Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Азияға саяхат еткен 14 ғасырғы католик еуропалық саяхатшы
Catholic European traveller to Asia (14th century AD)
Джованни де Мариньолли (Johannes Marignola;), кейде Джон Марьинолли немесе Джон Флоренциялық деп аталған, ортағасырлық Қытай мен Үндістанға барған белгілі католик еуропалық саяхатшы болды.
Giovanni de' Marignolli (Johannes Marignola; ), variously anglicized as John of Marignolli or John of Florence, was a notable 14th century Catholic European traveller to medieval China and India.
Ерте өмір
Джованни, шамамен 1290 жылға дейін, флоренциялық ақсүйек Марьинолли отбасында дүниеге келді. Отбасы қазір толықтай жойылған, бірақ соборға жақын орналасқан Виа де’ Серретани көшесі бұрын олардың атымен аталып келген. Джованни жас кезінде Францискан Санта-Кроче базиликасында тәлімін алды. Оның еңбектерінде кейін Болонья университетінде теология профессоры болғаны айтылады.
Giovanni was born, probably before 1290, to the noble Florentine family of the Marignolli. The family is long extinct, but the Via de' Cerretani, a street near the cathedral, formerly bore their name. Giovanni received his habit at the Franciscan basilica of Santa Croce at a young age. His work claims he later held the chair of theology at the University of Bologna.
Кету
1338 жылы ол Авиньонға келді, онда папа Бенедикт XII сотын өткізді, Қытайдың ұлы ханынан (қытайлық Юань әулетінің моңғол императоры) келген елшілік, ханның өзінен және оның қызметіндегі христиан Алан дворяндарынан понтификке хаттар әкелді. Бұл дворяндар Монте Корвино қайтыс болғаннан бері сегіз жыл (сегіз жылдан астам) рухани жетекшісіз қалғанын және осындай жетекшіге зор мұқтаждық сезінетінін мәлімдеді. Папа хаттарға жауап беріп, хан сарайына өзінің легаттары ретінде төрт дін қызметкерін тағайындады. Комиссия хаттарында "Флоренциялық Иоанн" есімі үшінші болып тізілген. Төрт бас елшімен бірге үлкен топ саяхат жасады: Ханбалықта (қазіргі Пекин) елшілік бастапқыдағы елу адамның отызы екісінен тұрды. Миссия 1338 жылдың желтоқсан айында Авиньоннан аттанды, 1339 жылдың 10 ақпанында Неапольде "татар" елшілерін күтіп алды, және 1 мамырда Константинопольге жақын Пэраға жетті. Сол жерде Византия императоры Андроник III батыс шіркеуімен келісімге келу және одақтасу үшін бекер өтініш жасады. 24 маусымда олар Қара теңіз арқылы Қырымдағы Каффаға жүзіп, одан Алтын Орда ханы Өзбектің сарайына, Волгадағы Сарайға сапарлады. Хан оларды 1339-1340 жылдардың қысында қонақжайлылықпен қарсы алды, содан кейін оларды шөл дала арқылы Армалекке немесе Алмалыққа (қазіргі Хуочэн округінің ішінде), Шағатай әулетінің солтүстік ордасына қадағалаушылармен бірге жіберді. Мариньолли айтқандай: «Сол жерде біз шіркеу салдық, жер сатып алдық, ән шырқадық және бірнеше адамды крещениеге шомырдық, әсіресе бір жыл бұрын епископ (Армалек епископы) және алты басқа кішкентай монах Христиан діні үшін даналықпен шейіт болған еді».
In 1338 he arrived at Avignon, where Pope Benedict XII held his court, an embassy from the great khan of Cathay (the Mongol emperor of the Chinese Yuan dynasty), bearing letters to the pontiff from the khan himself, and from certain Christian Alan nobles in his service. These latter represented that they had been eight years (since Monte Corvino's death) without a spiritual guide, and earnestly desired one. The pope replied to the letters and appointed four ecclesiastics as his legates to the khan's court. The name "John of Florence" appears third on the letters of commission. A large party was associated with the four chief envoys: when in Khanbaliq (within modern Beijing), the embassy still numbered thirty two out of an original fifty. The mission left Avignon in December 1338; picked up the "Tatar" envoys at Naples on 10 February 1339; and arrived at Pera near Constantinople on May 1. While there, the Byzantine emperor Andronicus III pled in vain for reconciliation and alliance with the western church. Leaving June 24, they sailed across the Black Sea to Caffa on the Crimea, whence they travelled to the court of Özbeg, khan of the Golden Horde, at Sarai on the Volga. The khan entertained them hospitably during the winter of 1339 40 and then sent them with an escort across the steppes to Armalec, or Almaliq (within modern Huocheng County), the northern seat of the house of Chaghatai. "There," says Marignolli, "we built a church, bought a piece of ground sung masses, and baptized several persons, notwithstanding that only the year before the bishop (referring to Bishop of Armalec) and six other minor friars had there undergone glorious martyrdom for Christ's salvation."
