Кіріспе
Солтүстік Йоркширдегі ауыл және азаматтық приход. Аскригг атауының шығу тегі көне скандинав тіліне жатады, ол askr (көк ағаш) және hryggr (жота) сөздерінің үйлесімінен құралған, яғни көк ағаштар өскен жота, бұл викингтердің қоныстанғандығы мен олардың шаруашылық қызметін көрсетеді. Ең алғашқы қоныстар, болжам бойынша, Темір дәуіріне дейін жетеді. Ауыл 13 және 14 ғасырларда айтарлықтай коммерциялық маңызға ие болған жоқ, өйткені Вэнслидейлді цистерциандық монахтар қой шаруашылығы үшін кеңінен пайдаланды, олар жүн саудасынан түскен табысқа қанағаттанды. Алайда, 15 және 16 ғасырларда солтүстіктегі шекаралық қақтығыстар мен ел бойынша монастырлардың таратылуынан кейін аңғардағы дүниежүзілік байлық маңызға ие болды. 1587 жылы Елизавета I Аскригге бейсенбі күндері апталық нарық өткізуге және көктем, жаз және күз айларында жәрмеңкелер ұйымдастыруға рұқсат берді. Аскриггтің гүлденуі 18 ғасырда, тоқыма және тоқу саудасының ең табысты кезеңінде болды, сол кезде ауыл көптеген қолөнершілерді қамтыды және сағат жасаумен атақты болды. Аскриггте сағат жасағандардың ең алғашқысы 1680 жылы Аскриггке көшіп келген және 1720 жылға дейін сағаттарын жасаған квакер Джон Огден болды. Одан кейін Марк Меткалф (1687–1776) және Кристофер Кейгилл (1747–1803) сағат жасау ісін жалғастырды. Танымал сағатшылардың бірі Джеймс Пратт (1787–1850) болды. Үшеуінің де сағатшы ұлдары болды. 19 ғасырда Джон Стенклифф және Джон Скидмор сағат жасады. Аскриггке жақын жердегі Наппа Холлде тұратын Уэнслидейл Меткалфтар отбасы осы жерде қоныстанды. Шотландия королевасы Мэри бір кезде осы үйде тұтқынға алынған, мүмкін, одан кейін аңғардың төменгі жағындағы Болтон қамалына көшірілген. Аскригг екі бағдарламалық жолдың тоғысқан жеріне айналды: біріншісі, Ричмондтан Ланкастерге дейінгі бағдарламалық жол 1751 жылы ауылдан өтті. 1795 жылы Хаустың сол кездегі шағын ауылына бағыттың өзгертілуі Аскригг нарығының құлдырауына әкелді, өйткені Хауз Рибблсдейлге өту алдында Уэнслидейлдегі соңғы пошта станциясына айналды. 1761 жылы Седберге бағдарламалық жол салына бастады. Аскриггте 1830 жылы орнатылған нарық кресі, тас сорғысы және тасқа орнатылған темір бұқа сақинасы бар. Бұқа сақинасы 18 ғасырға дейін, бұқаларды байлап, оларды иттермен шабуылға немесе жемге ұшырату үшін пайдаланылған. Жергілікті тарихшы былай деп жазды: "Аскриггте егер адам төбелес жасағысы келсе, бұқа сақинасын айналдырып, оны кері бұру салты болған; егер басқа адам да солай сезінсе, ол келіп, оны кері бұрып, төбелес бастайтын". Алайда, құнның өсуіне байланысты теміржол бастапқыда тек Болтон қамалына жетуге бағытталған.
