

Кенви аралы

2001 жылы ол "Кенви Айленд" клубына қол қойғаннан кейін футболға қысқа қайта оралды. "Кенви Айленд" құрамына қосылғаннан кейін небәрі он күн өткен соң, ол ФА Кубогында сенсация тудырды. Турнирдің бірінші турында "Виган Атлетик" клубына қарсы ойнаған "Кенви Айленд" 1:0 есебімен жеңіске жетті. Сәттілік келесі раундта да жалғасты. "Нортгемптон Таун" футбол лигасының тағы бір командасына қарсы ойнап, Нил Грегоридің голымен 1:0 есебімен жеңіске жетті, ал голға бастама Дیکس жасады.

Халықаралық мансап

Дикс 1988 жылғы 28 мамырда Швейцарияның 21 жасқа дейінгі құрамасына қарсы достық ойында Англияның 21 жасқа дейінгі құрамасы сапында дебют жасады. Кездесу 1:1 есебімен аяқталды, ал Англия құрамасының голын Пол Гаскойн соқты. Дикстің көрсеткен ойыны менеджер Дейв Секстонды 1988 жылғы Тулон турниріне шақыруға ықпал етті. Ол Англияның бұл турнирдегі алғашқы матчында 1988 жылғы 5 маусымда Тулон қаласындағы Стад Майоль стадионында Мексиканың 21 жасқа дейінгі құрамасына қарсы ойнады. Мексикалық ойыншыға жасаған бұзушылығы үшін алаңнан қуылды. Бір ойынға дисквалификациядан кейін Сэкстон Диксті Марокконың 21 жасқа дейінгі құрамасына қарсы жартылай финалда және Англия 4:2 есебімен жеңілген Францияның 21 жасқа дейінгі құрамасына қарсы финалда ойнауға таңдады. Төрт жыл өткен соң, 1992 жылы Дикс Англияның B құрамасына шақырылды. Ол бұл құрамда екі ойын өткізді: Будвейстегі Стрелецкий Остров стадионында Чехословакия құрамасын 1:0 есебімен ұтты және Мәскеудегі Лужники стадионында ТМД құрамасымен 1:1 тең түсті. 1995 жылы Англия құрамасының бас жаттықтырушысы Терри Венаблс Англияда өтетін Еуро-96 турниріне қатысу үшін құрамды жинады. Дикстің бұрынғы ойындары журналистердің оны құрамға енгізуге шақыруына себеп болған еді. Бірақ екі тәртіптік бұзушылық осы мүмкіндікті жоққа шығарды. 1995 жылғы 11 қыркүйекте ол "Вест Хэм" сапында "Челси" клубымен өткен ойында 3:1 есебімен жеңілген кезде "Челси" ойыншысы Джон Спенсердің басына қасақана соққандығы үшін ескерту алды. Спенсердің басына сегіз тігіс салынды. 1995 жылғы 16 қыркүйекте Хайбери стадионында ол Арсенал клубының ойыншысы Иан Райтқа жасаған бұзушылығы үшін карьерасында сегізінші рет алаңнан қуылды. Осы екі оқиғаның бір-біріне жақын уақытта орын алуы бұқаралық ақпарат құралдарының назарын Джон Спенсерге қатысты оқиғаға аударды. Телевизиялық сарапшы Энди Грей және саясаткер, радио журналисі және "Челси" жақтасы Дэвид Меллор Англия Футбол қауымдастығына (FA) араласуға шақырды. Ойын Sky TV телеарнасында тікелей эфирде көрсетілді, ал жазбасы матч төрешісі Робби Хартқа берілді, ол Диксті ойын барысында ескерткен еді. "The Sun" газеті оқиғаға арналған толық беттік мақала жариялады, онда Спенсердің қанға боялған бетінің және бұзушылықтың бірнеше суреттері болды. Меллордың радио бағдарламасы, 606, осы жанжалға ерекше назар бөлді, ал "The Sun" газетінің хабарлауымен бірге, Дикстің қыздарына Эссекс округіндегі мектепте шабуыл жасалды. FA ұсынылған бейнедәлелдерді және төреші Харттың есебін қарастырып, Диксті үш ойынға дисквалификациялады. Бұл дисквалификация Англия құрамасына болашақта қатысу мүмкіндігіне күмән тудырды, өйткені оның тәртіпсіздігіне қатысты алаңдаушылық болды, және ол Еуро-96 құрамасына шақырылмады. 1997 жылы Гленн Ходдл Англия құрамасын басқарған кезде Дикс демалыс кезінде оның көмекшісі Джон Горманмен кездейсоқ жолықты. Дикс Горманның шашын өсірсе, құрамға ілігуге көбірек мүмкіндік болатынын айтқандығын мәлімдеді. Дикс көбінесе шашын қырқып, шаш үлгісін киіп жүретін.

