Кіріспе

Ансли – Уорикширдегі азаматтық приход, Ансли, Ансли Комон, Черч Энд, Бирчли Хит және бұрынғы Ансли Холл шахтасынан тұрады. Ансли Борн өзенінің жағасында орналасқан, ол Там өзенінің саласы. Приход теңіз деңгейінен 526 фут биіктікте. Арли туннелі Ансли ауылының астынан өтеді. 1864 жылы салынған, ол Бирмингем-Лестер темір жолының бөлігі болып табылады.

Атауы

Кейбіреулер Ансли атауының этимологиясы көне ағылшын тіліндегі ansetleah сөзінен туындағанын болжайды, мұнда 'anset' – усақ, шеттегі шатыр, ал 'leah' (ley) – орманды жайылымды білдіреді. Аймақтағы көптеген жер аттары 'ley' жұрнағымен аяқталады, мысалы, Арли, Филлонгли, Астли, Хёрли, Бакстерли, Уизерли, Корли, Бинли, Аллесли, Хинкли және Керсли. Бұл, әдетте, аймақты жапқан "орманның сирек кездесетін кесілуінің" (әсіресе Арден орманы) салдарынан болды, содан кейін Норман жаулап алуына дейін және одан кейін жаңа елді мекендер біртіндеп құрылды. Басқалары бұл атау 'ãn' – біреу, ал 'stig' – жол деген мағына беретін ãnstiga сөзінен шыққан деп санайды. Ансли 1086 жылғы "Домсдей кітабында" Ханслей деп тіркелген. Кейінірек пайда болған басқа түрлеріне Анестеле (1235), Ансле (1316), Анстели (1416), Ансели (1658), Анестелей және Ансели кіреді. Айнсли атауы Анслиден шыққан.

Тарих

Ең алғашқы адамдардың осы аймақта қоныстанғандығының дәлелі – қола дәуірінен бастау алатын, жер бетіндегі белгілі бір нүктені жасыратын жасалма үйінді. Ансли Холл ғимаратының жанында орналасқан бұл үйінді 20-шы ғасырдың ортасында қазылып, төмендетілді. Нормандтардың басып алуынан бұрын, аймақтың негізгі жер иелері – Мерсия графы Леофрик және оның отбасы болған. Анслидің "Domesday Book" кітабында 6,5 шаруашылық және 13 ауыл тұрғыны тіркелген. Бұл елді мекен Уорвикширдегі Коулшиллдің Хемлингфорд жүзінің құрамындағы Атерстон бөлігіне қарасты болған. 1057 жылы Леофрик қайтыс болғаннан кейін, лорд және бас жалгер атағы оның әйелі, Леди Годиваға өтті. Қожалық иегері – норманд сарбазы Николай Боумен, ол басып алу кезінде көрсеткен қызметі үшін марапатталған. Бәлкім, Анслині Уильям II (шамамен 1057-1100) Честер графы Хью д’Аваншқа (шамамен 1047-1101) сыйлаған. 12-шы ғасырдың басында Ансли неке арқылы Арундель графына өтті, бірақ хан сарайы мен жері оның жалға алушысы, Хартсхилл лорды Уильям де Хардрешуллге (Хартсхилл) берілді. Хардрешулл қайтыс болғаннан кейін, оның үлкен ұлы Роберт Анслині мұраға алды. 13-шы ғасырда Ансли мен көршілес Хартсхиллді Хардрешулл отбасы белгісіз рыцарьға жыл сайын патшаға 40 күн қызмет ету шартымен берді. Ғасырдың соңында жер неке арқылы Коулпепер отбасына (кейде Калпепер деп те жазылады) өтті. Ансли қамалы Генрих I (1100-1135) тұсында Гастингс отбасының меншігінде болды. 1300 жылы Иоганн де Гастингске оны бекітуге рұқсат берілді, бірақ ол көп ұзамай тасталып қалды. 17-шы ғасырдың басында тарихшы Уильям Камден (1551-1623) «өңдеусіз мұнаралардың айналасын жасыл қырыққан өсімдіктер жауып тұрғанын» жазды. Қазір қамалданы қалдық жоқ. 1125 жылы Хью Хардрешулл салған жеке норманд қамалының іздері әлі де көрінеді. 14-шы ғасырдың ортасында қара өлім Уорвикширге жеткенде, Ансли тұрғындары ауылды тастап, шамамен бір шақырым қашықтықтағы қазіргі орнына көшіп кетті. Алайда, Сент-Лауренс шіркеуі бастапқы орнында сақталды. Бастапқы ауылдың іздерін әлі де әуеден көруге болады, сондай-ақ ортағасырлық және ортағасырлықтан кейінгі «қатарлы егістік іздері» де байқалады. 1482 жылы Ансли Ковентридегі Сент-Мэри монастырінің меншігіне өтті. Парфия арқылы солтүстік-шығыстан оңтүстік-батысқа қарай ағатын Борн Брук өзенінің Ансли диірменінде 12-шы ғасырдан бері ирландтық көпір-броды бар. Джон Кольпепер 1550 жылы бұл диірменді Ральф Пикеринг пен Джон Дайсонға сатты. Қазіргі ғимарат 1768 жылы салынған. Соңғы белгілі диірменші – 1896 жылы Исаак Турн. Кейіннен диірмен жеке тұрғын үйге айналдырылды. B4114 тас жолында орналасқан Хоар паркі 1430 жылы құрылған. Қазіргі ғимарат 1730-шы жылдарға дейін салынған. Хоар Парк Вуд 1987 жылы ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын жер (SSSI) деп жарияланды. Паркиядағы басқа орманды жерлер – Леди Вуд, Семифутовый Вуд және Нью Парк Спинни.