Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Амфибиялардың түрі. Калифорниялық тритон немесе қызғылт сары ішті тритон (Taricha torosa) – Батыс АҚШ-тағы Калифорнияға ғана тән тритон түрі. Оның ересектерінің ұзындығы әртүрлі болуы мүмкін. Оның терісі күшті тетродотоксин токсинін өндіреді.
Species of amphibian
The California newt or orange bellied newt (Taricha torosa), is a species of newt endemic to California, in the Western United States. Its adult length can range from Its skin produces the potent toxin tetrodotoxin.
Кіші түрлер
Тариха тороса 2007 жылға дейін екі түршеге бөлінген болатын, бірақ Сьерра және жағалаудағы популяциялар ерекше эволюциялық желілерді құрайтыны анықталды. Бұрынғы түрше Taricha torosa sierrae толық түр деңгейіне көтеріліп, қазір Taricha sierrae, Сьерра тритоны деп аталады. Тариха тороса тороса түрі тоқтатылды, ал енді барлық жағалау популяциялары жай ғана Тариха тороса, Калифорния тритоны ретінде танылады.
Taricha torosa was divided into two subspecies until 2007, when it was determined that the Sierra and coastal populations represent distinct evolutionary lineages. The former subspecies Taricha torosa sierrae was elevated to full species level and it is now known as Taricha sierrae, the Sierra newt. Taricha torosa torosa has been retired and now all coastal populations are simply known as Taricha torosa, the California newt.
Аумағы мен тіршілік ету ортасы
Калифорниялық тритон Калифорния штатының жағалау округтерінде және Оңтүстік Сьерра-Невада тауларында мекендейді. Олар көбейетін шағын көлдер мен өзендерге жақын орманды және шапарал аймақтары сияқты әртүрлі орталарда кездеседі.
California newts reside in the coastal counties of California and in the southern Sierra Nevada and occupy a diverse array of habitats found near the small ponds and creeks where they breed, including woodlands and chaparral.
Сипаттама
Калифорниялық тритонның жоны сұр, кедір-бұдыр терілі, ал ішкі жағы ашық қызғылт сары түсті. Сыртқы түрі қалың терілі тритонға өте ұқсас, және оларды дисекциясыз ажырату қиын, бірақ әдетте, Калифорниялық тритонның көзінің астында қызғылт сары терісі болады, ал қалың терілі тритонның көзінің астында сұр терісі болады. Калифорниялық тритонның көздері жоғарыдан қарағанда жақ сызығының шетінен шығып тұрады (ал қалың терілі тритонның көздері шығып тұрмайды), бұл оның басын оқ тәрізді етеді. Қызыл ішті тритон да ұқсас, бірақ Калифорниялық тритонға қарағанда қараңғырақ ирисі, ішкі жағында қызыл түс күштірек және Калифорниялық тритонға тән емес, анальды тесіктегі қара жолағы болады. Тритон – қосмекенділерге жатады. Олар саламандралармен туыс (Плеуроделиналар деген кіші туыста). Олар Солтүстік Америка, Еуропа және Азияда мекендейді. Олардың терісі саламандра терісінен көбінесе қатаң болады.
The California newt has warty, slate gray skin on its back and bright orange yellow skin underneath. It is very similar in appearance to the rough skinned newt and they are often indistinguishable without dissection, but in general, the California newt has orange skin around the bottom of its eye while the Rough skinned has gray skin at the bottom of its eye. The California newt also has eyes that protrude beyond the edge of the jaw line when viewed from above (while the eyes of the rough skinned do not protrude), giving its head a more bullet like appearance. The red bellied newt is also similar but has dark irises vs. yellow in the California newt, more red coloration underneath, and a dark band across the vent that is lacking in the California newt Newts are amphibians. They are related to salamanders (in a subfamily called Pleurodelinae). They live in North America, Europe and Asia. Their skin tends to be rougher than the skin of salamanders.
