Кіріспе

Thomas Hill (Rotherham) Limited компаниясы бумен жүретін жол көліктерін, дизельдік және электрлік жол көліктерін, сондай-ақ теміржол локомотивтерін жөндеумен және сатумен айналысты. Кейіннен ол дизельдік локомотивтерді жасау және қайта құру арқылы танымал болды.

Тарих

Компания 1937 жылы Томас А. Хилл мырза Роттерхам қаласының жанындағы Уистон жерінде шағын ғимаратта құрылған. Компанияның негізгі қызметі бумен жүретін көліктерді жөндеу және күтіп ұстау болды, әсіресе бұл аймақта кең таралған Sentinel бу машиналарына ерекше назар берілді. Компания сондай-ақ Дуглас (Кингсвуд) Лимитед компаниясы жасаған аккумуляторлық электр көліктерімен де айналысты және 1942 жылы «Томас Хилл (Бу және Электр Көліктері)» Лимитед, TH(SEV) болып тіркелді.

Варлен

1982 жылы компанияға Иллинойс штатының Varlen Corporation компаниясы келіп, Varlen-ге Америка Құрама Штаттарында Vanguard локомотивтерін құрастыруға мүмкіндік беретін лицензиялық келісім туралы мәселелерді талқылады. Келесі айларда көптеген келіссөздер өтті. Varlen өте ынталы болды және олардың отандық нарықтарында осы машиналардың зор әлеуеті бар екеніне көз жеткізді. 1982 жылдың мамыр айында Varlen мен THR арасында келісімге қол қойылды. Келісімнің бір бөлігі THR-ге бір қайта жаңартылған Steelman локомотивін (бұрынғы BSC) және екі жаңа локомотивті демонстрациялық мақсаттар үшін жеткізуді қамтыды. Жаңа локомотивтер АҚШ темір жолдарының барлық талаптарына сай қайта жобалануы керек еді. 1983 жылдың ақпан айында қайта жаңартылған және өзгертілген Steelman локомотиві АҚШ-қа жөнелтілді, содан кейін шілде айында бірінші жаңа машина, Қорғаныс министрлігінің 35 тонналық 0-4-0 локомотиві негізінде жасалған, көп өзгерістер енгізілген локомотив жіберілді. Компания біздің өнімдерімізді лицензия бойынша құрастыруды қалаған өте ірі американдық корпорацияны таңдағаны үшін мақтан тұтты, бірақ 1983 жылдың соңында Varlen келісімнен бас тарту ниетін білдіргенде үлкен көңіл көшірді. Жаңа локомотивтерді құрастыру туралы ұсыныстардың бастамашысы және осы жобаны жылдамдатушы Varlen президенті денсаулығының нашарлауына байланысты кенеттен зейнетке шықты. Оның орнын баскан адам басқаша ойлармен келді, ал 1984 жылы мәселе соттан тыс шешілді, Vickers THR-дің жауапкершілігін өз мойнына алғаннан кейін.

THR-ді Resco-ға сату

Компания әлі де шетел бизнесіне қол жеткізуге тырысып, көптеген тендерлер ұсынды, көбінесе әлі жобалау мен әзірлеуді қажет ететін доңғалақты дизельді-электр машиналарына. Алайда, топтың баға саясаты және осы жобалау мен әзірлеу шығындарын өте аз локомотивтер арқылы қайтару қажеттілігі THR бағасын көтерді, нәтижесінде бәсекеге қабілетсіз және сәтсіз тендерлер ұсынылды. Осы уақытта Vickers өзінің болашақ жоспарларына сай келмейтін бірнеше кіші компанияларын сатуға ниеттенгенін мәлімдеді, ал THR осы компаниялардың бірі болуға тиіс еді. 1984 жылдың ақпанында Hunter компаниялар тобы THR-дің барлық акцияларын, қорларын және инабаттылығын сатып алып, оларды Resco (Railways) Limited атты қолданыстағы теміржол компаниясының басқаруына берді. Hunter тобы сатып алғаннан кейін де Томас Хилл деген атау қолданылып келді.

