Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық теңіз офицері және революционер (1752–1799)
Italian naval officer and revolutionary (1752–1799)
Франческо Караччоло ханзадасы (18 қаңтар 1752 – 30 маусым 1799) – итальяндық теңіз офицері және революционер.
Prince Francesco Caracciolo (18 January 1752 – 30 June 1799) was an Italian naval officer and revolutionary.
Жас шағы және британдық қызмет
Каракциоло Неаполь қаласындағы ақсүйек отбасында дүниеге келген. Ол, католик шіркеуінің әулиесі және Франческоның арғы атасы Франциско Караччолоның құрметіне аталған болуы мүмкін. Ол британдық Корольдік теңіз күштеріне қатысып, Джордж Родниден теңізшілік өнерді үйренді. Америка төңкерісі кезінде, Барбариялық қарақшыларға қарсы және Лорд Хотемнің басшылығымен Генуя шайқасында француз теңіз күштерімен көзге түсіріп шайқасты. Бурбондар оның шеберлігіне ең жоғары сенім артты.
Caracciolo was born in Naples into an aristocratic family. It is likely that he was named after Francis Caracciolo, a saint of the Catholic Church and Francesco's ancestor. He joined the British Royal Navy and learned his seamanship under George Rodney. He fought with distinction in the Royal Navy during the American Revolutionary War, against the Barbary pirates, and against the French Navy at the Battle of Genoa under Lord Hotham. The Bourbons placed the greatest confidence in his skill.
Сицилияға және кері
Француздар Неапольге жақындағанда, Неаполь королі Фердинанд IV және Австрия ақсүйегі Мария Каролина Горацио Нельсонның кемесімен Сицилияға қашып кетті (1798 жылдың желтоқсаны); Каракчиоло оларды «Саннита» фрегатымен сүйемелдеді. Ол корольге сенген жалғыз белгілі неаполитан еді, бірақ адмиралдың адалдығы Фердинандтың қашуынан кейін күңкілдеді. Палермоға жеткен соң, Каракчиоло жеке істерін шешу үшін Неапольге оралуға рұқсат сұрады (1799 жылдың қаңтары). Оған рұқсат берілді, бірақ ол Неапольге келгенде, барлық аристократия мен білімді орта тап француз революциялық идеяларына әуес екенін көрді, ал оның өзі зор құлшыныспен қарсы алынды. 1799 жылдың шілдесінде король Фердинанд IV осы жарлыққа қол қойды.
When on the approach of the French to Naples, Ferdinand IV of Naples and Marie Caroline of Austria fled to Sicily on board Horatio Nelson's ship, (December 1798); Caracciolo escorted them on the frigate Sannita. He was the only prominent Neapolitan trusted by the king, but the admiral's loyalty was shaken by Ferdinand's flight. On reaching Palermo, Caracciolo asked permission to return to Naples to look after his own private affairs (January 1799). This was granted, but when he arrived at Naples he found all the aristocracy and educated middle classes infatuated with the French revolutionary ideas, and he himself was received with great enthusiasm. On July 1799, king Ferdinand IV signed the decree of suppression.
Сот және өлім жазасы
Каракциолоның қамалдардағы республикашылармен жасалған капитуляцияға қосылуы күмәнді, себебі бұл құжат бекіністерді қоршаудан бұрын бағынғандарға өмір мен бостандық берілетінін уәделеген еді, ал ол кейін тұтқындалды. Бірақ капитуляцияның барлығы бұзылғандықтан, бұл мәселе аса маңызды емес. Сонымен қатар, адмиралдың тағдыры оны тұтқындауға дейін шешілген болатын; бұл 27 маусымда британдық министр, сэр Уильям Гамильтонның Нельсонға Мэри Кэролайнның Каракциолоны аспауын тілегенін жеткізгенінен белгілі. Ол кемеге алынған соң, Нельсон Турнға Каракциолоның бұрынғы офицерлерінен әскери сот құруды бұйырды, ал Турн өзі айыпталушының жеке жауы еді. Сот «Фудроянт» кемесінде өтті, ол британдық территория болатын. Каракциолоға мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айып тағылды; ол британдық офицерлердің алдында сотталуды сұрады, бірақ бұл өтініш қабылданбады, сондай-ақ, өзінің қорғаны үшін куәгерлер шақыруға да рұқсат берілмеді. Ол үш дауысқа екі дауыс қарсы өлім жазасына кесілді, ал үкім Нельсонға жеткеннен кейін, ол келесі күні таңертең «Минерва» кемесінің мачтасында асылып, денесі күн батқанда теңізге тасталуын бұйырды. Оған тіпті мойынсұнуға 24 сағат уақыт та берілмеді, және аспаудың орнына оқтап өлтіру туралы өтініші де қабылданбады. Үкім 1799 жылдың 30 маусымында орындалды. Дегенмен, Борго Санта-Люсия порты Каракциолоның мәйітін күтіп, оған лайықты жерлеу рәсімін жасап, Санта-Мария-делла-Катена шіркеуіне жерледі. Оның қабір тасында: «Неаполь Республикасының адмиралы Франческо Каракциоло, жауларының жеккөрушілігі мен мейірімсіздігінің құрбаны болды» деп жазылған. Ол 1799 жылдың 29 маусымында мачтаға асылды. Санта-Люсия халқы оны христиандық дәстүр бойынша жерлеуді өздеріне міндет етті. Неаполь қалалық кеңесі, 1881 жыл.
It is doubtful whether Caracciolo should have been included in the capitulation concluded with the Republicans in the castles, as that document promised life and liberty to those who surrendered before the blockade of the forts, whereas he was arrested afterwards, but as the whole capitulation was violated, the point is immaterial. Moreover, the admiral's fate was decided even before his capture; this is known because on 27 June, the British minister, Sir William Hamilton, had communicated to Nelson Mary Caroline's wish that Caracciolo should be hanged. As soon as he was brought on board, Nelson ordered Thurn to summon a court martial composed of Caracciolo's former officers, Thurn himself being a personal enemy of the accused. The court was held on board the Foudroyant, which was British territory. Caracciolo was charged with high treason; he had asked to be judged by British officers, which was refused, nor was he allowed to summon witnesses in his defence. He was condemned to death by three votes to two, and as soon as the sentence was communicated to Nelson, the latter ordered that he should be hanged at the yard arm of the Minerva the next morning, and his body thrown into the sea at sundown. Even the customary twenty four hours respite for confession was denied him, and his request to be shot instead of hanged refused. The sentence was duly carried out on 30 June 1799. The local port of Borgo Santa Lucia nevertheless took care of Caracciolo's remains, giving him a proper funeral and burial at church of Santa Maria della Catena. His epitaph reads, Francesco Caracciolo, Admiral of the Republic of Naples, who fell victim of the hatred and the lack of mercy of his enemies. He was hanged at the mast on 29 June 1799. The people of Santa Lucia took it upon themselves to honour him with a Christian burial. The City Council of Naples, 1881.