Стивен Гудсон: Британдық жазушы және аудармашының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Британдық романист және аудармашы (1868–1944 ж.)

Стивен Хадсон (1868 – 29 қазан 1944) – британдық романист және аудармашы Сидни Шифтің псевдонимі, оның еңбектері 1910-шы, 1920-шы және 1930-шы жылдары жарық көрді. Шифф коммерциялық тұрғыдан сәтті отбасынан мол табыс алып, өнерді қолдаушы болды және Англия мен Францияның музыкалық, көркемдік және әдеби айналымдарында достармен байланыс орнатты.

Өмір және мансап

Шиф Лондонда, биржалық брокер Альфред Джордж Шифтің (1840–1908 жж.) және Каролина Мэри Энн Элиза Кавеллдің (1842–1896 жж.) заңды емес баласы ретінде дүниеге келді. Оның туған күні нақты белгісіз, бірақ отбасысы оның туған күнін 12 желтоқсанда тойлап келді. Шиф уақытын көбінесе Лондон мен Францияның оңтүстігінде өткізді. 1922 жылғы 18 мамырда Парижде өткен әйгілі кеште ол төңкерілді, онда Марсель Пруст пен Джеймс Джойс танысты (бірақ ешқандай түсінік болмады); басқа қонақтардың арасында Сергей Диагилев, Игорь Стравинский және Пабло Пикассо болды. Шиф Пикассодан Прустың портретын салуын сұрауға тырысты, бірақ ол сәтсіз аяқталды. 1920 жылдардың басында Шиф маңызды модернист тұлғаларымен байланыста болды және Уиндэм Льюистің «Тайро» туындысының демеушісі болды. Льюис Шифке көрсетілген қолдау үшін «Құдайдың маймылдары» (1930) романында Лайонел Кейн кейіпкері арқылы сатиралық жолмен жауап берді. Шиф Джон Миддлтон Мюрриді Джойске таныстырды; бірақ кейін Джойс Мюрридің әйелі Кэтрин Мэнсфилдтің Джойстің «Улисс» романын жақсырақ түсінгенін айтты. Ол және Вайолет Т. С. Элиот пен оның әйелі Вивьенмен, сондай-ақ Фредерик Делиуспен дос болды. Шиф әдеттегі Stephen Hudson псевдонимін қолданып, Прусттың «Уақыт қайта келді» атты он екінші томын аударды, осымен Скотт Монкриффтің нұсқасын аяқтады; ал Скотт Монкриффтің «Содом және Гоморра» аудармасы бұрын оған және Вайолетке арналған болатын (жайылмалы түрде). Шифтің «Селесте» атты әңгімесі 1924 жылы «Критерий» журналында жарияланды. Онда Пруст Ричард Курт кейіпкері ретінде бейнеленген. Пруст Хадсонның романдарының француз тіліне аударылуына көмектесу арқылы жауап қайырды. 1934 жылы Шиф және оның әйелі Англияның оңтүстік-шығысындағы Доркинг қаласына қоныстанды. 1944 жылдың тамызында олардың үйіне неміс бомбасы тиді, бұл соққы Шифтің екі айдан кейін, 75 жасында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болуына ықпал еткен болуы мүмкін. 1938 жылы Австриядан Ұлыбритания мен АҚШ-қа қашқан австриялық жазушы және романист Герман Брох (1886–1951) өзінің шедевр туындысы «Виргилийдің өлімі»н Хадсонның естелігіне арнады, ол алғаш рет 1945 жылы жарық көрді. Оның әйелі Вайолет 1962 жылға дейін өмір сүрді. Шифтің романдары қазір көбінесе ұмытылған; бірақ оның және оның әйелінің ертедегі модернизмнің маңызды тұлғалары ретіндегі рөлі, сондай-ақ бірнеше көрнекті суретшілер мен жазушылардың достары және көмекшілері ретіндегі рөлі Стивен Клайдманның «Сидней мен Вайолет: Т. С. Элиотпен, Прустпен, Джойстің және өте ызалы Wyndham Lewis-пен өмірлері» (2013) атты бірлескен өмірбаянында жаңадан бағаланды.

Schiff was born in London, the illegitimate child of Alfred George Schiff (c.1840–1908), a stockbroker, and Caroline Mary Ann Eliza Cavell, née Scates (1842–c.1896). The precise date of his birth is unknown, although his family celebrated his birthday on 12 December. Schiff divided his time mostly between London and the south of France. He was the host at a celebrated party in Paris on 18 May 1922, when Marcel Proust met James Joyce (without the slightest rapport); other guests included Sergei Diaghilev, Igor Stravinsky and Pablo Picasso. Schiff tried unsuccessfully to get Picasso to paint a portrait of Proust. In the early 1920s Schiff was in touch with major modernist figures, and a patron of Wyndham Lewis's The Tyro. Lewis "repaid" the support by satirising Schiff as Lionel Kein in The Apes of God (1930). Schiff also introduced John Middleton Murry to Joyce; though Joyce later gave the impression that Katherine Mansfield, Murry's wife, showed more understanding of Joyce's Ulysses. He and Violet also befriended T. S. Eliot and his wife, Vivienne, and Frederick Delius. Using his customary pen name, Stephen Hudson, Schiff translated the twelfth volume of Proust, "Time Regained", completing the Scott Moncrieff version; while Scott Moncrieff's translation of Sodome et Gomorrhe had previously been dedicated by the translator (obliquely) to him and Violet. Céleste, a story of Schiff's, was published in The Criterion in 1924. In it Proust appears as the character Richard Kurt. Proust reciprocated by helping Hudson's novels achieve French translation. In 1934 Schiff and his wife settled in Dorking in south east England. Their house was hit by a stray German bomb in August 1944, the shock of which may have contributed to Schiff's death from heart failure two months later, at the age of 75. Austrian writer and novelist Hermann Broch (1886 1951), who fled Austria to Britain and United States in 1938, then dedicated to the memory of Hudson his masterpiece "The Death of Virgil", first published in 1945. His wife Violet survived him, living until 1962. Schiff's novels are now almost entirely forgotten; but his and his wife's significance as key figures of early Modernism, both as friends and facilitators to several major artists and writers, has recently been reassessed by Stephen Klaidman in a joint biography of the couple, Sydney and Violet: Their Life with T. S. Eliot, Proust, Joyce and the Excruciatingly Irascible Wyndham Lewis (2013).

Отбасы

Шифтің бауырлары арасында ағасы Эрнест Шиф және үш әпкесі болды: Мари (баронесса де Марвич, 1948 жылы қайтыс болды), Роза Жоржетт (1874–1962, Эвелин Морлидің әйелі) және Эдит (контесса Готье Виньяль, жазушы Луи Готье Виньяльдің әкесінің қайта үйленген әйелі). Вайолеттің әкесі Сэмюэл Беддингтон, туғанда Мұса болған, бай жүн саудагері және жылжымайтын мүлікке инвестиция жасаған адам еді. Оның әпкелері – британдық романист Ада Леверсон (Оскар Уайльдтың сүйікті "Сфинксі") және Сибил Селигман (1868–1936), Джакомо Пуччинидің сүйіктісі.