Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Infiniti G Line – Infiniti компаниясының сәнді тармағы Nissan компаниясының 1991–1996 және 1999–2016 модельдік жылдарындағы төрт буынға дейін өндіріп, сатқан шағын бизнес-класс автомобильдерінің сериясы. Infiniti G-дің бірінші екі буыны (P10 және P11) Nissan Primera негізінде жасалған седан болды. Үшінші буынынан бастап (V35) Infiniti G седан және купе түрлеріндегі Nissan Skyline машинасының қайта таңбаланған нұсқалары болып, АҚШ және Канадаға экспортталды. Төртінші буын (V36) қатты төбесі бар купе-кабриолетті ұсынды. Infiniti G-дің үшінші және төртінші буындарында (V35 және V36) қолданылған Nissan FM платформасы Nissan 370Z моделіне де негізделген, сонымен қатар Infiniti M, Infiniti EX және Infiniti FX машиналарымен ортақ бөліктерге ие. Infiniti 2014 модельдік жылдан бастап жаңа номенклатура жүйесін енгізді; барлық жолаушылар автомобильдері "Q" әрпімен, ал спорттық сыртқы түрі бар модельдер "QX" әрпімен белгіленеді. Infiniti G-ді Infiniti Q50 алмастыру жоспарланған, бірақ G37 2015 модельдік жылдан бастап Q40 ретінде қайта жаңартылды.
The Infiniti G Line is a series of compact executive cars manufactured and marketed by Infiniti, a luxury division of Nissan, for the 1991–1996 and 1999–2016 model years — across four generations. The first two generations of the Infiniti G (P10 and P11) were sedans based on the Nissan Primera. Beginning with its third generation (V35), the Infiniti G have been rebadged versions of the Nissan Skyline line of sedans and coupes that were exported to the United States and Canada. The fourth generation (V36) introduced the hardtop coupe convertible. The Nissan FM platform, used with the third and fourth generations (V35 and V36) of the Infiniti G, also underpins the Nissan 370Z and has shared components with the Infiniti M, Infiniti EX, and Infiniti FX. Infiniti established a new naming convention beginning with the 2014 model year; all passenger cars are designated by the letter "Q," while sport utility model names begin with "QX." The Infiniti G was to have been replaced by the Infiniti Q50, but the G37 was revived as the Q40 beginning with the 2015 model year.
Бірінші буын (P10; 1990)
Infiniti G20 – Infiniti компаниясының 1990 жылдан 2002 жылға дейін АҚШ-тағы бастапқы деңгейдегі сәнді автокөлігі болды, 1997 және 1998 жылдардағы екі жылдық үзіліспен, осы жылдары Infiniti I30 олардың бастапқы деңгейдегі автокөлігіне айналды. Бұл көлік негізінен Еуропа нарығы үшін жасалған Nissan Primera седанының қайта жаңартылған түрі еді. Ол 1990 жылдың қыркүйегінде Infiniti-дің алғашқы шағын автокөлігі ретінде, Q45-ке балама ретінде таныстырылды. Кейінірек, 1998 жылғы екінші буын G20-ның жарнамаларында оның еуропалық тарихына назар аударылып, «Жапонияда туылған. Еуропада білім алған. Енді Америкада қолжетімді» деген ұран қолданылды. АҚШ-та G20-ның екі буыны болды: 1990 жылдан 1996 жылға дейін шығарылған HP10 (P10) және 1998 жылдан 2002 жылға дейін шығарылған HP11 (P11). Барлық G20 көліктері алдыңғы жетекпен жабдықталған және Жапонияның Оппама қаласында құрастырылған. P10-ның сыртқы және ішкі дизайнын 1987 жылы Мамору Аоки жасаған. G20 алғаш рет 1989 жылғы Нью-Йорк халықаралық автосалонында Infiniti дилерлеріне таныстырылды (ал халыққа 1990 жылғы көрмеде көрсетілді), ал алғашқы сериялық үлгі 1990 жылдың 10 шілдесінде құрастырылды. Соңғы 1996 жылғы G20 1996 жылдың 19 шілдесінде конвейерден түсті. P10 Nissan-ның алдыңғы жетектегі автомобильдерде алғаш рет қолданған көп буынды алдыңғы серікпесін және артқы жағында тәуелсіз MacPherson тіреуін ұсынды. Ол стандартты түрде 5 жылдамдықты механикалық беріліспен жабдықталған. Бастапқыда опциялар тізімінде автоматты беріліс, былғары салон және электрмен жұмыс істейтін люк болды. 1994 жылы «Touring» жиынтығы (G20t деп аталды) ұсынылды, ол спорттық алдыңғы сиденіштері мен бүктелетін артқы сиденіштері бар қара былғары салонмен, сондай-ақ берілістегі дифференциал шектегішімен және артқы спойлермен жабдықталған. Канадада 1990 жылдан бастап барлық механикалық берілісі бар автомобильдерде дифференциал шектегіші стандартты түрде орнатылған, ал американдық модельде модель префиксі пайда болғанға дейін «t» белгісі болған жоқ.
