Кіріспе

Австралиялық жарыс жүргізуші Рассел Питер Ингалл (24 ақпан 1964 жылы Лондонда, Англияда туған) – бұрынғы толық уақытты Австралиялық V8 Supercar жүргізушісі. Ол 2005 жылы V8 Supercars чемпионатында жеңіске жетті, ал 1998, 1999, 2001 және 2004 жылдары екінші орынды иеленді. Ингалл 1995 және 1997 жылдары Батерст 1000 жарысын ұтып алды. Оның ерекше жүргізу стилі оған "Қорғаушы" деген лақап ат берді.

Алғашқы жылдар

Ингалл Англияда дүниеге келді және үш жасында әкесімен бірге Оңтүстік Австралиядағы Порт-Аделаидаға көшіп келді. Оның әкесі автомеханик болған және автосервис станциясын басқарған, ал анасы жас кезінде емшек рагынан қайтыс болды. Ингалл 12 жасында Оңтүстік Австралиядағы Whyalla go-kart трассасында мотор спортымен айналыса бастады. Австралиялық жастар және бірнеше ересектер картинг чемпионаттарында жеңіске жеткеннен кейін, ол Формула Фордқа өтуден бұрын Еуропада картингпен айналысты. Картинг мансабында ол оң жақ бармақ саусағының бірінші буынын жоғалтты, бірақ бұл оның жарысқа қатысуына кедергі келтірмеді. Формула Фордтағы екінші жарысында Ингалл 1988 жылы Аделаидада өткен Австралия Гран-присінде қолдау жарысында үшінші орынды иеленді. Келесі бірнеше жылда Ингалл Motorcraft Formula Ford Driver to Europe сериясында өзін көрсетіп, екінші орынды алды, ал 1990 жылы жеңіске жетті. 1990 жылы ол Кевин Бартлеттпен бірге Батерст 1000 жарысында Боб Форбс Ресинг Холден Комодор VL көлігін басқарды.

Ингалл 1991 жылы Еуропаға бағыт алды. 1991 жылы Британ Формула Форд чемпионатын жеңіске жақын келгеннен кейін және GM Lotus формуласында сәтті дебют жасағаннан кейін, ол Германияға Team Schübel командасының құрамында Германия Формула 3 чемпионатында жарысу үшін кетті. Ингалл сондай-ақ Питер Уэринг Смит командасында Макао Гран-присінде қатысу мүмкіндігіне ие болды, онда ол 23-орыннан старт алып, Дэвид Коултардты озу арқылы бесінші орынды жеңіп алды. Солтүстік қыста Ингалл Жаңа Зеландия Формула Форд сериясында өте оңай жеңіске жетті, 12 жарыстың 10-ында жеңіске ие болды. Ингалл 1993 жылы Ұлыбританияға оралып, заводтық Van Diemen командасы үшін Британ Формула Форд чемпионатында 16 жарыстың 13-інде жеңіске жетіп, Формула Форд тарихында бір маусымдағы ең көп жеңіс рекордын орнатты. Маусымды Англиядағы Брэндс Хэтчте өткен беделді Формула Форд фестивалі мен Әлем кубогында жеңіспен аяқтады. Ингалл қаржыландырудың жетіспеуіне байланысты Еуропадағы толық потенциалын іске асыра алмады және кейін Австралияға оралды. Бұл Еуропадағы австралиялық жарыс жүргізушілері үшін жиі кездесетін жағдай еді.

Жарты күндік жұмыс

1994 жылдың бірінші жартысын Жапон Формула 3 Чемпионатында өткізгеннен кейін Ингалл Туринг Карс жарыстарына қайта оралды. Бұған дейін ол 1990 жылы Боб Форбс Racing командасы үшін, ал кейін Уэйн Гарднер Racing командасы үшін Сандаун 500 және Батерст 1000 жарыстарында қатысқан болатын. Ингалл мен Вин Перси Батерст жарысында біраз уақыт көш бастап, нәтижеде бесінші орынды жеңіп алды.

