Анри Рабо: Француз дирижеры, композиторы және педагог
Henri Rabaud
Анри Рабо – француздық дирижер, композитор, педагог (1873-1949). Француз музыкасының консервативтік бағытын сақтаған, Париж консерваториясымен байланысты тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз дирижері, композиторы және педагогы (1873–1949)
French conductor, composer and pedagogue (1873–1949)
Анри Бенджамин Рэбо (10 қараша 1873 – 11 қыркүйек 1949) – француз дирижері, композиторы және педагогы, француз музыкалық ортасында маңызды қызметтер атқарды және ХХ ғасырдың бірінші жартысында француз музыкасындағы консервативті бағыттарды қолдады.
Henri Benjamin Rabaud (10 November 187311 September 1949) was a French conductor, composer and pedagogue, who held important posts in the French musical establishment and upheld mainly conservative trends in French music in the first half of the twentieth century.
Өмір және мансап
Рэбо музыкалық отбасыда өскен. Ол Париж консерваториясының виолончель профессоры, виолончельші Ипполит Рэбоның (1839–1900) ұлы болды, ал анасы әнші, Шарль Гуноның тілегімен Маргерит рөлін жазуға шама келді. 1940 жылдың қазан айында ол оккупациялық күштер үшін консерватория студенттерінің нәсілдік құрамын егжей-тегжейлі сипаттаған құжатты дайындауға көмектесті.
Rabaud came from a musical background. He was the son of a cellist Hippolyte Rabaud (1839–1900), professor of cello at the Paris Conservatoire, while his mother was a singer who almost created the role of Marguérite at the request of Charles Gounod. In October 1940, he helped compile a dossier describing in detail the racial make up of all Conservatoire students for the occupying forces.
Композициялар
Рабаудтың «Дафне» кантатасы 1894 жылы Римнің бірінші бас жүлдесін жеңіп алды. Оның «Маруф, Каирдің аяқ шеберi» комедиялық операсы вагнериялық және экзотикалық стильдерді үйлестіреді. Ол басқа да опералар жазды, соның ішінде Дж. М. Сингдің «Теңізге шабатындар» туындысы негізінде жазылған «Теңіз шақыруы», сондай-ақ 1925 жылғы «Шахматшы» фильміне (Joueur d'échecs) музыкалық қосымшалар жазды. Рабаудтың оркестрлік музыкаларына орыс халық әндеріне арналған дивертимент, оркестрге арналған Виргилий поэмасы, және оның ең танымал оркестрлік туындысы – «Түн процессиясы» симфониялық поэмасы кіреді, ол кейде қайта жаңғыртылып, жазылып та тұрады. Ол хор мен оркестр үшін, сондай-ақ екі симфония да жазды. Оның камералық музыкаларына виолончель мен фортепианоға арналған бірнеше шығармалар, сонымен қатар 1901 жылы консерватория конкурстары үшін жазылған, кларнет пен фортепианоға арналған виртуоздық «Байқауға арналған соло» (Solo de concours) кіреді. Композитор ретінде консервативті болған ол «модернизм – жау» деген қағидасымен танымал болды.
Rabaud's cantata Daphné won the Premier Grand Prix de Rome in 1894. His opéra comique Mârouf, savetier du Caire combines the Wagnerian and the exotic. He wrote other operas, including L'appel de la mer based on J. M. Synge's Riders to the Sea, as well as incidental music and film scores, such as the 1925 score for Joueur d'échecs (Chess Player). Orchestral music by Rabaud includes a Divertissement on Russian songs, an Eglogue, a Virgilian poem for orchestra, as well as the symphonic poem La procession nocturne, his best known orchestral work, still occasionally revived and recorded. He also wrote music for chorus and orchestra and two symphonies. His chamber music includes several works for cello and piano as well as a Solo de concours for clarinet and piano — a virtuosic competition piece written in 1901 for Conservatoire contests. Conservative as a composer, he was known for his mantra, "modernism is the enemy."