The name Askrigg is of Old Norse origin, consisting of the combination of askr (ash tree) and hryggr (ridge), meaning the ridge where ash trees grew, denoting the existence of Viking settlers and their farming. The oldest settlement probably dates back to the Iron Age. The village remained of little commercial importance throughout the 13th and 14th centuries when Wensleydale was extensively used for sheep grazing by the Cistercian monks, who became prosperous on the profits of the wool trade. In the 15th and 16th centuries, however, secular wealth became important in the dale following the border conflicts in the north and the Dissolution of the Monasteries throughout the country. Askrigg was granted a Charter by Elizabeth I in 1587 for the holding of a weekly market on Thursday, and of fairs in spring, summer and autumn. Askrigg's prosperity peaked in the 18th century when trade in textiles and knitting was most lucrative and the village supported many craftsmen and gained a reputation for clockmaking. The earliest mention of Askrigg clockmakers being a Quaker named John Ogden, who moved to Askrigg in 1680 and manufactured his clocks there until 1720. He was succeeded by Mark Metcalfe (1687–1776) and Christopher Caygill (1747–1803). Another well known clockmaker was James Pratt (1787–1850). All three had sons who were also clockmakers. Two 19th century clockmakers were John Stancliffe and John Skidmore. Askrigg was the home of the Wensleydale Metcalfe family who lived at nearby Nappa Hall. Mary, Queen of Scots, was once imprisoned in the house, possibly before she was moved to Castle Bolton further down the dale. Askrigg became a junction of two turnpikes; the first, the Richmond to Lancaster Turnpike, was sent through the village in 1751. A diversion through the then hamlet of Hawes in 1795, meant that the market at Askrigg fell into decline as Hawes became the last coaching stop in Wensleydale before going over into Ribblesdale. In 1761, the turnpike to Sedbergh was started. Askrigg has a market cross erected in 1830, a stone pump and an iron bull ring set into the cobbles. The bull ring dates from the 18th century and earlier, when bulls would be tied here and then attacked or baited with dogs. A local historian wrote that "it used to be a custom in Askrigg for a man who wanted to fight to go and turn the bull ring over; if another man was feeling the same, he came and turned it back and they had a fight." but due to spiralling costs, the railway is focussing on reaching only Castle Bolton initially from .
Басқару
Ауыл Ұлыбритания Парламенті Ричмонд сайлау округінің құрамында жатыр. Сонымен қатар, ол Солтүстік Йоркшир округі кеңесінің Жоғарғы Дейл сайлау округі және Ричмондшир округтік кеңесінің Аддлброу бөлігіне кіреді. Жергілікті приход кеңесінде алты кеңесші бар. Азаматтық приход Аскригг және Лоу Эбботсайд приход кеңесі ретінде танымал Лоу Эбботсайд азаматтық приходымен бірлескен приход кеңесін бөліседі.
География
Азаматтық приход ауданы ауылдың өзін және Ньюбиггин мен Вудхолл сияқты бірнеше шағын елді мекендерді қамтиды. Уре өзені приходтың оңтүстік шекарасын құрайды және оған приход аумағындағы Грендж Бек, Паддок Бек және Ньюбиггин Бек сулары қосылады. Приходтағы ең биік нүкте – Когилл Хед Хагс (Cogill Head Hags) – шамамен 630 фут (192 м) биіктікте орналасқан. Ауылға ең жақын елді мекендер – оңтүстік-батысқа қарай 1.1 миль (2 км) жердегі Бэйнбридж және оңтүстік-шығысқа қарай 2 миль (3 км) жердегі Торнтон Раст.
2001 жылғы халық санағы
2001 жылғы Ұлыбританиядағы халық санағы көрсеткендей, халықтың құрамы 50% ер адам және 50% әйел адамнан тұрды. Діни құрамында 83,3% христиандар болды, ал қалғаны дінсіздер немесе дінін көрсетпегендер еді. Этностық құрамы 99,2% ақ британиялықтар және 0,8% басқа ақ нәсілділерден тұрды. 305 тұрғын үй тіркелді. Оқушылар орта білімін Уэнслидейл мектебінде және Лейбурндегі алтыншы сыныпта алатын болды. Ауылдың батыс жағында Йорбридж спорттық даму қауымдастығы орналасқан. Онда футбол, теннис, баскетбол және нетбол ойнауға арналған көп мақсатты алаң бар, сондай-ақ фитнес орталығымен жабдықталған гимназия да бар. Лоу-Миллде 1976 жылы құрылған Ашық ауадағы іс-шаралар орталығы бар. Аскриггте үш паб, деликатес тағамдары бар ауылдық нан пісіру орны, екі шайхана, ауылдық дүкен және газет-журнал сататын дүкендер бар. Сонымен қатар, бірнеше жатақ үйлер де бар. Ауыл 1978-1990 жылдарғы BBC телесериалы «All Creatures Great and Small» дағы ойдан шығарылған Дарроуби ауылының рөлімен танымал болды. Сериалда Скелдейл үйінің сыртқы түрі ретінде пайдаланылған Крингли Хаус қазір жатақ үйге айналдырылған. (2020 жылғы Channel 5 сериалы Грассингтон, Уорфдейлде түсірілді.)