Кіріспе
Каннибал фильмдері, сондай-ақ каннибал жанры немесе каннибал бумы деп те аталады, 1970-ші және 1980-ші жылдары негізінен итальяндық кинорежиссерлер түсірген қорқыныш фильмдерінің бір саласы. Бұл жанр – Азия немесе Оңтүстік Американың жаңбырлы ормандарындағы алғашқы заман тұрғындары жасаған адам жеуді бейнелейтін, графикалық түрде зорлық-зомбылыққа толы фильмдердің жиынтығы. Бұл фильмдерді біріктіретін ерекшелік – каннибализм болса, негізгі назар әдетте түрлі айқын, реалистік және графикалық зорлық-зомбылық түрлеріне, соның ішінде азаптау, зорлау және жануарларға қатыгездікке ауысады. Бұл тақырып көбінесе фильмдердің танымалдылығын арттыру үшін, сенсациялық мәлімдемелермен бірге, каннибал фильмдерінің негізгі жарнамалық тартымдылығы ретінде қолданылды. Жанр 1970-ші жылдардың басында әлемдегі тыйым салынған әрекеттерді көрсетуді мақсат еткен, пайдалану деректі фильмдері ретінде белгілі ұқсас бір саладан пайда болды. Умберто Ленцидің 1972 жылғы «Терең өзеннен келген адам» фильмі көбінесе каннибал жанрының бастауын берген деп есептеледі, ал Антонио Климатидің 1988 жылғы «Табиғатқа қарсы» фильмі де осы үрдісті аяқтады деп саналады. 1980 жылы шыққан Руджеро Деодатоның «Каннибал Холокосты» фильмі, оның шығуына байланысты туған үлкен дау-дамайлардың нәтижесінде, жанрдың ең танымал фильмі болып саналады және осы жанрдағы негізгі назар аударған фильмдердің бірі. Соңғы жылдары жанр жаңа туындылардың пайда болуымен қайта жанданып, культты жақтастарға ие болды. Фильмдердің графикалық мазмұнына байланысты, олар көбінесе дау-дамайдың ортасында болады, көптеген фильмдер әлемнің түрлі елдерінде цензураланып немесе тыйым салынды. Көптеген фильмдерде көрсетілген жануарларға қатыгездік көбінесе дау-дамайдың негізгі себебі болып табылады және осы көріністер кейбір елдердің кино органдарының назарында. Бірнеше каннибал фильмдері 1983 жылы Ұлыбританияда Бас прокуратура жариялаған «нашар бейнеленген» фильмдер тізіміне де енді. Дегенмен, жанр кейде жағымды немесе конструктивті сынға ұшырады, ал кейбір каннибал фильмдері антиимпериализм тақырыбын және үшінші әлемдегі қанау мен зорлық-зомбылықты сынау немесе түсіндіру үшін белгілі болды.
Cannibal films, alternatively known as the cannibal genre or the cannibal boom, are a subgenre of horror films made predominantly by Italian filmmakers during the 1970s and 1980s. This subgenre is a collection of graphically violent movies that usually depict cannibalism by primitive, Stone Age natives deep within the Asian or South American rainforests. While cannibalism is the uniting feature of these films, the general emphasis focuses on various forms of shocking, realistic and graphic violence, typically including torture, rape and genuine cruelty to animals. This subject matter was often used as the main advertising draw of cannibal films in combination with exaggerated or sensational claims regarding the films' reputations. The genre evolved in the early 1970s from a similar subgenre known as mondo films, exploitation documentaries which claimed to present genuine taboo behaviors from around the world. Umberto Lenzi is often cited as originating the cannibal genre with his 1972 film Man from Deep River, while Antonio Climati's Natura contro from 1988 is similarly regarded to have brought the trend to a close. Ruggero Deodato's Cannibal Holocaust, released in 1980, is often considered to be the best known film of the genre due to the significant controversy surrounding its release, and is one of the few films of the genre to garner mainstream attention. In recent years, the genre has experienced a cult following and revival, as new productions influenced by the original wave of films have been released. Due to their graphic content, the films of this subgenre are often the center of controversy, and many have been censored or banned in countries around the world. The animal cruelty featured in many of the films is often the focal point of the controversy, and these scenes have been targeted by certain countries' film boards. Several cannibal films also appeared on the video nasty list released by the Director of Public Prosecutions in 1983 in the United Kingdom. Nonetheless, the genre has occasionally fallen under favorable or more positive critical interpretation, and certain cannibal films have been noted for containing themes of anti imperialism and critiques or commentary on Third World oppression and exploitation.
