Түсті қара торғай (Agelaius tricolor) – Солтүстік Америкадағы әлеуметтік құс. Калифорниядан Бажа Калифорнияға дейін таралған, үлкен колониялар құрайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Үш түсті қара құс (Agelaius tricolor) – Icteridae тұқымдасына жататын қос қанатты құс. Оның таралған аймағы Солтүстік Американың Тынық мұхиты жағалауындағы жағалау аймақтарымен шектеледі, АҚШ-тың Солтүстік Калифорниясынан (кейде Орегонға дейін), Мексиканың Жоғарғы Баха Калифорниясына дейін. Бұл өте әлеуметтік және үйіршік құс Солтүстік Америка құстарындағы ең ірі колонияларды құрайды, бір көбелек колониясы көбінесе ондаған мың құстан тұрады. Атауы еркек құстың қызыл иық дақтарының астындағы ерекше ақ жолақтарынан алынған, бұл жолақтар құс ұшқанда немесе әрекет еткенде көрінеді. Атаулары ұқсас болғанымен, бұл құс Ескі әлемнің қара құсымен туыс емес, ол – торғайлар (Turdidae) отрядына жатады. Бұл түрдің дауысы қызыл қанатты құстың дауысынан сәл мұрындырақ естіледі, ол мұрындық қысқа дауыс пен өткір шырықтан тұрады. Еркек құстың әні дөңгелектеп айтылған "ке каанг" сияқты болады. Құс суық маусымдарда Мексикаға оңтүстікке, ал жылы маусымдарда Солтүстік Калифорнияға қайта көшіп келеді.
The tricolored blackbird (Agelaius tricolor) is a passerine bird of the family Icteridae. Its range is limited to the coastal areas of the Pacific coast of North America, from Northern California in the U. S. (with occasional strays into Oregon), to upper Baja California in Mexico. This highly social and gregarious bird forms the largest colonies of any North American landbird, with a single breeding colony often consisting of tens of thousands of birds. The common name is taken from the male bird's distinctive white stripes underneath their red shoulder patches, or "epaulets", which are visible when the bird is flying or displaying. Despite the similar names, this bird is not related to the Old World common blackbird, which is a thrush (Turdidae). The species' call sounds slightly more nasal than that of the red wing's a nasal kip and a sharp check. The male's song is a garbled on ke kaaangh. The bird migrates south during the colder seasons to Mexico and back to northern California during the warmer seasons.
Таксономия
Үш түсті қара құстың ресми түрде танылған қосалқы түрлері жоқ, бірақ Оңтүстік Калифорниядағы популяциясы генетикалық зерттеуді қажет етуі мүмкін.
The tricolored blackbird does not have any officially recognized subspecies, although there is a population in southern California that may require genetic evaluation.
Кітап
Биди, Э. С. және В. Дж. Гамильтон III. 1999 жыл. Үш түсті қара құс (Agelaius tricolor). «Солтүстік Американың құстары» жинағында, № 423 (А. Пул және Ф. Гилл, ред.). «Солтүстік Американың құстары» Inc., Филадельфия, ПА.
Beedy, E. C., and W. J. Hamilton III. 1999. Tricolored Blackbird (Agelaius tricolor). In The Birds of North America, No. 423 (A. Poole and F. Gill, eds.). The Birds of North America, Inc., Philadelphia, PA.
Диссертация
Ориан Г.Х., Ph.D. (1961). Қызыл қанатты қара құстың (Agelaius phoeniceus) және үш түсті қара құстың (Agelaius tricolor) әлеуметтік жүйелерінің экологиясы. Калифорния университеті, Беркли, АҚШ, Калифорния штаты.
Orians GH. Ph. D. (1961). The Ecology of Social Systems in the Red Winged Blackbird (Agelaius phoeniceus) and the Tricolored Blackbird (Agelaius tricolor). University of California, Berkeley, United States—California.
