Laceby, North East Lincolnshire: Ағылшылдағы ауыл мен азаматтық қауым. Халқы, тарихы, 12 ғасырлық шіркеуі және неолиттік дәуірге қатысты археологиялық жақсылықтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік-шығыс Линкольнширдегі ауыл және азаматтық округ, Англия.
Village and civil parish in North East Lincolnshire, England
Лейсби – Солтүстік-шығыс Линкольнширдегі ауыл және азаматтық округ. Ол A46 тас жолында, Гримсбидің батыс шекарасынан сырт орналасқан. 2001 жылғы халық санауы бойынша Лейсби халқы 2886 адамды құрады, ал 2011 жылғы халық санауы бойынша 3259 адамға дейін артты. Ауыл өзінің шіркеуімен әйгілі, оның бір бөлігі 12 ғасырға дейін сақталып қалған.
Laceby is a village and civil parish in North East Lincolnshire, England. It is situated on the A46 road, just outside the western boundary of Grimsby. Laceby's population at the 2001 Census was 2,886, increasing to 3,259 at the 2011 Census. The village is noted for its parish church, parts of which date to the 12th century.
Тарих
1958 жылы ауылдың солтүстік-шығысында табылған мезолиттік тас өңдеу орны неолиттік жапырақ пішіндес жебе ұштарының мысалдарынан тұрды. 1969 жылы Купер-Лейнде «англосаксон тоқымдарының табылған орны» ашылды. Жақын орналасқан Уэлбек төбесі римдік тоқымдары мен аңглосаксон зиратының орны. «Британдық жер-атаулар сөздігіне» сәйкес, Лейсби «Лейфр» есімді адамның «шаруашылығы немесе ауылынан» шыққан болуы мүмкін, «Лейфр» – ежелгі скандинавиялық есім, ал «by» – шаруашылық, ауыл немесе елді мекен. Лейсби 1086 жылғы «Domesday» тізімінде Линдсейдің Солтүстік бөлігіндегі Брэдли жүзінде «Lenesbi» немесе «Levesbi» деп тіркелген. Ауылда 33 шаңырақ, 4 шаруа, 5 шағын шаруа, 85 еркін адам және 3 дін қызметкері болған. Онда 16 жыртыс жер, 1 шалғын, 1 орман және 2 диірмен болды. 1066 жылы үш билеуші – Эрик, Тости және Свейн болды. 1086 жылы жер Байоның епископы Одоға тиесілі болды, ол меншік иесі және жалға алушы еді. 1234 жылдың 26 желтоқсанында Генрих III Джеффри де Невилдің ұлы Джонға 20 шілдеде, Антиохиялық Әулие Маргарита күнінде жәрмеңке өткізу құқығын берді. 1268 жылдың сәуір айында Лондон қаласының сенаторы Джон де ла Линде (немесе Лаунде) қарындасы Хью де Невилдің Генрих III-ке 10 фунт стерлинг және 16 шиллинг қарызын, сондай-ақ Бродсворттың Манассеріне 28 фунт стерлинг қарызын сатып алды. Оның орнына ол Лейсби шаруашылығына тиесілі «жерлерге, құрмет көрсетуге, қызметтерге, шаруаларға, шіркеудің басқару құқығына, орманға, шалғынға, жайылымға, диірмендерге, бақтарға және басқа да барлық мүлікке» құқық алды. 13 ғасырда Джонның ұлы Уолтер де ла Лаунд (немесе Лаунд), Лейсби шаруашылығының иесі, Джордан де Эсшебидің (немесе Эшбидің) қызы Сесилияға үйленді. Ағасы қайтыс болғаннан кейін Сесилия әкесінің жалғыз мұрагері болды және оның Эшби де ла Лаунд деп аталған шаруашылығын мұралады. 1859 жылы Гримсбиде өткен Линкольн епархиялық архитектуралық қоғамының мәжілісінде Эдвард Троллоп Гримсби мен Лейсби арасындағы портовый және жол алымдарын төлеу туралы дауларды талқылады және Уолтерді «жергілікті тиран» деп сипаттады, сондай-ақ «Мен тіпті қазір оның атын айтуға батыл емеспін» деп қосты, бұл көрермендердің күлкісін тудырды.