Көбею
Көбеюі әдетте желтоқсан мен мамыр айының басында жүзеге асады. Ересек тритондар әдетте өздері шайқаған тоғанға қайта оралады. Жұптасу биінен кейін аталық аналыққа мініп, иегін оның мұрнына сүртеді. Содан кейін ол сперматофорды су төңірегіне бекітеді, оны аналық өзінің клоакасына жинап алады. Аналықтың шығаратын жұмыртқа тобында 7-ден 30-ға дейін жұмыртқа болады және оның консистенциясы қою желатин тәрізді десерт сияқты. Әдетте, жұмыртқа топтары ағын өсімдіктерінің тамырларына немесе баяу ағысты шағын тоғандардағы тас жарықтарына бекітіледі, бірақ олар су астындағы тастарға немесе жапырақ қалдықтарына да бекітілуі мүмкін. Бұл тоғандар жалпы алғанда кең болғанымен, Оңтүстік Калифорния өзендерінің орташа тереңдігімен салыстырғанда, олардың тереңдігі шамамен өзгеріп тұрады. Ересек тритондар көбейгеннен кейін көп ұзамай тоғандарды тастап кетеді, бірақ кейбір ересектер тамақтану үшін қосымша бірнеше ай тоғанда қалуы мүмкін. Личинкалар судың температурасына байланысты жаздың басында немесе ортасында шығады. Личинкаларды өзендерде табу қиын, өйткені олар құмды түбімен жақсы үйлеседі және әдетте оған жақын болады. Аналық жұмыртқалардың мөлшері личинкалардың мөлшеріне әсер етеді. Ірі жұмыртқалардан шыққан личинкалар кіші жұмыртқалардан шыққан личинкаларға қарағанда метаморфозға кешірек түседі, сонымен қатар олардың өсуы да тез болады.
Reproduction occurs generally between December and early May. Typically, the adult newts will return to the pool in which they hatched. After a mating dance, the male mounts the female and rubs his chin on her nose. He then attaches a spermatophore to the substrate, which she will retrieve into her cloaca. The egg mass released by the female contains between seven and 30 eggs, and is roughly the consistency of a thick gelatin dessert. Typically, the egg masses are attached to stream plant roots or to rocky crevices in small pools of slow moving water, but they have also been known to be attached to underwater rocks or leaf debris. While shallow in a wide sense, these pools are rather deep relative to the average depth of a Southern California stream, varying in depth from about
Adult newts typically leave the pools shortly after breeding has concluded, however, some adults may remain in the pools for an additional few months to feed. Larvae hatch sometime in early to midsummer, depending on local water temperature. Larvae are difficult to find in streams, as they blend in well with the sandy bottom, to which they usually stay close. The size of maternal eggs influence the sizes of larvae. The larvae from larger eggs will not only experience shorter time period on metamorphose than larvae from smaller eggs, but also grow larger.
Дауыстау
Тритондар дауыссыз жануарлар деп қате пікір қалыптасқан. Олардың дауыстауы 1,4 кГц-тен 8 кГц-ге дейінгі кең жиілік диапазонында болады, ал ұзақтығы 0,1 секундтан 0,4 секундқа дейін өзгереді. Калифорния тритондарының дауыстық белгілері функционалды және көбінесе қорғаныс және көбейту мінез-құлқымен байланысты. Олардың үш негізгі дауыс түрі бар: шертулер, сыңғырлаулар және үскіріктер. Шертулер ең көп кездеседі, әдетте бейтаныс ортаға немесе қақтығыстарға жауап ретінде пайда болады. Сыңғырлаулар қорғаныс мінез-құлқымен байланысты және жыртқыштарды қорқытуға, сондай-ақ түрдің уытты екенін тануға көмектеседі. Үскіріктер жыныстық белгілерді танумен немесе иерархиялық қарым-қатынастармен байланысты болуы мүмкін. Taricha torosa жыртқыштардан қорғану үшін "жұмыртқа рефлексін" де пайдаланады. Бұл позда Калифорниялық тритоны денесінің арқасын иіп, басын және құйрығын жоғары көтеріп, жарқын түсті құрсауын көрсетеді. Бұл рефлекстің нұсқасы түрге тән және Taricha granulosa-дан құйрығы иілмей, түзу болып қалатынымен ерекшеленеді.