THR компаниясының RFS Industries компаниясына сатылуы

1989 жылдың 30 маусымында компания тағы да сатылды, бұл жолы RFS Engineering компаниясына. RFS бұрыннан-ақ ескі BR Doncaster Works-те жұмыс істеп тұрған. Томас Хилл деген ат жойылды, бірақ TH эскиздерінің жаңарулары жасала берді. RFS-тің алғашқы жеті локомотиві (канал тоннелі шарты бойынша тар табанды локомотивтер) өздерінің жеке нөмірлеу жүйесі бойынша нөмірленді, ал кейін локомотивтердің заводтық нөмірлері TH-тің нөмірлеуін жалғастырды. Kilnhust зауыты 1993 жылы жабылды. 1993 жылдың тамызына дейін барлық материалдар мен жұмыс RFS Doncaster Works-ке ауыстырылды. Соңғы локомотив (CRACOE, Tilcon, Grassington, N Yorks) RFS Doncaster банкротқа түскен кезде Донкастерде салынды. 1998 жылы RFS Westinghouse Air Brake Company компаниясымен сатып алынды және 2000 жылы Wabtec Rail Limited деп аталды. Wabtec Томас Хилл және Sentinel локомотивтерінің авторлық құқығын сақтап қалды.

Локомотивтер

THR "арнайы" локомотивтер жасап, қолданыстағы локомотивтерді қайта жаңартып, өз локомотивтерін өндіруге кірісті. Rolls Royce локомотивтер бизнесін жапқанда THR нарықта оның орнын ұқсас, бірақ жақсартылған локомотивтермен басып алды.

Күзетші қайта құрылады

Томас Хилл әртүрлі 4w Sentinel тік қазандықты бу локомотивтерін дизель локомотивтеріне қайта жасады. Олар бу жабдықтары мен үстігі құрылысын алып тастады, жаңа буферлік арқалықтар, маневрлік тереңдіктер, сатылар және бүйірлік юбкалар қосты. Жүргізу тақталарының үстіндегі жаңа суперструктуралар 6 цилиндрлі Rolls Royce қозғалтқышын, моменттерді түрлендіргішті және беріліс қорабын (100 а.к. Sentinel бу локомотивтері, TH жүйесінде "1SDC" – будан дизельге түрлендіру ретінде жіктеледі) немесе 8 цилиндрлі Rolls (200 а.к. Sentinel бу локомотивтері, "2SDC" ретінде жіктеледі) орналастырды. Осы қозғалтқыштардың бірі, 103c "Меган" және оған ұқсас тағы бірі (111c) Фоксфилд темір жолында табылады. Бұл локомотивтерге "c" әрпімен ("c" түрлендіруді білдіреді) белгіленген жұмыс нөмірлері берілді.

Фаулер қайта құру

Томас Хилл шамамен он екі Фаулер 0 4 0 дизельді механикалық локомотивтерді 0 4 0DH ретінде қайта жасады, рамасын, жүріс бөлігін және корпустың бір бөлігін сақтап, жаңа қозғалтқыш пен беріліс қорабын, сондай-ақ қозғалтқыш қаптамасын орнатты. Бұл локомотивтерге "c" әрпі қосылған зауыттық нөмірлер берілді. Қорғаныс министрлігі 5 данаға тапсырыс берді, бірақ алғашқы екеуінің сынақтары күтілген тартым күшін көрсетпеді (алғашқы локомотивтерде қарапайым подшипниктер болған, ал Т.Хилл ролик подшипниктерді есепке алған) және олар Фоулердің бастапқы үлгісінен әлдеқайда жақсы екеніне қарамастан, Қорғаныс министрлігі тапсырыстың қалған бөлігін жойды.

Алдынғылар

THR жылына шамамен 15 жаңа 0 6 0 "Авангард" локомотивтерін өндіріп отырды. Бұл келісім Rolls Royce тарапынан 0 4 0 локомотивтеріне қатысты бекітілген болатын, бірақ THR 0 4 0 локомотивтерін қатар және тіпті "тридем" түрінде сататын, бұл RR-дың пікірінше Sentinel 0 6 0 және 0 8 0 локомотивтерінің сатылымына кері әсер ететін еді. Сонымен қатар, THR бірнеше 0 6 0 арнайы локомотивтерін де жасады. 1975 жылы жаңа локомотивтер нарығындағы ең перспективалы тапсырысшы – Қорғаныс министрлігі (ҚМ) болды. Олар бірнеше жыл бойы өздерінің "М" типіндегі локомотивтерін жаңару жоспары туралы әңгімелесіп келді, енді бұл жоспар іске асуға жақын еді. Бұл өте беделді тапсырыс болатын және бәсекелестік жоғары болады деп күтілді. ҚМ-ді Vanguard жобасының артықшылықтарына көндіру үшін, олардың болашақ сұранысына әсер ету мақсатында, алдыңғы екі жыл бойы үлкен жұмыс істелді. Бұл стратегия сәтті аяқталды және 1976 жылы компания алты локомотивке тапсырыс алды. Бұл машиналар ҚМ-нің талаптарына толығымен сай келіп, қазірге дейін үш тапсырыс орындалды, нәтижесінде 18 бірдей локомотив қазірде пайдалануда. 1978 жылдың мамыр айында Ұлыбритания Королевасы Бичестер әскери базасына жасаған сапары барысында "Авангард" локомотивін "Кондуктор" деп атады. THR басшылары осы салтанатты шараға шақырылды.