A Mesolithic flint working site, to the north east of the village, found in 1958, included examples of Neolithic leaf shaped arrowheads." While a 'findspot of possible Anglo Saxon pottery' was discovered in Cooper Lane in 1969. Nearby Welbeck Hill is the site of Roman pottery finds, and an Anglo Saxon cemetery. According to A Dictionary of British Place Names, Laceby could derive from "a farmstead or village of a man called Leifr", 'Leifr' being an Old Scandinavian person name, and 'by', a farmstead, village or settlement. Laceby is listed in the 1086 Domesday account as "Lenesbi" or "Levesbi", in the Bradley Hundred of the North Riding of Lindsey. The village contained 33 households, 4 villagers, 5 smallholders, 85 freemen and 3 priests. It comprised 16 ploughlands, a meadow of , woodland of , and 2 mills. The three Lords in 1066 were Erik, Tosti and Swein. In 1086 the land was passed to Bishop Odo of Bayeux, as Lord of the Manor and Tenant in chief. On 26 December 1234, Henry III granted John, son of Geoffrey de Nevill, the right to hold a fair, on 20 July, the feast day of St Margaret of Antioch, at Laceby Manor. In April 1268, John de la Linde, (or Launde), seneschal of the city of London, bought his father in law, Hugh de Neville's debts of £10. 16s. owed to Henry III, and £28 owed a money lender, Manasser of Brodsworth. In return, he received 'the right to the demesnes, homages, services, villeinages, the advowson of the church, the woods, the meadows, the pastures, the mills, the gardens as well as all other things' belonging to Laceby manor. In the 13th century, John's son, Walter de la Laund (or Launde), Lord of the Manor of Laceby, married Cecilia, daughter of Jordan de Essheby, (or Ashby). After the death of her brother, Cecilia was the sole heir to her father, and inherited his manor, which became known as Ashby de la Launde. In a talk given to a meeting of the Lincoln Diocesan Architectural Society, held at Grimsby in 1859, Edward Trollope, discussed the disagreements between Grimsby and Laceby over the payment of port and road tolls and described Walter as that 'local tyrant', adding 'I scarcely dare to mention his name even now', which drew laughter from the audience.
XIX ғасыр
1830 жылдары, жалақының төмен болған кезеңінде Линкольнширде ирланд шаруаларына қарсы наразылықтар болды. Ласеби ауданында шабуыл фермерлерге бағытталды: "Егер қызметкерлердің жалақысын көтермесеңіз, салдарына қабыласыз" деген ескерту сол кезде жазылған. 1834 жылы ауылда екі маңызды резиденция болды: Х.С. Оксендон тұрған «таудың биік шыңындағы» Лейсби Холл және П. Скипворт тұрған Лейсби Манор үйі. 1885 жылы Келлидің анықтамалығы Лейсбиді Ұлы Гримсби парламенттік округіндегі «жақсы салынған ауыл» деп сипаттады, 1881 жылы халық саны 1017 адамды құрады. Ауылдық жер көлемі , онда негізінен бидай, сұлы, арпа және шалқан өсірілді. Кәсіби қызметтерге бес фермер кірді, олардың үшеуі ет сатушы, мал сатушы немесе диірменші ретінде қосымша жұмыс істеді. Үш базар бағбаны, екі қасапшы (олардың бірі мал сатушы), екі аяқ киім шебері, екі азық-түлік сатушы және матагер, екі жүк тасушы, темірші, дөңгелекші, жемқор, сыра сатушы, нан пісіруші, диірменші, ұн сатушы, көмір сатушы, тігінші, құрылысшы, ағаш шебері, жоғары білікті жұмысшы және бу машинасының иесі, Ватерлоо тавернасының мейманханашысы және ірі жер иесінің біріне сот орындаушысы болды. Пошта бөлімінің меңгерушісі сонымен қатар фармацевт-химик және сақтандыру агенті болып жұмыс істеді. Ауылда пошта бөлімі және Стэнфордтың қайырымдылық мектебі орналасқан.