Мақалалар
(2003). Үш түсті қара құсқа шұғыл қорғау қажеттігі ізделуде. Жайлылықты қалпына келтіру. 26-том, 3-нөмір. 36-36 беттер. П. Табиғи ғылымдар академиясы (1999). Үш түсті қарақұйрық: Agelaius tricolor. Солтүстік Америка құстары. 0-том, 423-нөмір, 123 бет. Cook LF & Toft CA. (2005). Құрып кету динамикасы: отарлық ұя салатын үш түсті қара құс Agelaius tricolor популяциясының азаюы. Халықаралық құс қорғау. 15-том, 1-нөмір. 73-88 беттер. Crase FT & De Haven RW. (1977). Үш түсті қара құстардың тамағы. Кондор. 79-том, 2-нөмір. 265-269 беттер. Crase FT & Dehaven RW. (1976). Солтүстік Америка қара құстарының тамақтану әдеттері туралы таңдалған библиография. АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметінің арнайы ғылыми баяндамасы. Жабайы табиғат. 192-том, 1-20 беттер. Crase FT & Dehaven RW. (1978). Калифорния АҚШ-ның 5 симпатрикалық қара құс түрінің тағам таңдауы. Калифорниялық балық және ойын. 64-том, 4-нөмір. De Haven RW, Crase FT және Woronecki PP. (1975). Калифорнияның Орталық аңғарында белгіленген үш түсті қара құстардың қозғалысы (1965-1972 жж.). Құс сақинасы. 46-том, 3-нөмір. 220-229 беттер. Dehaven RW, Crase FT және Miller MR. (1974). Үш түсті қара құстардың бас сүйектері арқылы жасын анықтау. Құс сақинасы. 45-том, 2-нөмір. 156-159 беттер. Dehaven RW, Crase FT және Woronecki PP. (1975). Үш түсті қара құстың өсіру жағдайы (1969-1972 жж.). Калифорниялық балық және ойын. 61-том, 4-нөмір. 166-180 беттер. Emlen JT. (1985). Үш түсті қарақұстар Agelaius Tricolor тобындағы синхронды ұя салудың морфологиялық байланыстары. Аук. 102-том, 4-нөмір. 882-884 беттер. Hamilton WJ, III. (1998). Калифорнияда үш түсті қара құстың көшпендік көбеюі. Кондор. 100-том, 2-нөмір. 218-226 беттер. Holcomb LC. (1971). Жасанды манипуляцияларға жауап ретінде қызыл қанатты қарақұстардың ұя салуы және жұмыртқа салуы. Аук. 88-том, 1-нөмір. 30-34 беттер. Kobayashi H. (1975). Ортаңғы эминенцияның эпидемдік жасушаларымен ми-омыртқалық сұйықтықтың сіңірілуі. Knigge, K M және басқалар (ред.). Мидың эндокриндік өзара әрекеттесуі II. Нейроэндокриндік механизмдердегі желдеткіш жүйесі симпозиумы. Шизуока, Жапония, 16-18 қазан, 1974 ж. Ix+406 бет, суреттер. S Karger: Базель, Швейцария; Нью-Йорк, АҚШ, 109-122 беттер, 1975 ж. Oota Y, Kobayashi H, Nishioka RS және Bern HA. (1974). Бірнеше омыртқалы жануарлардың ортаңғы эминенциясындағы капиллярлық қабырғалардағы нейро секреторлық аксон мен эпендимальды терминалдардың қатынасы. Нейроэндокринология. 16-том, 2-нөмір. 127-136 беттер. Palmer TK. (1976). Мал азығындағы зиянкес құстардың зиянын бақылауға арналған кешенді жүйелер тәсілі. Омыртқалы жануарлар зиянкестері конференциясының материалдары. 7-том, 17-21 беттер. Payne RB & Landolt M. (1970). Жылдық циклда көбею және көбею кезінде үш түсті қарақұстардың (Agelaius Tricolor) қалқанша безінің гистологиясы. Кондор. 72-том, 4-нөмір. 445-451 беттер. Powell Gun. (1974). Жыртқыштармен және азық іздеумен байланысты жұлдыздардың (Sturnus Vulgaris) үйірлерінің әлеуметтік құндылығын эксперименталды талдау. Жануарлар мінез-құлқы. 22-том, 2-нөмір. 501-505 беттер. Rains MC, Mount JE және Larsen EW. (2004). Әр түрлі су қоймаларының жұмыс сценарийлері бойынша жер асты суларының және өсімдіктердің таралуындағы симуляциялық өзгерістер. Экол Аппл. 14-том, 1-нөмір. 192-207 беттер. Schafer EWJ & Brunton RB. (1971). Химиялық заттар құс аулаушы ретінде. 2 перспективті агент. "Жабайы табиғатпен айналысу" журналы. 35-том, 3-нөмір. 569-572 беттер. Skorupa JP, Hothem RL және Dehaven RW. (1980). АҚШ Калифорния штатының Мерсед округіндегі ауыл шаруашылығы аймақтарында үш түсті қарақұстардың (Agelaius Tricolor) тамақтануы. Кондор. 82-том, 4-нөмір. 465-467 беттер. Unitt P. (2004). Қауырсынның тозуының қызыл қанатты және үш түсті қара құстың аналықтарын анықтауға әсері. Батыс құстары. 35-том, 4-нөмір. 228-230 беттер. Vickers ML & Hanson RP. (1980). Қызыл қанатты қарақұстарда (Agelaius Phoeniceus) іріктелген парамиксовирустарды зерттеудің эксперименталды инфекциясы және серологиялық зерттеуі. "Жабайы жануарлар аурулары" журналы. 16-том, 1-нөмір. 125-130 беттер. http://www.fws.gov/миграциялық құстар/қазіргі құстар мәселелері/басқару/орындық түрлер/жоспарлар/ТКБЖ.pdf