Сипаттамалары
Канибалдық фильмдердің сюжеттерінде көбінесе батыс персонаждары Амазонкаға немесе Оңтүстік-Шығыс Азияның жаңбырлы ормандарына экспедицияға шығып, жолдарында жауырысқан жергілікті тұрғындармен кездеседі. Бірақ, кейде осы жанрмен байланысты "Каннибалдық Апокалипсис" және "Біз сені жейміз" сияқты фильмдер мұндай сюжет желісін ұстанбайды. Бұл фильмдер жыныстық мазмұн, жалаңаштық және әртүрлі түрдегі графиктік зорлық-зомбылық сияқты шоқтықты мазмұнымен белгілі. Сексуалдық шабуыл, азаптау және экранда адам жеу көрсетілуі де жиі кездеседі, мұндай әрекеттерді батыстықтар да, жергілікті тұрғындар да жасайды. Фильмдердің жарнамасы осы мазмұнды көрсетуге, емес сыншылардың пікіріне бағытталған. Мұндай жарнама кейде фильмнің жаман даңқына қатысты мәлімдемелермен бірге жүреді. Мысалы, "Каннибал Ферокс" фильмінің постерлерінде фильмге 31 елде тыйым салынғаны айтылса, ал "Жан-жақтан жетілген" фильмінің британдық үй видеосының обложкасында бұрыннан бері елде тыйым салынғаны көрсетілген.
Директорлар
Әр түрлі ұлттан бірнеше режиссерлер осы жанрға үлес қосты, бірақ көпшілігі әрқайсысы бір ғана каннибалдық фильм түсірді. Жанрдың маңызды режиссерлері:
Руджеро Деодато, "Ultimo mondo cannibale", "Каннибалдық Холокост" және "Cut and Run" фильмдерімен. Умберто Ленци, "Тынық өзеннен келген адам", "Тірі желінген!" және "Каннибал Ферокс" фильмдерімен. Хесус Франко, "Mondo Cannibale", "Devil Hunter" және "Килиманджароның алмастары" фильмдерімен. Джо Д'Амато, "Эммануэль және соңғы каннибальдар", "Папая", "Каннибальдардың сүйіктісі" және "Оргазм Неро" фильмдерімен.
Актерлер
Режиссерлер сияқты, азандаған актерлердің саны шектеулі, олар адам жейтін жанрда жиі ойнайды. Ең көп каннибалдық фильмдерде түскен үш актер:
Роберт Керман – «Каннибалдық Холокост», «Тірі желінген!» және «Каннибалдық Ферокс» фильмдерінде. Иван Рассимов – «Тынық өзеннен келген адам», «Соңғы каннибалдық әлем» және «Тірі желінген!» фильмдерінде. Ме Ме Лай – «Тынық өзеннен келген адам», «Соңғы каннибалдық әлем» және «Тірі желінген!» фильмдерінде. Басқа да танымал каннибалдық жанр актерлері: Италияда актриса болған индонезиялық модель Лора Гемсер; Перри Пирканен, «Каннибалдық Холокост» фильмінде Джек Андерс рөлін, ал «Каннибалдық Ферокс» фильмінде эпизодтық рөлді сомдаған; Карл Габриэль Йорк, «Каннибалдық Холокост» фильмінде Алан Йейтс рөлін сомдаған; Джованни Ломбардо Радис, сахналық аты Джон Морген болатын итальяндық актер; және Луигина Рокчи, «Каннибалдық құдайдың тауы» фильмінде Урсула Андресстің денесін суреттеген тума халқының бірі және «Каннибалдық Холокост» фильміндегі белгісіз рөлді ойнаған.
