Кіріспе

Брайтон қаласындағы сандықшадағы кісі өлтірулер – 1934 жылы Англияның Брайтон қаласында болған екі құқық бұзушылық. Екеуінің де құрбаны болған әйелдің денесі сандыққа салынып қойылған. Бұл кісі өлтірулердің бір-бірімен байланысы жоқ деп саналады, олардың орындалу тәсілінен басқа, ал екі құрбанның біріншісі әлі анықталған жоқ. Екінші кісіні өлтірді деген күдікпен бір адам тұтқындалып, сотқа тартылды, бірақ ол кінәсіз деп танылды. Осы оқиғалар Брайтон қаласына "Қырғын орындарының патшайымы" ( "Суару орындарының патшайымы" деген сөз ойыны) деген лақап ат беруіне себеп болды.

Шешілмеген маусымдағы қылмыс

Бірінші кісі өлтіру 1934 жылғы 17 маусымда ашылды. Уильям Джозеф Винникомб Брайтон теміржол вокзалының сол жақ багаж кеңсесінде иіс сезіп, тексергенде талап етілмеген фанерадан жасалған қорапты байқады. Ол полицияға хабарласты, және бас инспектор Роберт (Боб) Дональдсон қорапты ашқанда әйелдің бөлік-бөлікке бөлінген денесін тапты. Басқа станцияларға ескерту жіберілген соң, Кингс-Кросс теміржол станциясындағы чемоданнан аяқтары табылды. Басы мен қолдары ешқашан табылған жоқ. Баспасөз құрбанды «Сұлу аяқтары бар қыз» немесе жай ғана «Сұлу аяқтар» деп атады, себебі мәйітте «Бишінің аяқтары» болған, олар әдемі деп есептелді. Сэр Бернард Спилсбери жасаған мәйіт тілімінде әйелдің шамамен 25 жаста және бес айлық жүкті екені анықталды. Құрбанның да, оның өлтірушісінің де кім екені анықталған жоқ. Бас инспектор Дональдсон, оның жайлы белгілі мәліметтер мен Спилсберидің жазбаларына сүйене отырып, жергілікті аборт жасаушы Массиадан күдіктенді: Дене тілімінің нәтижесінде өлімнің себебі анықталған жоқ; Кингс-Кросс станциясынан табылған аяқтар денеге тиесілі болды; құрбан жақсы тамақтанған; оның жасы жиырма бірге жеткен жоқ, жиырма сегізден аспады, бойы шамамен бес фут екі дюйм, салмағы шамамен сегіз жарым тас болды; ол өлім кезінде бес айлық жүкті болды. Дональдсон офицерлерге Массианы жасырын бақылауды тапсырды. Бірі, Хоувтан келген офицер, Массиаға қарсы шығуын күтіп, оны бетке қарсы сұраққа тоқтатып, тыныш келуін күтті. Бірақ дәрігер бірнеше есімдерді жазып алды, және «полицейге күн батқандай сезілді: кенеттен кабинет қараңғы көлеңкелерге толып кетті». Полицей бұл туралы Дональдсонға айтпады, ол жоғары лауазымды офицердің ескерткенінен кейін ғана білді. Массиа Лондонға көшіп кетті, онда ол аборт жасаған кезде бір әйел қайтыс болды, бірақ ол қудалаудан құтылды. Ол жалпы медициналық тізімде қалды және тек 1952 жылы қайта тіркелмегеннен кейін, Тринидадтың Порт-оф-Испания қаласына зейнеткерлікке шыққаннан кейін ғана тізімнен алынды. Спилсбери, заңсыз аборттардың іздерін іздеуде, жүктілікке қол сұғылмағанын байқады және дене бөліктерінің ерекше анатомиялық шеберлікпен жасалмағанын атап өтті. 2020 жылы BBC One телеарнасының «Dark Land: Hunting the Killers» атты деректі фильмінде Джордж Шоттонның белгісіз әйелді өлтірген болуы мүмкін деген болжам айтылды. Джордж Шоттон 1961 жылы оның өліміне қатысты тергеу кезінде әйелі Мами Стюартты өлтіргені үшін кінәлі деп танылды.

Виолет Кей және Тони Манчини

Бірінші қылмыс екіншісімен байланысты болмаса да, ол екінші сандықпен жасалған қылмыстың ашылуына себеп болды. Жәбірленуші – 42 жастағы Виолетта Кей (туған тегі Уоттс, сондай-ақ Сондерс есімдерімен де танымал болған). Ол Лондонда биші және жыныстық қызметкер болып жұмыс істеген, сол жерде 26 жастағы Тони Манчинимен танысқан. Манчинидің ұрлық және кезбүрлік сияқты қылмыстық істері болған, бірақ ол официант және күзетші болып та жұмыс істеген. Ол Сесил Луис Англия (нағыз аты), Джек Нотир, Тони Инглиш және Хайман Голд аттарымен де белгілі болған. Олар 1933 жылдың қыркүйегінде Брайтонға бірге көшіп, түрлі мекенжайларда тұрды. Кей мен Манчинидің қарым-қатынасы өте шиеленіспен толған. 1934 жылдың 10 мамырында Манчини жұмыс істейтін, теңіз жағасындағы Skylark кафесінде дау болды. Мас күйдегі Кей оны Элизабет Аттрелл есімді жас қызметкермен романда екені үшін айыптады. Кей қайтадан көрінбеді, ал келесі күні Манчини достарына оның Парижге кеткенін айтып, кейбір киімдері мен заттарын Аттреллге берді. Оның қарындасынан да "Шетелге кетемін. Жақсы жұмыс табамын. Жексенбіде кемеге мінемін. Жазамын. Vi" деген телеграмма келді. Кейін бұл телеграмма Брайтоннан сол күні таңертең жіберілгені анықталды, ал оған дейін Кей қаза тапқан еді. Манчини станцияға жақын 52 Кемп көшесіндегі жаңа пәтерге көшіп, сандықты қол арбамен әкелді. Кейдің мүшесі бөлінбеген денесі салынған сандықты төсегінің басына қойып, матамен жапты және оны кофе үстелі ретінде пайдаланды – иіс пен ағып жатқан сұйықтыққа қарамастан, қонақтар осыдан шағымданып жүрді. Көптеген куәгерлер Манчини мен Кейдің бақытты жұп болғанын растады. Екі сағаттан кейін қазылар сот шешімімен кінәлі емес деп таныды. Бұл оқиға 1951 жылы Орсон Уэллстің "Қара мұражай" радиоспектаклінің "Шапалақ" атты эпизодында бейнеленді (оқиға құрбан болғанның қарындасының кісі өлтіруші екенін көрсету үшін өзгертілді).

1831 жылғы кісі өлтіру

1934 жылғы арбадағы кісі өлтіруге деген қызығушылық, бұрынғы Брайтон қылмысына қайта қызығушылық тудырды. 19 ғасырда Джон Холлоуэй әйелі Селия Холлоуэйді өлтірді, ол Тізбекті пирсте суретші болған. Содан кейін ол оның денесін арбаға салып, Брайтонның Престон паркіндегі Ұлы жолға (Lover's Walk) апарып, жерледі. Холлоуэй тұтқындалып, Льюесте сотталып, 1831 жылдың 16 желтоқсанында Хоршам түрмесінде дарға асылды.