Ұлыбританиядағы Royal Brompton ауруханасы – жүрек және өкпе аурулары бойынша мамандандырылған ірі орталық. Туберкулез тарихы және саноториялар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік Бромптон ауруханасы Ұлыбританиядағы ең ірі мамандандырылған жүрек және өкпе медициналық орталығы болып табылады. Оны Гай және Сент-Томас Ұлттық денсаулық сақтау қызметі (NHS) Траст басқарады.
Royal Brompton Hospital is the largest specialist heart and lung medical centre in the United Kingdom. It is managed by Guy's and St Thomas' NHS Foundation Trust.
19-ғасырдағы тұтыну
19 ғасырда туберкулезді "сақтану" деп атаған. Сол кезде сақтанумен ауырған науқастарды басқа ауруханалардан қабылдамаған, себебі оған ем жоқ еді. Мұндай ауруларды емдеуге маманданған ауруханалар кейіннен санаторийлер деп аталды. 1844 жылы Англия мен Уэльсте аурулардан болатын жылдық 60 мың өлімнің шамамен 36 мыңы сақтанудан туды.
In the 19th century, consumption was a common word for tuberculosis. At the time, consumptive patients were turned away from other hospitals as there was no known cure. Hospitals that dealt with such diseases later came to be known as sanatoria. It was estimated in 1844 that of the 60,000 deaths each year in England and Wales caused by diseases, some 36,000 were caused by consumption.
Бастауы
Аурухана 1840 жылдары Филип Роуз басқаратын топпен құрылды. Аурухананы құру туралы ұсынысты қолдау үшін алғашқы қоғамдық жиын 1841 жылдың 8 наурызында өткізілді. Ол «Түкпе аурулары және кеуде ауруларына арналған аурухана» деп аталды. Батыс қанатының іргетасы 1844 жылдың 11 маусымында Принц Альберт салды. Аурухана 1868 жылы Бромптон жолының оңтүстік жағындағы үйлерді сатып алды, оларды 1872 жылы аяқталған туннель арқылы бас ғимаратқа қосу жоспарымен. Сондай-ақ, үлкен амбулаториялық бөлім, тұрақты қызметкерлерге арналған бөлмелер, дәріс залы және 1-ден 8 төсекке дейін орналасқан он палата болды. Жалпы құны 65 976 фунт стерлинг болды. Санаторийдің ресми ашылуы 1904 жылдың 25 маусымында Уэльс принці (кейіннен король Георг V) қатысқан салтанатты шарамен өтті, бірақ жылыту, сантехника және персоналға қатысты шешілмеген мәселелер болғандықтан, алғашқы науқастар 1905 жылдың наурыз айына дейін қабылданбады. Маркус Патерсон, 1901 жылдан бастап Бромптондағы үй дәрігері болған, 1905 жылы Фримлидегі қызметке қабылданды және 1906 жылдың қаңтарында Бас дәрігер болып тағайындалды. Патерсонның айтуынша, «олардың [науқастардың] физикалық жағдайын жақсартып, ауруға төзімділігін арттыруға болады». Осы мақсатта ол пациенттерді физикалық жұмысқа тартуды қамтитын жүйелі оңалтудың алғашқы әрекеттерінің бірін енгізді. Санаторий 21-ғасырдың басында психикалық денсаулық сақтау бойынша амбулаториялық орталық ретінде жұмыс істеді. 2014 жылы жабылып, жері тұрғын үйлер салуға сатылды.
The hospital was founded during the 1840s by a group led by Philip Rose, the first public meeting to promote the proposal for the hospital having been convened on 8 March 1841. It was to be known as The Hospital for Consumption and Diseases of the Chest. The stone laying for the west wing was on 11 June 1844 by Prince Albert, the Prince Consort. The hospital acquired houses on the south side of the Brompton Road in 1868 with a plan to connect to the main building with a tunnel, which was completed in 1872. There were also facilities for a large outpatients department, rooms for resident staff and a lecture room and ten wards holding from 1 to 8 beds. The total cost was said to be £65,976. The formal opening of the sanatorium was on 25 June 1904 with the ceremony performed by the Prince of Wales (later King George V), but because of unresolved problems regarding heating, plumbing and staff the first patients were not admitted until March 1905. Marcus Paterson, who had been a house physician at the Brompton from 1901, accepted a post at Frimley in 1905, becoming the Medical Superintendent in January 1906. Paterson was known to say, "it would make them [the patients] more resistant to the disease by improving their physical condition." To this end, he introduced what was one of the first attempts at systematic rehabilitation, which involved patients in undertaking physical labour. The Sanitorium remained open as an outpatient site for mental health care into the 21st century. It closed in 2014 and the site was sold for housing development.
Кейінгі дамуы
Корольдік Бромптон ауруханасы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс бомбалауынан қатты зақымдалды; ол 1948 жылы Ұлттық денсаулық сақтау қызметіне қосылды. Ұлттық денсаулық сақтау және күтім жөніндегі ғылыми-зерттеу институты (NIHR) 2010 жылдың шілдесінде Корольдік Бромптон ауруханасында тыныс алу биомедициналық зерттеу бөлімшесін, ал 2010 жылдың қарашасында кардиоваскулярлық биомедициналық зерттеу бөлімшесін құрды. Содан кейін 2011 жылдың қарашасында Корольдік Бромптон ауруханасы елдегі ересектерге экстракорпоралды мембраналық оттегімен толықтыру (ECMO) емдеуін ұсынатын бес аурухананың бірі деп тағайындалды, бұл Англияны осы емді ұсыну бойынша әлемдегі жетекші елдердің қатарына қойды.
The Royal Brompton Hospital was extensively damaged by German bombing during the Second World War; it joined the National Health Service in 1948. The National Institute for Health and Care Research (NIHR) established a Respiratory Biomedical Research Unit at Royal Brompton Hospital in July 2010 and a Cardiovascular Biomedical Research Unit there in November 2010. Then, in November 2011, the Royal Brompton Hospital was named as one of only five hospitals in the country that will offer extra corporeal membrane oxygenation (ECMO) to adults in an initiative that positions England as one of the leading countries in the world for the provision of this treatment.