Титан

1970 жылдардың басындағы маңызды жоба – BSC Миддлсбро үшін салынған "Вангард Титан" локомотиві. "Титан" 75 (шамамен) тонна салмақты 0-6-0 локомотиві болды. 1972 жылдың тамызында жеткізілген прототипінде екі C6T қозғалтқышы болды, олардың жалпы қуаты 556 а.к. құрады. Жыл соңында пайда болған үш локомотивке екі C8T қозғалтқышы орнатылды, олардың жалпы қуаты 700 а.к. болды. Бастапқыда бұл локомотивтер ауыр кен пойыздарында өте жақсы жұмыс істеді, соның салдарынан тағы бес локомотивке тапсырыс берілді. 1974 жылы бірнеше бұзылулар тіркелді, нәтижесінде барлық "Титан" локомотивтері жұмыстан шығарылып, BSC-нің сенімі жоғалды, бұл қолданыстағы тапсырыстың тоқтатылу қаупін тудырды. Локомотивтердің өте жақсы қызмет атқару қабілеті және Компанияның мәселелерді шешуге жасаған тығырықтан шығуға бағытталған күш-жігері сенімді қайта қалпына келтірді және тапсырыс күшінде қалды. 1975 жылы BSC Миддлсброға бес "Титан" локомотиві жеткізілді. Миддлсбро локомотивтерді 75 тонналық GEC локомотивтерімен ауыстырғаннан кейін "Титандар" BSC Ravenscraig-ке жіберілді.

Жер асты персонал тасымалдағыштары

1976 жылы Ұлттық көмір басқармасымен тар табанды аккумуляторлық электрлі жер асты персонал тасымалдағышын жобалау және дамыту туралы келісімге қол қойылды. Көлік 4/6 адамға арналған және негізінен кен басқарушысы немесе басқа да лауазымды тұлғалардың жер астындағы күнделікті тексеру сапарлары үшін пайдалануға көзделген. Басқару қарапайым болуы керек болғандықтан, аз оқыту қажет еді және көлікті дерлік кез келген адам қауіпсіз түрде жүргізе алатын болуы тиіс. Мұндай алты адамды тасымалдайтын көлік жобаланып, салынды және кен инспекциясының және т.б. келісіміне біршама кешігу туғаннан кейін, 1977 жылы Бейтс кенішінде UPC (Жер асты персонал тасымалдағышы) деп аталған прототип пайдалануға берілді. Бастапқы талаптар тұрғысынан алғанда, бұл толыққанды табысқа жетті, бірақ жақсартуға болатын салалар анықталды және жоспарланған 10 өндірістік үлгіге енгізілді. Алайда, көлік әлі де өндіріс үшін маңызды емес деп есептелді және кеніш жұмысшылары оны менеджерлердің «Роллс-Ройсы» деп атады. 1979 жылдың желтоқсанына дейін алғашқы өндірістік UPC Солтүстік Ноттс аймағындағы Торсби кенішіне сатылмады. Екінші UPC жалпы мақсаттағы көлік ретінде кеңінен қолданылды, ол одан әрі дамуға серпін берді және екі жылдан астам уақыттан кейін, бастапқы екі бірлік негізінде, біреуі алынып тасталған кабинасы және олардың арасында 18 орындық гондоласы бар 24 орындық нұсқасы Торсби кенішіне жеткізілді. «Пойыз бірлігі» деп аталған бұл жүйе жақсы жұмыс істеді, бірақ NCB болашақ үлгілерде 24 орындық ұзын гондоласы бар бірқатар шағын өзгерістер мен қосымшалар енгізуді ұсынды. Ақырсоңында, 1984 жылдың басындағы кеншілер ереуілі осы көлікті одан әрі дамыту жоспарларын тоқтатты және одан әрі прогресске қол жеткізілмеді.