Dicks made his debut for the England under 21 team in Lausanne, Switzerland in a friendly game against the Switzerland under 21 team on 28 May 1988. The game finished 1–1 with the England goal being scored by Paul Gascoigne. Dicks' performance convinced manager Dave Sexton to call him into the squad for the 1988 Toulon Tournament. He played in England's first game of the competition against the Mexico under 21 team in the Stade Mayol in Toulon on 5 June 1988. He was sent off for a foul on a Mexican player. Undeterred by his sending off, after missing one game through suspension, Sexton picked Dicks to play in the semi final against the Morocco under 21 team and for the final against the France under 21 team which England lost 4–2. Four years later, in 1992, Dicks was called in to the England B team. He played only two games for the side; a 1–0 win in the Stadion Střelecký ostrov stadium, Budweis, Czechoslovakia against the Czechoslovakia team and a 1–1 draw in the Luzhniki Stadium, Moscow against the CIS team. In 1995 England first team manager, Terry Venables, was putting together a squad to compete in Euro96 in England. Dicks' performances had earlier given rise to journalists to call for his inclusion in the squad. Two further disciplinary events ended such calls. On 11 September 1995 he was booked for stamping on the head of Chelsea's John Spencer in a 3–1 home defeat for West Ham. Spencer required eight stitches in his head. On 16 September 1995 at Highbury he was dismissed for the eighth time in his career for a foul on Arsenal's Ian Wright. The two incidents coming so close together caused the media to focus on the incident involving John Spencer. TV pundit Andy Gray and politician, radio journalist and Chelsea supporter, David Mellor called for FA to get involved. The game had been televised live on Sky TV and a recording of it was provided to the match referee, Robbie Hart who had booked Dicks during the game. The Sun newspaper ran a full back page on the incident with several pictures of the challenge and of blood on Spencer's face. Mellor's radio program, 606, had focused so intently on the clash that combined with The Sun's coverage, public focus was sufficient for Dicks' daughters to be attacked at their school in Essex. The FA considered the video evidence provided and a report from referee Hart and Dicks was given a three match ban. This ban put in doubt any future involvement in England squads due to concerns over his indiscipline and he was not called into the Euro 96 squad. In 1997 with Glenn Hoddle now manager of England, Dicks met, by chance, his assistant, John Gorman whilst on holiday. Dicks claims Gorman had told him he would stand a better chance of being picked if he had grown his hair. Dicks frequently shaved his head sporting a skinhead hairstyle.

Вивенхоу қаласы

Дикс 2009 жылдың 5 қаңтарында футболға қайта оралды, ол Шығыс округтер лигасының «Уивенхоу Таун» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, бірақ сол маусым аяқталғаннан кейін өзара келісіммен клубты тастап кетті.

Грейс Атлетик

Конференция Ұлттық лигасының клубы "Грейс Атлетик" 2009 жылдың қыркүйек айының ортасында Диксті жаңа бас жаттықтырушы ретінде тағайындады. "Грейс" сапындағы алғашқы маусымында ол Конференциядан төмендеді, ал клуб өз еркімен үш лигаға төмендеп, Истмия лигасының бірінші дивизионына түсті. Келесі маусымда 10-шы орын алғаннан кейін Дикс 2011 жылдың мамыр айында тараптардың өзара келісімімен "Грейс" клубын тастап кетті.

Сейланд

Дикс 2013 жылдың шілдесінде Ман аралында өткен Тинвальд-Хилл халықаралық футбол турнирінде Селанд құрамасын басқарды.