Newts are mistakenly believed not to vocalize. Their vocalizations exhibit a wide frequency range from 1.4 kHz to 8 kHz, with varying duration times ranging from less than 0.1 second to 0.4 seconds. The vocalizations of California newts are functional and are usually related to defense and sexual behaviors. They have three primary vocalizations: clicks, squeaks, and whistles. Clicks are most frequently produced, usually occurring in response to unfamiliar environments or confrontations. Squeaks are associated with defense behavior and may serve to startle predators, potentially reinforcing the recognition of the species as toxic. Whistles appear to be related to sex recognition or hierarchical interactions. Taricha torosa has also been known to utilize the "unken reflex" in response to threats from predators. In this posture the California Newt stretches out flexes the dorsal side of their body shooting their head and tail into the air, and exposing their brightly colored underbelly. This variation of the unken reflex seems to be species specific and differs from Taricha granulosa due to the tail remaining straight instead of curling.
Диета
Калифорниялық тритонның қорегі құрттар, ұлулар, шырыштар, тікшелер, қан құрттары, маса дернәсілдері, шегірткелер және басқа да омыртқасыз жануарлар болып табылады. Ересек тритондар өз жұмыртқалары мен дернәсілдерін жеуге бейім. Сиерра-Невада тауларында тритон форель жұмыртқаларын да жейді. Аквариумда құрттар тритонға қажетті барлық қоректік заттарды береді. Басқа да табиғи қоректер тұтқындағы тритон үшін пайдалы болар еді. Құрлықта тіршілік ететін құйрықты амфибияларға піллеттер жарамсыз, ал балықтарға арналған азық-түліктерді мүлдем болдырмау керек.
Earthworms, snails, slugs, woodlice, bloodworms, mosquito larvae, crickets, and other invertebrates are among the California newt's prey. Adult newts have also been known to cannibalize their own eggs and larvae. In the Sierra Nevada, the newt will also consume trout eggs. In an aquarium habitat, earthworms provide the newt with all necessary nutrients. Other natural prey items would benefit the captive newt. Pellets tend to be inappropriate for terrestrial caudates, and fish food should be avoided completely.
Қорғау мәртебесі
Тариха тороса, калифорниялық тритон, қазіргі уақытта Калифорнияның ерекше қорғауға алынған түрі (DFG CSC) саналады. Оңтүстік Калифорнияның жағалау ағындарындағы кейбір популяциялар, жергілікті емес, инвазивті түрлердің және адамдардың қоныстануының салдарынан күрт азайды. Москит балығы (Gambusia affinis) және қызыл батпақ шағаласы (Procambarus clarkii) тритон популяциясының ең көп азаюына себепкер болды. Балық аулау үшін және су тобырларында азық ретінде әкелінген қызыл батпақ шағаласы, өте агрессивті, тез көбейетін және жақсы бейімделген түр, ол тритонның дернәсілдерімен және жұмыртқа жиынтықтарымен қоректенеді. Бұл шағалалар жазғы көбею маусымында кеңістік үшін бәсекелестік тудырып және ересек тритонға физикалық зиян келтіру арқылы олардың көбеюіне де кедеріл келтіреді. Шағалалар әдетте ересек тритонды қысқыштарымен жаралайды, ал соңынан туындайтын инфекция өлімге алып келуі мүмкін. Қызыл шағала бар ағындарда кездесетін Тариха торосаның құйрықтарында көбінесе бірнеше тілік жоқ болады.
Taricha torosa, the California newt, is currently a California Special Concern species (DFG CSC). Some populations have been greatly reduced in southern California coastal streams due to the introduction of non native, invasive species and human habitation. The mosquitofish (Gambusia affinis) and red swamp crayfish (Procambarus clarkii) have caused the greatest reduction in newt populations. Introduced as fish bait and stock pond prey, red swamp crayfish are an incredibly aggressive, prolific, and stalwart species that will prey upon newt larvae and egg masses. The crayfish will also disrupt newt breeding via competition for space during the summer mating season and physically antagonizing adults. Crayfish will typically maul the adult newts with their claws, and subsequent infection can lead to death. Taricha torosa that are present in streams with introduced crayfish often sport tails with several notches removed.