Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қоңырбас туысы
Genus of amphibians
Тариха туысы Salamandridae тұқымдасына жататын, өте уытты қоңырбастардың төрт түрінен тұрады, немесе қабыршақты терілі қоңырбастар. Осы туыста төрт түр бар: Калифорниялық қоңырбас, қабыршақты терілі қоңырбас, қызыл ішті қоңырбас және Сьерра қоңырбасы, олардың барлығы Алясканың оңтүстігінен Калифорнияның оңтүстігіне дейінгі Тынық мұхитының жағалау аймағында таралған, ал бір түрі, мүмкін, Мексиканың Солтүстік Бажа Калифорниясына дейін жетеді. Сурет Ғылыми атауы Жалпы атауы Таралу орны Тариха гранулоза (Скилтон, 1849) Қабыршақты терілі қоңырбас АҚШ-тың және Британдық Колумбияның батыс жағалауы, оңтүстіктен Калифорнияның Санта-Крус қаласына дейін және солтүстіктен Аляскаға дейін Тариха ривуларис (Твитт, 1935) Қызыл ішті қоңырбас Солтүстік Калифорния Тариха сиеррае (Твитт, 1942) Сьерра қоңырбасы Сьерра-Невада Тариха тороса (Ратх, 1833) Калифорниялық қоңырбас Калифорнияның және Оңтүстік Сьерра-Неваданың жағалау округтерінде.
The genus Taricha consists of four species of highly toxic newts in the family Salamandridae. or roughskin newts. The four species within this genus are the California newt, the rough skinned newt, the red bellied newt, and the sierra newt, all of which are found on the Pacific coastal region from southern Alaska to southern California, with one species possibly ranging into northern Baja California, Mexico. Image Scientific name Common name Distribution Taricha granulosa (Skilton, 1849) Rough skinned newt West Coast of the United States and British Columbia from south to Santa Cruz, California, and north to Alaska Taricha rivularis (Twitty, 1935) Red bellied newt northern California Taricha sierrae (Twitty, 1942) Sierra newt Sierra Nevada Taricha torosa (Rathke, 1833) California newt coastal counties of California and in the southern Sierra Nevada
Түрлерді ажырату
Қатты терілі тритон мен Калифорниялық тритон сыртқы түрі жағынан өте ұқсас, сондықтан түрлерін ажырату өте қиын болуы мүмкін. Екеуінің де денесінің үстіңгі бөлігі ашық қоңырдан қараға дейін, ал астыңғы бөлігі қызғылт сарыдан сарыға дейін боялған. Терісі дөңгелек келеді және ұзындығы сегіз дюймға дейін жете алады. Дегенмен, қатты терілі тритонның кішкентай көздері және қараңғы төменгі қабақтары бар, ал Калифорниялық тритонның көздері үлкен және төменгі қабақтары ашық түсті. Сонымен қатар, қатты терілі тритонның жоғарғы тістері V пішіндес, ал Калифорниялық тритонның тістері Y пішіндес, бірақ бұл тірі мынада анықтау қиын. Қызыл ішті тритонның денесінің үстіңгі бөлігі қоңыр, ал ішкі бөлігі қызыл, терісі дөңгелек және аралықта өседі. Оны басқа жағалаулық тритоннан ғана емес, қызыл ішінен, сонымен қатар көздеріндегі сары түстің болмауынан да ажыратуға болады. Жыныстағы еркектердің терісі тегіс, ал құйрығы жалпақ болады. Көптеген жыртқыштар жарқын түстерді умен байланыстырады (бұл апозематизм деп аталады), сондықтан шабуылға ұшыраған жағдайда тритон қорғаныс күйге келіп, жарқын ішін көрсетеді. Бұл туыстың тритондары негізінен түнгі өмір салтымен өтеді және толық сулы немесе жартылай сулы болуы мүмкін. Олардың ешқайсысы толығымен құрлықта өмір сүре алмайды, себебі көбею үшін суға кіруі керек. Жас тритондар, «ефт» деп белгілі, жыныстық жетілуіне дейін негізінен құрлықта болады. Жалпы алғанда, қатты терілі тритон ең улы түр болып табылады. Олардың Орегонның солтүстігіндегі популяциясы Калифорния мен Вашингтоннан гөрі уыттырақ. Британдық Колумбиядағы Ванкувер аралында тетродотоксинге ие емес немесе өте аз мөлшерде болады. Тариха тритондарын жұтқан жағдайда адам үшін қауіпті болуы мүмкін, және Орегонда қатты терілі тритонды жегеннен кем дегенде бір адам қайтыс болған. Notophthalmus туысына жататын шығыс тритондары (бұрынғы авторлардың Diemictylus-ы) да тетродотоксинді бөліп шығарады, бірақ азырақ мөлшерде. Тариха мыналарын қолданған кезде токсиндердің зақымдалған теріге немесе шырышты қабықшаларға тиюіне жол берілмеуі керек. Дұрыс қол жуу тетродотоксинді жұтумен байланысты кез келген проблеманы болдырмауға көмектеседі (сондай-ақ тритон тасымалдауы мүмкін сальмонелла инфекциясының алдын алуға), бірақ кейбір адамдардың терімен байланысқанда токсинге аллергиялық реакциясы бар екені белгілі.
The rough skinned newt and the California newt are very similar in appearance, and it can be extremely difficult to differentiate between the species. Both are light brown to black on the upper body and orange to yellow on the underbelly. They have granulated skin, and they may grow to a length of eight inches. However, rough skinned newts have small eyes with dark lower eyelids, while California newts have large eyes and light lower eyelids. Also, rough skinned newts' upper teeth form a V shape, while those of the California newt form a Y shape, but this is difficult to ascertain on a living specimen. The red bellied newt is brown on the upper body with a red underbelly, has grainy skin, and grows to between It can be distinguished from other coastal newts, not only by its red belly, but also by the lack of yellow in its eyes. Breeding males develop smooth skin and a flattened tail. Most predators associate bright colors with poison (called aposematism), so if attacked, the newt will take up a defensive position, showing off the bright underbelly. Newts of this genus are primarily nocturnal, and may be either fully aquatic or semiaquatic. None are fully terrestrial as they must enter the water to breed. Juvenile newts, which are known as "efts", are primarily terrestrial until they reach sexual maturity. In general, the rough skinned newt is the most toxic species. Their populations in northern Oregon are more toxic than those from California and Washington. Those on Vancouver Island, in British Columbia, possess little or no tetrodotoxin. Taricha newts can be lethal to humans if ingested, and at least one human fatality occurred in Oregon from eating a rough skinned newt. Eastern newts of the genus Notophthalmus (= Diemictylus of earlier authors) also secrete tetrodotoxin, but in lesser amounts. When handling Taricha specimens, the toxins should not be allowed to come in contact with broken skin or mucous membranes. Proper hand washing after handling should prevent any problems with ingestion of tetrodotoxin (as well as infection from Salmonella which newts may carry), though some individuals are known to be allergic to skin contact with the toxin.