In the 1830s, during a period of low wages, protests against Irish agricultural workers broke out in Lincolnshire. In the Laceby area it was the farmers themselves who were targeted: 'if you do not raise [workers] wages, you must suffer by consequence' read one written warning from the time. In 1834, the village had two principal residences; Laceby Hall, 'on the lofty summit of a hill', occupied by H. C. Oxendon, and Laceby Manor house, occupied by P. Skipworth. In 1885 Kelly's Directory describes Laceby as a "well built village" in the Parliamentary borough of Great Grimsby, with an 1881 population of 1,017. The parish area was , in which was grown chiefly wheat, oats, barley and turnips. Commercial occupations included five farmers, three of whom pursued other trades as butcher, cattle dealer, or miller. There were three market gardeners, two butchers, one of whom was a cattle dealer, two shoe makers, two grocer & drapers, two carriers, a blacksmith, wheelwright, saddler, beer retailer, baker, miller, flour dealer, coal dealer, tailor, builder, joiner, carpenter, a machinist & steam thrashing machine proprietor, a publican at the Waterloo Inn public house, and a bailiff to one of the major landowners. The sub postmaster was also a pharmaceutical chemist and insurance agent. The village contained a post office and Stanford's Charity School.
Ғибадат орындары
Лейсбидегі Англикан шіркеуі, I дәрежелі тізімдегі Санкт Маргарет шіркеуі, Антиохиялық Санкт Маргаретқа арналған. Ол қайта жаңартылып, Санкт Маргаретты бейнелейтін витражды терезелер орнатылды. Санкт Маргарет шіркеуі Лейсби және Равендейл шіркеулер тобының, Хаверстоу деканатының және Линкольн епархиясының құрамында. Санкт Маргаретпен бірге, топқа Ирби-апон-Хамбердегі Сент-Эндрю шіркеуі және Хэтклифтегі Сент-Мэри шіркеуі кіреді. 2013 жылы шіркеу өзінің 124-ші жылдық шіркеу бағы кешін өткізді. 1885 жылы ауылда екі шіркеу болған: біреуі 1853 жылы салынған, 300 орындық Веслиан шіркеуі, екіншісі 1837 жылы салынған Примитивті методист шіркеуі. Тағы бір Примитивті методист шіркеуі, 1861 жылы салынған және Ирби шіркеуі деп аталған, Ирби-апон-Хамбермен шектес болды. Бұл екі паб Гиннес рекордтар кітабында Англиядағы ең жақын орналасқан пабтар ретінде тіркелген. 1990 жылы олар біріктіріліп, бір пабқа айналдырылды. Біраз уақыт жабық тұрғаннан кейін, 2009 жылдың 22 наурызында жаңа иесімен қайта ашылды. Өкінішке орай, қазір пабтың екі жағы да жабық. Ол 1730 жылы Сара Стэнфордпен құрылған Стэнфорд қоры арқылы іске асырылды, бұл оның күйеуі Филип Стэнфордтың өсиетіне сәйкес жасалды. Гримсби институтының Ласеби Манор гольф клубы ауылдың оңтүстігінде орналасқан. Лейсби аумағында Morrisons супермаркеті бар. Бұрын А18 тас жолы ауылдан өтіп кеткен.
Laceby Anglican Grade I listed parish church of St Margaret is dedicated to St Margaret of Antioch. This was restored and stained glass depicting St. Margaret was installed. St Margaret's is in The Laceby and Ravendale Group of churches, in the Deanery of Haverstoe and the Diocese of Lincoln. With St Margaret's, the Group includes St Andrew's at Irby upon Humber, and St Mary's at Hatcliffe. In 2013 the church held its 124th annual church garden party. In 1885, two chapels within the village: one Wesleyan, built in 1853 and seating 300, the other Primitive Methodist, built in 1837. A further Primitive Methodist chapel, built in 1861 and called Irby Chapel, was close to the parish boundary with Irby upon Humber. which were noted in the Guinness Book of Records as the two closest pubs in England. They were combined into one pub in 1990. After a period of closure it re opened on 22 March 2009 under a new landlord. however unfortunately both sides of the pub are now closed. founded in 1730 by the Stanford Trust which was set up by Sarah Stanford in accordance with her husband Phillip Stanford's will. The Grimsby Institute has its Laceby Manor Golf Club to the south of the village. A Morrisons supermarket lies within the Laceby parish. The A18 road previously ran through the village.