Джо Флексер: Канадалық коммунист және профсоюз белсендісінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Джо Флексер (23 наурыз 1933 – 31 шілде 2000) – Канададағы кәсіподақ белсендісі және коммунист. Бруклинде туған Флексер 1940 жылдардың ортасында Нью-Йорктегі Америка коммунистік партиясымен байланыс арқылы саяси белсенділікке қатысты. 1950 жылы 17 жасында «Хабаним» (қазіргі «Хабаним Дрор») сионистік жастар қозғалысына қосылып, Израильге көшті. 1950 жылдардың басында Израиль билігінің оңтүстік Израильдегі палестиналықтардың құқықтарын бұзуына куә болды. 1956 жылы Синай кампаниясында Израиль әскерлерімен механик ретінде қатысқаннан кейін, ол сионизмнен бас тартып, Израиль коммунистік партиясының мүшесі болды. Осының салдарынан 1958 жылы «Урим» кибуцын тастап, отбасымен бірге Израильдің оңтүстігіндегі Бер-Шеба қаласына көшті. 1963 жылы Флексер Канадаға көшіп, Манитоба штатындағы Виннипег қаласына қоныстанды. Ол Вьетнам соғысына қарсы қозғалысқа қатысып, Манитоба университетінің кампусынан «Dow Chemical» компаниясын шығаруға көмектесті. 1968 жылы Монреальге көшті. 1970 жылы Израильде қысқа уақыт тұрғаннан кейін, «Ган Шмуэль» кибуцында жұмыс істеді, сосын Канадаға оралып, 1970 жылы Торонтода қоныстанды. Ол «Жаңа демократиялық партия» ішіндегі радикалды социалистік бағытты ұстанатын «Waffle» қозғалысына қосылып, Онтариодағы облыстық ұйымдастырушысы болды. Сол қанатқа қарай жылжып, «Waffle» ішіндегі марксистік бағыт – «Қызыл шеңбер» құруға көмектесті. 1972 жылы «Waffle» «Жаңа демократиялық партиядан» шығарылғанда, Флексер мен «Қызыл шеңбер» «Waffle»-дан бөлініп, оның «Жаңа демократиялық партиядан» кетуіне қарсылық білдірді және «Жаңа демократиялық партия» ішінде марксистік қызметін жалғастыруға тырысты. Флексер мен «Қызыл шеңбер» 1973 жылы «Революциялық марксистік топқа» қосылды, ол кейін басқа троцкистік топтармен бірігіп, 1977 жылы «Революциялық жұмысшылар лигасы» құрды. 1973 жылы дизель механик және слесарь мамандығы бойынша Флексер Оңтүстік Онтариодағы «Caterpillar» компаниясының негізгі қызмет көрсету орталығы және дилерлік кеңсесі «Carruthers» компаниясына жұмысқа орналасты. Ол 112-ші жергілікті «Біріккен автожұмысшылар одағына» қосылып, кәсіподақтың дүкен басқарушысы, содан кейін зауыт төрағасы болды. Флексер «Революциялық жұмысшылар лигасы» ішінде шағын өнеркәсіптік фракцияны басқарды. 1980 жылдардың басында «Революциялық жұмысшылар лигасынан» шыққан троцкистердің тобымен бірге, ол «Канадалық автожұмысшылар одағына» айналған жұмысына назар аударды. Ол «Канадалық автожұмысшылар одағының» білім беру бөлімінде еркін жұмыс істеп, одақтың жұмысшыларға арналған саяси білім беру бағдарламасын әзірлеуге көмектесті және Онтариодағы Порт-Эльгин қаласындағы «Канадалық автожұмысшылар одағының» білім беру орталығында марксистік экономиканы оқытты. Оған қандай саяси партияға мүше екені туралы сұрағанда, ол «Мен «Джо Флексердің коммунистік партиясының» мүшесімін, бізде өте аз мүше бар, бірақ өте белсенді ішкі пікірталас жүреді» деп әзілдеп айтар еді. Ол Кеңес Одағының ыдырауына байланысты дағдарысқа ұшыраған «Канада коммунистік партиясына» қосылып, Флексер мен «Канада коммунистік партиясының» көп бөлігінің «Сесил Росс қоғамын» құру үшін кеткеніне себеп болған бөлінуді ұйымдастыруға көмектесті. Флексер Боб Рейдің «Жаңа демократиялық партия» үкіметінің қоғамдық сектордағы одақтар үшін ұжымдық келісімшарттарды тоқтататын «әлеуметтік келісімшартты» енгізгеніне қарсы болды. 1995 жылы Онтариодағы сайлауда ол Оукудта «Жаңа демократиялық партияның» депутаты Тони Риццоға қарсы «Тәуелсіз лейборист» кандидат ретінде қатысып, жеті кандидаттың арасында 301 дауыспен төртінші орынды иеленді. Кейін ол троцкистік топтың мүшесі болған «Социалистік әрекет» партиясына қосылып, оның редакциялық кеңесінің мүшесі болды. «Социалистік әрекет» партиясының ентризмін қолданғандықтан, Флексер бұрын қарсылас болған «Жаңа демократиялық партияға» да қосылды. 1998 жылы Флексер «Жаңа демократиялық партияның» социалистік фракциясын құруға көмектесті, оның тең төрағасы болды және «Социалистік Канада үшін манифест» авторы болды. Өмірінің соңғы жылдары Флексер жүрек ауруынан зардап шекті. 1994 жылы оған жүрек ауыстыру жасалды. Алты жылдан кейін жаңа жүрегі тоқтады және ол Торонтода қайтыс болды. Ол Торонтодағы Батурст Лоун мемориалдық саябағында жерленді.