Жылдар бойынша фильмдер
+Фильм режиссері Жыл Сондай-ақ Deep River-ден келген адам деп те аталады Умберто Ленци 1972 Il paese del sesso selvaggio / Жабайы секс елі; Deep River Savages; Deep River-ден келген адам; Құрбандық! Ultimo mondo cannibale Ruggero Deodato 1977 Соңғы адам жегіш әлем; Джунглидегі Холокост Эмануэль және соңғы адам жегіштер Джо Д'Амато 1977 Эмануэль және соңғы адам жегіштер; Оларды тұзаққа түсіріп, өлтіріңіз. Адам жегіш құдайдың тауы Серджио Мартино 1978 Адам жегіш құдайдың құлы; Адам жегіш құдайдың тұтқыны Папайя, Адам жегіштердің махаббат құдайы Джо Д'Амато 1978 Папайя Кариб теңізінен; Первобыт Сисворо Гаутама Путра 1978 Первобыт; Жабайы қорқыныш Адам жегіш Холокост Ruggero Deodato 1980 Адам жегіш Холокост; Тірі желінген! Умберто Ленци 1980 Тірі желінген! Зомби Холокост Marino Girolami 1980 Зомби Холокост; Зомби 3; Зомби 3; Адам жегіштердің патшайымы; Доктор Бутчер, М. Д. (Медициналық бұрмалау) Біз сені жейміз Цуи Харк 1980 Дию Ву Мен Оргазм Неро Джо Д'Амато 1980 Қара оргазм Шайтан аңшысы Иса Франко 1980 Il cacciatore di uomini / Адам аңшысы; Мандинго адам аулаушысы Мондо Каннибаль Иса Франко 1980 Адам жегіш әлем; Адам жегіштер; Адам жегіштер; Ақ адам жегіш патшайымы; Die Blonde Gottin / Алтыншаш патшайымы; Адам жегіштерге арналған әйел; Барбарлық құдай Каннибаль терроры Alain Deruelle 1981 Каннибаль терроры (Иса Франконың Мондо Каннибальінен алынған кадрларды қамтиды) Каннибаль Феррокс Umberto Lenzi 1981 Оларды баяу өлтір; Deep River-ден келген әйел Алмазды Килиманджаро Иса Франко 1982 Ақ құдайдың қазынасы Каннибаль махаббаты Джо Д'Амато 1982 Ақ құл Mario Gariazzo 1984 Schiave Bianche: Violenza in Amazzonia / Ақ құл: Амазониядағы зорлық; Амазония: Кэтрин Майлз туралы әңгіме; Адам жегіш Холокост 2: Кэтрин Майлз туралы әңгіме Cut and Run Ruggero Deodato 1985 Inferno in diretta / Тірі тозақ; Амазониядағы қырғын Динозаврлар алқабында Michele Massimo Tarantini 1985 Nudo e Selvaggio / Жалаңаш және жабайы; Каннибал Феррокс 2 Natura contro Antonio Climati 1988 Табиғатқа қарсы; Жасыл тозақ; Адам жегіш Холокост II Ашкөз Antonia Bird 1999 Nella terra dei cannibali Бруно Маттей 2004 Адам жегіштер елінде; Каннибал Мондо Ферокс 3; Өлім жері Каннибал Бруно Маттей 2004 Адам жегіш әлем; Адам жегіш Холокост 2 Джунглиге қош келдіңіз Jonathan Hensleigh 2007 Адам жегіштер Жасыл тозақ Eli Roth 2013 С. Крейг Захлер 2015 Сүйектер мен барлығы Luca Guadagnino 2022
Цензура
Мазмұнына байланысты, каннибал жанры – фильмдердің ең даулы жанрларының бірі. Көптеген фильмдер бұрын Ұлыбритания мен Австралияда тыйым салынды, ал көпшілігі көпшілыққа көрсетілмес бұрын өңдеуден өтуге мәжбүр болды. Бірнеше фильм әлі де әлемнің көптеген елдерінде тыйым салынған. Жанрдың тек үш фильмі (Schiave Bianche: Violenza in Amazzonia, Ultimo mondo cannibale және Zombie Holocaust) өңделген нұсқасы үшін MPAA-дан R рейтингі алды (Zombie Holocaust үшін R рейтингі кейіннен алынып тасталды, ал фильм қазір АҚШ-та рейтингсіз). Жанрдың ең даулы аспектілеріне көптеген каннибал фильмдерінде жануарларды нақты өлтіру, сондай-ақ зорлау және басқа да сексуалдық зорлық-зомбылықтың графиктік көріністері кіреді.
Қанабильдер жойқын қырылуы
Бұл жанрдағы ең даулы және ең жағымсыз фильм – "Каннибалдық Холокост". Миландыдағы премьерадан кейін он күн өткен соң, фильмді итальян билігі тәркіледі және режиссер Руджеро Деодато оның фильмі шынайы "снуфф" фильм деп есептеліп тұтқындалды. Мүкім мерзімге сотталу қаупінде, Деодато барлық актерлерді телешоуға шақырды және сотта кейбір арнайы эффекттердің қалай жасалғанын көрсетті. Құқық қорғау органы қозғалмады, бірақ фильмнің мазмұны әлі де өте тікелей болғандықтан, соттар фильмді жануарларға жасалған қатыгездік үшін тыйым салды. Деодато соңында әдепсіздік және жануарларға қатыгездік жасау айыптарымен ұсталды. Төрт жылдан кейін, 1984 жылы, Деодато сот шешімін күштен шығарып, фильмке қойылған тыйым алынды. Алайда, сол жылы Ұлыбритания, Норвегия, Финляндия және Австралия "Каннибалдық Холокост" фильмін тыйым салды; кейіннен бұл төрт елдің барлығы да тыйымды жойды, бірақ Ұлыбританиядағы нұсқасы бірнеше минутқа өңделген.