Батырлар

Valiants 0 6 0DH Sentinel локомотивтерін негізге ала отырып, кейбір жоғарғы құрылымдары сақталған, бірақ күшейтілген рамалары, жаңа кабиналары және басқару жүйелерімен "қайта жасалды". Blue Circle Hope үшін жасалған алғашқы екеуі жеткіліксіз сипаттамаға ие болды және Rolls Royce C8TFL қозғалтқыштарының кемшіліктерін көрсетті. 1987-1988 жылдары бірнеше ай бойы пайдалануға түскенмен, BCI және TH арасында дау тудырып, нәтижесінде олар Hunslet Barclay компаниясынан келген 80 тонналық, бірегей "Blue John" B B локомотивімен ауыстырылды. Басқа Valiants та салынды, бірақ барлығы Cummins 14 литрлік (NTA855) қозғалтқышымен жабдықталды, ол MoD Steelman локомотивтерінде өте жоғары өнімділік көрсеткендігін дәлелдеді.

Стилмен

Steelman – 450-ден 750 ат күшіне дейінгі қуатқа ие, алты дөңгелекті валмен жүретін локомотив. Алғашқы Steelman Rolls Royce DV8TCA-ны пайдаланды, ол 1800 айналымда 608 ат күшімен бағаланды және 2 жылдамдықты "жылы ауысу" Wiseman беру қорабы қолданылды, бұл локомотивке сағатына 40 миль жылдамдық берді. Келесі 4 локомотивтің 3-і Rolls Royce DV8N (445 ат күші) 52 тонналық және DV8TCE (650 ат күші) 60 тонналық болды, олардың корпусы мен бір жылдамдықты беру қорабы қайта жобаланды. Бесінің бәрі "Британдық болат корпорациясына" жіберілді. Rolls Sentinel модельдерін алмастыру үшін екі осьті нұсқаларды әзірлеуді күтті, бірақ BR-дің 14-сыныпты локомотивтерін сату нарыққа кері әсер етті, ал сатылым көлемі жеткіліксіз болғандықтан бірлік құнының жоғары болуы одан әрі дамуға кедергі келтірді. Rolls Royce локомотив құрастырудан бас тарқаннан кейін Томас Хилл дизайнды өз мойнына алды, бірақ Томас Хиллдің (үлкенінің) қарсылығы оның зейнеткерлікке шыққаннан кейін ұзақ уақытқа дейін ұсынылмайтынына себеп болды, сондықтан регрессивті "Титан" дизайны пайда болды. Бірінші екі TH Steelman локомотивтері 1984 жылы ICI үшін салынды, ал British Steel Ravenscraig компаниясының сату кампаниясы олардың бастапқы 60 тонналық Steelman-ды және осы уақытқа дейін Varlen USA-ның демонстрациялық үлгісі болған, содан кейін қайтарылған өндіріс партиясының соңғысын алуына әкелді. Кейіннен Ravenscraig Cat 3412 қозғалтқышын пайдалана отырып, 2 жаңа Steelman 60T 6w локомотивін сатып алды, ал бұл қозғалтқыш ARC Whatley Quarry үшін 75 тонналық нұсқаға орнатылды. TH компаниясы Steelman локомотивінің 4 дөңгелекті нұсқасын шетелдік және отандық сұранымдар бойынша ұсынды, нәтижесінде 1986 жылы Қорғаныс министрлігінен 9 локомотивке тапсырыс алды. Королева олардың бірін Қорғаныс министрлігінің Бичестердегі базасында ат қойды (ол бұрын тізбекті жетегі бар Vanguard локомотивіне де ат қойған болатын). Алайда, резеңке аспалы локомотивті "триппер" ретінде ұсыну шетелдік теміржол органдарына қабылдауға жатпады, сондықтан "Steelman Royale" деп аталатын серіппелі нұсқа ұсынылды, ал резеңкелі аспасы бар бастапқы модель "Steelman Royale" деп сақталды. TH компаниясы RFS-ке енгеннен кейін екі "Steelman" локомотиві шығарылды, бірақ олар бастапқы дизайннан көп ерекшеленбеді – Concoco үшін 67 тонналық 6 дөңгелекті және Tilcon, Grassington үшін 150 тонналық 12 дөңгелекті локомотивтер.