Вест Хэм Юнайтед әйелдер клубы

2014 жылдың 19 маусымында Дикс «Вест Хэм Юнайтед Лейдис» командасының жаңа басқарушысы болып тағайындалды. Оның бәсекелес ойындағы алғашқы матчы «Тоттенхэм Лейдис» командасына қарсы болды. Ол команданың сол маусымдағы 10-шы орыннан, ал 2014–15 маусымда 6-шы орынға көтерілуіне көмектесті, сондай-ақ «Чарльтон Атлетик Лейдис» командасына қарсы Лондон футбол федерациясының әйелдер кубогы финалына шықты, бірақ «Вест Хэм Лейдис» 5:0 есебімен жеңіліске ұшырады.

Вест Хэм Юнайтед

2015 жылдың 29 маусымында Дикс бұрынғы командасы «Вест Хэм Юнайтедтің» бірінші командасының бапкері болып тағайындалды, жаңа бапкер және бұрынғы ойын әріптесі Славен Биличтің басшылығымен. 2016 жылдың маусым айында Дикс «Вест Хэмде» бапкерлер штабында тағы екі жыл жұмыс істеу үшін келісімшартқа қол қойды. 2017 жылдың қарашасында Билич «Вест Хэмнен» босатылғанда, Дикс та клубтан кетіп қалды.

Хейбриджді шұбарлар

2018 жылдың 4 қазанында Дикс Хейбридж Свифтс клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Оның бас жаттықтырушы ретіндегі алғашқы екі ойыны, Мильденхолл Таун және Бьюри Таун командаларына қарсы, "Свифтс" командасына жеңіс сыйлады. 2019 жылдың мамыр айында Хейбридж Свифтс 2018–19 жылғы Истмия лигасының бірінші дивизионының жеңімпаздары үшін өткен финалда қарсыластары Малдон мен Типтриді жеңіп, чемпион атанды. Алайда, лигадан тыс пирамида жүйесіндегі өзгерістерге байланысты олар жоғары дивизионға көтеріле алмады, бұл Дикстің бұл шешімді "ақылға сыймас" деп атауына себеп болды. Ол Хейбридж клубын тастап, Вест-Бромвич Альбионда Славен Биличпен қайта жұмыс істеу үшін кетті.

Вест Бромвич Альбион

2019 жылдың шілдесінде ол «Вест-Бромвич Альбион» командасының жаттықтырушылар штабына қосылды. 2020 жылдың 16 желтоқсанында Биличтің қызметтен босатылуынан кейін Дикс та «Вест-Бромнан» кетіп қалды.

Хейбридж Свифтс-ке қайта оралу

2021 жылдың 28 наурызында клуб Дикстің 2021 жылдың 1 шілдесінен бастап Хейбридж Свифтс клубының бас жаттықтырушысы болып қайта оралуын жариялады. 2021 жылдың 3 шілдесінде Карл Дюгид клубтан кеткен соң, бұрынғы «Саутхенд Юнайтед» клубының бас жаттықтырушысы Стив Тилсон оның көмекшісі болып тағайындалды. 2021 жылдың 15 қыркүйегінде Дикс маусымның басында қатарынан бес ойында жеңіліске ұшырағаннан кейін қызметінен кетті.

Уотфорд

2022 жылдың 8 желтоқсанында Дикс «Уотфорд» (EFL Чемпионаты) клубының бас жаттықтырушысының көмекшісі болып тағайындалды. Бұл ретте ол Америка Құрама Штаттарында «Каролина Велосити» клубының техникалық директоры қызметін атқарғаннан кейін Англияға қайта оралды.

Жеке өмір

Дикс 1985 жылы әйелі Кеймен танысып, 1988 жылы үйленді. 1988 жылдың желтоқсан айында олардың екі інісі – Джессика мен Кэти дүниеге келді. Жұбайлар 13 жыл үйленген соң 2001 жылы ажырасты. Оның інісі Грантли де бұрынғы футболшы және жаттықтырушы. Футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Дикс гольф ойнауға көшті және көп ұзамай кәсіпқойға айналды, бірақ тізе жарақаты мен турнирлерде жеңе алмайтынын түсінген соң, осы мансабынан бас тартуға мәжбүр болды. Кейін ол Эссекс графтығындағы Колчестер қаласының жанындағы Лангемде "Шеперд пен Ит" атты пабты басқарды.