Перкинс инженерлік

Ингалл 1995 жылы британдық Формула Рено чемпионатында жеңіске жетті, содан кейін Австралияға оралғаннан кейін Перкинс Инжиниринг командасына қосылып, төзімділік жарыстарына қатысты. Ингалл команданың Батерсттегі керемет соңғыдан бірінші орынға көтерілуіне үлкен үлес қосты. Ол 1996 жылғы маусым бойы V8 Supercar чемпионатының айқын тұлғасына айналды. Өзінің бірінші жылында Ингалл Кальдер Паркте алғашқы жеңісін тойлады, ал 1997 жылы Bathurst 1000 жарысын екінші рет жеңіп алды. 1998 және 2002 жылдары ол екінші орынды иеленді. Перкинс Инжинирингпен өткен жеті жылында Ингалл чемпионатта үш рет күміс жүлдегер атанды (1998, 1999 және 2001 жылдары) және 1997 жылы қола жүлде алды.

Стоун ағайындыларының жарысы

Перкинс командасында жеті жыл жұмыс істегеннен кейін Ингалл 2003 жылдың басында «Stone Brothers Racing» командасына ауысты, және Австралия Гран-приінің қолдау жарыстарында жеңіспен көзге түсті. Ол сондай-ақ Квинсленд 300 және Gillette V8 Supercar Challenge турнирлерінде жеңіске жетті, Квинслендтің Голд-Кост қаласындағы Лексмарк Инди 300-де, ал ақырында чемпионатта жетінші орынды иеленді. 2004 жылы Ингалл тағы да тұрақты өнер көрсетті, маусымның ең жарқын сәті 12-ші кезеңде Симмонс Плейнсте жеңіс болды. Eastern Creek Raceway трассасындағы соңғы кезеңде ол үшінші орынды алып, чемпионатта төртіншіден екінші орынға көтерілді, «Stone Brothers Racing» командасына тарихи 1-2 нәтиже әкелді, өйткені оның әріптесі Маркос Амброуз чемпионатты жеңіп алды. 2005 жылы Ингалл одан да жақсы өнер көрсетіп, төрт рет екінші орын алғаннан кейін өзінің алғашқы V8 Supercar чемпионатын жеңіп алды. Ингалл маусымға жоспармен кірісті және оны Филипп аралы трассасында өткен маусымның соңғы жарысына дейін сақтап қалды. Ол бұрынғыдан да «ақылдырақ» жарысты және V8 Supercars ұпайлар жүйесіне сүйене отырып стратегия жасады, нәтижесінде Крейг Лоундс пен Маркос Амброузды оқпанда қалдырып, титулды жеңіп алды. 2006 жылы Ингалл машинасының нашар өнімділігіне байланысты чемпионатты сегізінші орында аяқтады. 2007 жылғы маусымның финалына дейін Ингалл «Holden» командасына өтетінін хабарлады, осылайша бес жылдан кейін «Stone Brothers Racing» және «Ford» командаларынан кетті. Ол тұңғыш рет топ-10-нан тыс орынға ие болды, көңілі толмаған 11-ші орынды алды. 2008 жылы Ингалл Пол Моррис Моторспорт командасына ауысты.