Joe Flexer (March 23, 1933 – July 31, 2000) was a trade unionist and communist activist in Canada. Born in Brooklyn, Flexer was politicized in the mid 1940s through contacts with the American Communist Party in New York City. He left the United States, a Zionist, in 1950 at the age of 17 with the Habonim (now Habonim Dror) Zionist youth movement and immigrated to Israel where he lived in Kibbutz Urim. During the early 1950s he witnessed what he viewed as human rights abuses of Palestinians in southern Israel by the Israeli authorities. In 1956, following his participation as a mechanic with the Israeli forces in the Sinai Campaign, he broke from Zionism and became active with the Israeli Communist Party. As a result, he was forced to leave Urim in 1958 and he moved with his family to the southern Israeli town of Beersheba. In 1963 Flexer moved to Canada settling in Winnipeg, Manitoba where he became involved in the anti war movement protesting the Vietnam War and participated in the removal of Dow Chemical from the University of Manitoba campus. In 1968 he, moved to Montreal. Following a brief stay in Israel in 1970, where he lived and worked on Kibbutz Gan Shmuel, he moved back to Canada and settled in Toronto in 1970. There he joined the Waffle, a radical socialist tendency within the New Democratic Party, becoming its provincial organizer in Ontario. Moving leftward, he helped form the Red Circle, a Marxist tendency within the Waffle. When the Waffle was forced out of the NDP in 1972, Flexer and the Red Circle split with the Waffle, opposing its decision to leave the NDP, and tried to continue Marxist activities within the NDP. Flexer and the Red Circle joined the Revolutionary Marxist Group in 1973 which, in turn, joined with other Trotskyist groups to form the Revolutionary Workers League in 1977. In 1973, Flexer, a diesel mechanic and machinist by trade, was hired by Carruthers, the main Caterpillar service centre and dealership in Southern Ontario. There he joined the United Auto Workers union local 112, and became a shop steward and then plant chairman for the union. Flexer led a small industrial caucus within the RWL. He joined the exodus of Trotskyists that left the RWL in the early 1980s and focused instead on working within what had become the Canadian Auto Workers union. He freelanced in the CAW's education department where he helped develop the union's political education program for workers and taught Marxist Economics in the CAW's Port Elgin, Ontario education centre. When asked what political party he belonged to, he'd joke he was a member of the "Joe Flexer Communist Party, we have a very small membership but a very lively internal discussion". He joined the Communist Party of Canada while it was in crisis due to the dissolution of the Soviet Union and helped organize the split that saw Flexer and much of the CPC's leadership leave to form the Cecil Ross Society. Flexer opposed Bob Rae's NDP government following its introduction of the Social Contract that suspended collective bargaining contracts for public sector unions. In the 1995 Ontario election he ran as an "Independent Labour" candidate in Oakwood against NDP MPP Tony Rizzo and placed fourth out of seven candidates with 301 votes. He subsequently joined Socialist Action, a Trotskyist group, and became a member of its editorial board. As Socialist Action practiced entryism, Flexer also joined the New Democratic Party which he had previously run against. In 1998, Flexer helped form the NDP Socialist Caucus becoming its co chair and authored its Manifesto for a Socialist Canada. Flexer suffered from heart disease in the last years of his life. In 1994, he underwent a heart transplant. His new heart failed him after six years and he died in Toronto. He was buried at Bathurst Lawn Memorial Park in Toronto.