Қытайда
1341 жылдың қысында Алмалықтан шығып, олар Гоби шөлін Құмул арқылы (қазіргі Хамиде) өтіп, 1342 жылдың мамыр-маусымында Ханбалыққа жетті. Оларды Қытайдағы Юань әулетінің соңғы императоры Тогон Темур жақсы қарсы алды. Қытай жылнамаларындағы жазба Марьиноллидің қабылдану жылын Фолланг (яғни, Фаранг немесе Франк) елдерінен келген ұлы жылқылардың келуімен байланыстырады. Олардың бірінің ұзындығы 11 фут 6 дюйм, биіктігі 6 фут 8 дюйм, ал түсі толығымен қара болған. Марьинолли Ханбалықта үш-төрт жыл тұрды, содан кейін Оңтүстік және Шығыс Қытай арқылы Кванчжоуға (қазіргі Сямен) сапар шегіп, шамамен 1347 жылдың желтоқсанында Қытайдан кетті. Ол Қытайдағы христиан қауымына, оларға көрсетілген императорлық қолдауға және қытай мәдениетіне қатты әсерленді.
Quitting Almaliq in the winter of 1341, they crossed the Gobi Desert by way of Kumul (within modern Hami), reaching Khanbaliq in May or June 1342. They were well received by Toghon Temür, the last emperor of the Yuan dynasty in China. An entry in the Chinese annals fixes the year of Marignolli's presentation by its mention of the arrival of the great horses from the kingdom of the Folang (i. e., Farang or Franks), one of which was 11 feet 6 inches in length, and 6 feet 8 inches high and black all over. Marignolli stayed at Khanbaliq for three or four years, after which he travelled through southern and eastern China to Quanzhou (modern Xiamen), quitting China apparently in December 1347. He had been impressed by the Christian community in China, its imperial support, and Chinese culture.
Қайту
Ол 1348 жылы Пасха аптасында Колумбумға (Малабарда Каулам, Коллам немесе Килон) жетті. Бұл жерде ол 1330 жылы Рим папасы Иоанн XXII Колумб епископы (Квилон епархиясы) етіп тағайындаған Северактан Джордан негізін қалаған латын қауымының шіркеуін тапты. Мұнда Мариньолли он алты ай болды, содан кейін ол, көшпенді саяхатқа шықты. Алдымен ол қазіргі Мадрас қаласының жанындағы Сент-Томас қасиетті орнына барды, содан кейін ол Саба патшалығы деп атаған жерге, Яғуда кітабындағы Шебаға теңестірген аймаққа сапар шекті, бірақ түрлі мәліметтерге сүйенсек, бұл Жава болған сияқты. Еуропаға қайта оралу жолында Малабарға қайтып келе жатып, ол қатты дауылға тап болды. Олар Сейлонның оңтүстік-батысындағы Первили немесе Первилис (Берувала немесе Берберин) кішкентай портында паналады; бірақ мұнда легат "Коя Джаан (Ходжа Джахан) деп аталатын бір тиран, евнух және қарғыс атқан сараценнің" қолына түсті, ол оған құрметпен қарағанын көрсетсе де, төрт ай бойы тұтқынға алып, үйіне алып бара жатқан барлық сыйлықтар мен шығыс ескерткіштерін тонады. Сейлондағы бұл тұтқындау Мариньоллиге буддалық монахтар, Сейлонның түпкі тұрғындары және басқа да кереметтер туралы көптеген қызықты мәліметтер беруге мүмкіндік берді. Ол Жұмақтың 40 шақырай жерде екенін білді, бірақ сол аймақты зерттеуге мүмкіндік болмады. Бұл жұмыс 1768 жылға дейін ешкімнің назарына ілікпеген сияқты, ол Добнерде жарияланды. Осылайша, басылымда Марьинолли 1820 жылға дейін оқылмағандай көрінеді, содан кейін Майнерт оның саяхаттары туралы мақала жариялады. Кунстманн орта ғасырлардағы діни саяхатшылар туралы зерттемелерінің бірін осы оқиғаға арнады.
He reached Columbum (Kaulam, Kollam or Quilon in Malabar) in Easter week of 1348. At this place he found a church of the Latin communion, probably founded by Jordanus of Severac, who had been appointed Bishop of Columbum (Diocese of Quilon) by Pope John XXII in 1330. Here Marignolli remained sixteen months, after which he proceeded on what seems very much a wandering voyage. First he visited the shrine of St Thomas near the modern Madras, and then proceeded to what he calls the kingdom of Saba, and identifies with the Sheba of Scripture, but which seems from various particulars to have been Java. Taking ship again for Malabar on his way to Europe, he encountered great storms. They found shelter in the little port of Pervily or Pervilis (Beruwala or Berberyn) in the south west of Ceylon; but here the legate fell into the hands of "a certain tyrant Coya Jaan (Khoja Jahan), a eunuch and an accursed Saracen," who professed to treat him with all deference but detained him four months and plundered all the gifts and Eastern rarities that he was carrying home. This detention in Ceylon enabled Marignolli to give a variety of curious particulars regarding Buddhist monasticism, the aboriginal races of Ceylon, and other marvels. was 40 miles from Paradise, but he was unable to explore the area. Nobody seems to have noticed the work until 1768, when the chronicle was published in Dobner. Thus in type, Marignolli again seems to have remained unread until 1820, when a paper on his travels was published by Meinert. Kunstmann devoted one of his papers on the ecclesiastical travellers of the Middle Ages to the account.