HMP Isle of Wight (Parkhurst) түрмесі – Ұлыбританиядағы, тарихы 1778 жылға дейін барып жететін, қауіпсіздігі жоғары деңгейдегі түзету мекемесі. Жастарды жазалау орталығы болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вайт аралындағы HM түрмесінің орны
Site of HM Prison Isle of Wight
HM Parkhurst түрмесі – Вайт аралындағы Паркхерстте орналасқан, Ұлыбританияның Түрме қызметі басқаратын B санатындағы ерлер түрмесі. Паркхерст түрмесі – қазіргі уақытта HMP Isle of Wight құрамына кіретін екі бұрынғы бөлек түрмелердің бірі, екіншісі – Олбани.
HM Prison Parkhurst is a Category B men's prison in Parkhurst on the Isle of Wight, operated by His Majesty's Prison Service. Parkhurst prison is one of the two formerly separate prisons that today make up HMP Isle of Wight, the other being Albany.
Тарих
Паркхерст 1778 жылы әскери аурухана және балаларға арналған пана ретінде құрылды. 1838 жылы ол балалар түрмесіне айналды. 1842 және 1843 жылдары 123 Паркхерст шәкірті Жаңа Зеландия колониясына жіберілді, ал 12 мен 18 жас аралығындағы шамамен 1500 ұл Австралия мен Жаңа Зеландияның түрлі колонияларына жіберілді. Swan River Colony (Батыс Австралия) 1842-1849 жылдар аралығында 234 адамды қабылдады, содан кейін ересек сотталғандарды да қабылдауды бастады. Виктория және Тасмания да "Паркхерст ұлдары" қабылдады, олар ресми түрде әрқашан "оқушылар" деп, "қылмыскерлер" деп емес, аталатын. Паркхерст түрмесінің басшысы капитан Джордж Холл (1843-1861 жылдары қызмет еткен) ғимараттың C және M блоктарының қанаттарын салу үшін кірпіш жасауға ұлдарды жұмысқа алды. Бұл, ең әсіресе Мэри Карпентер (1807-1877) балаларды түрмеге жабуға қарсы күрескен реформаторлар үшін сынға ұшырады. 1966 жылы Паркхерст Ұлыбританиядағы бірнеше жоғары қауіпсіздік түрмелерінің біріне айналды ("Тарату" деп аталды, себебі ол қиын тұтқындарды бір жерге шоғырландырудың орнына таратып жіберді), бірақ 1995 жылы "Тарату" статусын жоғалтты.
Parkhurst as an institution began in 1778 as a military hospital and children's asylum. By 1838, it was a prison for children. 123 Parkhurst apprentices were sent to the Colony of New Zealand in 1842 and 1843, and a total of almost 1500 boys between the ages of 12 and 18 years were sent to various colonies in Australia and New Zealand. Swan River Colony (Western Australia) received 234 between 1842 and 1849, then chose to accept adult convicts as well. Victoria and Tasmania also received "Parkhurst Boys", who were always referred to officially as "apprentices", not as "convicts". Parkhurst Prison Governor Captain George Hall (in office: 1843 1861) employed boys to make bricks to build the C and M block wings onto the building. It became a particular focus of critique for reformers most notably Mary Carpenter (1807 1877) campaigning against the use of imprisonment for children. In 1966 Parkhurst became one of the few top security prisons (called "Dispersals" because they dispersed the more troublesome prisoners rather than concentrating them all in one place) in the United Kingdom, but it lost "Dispersal" status in 1995.
1995 жылғы қашу
1995 жылдың 3 қаңтарында үш тұтқын (екі қаныпез және бір шантаж жасаушы) түрмеден қашып, қайта ұсталғанға дейін төрт күн бостандық құмарлығын сезінді. Олардың бірі, Кит Роуз, әуесқой ұшқыш еді. Осы төрт күннің ішінде қашқандар Райд қаласындағы бақтағы сарайда жатты, жергілікті ұшқыштар клубынан ұшақ ұрлауға тырысқандары сәтсіз аяқталды.
On 3 January 1995, three prisoners (two murderers and a blackmailer) made their way out of the prison and enjoyed four days of freedom before being recaptured. One of them, Keith Rose, was an amateur pilot. During those four days, the escapees lived rough in a shed in a garden in Ryde, having failed to steal a plane from the local flying club.
Белгілі тұтқындар
Жоғары деңгейдегі қылмыскерлер, соның ішінде Лорд Уильям Бошамп Невилл, Йоркширдің қатыгез өлімшілі Питер Сатклифф, Мурс қырғынының жасаушысы Иан Брэйди, есірткі контрабандисі Терренс Джон Кларк және Крей егіздері сол жерде түрмеге қамалған. Майкл Гоган 64 күндік аштық ұрысынан кейін Паркхерст түрмесінде қайтыс болды. 1971 жылдың желтоқсанында Гоган Олд Бейлиде ИРА-ның Солтүстік Лондондағы Хорнсидегі банк тонауына қатысқандығы үшін жеті жылға бас бостандығынан айырылды, ол (1971 жылғы 530.0 сомасы қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең), сондай-ақ екі револьверді иеленгені үшін жазаланды. 1974 жылдың 31 наурызында Гоган саяси мәртебе талап етіп аштық жариялады. Сол кездегі британдық саясат аштық ұрысына қатысушыларды күштеп тамақтандырудан тұрды. Гоган аштық ұрысы барысында 17 рет күштеп тамақтандырылды. Ол соңғы рет 2 маусым күні, өлімге кесілген күні тамақтандырылды. Ол 1974 жылдың 3 маусымында 24 жасында қайтыс болды. "Шәйнекке у салушы" деп белгілі Грэм Янг 1990 жылы Паркхерст түрмесінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Соғыс қылмыскері Радован Караджич 2021 жылдың мамыр айынан бері Паркхерст түрмесінде өмір бойына бас бостандығынан айыру жазасын өтеп жатыр.
High profile criminals including Lord William Beauchamp Nevill, the Yorkshire Ripper Peter Sutcliffe, Moors Murderer Ian Brady, drug smuggler Terrance John Clark and the Kray twins, were incarcerated there. Michael Gaughan died at Parkhurst after a 64 day hunger strike. In December 1971, Gaughan had been sentenced at the Old Bailey to seven years imprisonment for his part in an IRA bank robbery in Hornsey, north London, which yielded (530.0 in 1971 is equivalent to about <calculated amount> in recent years), and for the possession of two revolvers. On 31 March 1974, Gaughan went on hunger strike demanding political status. British policy at this time was to force feed hunger strikers. Gaughan was force fed 17 times during course of his hunger strike. The last time he was force fed was the night before his death on Sunday, 2 June. He died on Monday 3 June 1974, aged 24. Graham Young, also known as the "Teacup Poisoner", died at Parkhurst of a heart attack in 1990. War criminal Radovan Karadžić has been serving a life sentence at Parkhurst since May 2021.