Арзан автожарыс

Ингалл 2008 жылы Пол Моррис Моторспорт командасымен қайтадан Holden жарысына қатысты, енді оған автокөлік бөліктерін сататын Supercheap Auto демеушілік етеді. Ингаллдың жаңа командасымен өткізген алғашқы жарысы күтілгендей болмады. Clipsal 500 жарысының бірінші кезеңінде 14-орынды иеленсе, таңертеңгі жаттыну кезінде 8-бұрылыста қабырғаға соқтығысып, 39-нөмірлі машинаның рульдік және аспалы бөліктері зақымданды. 2-жарысқа дейін машина жөнделді, бірақ бұрынғыдай болмады және қозғалтқыш жүйесіндегі ақауға байланысты екі айналымнан кейін жарыстан шықты. "Егер мен жаттыну кезінде соқтығыспасам, дистрибьютордың жетегі жаттыну кезінде бұзылып, жарысқа дейін мәселені анықтаған болар едік, сондықтан бір нәрсе екіншісіне әкелді", - деді Ингалл. "Барлық мәселе соқтығысудан туындады". 2010 жылы Ингаллға жаңа зеландиялық Грег Мерфи қосылды. Ингалл 2011 жылдың соңына дейін Пол Моррис Моторспорт командасында қалды. 2012 жылы Ингалл Supercheap Auto демеушілігімен Walkinshaw Racing командасына ауысты. 2013 жылы Ингалл 66-нөмірлі машинаны пайдалануын жалғастырды, алайда 2013 жылы жаңа Holden VF Commodore машинасына көшті. Ингаллдың биылғы көрсеткіштері тұрақсыз болды. Таунсвиллде Ингалл өзінің 226-шы жарысын (Джон Боудың 225-ші көрсеткішін еңсерген жаңа рекорд) 226-нөмірлі машинамен атап өтті. Шыдамдылық жарыстарында Ингалл IndyCar жарысшысы Райан Брискомен бірге сынға түсті.

Лукас Дамбрелл Автоспорт

2014 жылы толық уақытты автоспорттан зейнетке шығу мүмкіндігін қарастырғаннан кейін, Ингалл 2014 жылғы маусымда Лукас Дэмбрелл Моторспорт командасымен V8 Суперкарларға қайта оралғанын хабарлады. 2014 жылдың соңында Ингалл толық уақытты жүргізушіліктен қанағаттанды. Бірақ ол үш төзімділік жарысында әрі қарай қатысатын болады, бірақ енді қосалқы жүргізуші ретінде.

V8 суперкөліктеріне қайта оралу

2015 жылы Ингалл Джеймс Кортнидің қазақы апатқа ұшырауынан кейін төзімділік сериясында жарысу үшін Holden Racing Team командасымен келісім жасады. Ингалл HRT командасымен Sandown 500 және Bathurst 1000 жарыстарында қатысты. Кортни Голд-Кост 600 жарысына оралғаннан кейін, Prodrive Racing Australia Чаз Мостерттің Батерст жарысында алған жарақаттарынан қатыса алмайтындығына байланысты, оның орнына Ингаллға келісімшарт ұсынды.

Nissan Motorsport автокөлік спорты

Ингалл 2016 жылы Пиртек Эндуро кубогында жарысу үшін Nissan Motorsport командасымен келісім шарт жасады және Рик Келлимен бірге No. 15 Nissan Altima көлігінде сынға түсті.

Үш сегізлік жарыстың инженері

Ингалл 2021 жылы Батерст 1000 жарысында Брок Финимен бірге Triple Eight Race Engineering командасының шақырылған қатысушысы ретінде, Supercheap Auto демеушілігімен #39 Holden Commodore ZB көлігімен чемпионатқа қайта оралды.

Басқа жарыстар

2018 жылдың қазан айында Ингалл Сиднейдегі Моторспорт паркінде стадиондық супер жүк көліктерімен дебют жасады. Ол сол күндері өткен екі жарыста 7-ші және 5-ші орындарды иеленді. Келесі жылы ол Голд-Кост 600 кезеңінде серияға қайта оралды. 2021 жылдың сәуірінде Ингалл Симмонс Плейнсте серияның соңғы екі жарысында жарақат алған Нэш Морристің орнына шықты.

Медиа мансабы

2015 жылы Ингалл V8 Supercars жарысын Fox Sports арнасында бес мәрте чемпион атанған және бұрынғы қарсыласы Марк Скайфпен бірге жүргізуші болып тағайындалды. Ингалл Пол Морриспен бірге «Enforcer and The Dude» атты онлайн бейнешолу сериясын жүргізеді.