Кіріспе
Барнс теміржол көпірі – Лондонның Ричмонд-на-Темза және Хоунслоу аудандарындағы II санаттағы тізімделген теміржол көпірі. Ол Барнс тұсында Темза өзенін солтүстік-батыстан оңтүстік-шығысқа қарай кесіп өтеді. Көпір Оңтүстік-Батыс теміржолының Хаунслоу шеңберлік желісін алып өтеді және Барнс Бридж мен Чизвик станциялары арасында орналасқан. Оны жаяу өтуге болады және Лондонның үш көпірінің бірі болып табылады, ол жаяу жүргіншілер мен пойыз қозғалысын біріктіреді; қалғандары – Хангерфорд және Алтын юбилей көпірлері мен Фулхэм теміржол көпірі. Бұл жердегі алғашқы көпір 1849 жылдың соңында азаматтық инженер Джозеф Локк жасаған жоба бойынша салынған. Екі жұп құйма темір аркадан тұратын бұл құрылым, сонымен қатар Локк жобалаған Ричмонд теміржол көпіріне ұқсас болды. Барнс көпірі 1849 жылдың 22 тамызында пойыз қозғалысына ашылды. Локк жасаған Барнс көпірі салыстырмалы түрде үздіксіз жұмыс істегенімен, 1890 жылдан бері пайдаланылмайды. XIX ғасырдың соңында құйма темір көпірлердің қауіпсіздігіне байланысты алаңдаушылық туды, себебі мұндай бір құрылым құлап кеткен. Осыған байланысты, бастапқы Барнс көпірінің жаңасымен ауыстырылуы керек деп шешілді. 1890 жылдары Эдвард Эндрюс жобалаған, ал Лондон және Оңтүстік-Батыс теміржолының тапсырысымен Head Wrightson компаниясы салған кең көпір салынды. Бұл құрылым, ескі көпірдің қасында салынды және өзен арқылы екі теміржол жолын алып өтетін үш ұзындығы темір арқанды аркадан тұрады. Осы кезде көпірге жаяу жүргіншілерге арналған жол да салынды. Локк жасаған бастапқы көпірдің бөлігі әлі де сақталып тұр, ол жаңа көпірдің өзенге қарайтын жағында орналасқан, бірақ оны ешқандай көлік пайдаланбайды. 1983 жылы Барнс көпірі II санаттағы тізімделген ескерткіш ретінде қорғауға алынды. 2010 жылдары жыл сайынғы Оксфорд және Кембридж қайық жарысы кезінде көпірде тығырылудың алдын алу үшін Барнс көпірі жаяу жүргіншілер үшін уақытша жабылды.
Barnes Railway Bridge is a Grade II listed railway bridge in the London Borough of Richmond upon Thames and the London Borough of Hounslow. It crosses the River Thames in London in a northwest to southeast direction at Barnes. It carries the South Western Railway's Hounslow Loop Line, and lies between Barnes Bridge and Chiswick stations. It can also be crossed on foot, and is one of only three bridges in London to combine pedestrian and rail use; the others being Hungerford Bridge and Golden Jubilee Bridges and Fulham Railway Bridge. The original bridge at this location was constructed during the late 1849 in accordance with a design produced by the civil engineer Joseph Locke; this structure, which consisted of two pairs of cast iron arch spans, bore a considerable resemblance to the original Richmond Railway Bridge, which was also designed by Locke. On 22 August 1849, the Barnes Bridge was opened to rail traffic. While Locke's incarnation of Barnes Bridge provided relatively trouble free service, it has not seen use since the 1890s. During the latter decade of the nineteenth century, there was a scare regarding the suitability of cast iron bridges following the collapse of one such structure. As such, it was decided that a successor to the original Barnes Bridge should be constructed. During the 1890s, a wider replacement bridge, which was designed by Edward Andrews, was constructed by Head Wrightson on behalf of the London & South Western Railway. This structure, which was built directly alongside its predecessor, comprises three spans of wrought iron bow string girders, which carries a pair of railway tracks across the river. A pedestrian walkway was also added to the bridge at this time. The original Locke span remains standing along the up stream side of its replacement, but is not used by any traffic. During 1983, Barnes Bridge was given protection as a Grade II listed structure. In the 2010s, the Barnes Bridge has been temporarily closed to pedestrians during the annual Oxford and Cambridge Boat Race to avoid excessive crowding on the structure.
Құрылыс
1840 жылдары Лондон және Саутгемптон теміржол компаниясы, кейін Лондон және Оңтүстік-Батыс теміржол компаниясы болып өзгертілді, Nine Elms және Ричмонд арасында жаңа теміржол желісін салуға кірісті. Осы өтпелі құрылысты жобалау жауапкершілігі белгілі азаматтық инженер Джозеф Локке жүктелді, ол осы бағыттағы бірнеше басқа да құрылыстарды, соның ішінде ұқсас Ричмонд теміржол көпірін де жобалаған. 1894 жылы қолданыстағы кірпіш тіректер мен бағаналарды кеңейту жұмыстары басталды; жаңа құрылыс келесі жылы аяқталды.
Университет қайықтар жарысы
Уақыт өте келе Барнс көпірі Темзаның танымал нысанына айналды. Ол жыл сайынғы Оксфорд және Кембридж қайық жарысында жиі еске алынады, және осы тұста алда шыққан экипаж жарыстың жеңімпазы болады деген пікір бар. 2003 жылы бәсекелес экипаждар көпірге жақындағанда шамалы айырмашылықпен теңдей болды, ал Оксфорд жарысты бір футқа (шамамен 30 см) ғана жеңіп алды. Қайық жарыстарымен байланысын еске алу үшін Барнс көпірінің гербінде Кембридж университетін көрсететін ашық көк ескек және Оксфорд университетін көрсететін қою көк ескек бейнеленген. Сонымен қатар, ұзақ жылдар бойы қолданылмай келген Локк құрылымын қайта пайдалану туралы жоспарлар қарастырылып жатыр, оған сәйкес ол бақшалы серуендеу жолына айналдырылмақ; бұл бастама ұлттық желілік инфрақұрылым компаниясы Network Rail-дің қолдауын алған. Барнс теміржол көпірінің солтүстік жағындағы Дьюкс Медоус жаяу жүргіншілер көпірі 2023 жылы ашылды, бұл Темза жолының өзен бойымен жүруіне мүмкіндік берді, ал ең жақын жаяу өткелге дейін жүз метрлік айналымды жасау қажеттігінен құтылды. Сол көпірдің архитекторлары Моксон 1849 жылғы пайдаланылмаған теміржол көпірінің аралықтарында пандустармен қол жетімді болатын, Темза жолымен байланысатын көгалды "жасыл серуендеу жолын" жобалады. Жобаға Network Rail, Лондонның Ричмонд және Лондонның Хаунслоу аудандары қолдау көрсетуде.