The Infiniti G20 was Infiniti's entry level luxury car in the United States from 1990 to 2002, with a two year hiatus for model years 1997 and 1998, in which the Infiniti I30 became their entry level car. It was a rebadged version of the Nissan Primera sedan, primarily designed for the European market. It was launched in September 1990 as Infiniti's first small car as an entry level alternative to the Q45; later advertisements in 1998 for the second generation G20 emphasized its European heritage with the tag line "Born in Japan. Educated in Europe. Now Available in America." Two generations of the G20 exist in the United States, the HP10 (P10), built from 1990 to 1996, and the HP11 (P11), built from 1998 to 2002. All G20s were front wheel drive and were built in Oppama, Japan. The exterior and interior designs of the P10 were styled by Mamoru Aoki in 1987. The G20 was first unveiled to Infiniti dealers at the 1989 New York International Auto Show (appearing to the public at the 1990 show), with the first series production example being assembled on July 10, 1990. The final 1996 G20 was rolled off the assembly line on July 19, 1996. The P10 featured the first application of Nissan's multi link front suspension in a front wheel drive car, with an independent MacPherson strut setup in the rear. It came standard with a 5 speed manual transmission. The only options to begin with were an automatic transmission, leather interior, and a power glass moonroof; a Touring package (labeled G20t) was introduced in 1994 and featured a black leather interior with sport front bucket seats and fold down rear seats, as well as a limited slip differential in the transmission and a spoiler on the rear decklid. In Canada, the limited slip differential was standard with all manual transmission equipped cars from 1990 onwards, with no "t" distinction until the American model started with the model suffix.
Қозғалтқыштың құрылысы
G20 SR20DE Inline 4 цилиндрлі қозғалтқышымен жабдықталған. Бұл көлденең орнатылған, екі құлақты, табиғи сорумен жұмыс істейтін, поршеньді ішкі жану қозғалтқышы. Қозғалтқыш цилиндрінің көлемі – квадраттық диаметр және ход қатынасымен. Бұл қозғалтқыш АҚШ нарығындағы Nissan Sentra/Nissan 200SX SE R, Nissan NX2000 және АҚШ-тан басқа Nissan көліктерінде де қолданылды. G20-да қолданылған нұсқа АҚШ-та шығарылып, күштік біліктілігі және айналу моменті бар. Бұл қозғалтқыштар сол кездегідей жоғары айналыммен жұмыс істеді, қызыл сызығы 7500 айналым/мин. G20 үшін SR20DE-нің үш негізгі түрі қолданылды. Біріншісі, 1990 жылдың шілдесінен 1993 жылдың желтоқсанына дейін пайдаланылған, «жоғары портты» нұсқасы, онда инжекторлар мен жанармай магистралі сору коллекторының үстінде орналасқан. 1994 жылдың қаңтар айында, эмиссия талаптарының күшейтілуіне байланысты, Nissan «төменгі портты» конструкцияға көшті, онда инжекторлар мен жанармай магистралі сору коллекторымен орын алмасты. Бұл конструкцияда сору камерасының жұмсақ конфигурациясы да болды. (Жоғары портты сору камерасын ауыстыру – қуатты арттыру үшін танымал жаңарту.) Бұл конструкция 1994-1996 жылдар аралығында және 1998 жылы қайта қолданылды. 1999 жылы Nissan клапан механизмін гидравликалық рокерлі механизмнің орнына роликтермен жабдықталған механизммен алмастырды, бірақ төменгі портты сору конструкциясын сақтап қалды; көптеген спорттық бөлшектер роликтермен жабдықталған және жоғары/төменгі портты қозғалтқыштар арасында өзара алмастырылмайды, әсіресе кәмшафттар.