(2003). Emergency protection sought for tricolored blackbird. J Wildl Rehabil. vol 26, no 3. p. 36 36. Academy of Natural Sciences of P. (1999). Tricolored blackbird: Agelaius tricolor. Birds of North America. vol 0, no 423. p. 1 23. Cook LF & Toft CA. (2005). Dynamics of extinction: population decline in the colonially nesting Tricolored Blackbird Agelaius tricolor. Bird Conservation International. vol 15, no 1. p. 73 88. Crase FT & De Haven RW. (1977). Food of Nestling Tricolored Blackbirds. Condor. vol 79, no 2. p. 265 269. Crase FT & Dehaven RW. (1976). Selected Bibliography on the Food Habits of North American Blackbirds. U S Fish & Wildlife Service Special Scientific Report Wildlife. vol 192, p. 1 20. Crase FT & Dehaven RW. (1978). Food Selection by 5 Sympatric California USA Blackbird Species. California Fish & Game. vol 64, no 4. p. 255 267. De Haven RW, Crase FT & Woronecki PP. (1975). Movements of Tricolored Blackbirds Banded in the Central Valley of California 1965 1972. Bird Banding. vol 46, no 3. p. 220 229. Dehaven RW, Crase FT & Miller MR. (1974). Aging Tri Colored Blackbirds by Cranial Ossification. Bird Banding. vol 45, no 2. p. 156 159. Dehaven RW, Crase FT & Woronecki PP. (1975). Breeding Status of Tricolored Blackbird, 1969 1972. Calif Fish Game. vol 61, no 4. p. 166 180. Emlen JT. (1985). Morphological Correlates of Synchronized Nesting in Tricolored Blackbird Agelaius Tricolor Colony. Auk. vol 102, no 4. p. 882 884. Hamilton WJ, III. (1998). Tricolored blackbird itinerant breeding in California. Condor. vol 100, no 2. p. 218 226. Holcomb LC. (1971). Nest Building and Egg Laying by Redwinged Blackbirds in Response to Artificial Manipulations. Auk. vol 88, no 1. p. 30 34. Kobayashi H. (1975). Absorption of Cerebro Spinal Fluid by Ependymal Cells of the Median Eminence. In Knigge, K M et al. (Ed) Brain Endocrine Interaction Ii the Ventricular System in Neuroendocrine Mechanisms Symposium. Shizuoka, Japan Oct 16 18, 1974 Ix+406p Illus S Karger: Basel, Switzerland; New York, NY, USA , p. 109 122, 1975. Oota Y, Kobayashi H, Nishioka RS & Bern HA. (1974). Relationship between Neuro Secretory Axon and Ependymal Terminals on Capillary Walls in the Median Eminence of Several Vertebrates. Neuroendocrinology. vol 16, no 2. p. 127 136. Palmer TK. (1976). Pest Bird Damage Control in Cattle Feedlots the Integrated Systems Approach. Proceedings of the Vertebrate Pest Conference. vol 7, p. 17 21. Payne RB & Landolt M. (1970). Thyroid Histology of Tricolored Blackbirds Agelaius Tricolor in the Annual Cycle Breeding and Molt. Condor. vol 72, no 4. p. 445 451. Powell Gun. (1974). Experimental Analysis of the Social Value of Flocking by Starlings Sturnus Vulgaris in Relation to Predation and Foraging. Animal Behaviour. vol 22, no 2. p. 501 505. Rains MC, Mount JE & Larsen EW. (2004). Simulated changes in shallow groundwater and vegetation distributions under different reservoir operations scenarios. Ecol Appl. vol 14, no 1. p. 192 207. Schafer EWJ & Brunton RB. (1971). Chemicals as Bird Repellents 2 Promising Agents. Journal of Wildlife Management. vol 35, no 3. p. 569 572. Skorupa JP, Hothem RL & Dehaven RW. (1980). Foods of Breeding Tri Colored Blackbirds Agelaius Tricolor in Agricultural Areas of Merced County California USA. Condor. vol 82, no 4. p. 465 467. Unitt P. (2004). Effect of plumage wear on the identification of female Red winged and Tricolored Blackbirds. Western Birds. vol 35, no 4. p. 228 230. Vickers ML & Hanson RP. (1980). Experimental Infection and Serologic Survey for Selected Paramyxoviruses in Red Winged Blackbirds Agelaius Phoeniceus. Journal of Wildlife Diseases. vol 16, no 1. p. 125 130.
http://www. fws. gov/migratorybirds/CurrentBirdIssues/Management/FocalSpecies/Plans/TCBL. pdf