The G20 was powered by the SR20DE Inline 4 cylinder. It was a transversely mounted dual overhead cam naturally aspirated reciprocating internal combustion engine. Displacement was with a square bore × stroke ratio of This engine was also shared with the US spec Nissan Sentra/Nissan 200SX SE R, Nissan NX2000, and a host of non US Nissan vehicles. The particular version used in the G20 produced crank in the US and of torque. These engines were also fairly high revving for the time, with a redline of 7500 rpm. There were three major variants of the SR20DE used in the G20. The first, used from July 1990 to December 1993, was the highport, in which the injectors and fuel rail were located above the intake plenum. In January 1994, due to tightening emissions restrictions, Nissan switched to a lowport design, in which the injectors and fuel rail switched places with the intake plenum. This design also featured a milder intake camshaft. (Switching it out for the highport intake cam is a popular upgrade to gain more power.) This design was used from 1994 to 1996 and again in 1998. In 1999 Nissan replaced the valvetrain with a roller rocker arm lifter design in place of the hydraulic rocker arm previously used, but kept the lowport intake design; many performance parts are not interchangeable between roller rocker and highport/lowport engines, most notably camshafts.
Беріліс
G20 моделінде 5 жылдамдықты механикалық немесе опциялық 4 жылдамдықты автомат беріліс қойылған. SR қозғалтқышымен жұмыс істейтін басқа көліктердің көптеген алдыңғы доңғалақты берілістерін аз өзгерістермен қолдануға болады. Штаттық беріліс, сондай-ақ басқа SR20 берілістері көбірек қуатты қабылдау үшін түрлі модификациялармен жаңартылады. Механикалық беріліске енгізілетін әдеттегі өзгерістерге крио өңдеу, құмшаңдату, беріліс корпусын дәнекерлеу, қосымша нарықтағы шектелген сырғанау дифференциалы, қосымша нарықтағы осьтер және жаңартылған кәсіптік кездеспелер кіреді. Автомат беріліске енгізілетін әдеттегі өзгерістерге құрастырылған клапан корпустары, қосымша нарықтағы айналым моментін түрлендіргіштер, автомат беріліс майын (ATF) салқындатқыштар, қосымша ATF фильтрлері және қосымша нарықтағы TCU-лар жатады. Алдыңғы доңғалақты VQ немесе QR25DE қозғалтқышы бар 2002–2006 жылғы Nissan Sentra SE R Spec V сияқты көліктерден күшті берілістерді ауыстыру да жасалған.
The G20 featured either a 5 speed manual transmission or an optional 4 speed automatic. Most front wheel drive transmissions from other SR powered cars can be used with few modifications. The stock transmission as well as other SR20 transmissions are often upgraded with various modifications in order to handle more power. Common manual transmission modifications include cryo treating, shot peening, transmission case welding, aftermarket limited slip differential, aftermarket axles, and upgraded clutches. Common automatic transmission modifications include built valve bodies, aftermarket torque converters, automatic transmission fluid (ATF) coolers, additional ATF filters, and aftermarket TCUs. Higher rated transmission swaps from front wheel drive VQ or QR25DE powered cars such as the 2002–2006 Nissan Sentra SE R Spec V have also been performed.
Жабдық
G20 – Nissan Primera-ның модификацияланған нұсқасы болды, бірақ Infiniti премиум бренд ретінде ұсынылғандықтан, ол еуропалық және жапондық аналогтарына қарағанда жабдықталуы жоғары болды. Қол жетімді жалғыз қозғалтқыш – 2.0 литрлік SR20DE қатарлы 4 цилиндрлі қозғалтқыш; Еуропада бұл Primera модельдерінің ең қуатты қозғалтқышы саналды. 5 жылдамдықты механикалық және 4 жылдамдықты автомат беріліс қораптары қол жетімді болды, ал 5 жылдамдықты беріліс қорабы «саладағы ең жақсылардың бірі» деп бағаланды. G20 1996 жылғы модельден кейін уақытша өндірістен тоқтатылды, нәтижесінде I30 1997 және 1998 жылғы модельдер үшін Infiniti-дің ең қолжетімді бағалы автокөлігіне айналды.
The G20 was a badge engineered version of the Nissan Primera, but because Infiniti was pitched as a premium brand, it featured a high level of equipment compared to its European and Japanese relatives. The only engine available was the 2.0 litre SR20DE Inline 4 cylinder; in Europe this was the top of the line engine for the Primera lineup. 5 speed manual and 4 speed automatic transmissions were both available, with the 5 speed being praised as "one of the best in the business." The G20 was temporarily discontinued after the 1996 model year, leaving the I30 as Infiniti's lowest priced car for the 1997 & 1998 model years.