Камлешвар: белгілі үнді жазушысы, сценарийші. «Аанди», «Маусам» фильмдерінің авторы, «Kitne Pakistan» романы үшін Sahitya Akademi сыйлығының иегері. Үнді әдебиеті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үнді жазушысы және сценаристі
Indian writer and screenwriter
Камлешвар Прасад Саксена (6 қаңтар 1932 – 27 қаңтар 2007), Камалешвар деген атпен танымал, 20 ғасырдағы үнді жазушысы, хинди тілінде жазған. Ол сонымен қатар үнді кино және теледидар индустриясы үшін сценарист ретінде де жұмыс істеді. Оның ең белгілі туындылары – «Анди», «Маусам», «Чхоти Си Баат» және «Ранг Биранги» фильмдері. 2003 жылы ол «Китне Пәкістан» (ағылшын тілінде «Бөліністер» деп аударылған) хинди романы үшін Сахитья Академия сыйлығын, ал 2005 жылы – Падма Бхушан орденін алды. Ол Мохан Ракеш, Нармал Верма, Ражендра Ядав және Бхишам Сахни сияқты хинди жазушыларының қатарында саналады, олар тәуелсіздікке дейінгі әдебиеттік көңіл көшірулерден бас тартып, тәуелсіздік алғаннан кейінгі Үндістанның жаңа бағыттарын көрсететін жаңа сезімталдықтарды ұсынды, осылайша 1950 жылдары хинди әдебиетінің «Наи Кахани» («Жаңа әңгіме») қозғалысын бастады.
Kamleshwar Prasad Saxena (6 January 1932 – 27 January 2007), known mononymously as Kamleshwar, was a 20th century Indian writer who wrote in Hindi. He also worked as a screenwriter for Indian films and television industry. Among his most well known works are the films Aandhi, Mausam, Chhoti Si Baat and Rang Birangi. He was awarded the 2003 Sahitya Akademi Award for his Hindi novel Kitne Pakistan (translated in English as Partitions), and the Padma Bhushan in 2005. He is considered a part of the league of Hindi writers like Mohan Rakesh, Nirmal Verma, Rajendra Yadav and Bhisham Sahni, who left the old pre independence literary preoccupations and presented the new sensibilities that reflected new moorings of a post independence India, thus launching the Hindi literature's Nayi Kahani ("New Story") movement in the 1950s.
Ерте өмір және білім
Камалешвар Прасад Саксена Үндістанның Уттар-Прадеш штатының Майнпури ауданында дүниеге келді және балалық шағын осы жерде өткізді. Камалешвардың "Комрадес" атты алғашқы әңгімесі 1948 жылы жарық көрді. Кейін ол білім алып, Аллахабад университетінде хинди әдебиеті бойынша магистратураны аяқтады. Оның алғашқы романы "Баднам ғали" (Қарғысқа ұшыраған көше) студент кезінде жарық көрді, соның арқасында ол бірден замандас жазушылардың қатарына қосылды. Төрт онжылдыққа созылған өнімді шығармашылық жолында ол үш жүзден астам әңгіме, соның ішінде "Маңса қа дарья", "Нәлі көл" және "Касбе қа адми" жазды, оннан астам әңгіме жинағын, ал ең танымал он романын жариялады: "Ек садқ сәттаван ғалиян", "Лауте хуе мусафир", "Каали аәнді", "Ағами атеет", "Регистан" және "Китне Пакистан". Бұдан өзге, ол әдеби сын, саяхатнама, естеліктер, әлеуметтік-мәдени талдау сияқты түрлі жанрларда 35-тен астам әдеби туынды жазды.
Kamleshwar Prasad Saxena was born in the Mainpuri district of Uttar Pradesh, India, where he spent his early years. Kamleshwar's first story, "Comrade", was published in 1948. Later he did his graduation and followed by a master's degree in Hindi literature from the University of Allahabad. His first novel, Badnam Gali (Cursed Lane), was published while he was still a student; he was immediately placed in league of leading writers of his times. In his prolific career, spanning four decades, he wrote over three hundred stories, including, "Maans Ka Dariya", "Neeli Jheel" and "Kasbe Ka Aadmi", published over ten collections of short stories, ten novels most prominent among them being, Ek Sadak Sattawan Galiyan, Laute Huye Musafir, Kaali Aandhi, Aagami Ateet, Registan and Kitne Pakistan, apart from 35 other literary works in different genres ranging from literary criticism, travelogue, memoirs, to socio cultural commentary.
Фильмдер
Ол 1970-ші жылдары Бомбейге көшіп келіп, хинди фильмдеріне сценарийлер мен диалогтар жаза бастады. Келесі он жылдың ішінде ол 75-тен астам көркем фильмде жұмыс істеді, олардың ішінде Гүлзардың "Аанди" (Kaali Aandhi романы негізінде), "Маусам"; Басу Чаттерджидің "Chhoti Si Baat", "Rang Birangi" және Рави Чопраның триллері "The Burning Train" фильмдері бар. Шындығында, ол өзінің туындыларын еске алып сөйлеген атақты ақын-режиссер Гүлзар: "'Kitne Pakistan' ішінде бір көпірден сүлгінің түсіп қалғаны туралы сипаттама бар; Мен оған осы бір ғана жолдан толыққанды әңгіме жаза алатынымды жиі айтатынмын" деді. Ол 1979 жылы Б.Р. Чопраның "Pati Patni Aur Woh" фильмі үшін "Filmfare" сыйлығын "Үздік сценарий" номинациясы бойынша жеңіп алды.
He moved to Bombay in the 1970s and started writing scripts and dialogues for Hindi films, in the next decade or so, he worked for over 75 feature films, which include films like Gulzar's Aandhi, based on his novel Kaali Aandhi, Mausam; Basu Chatterjee, Chhoti Si Baat, Rang Birangi and Ravi Chopra's thriller, The Burning Train. In fact, reminiscing his works noted poet director, Gulzar said that "in 'Kitne Pakistan' there is a description where a handkerchief falls off the bridge; I always used to tell him that I could write a complete short story on this one line only.". He won the 1979 Filmfare Award for Best Screenplay for Pati Patni Aur Woh, directed by B. R. Chopra.
Теледидар
1970 жылдардың аяғында ол Делидегі Ямуна өзенінің жанында "Джамуна базары" атты алғашқы қысқа телефильмін жасады. Одан кейін теледидар сценарийлерін жазуға көшті, соңынан Үндістанның ұлттық телеарнасы Дурдаршанның (1980-82) "Қосымша бас директоры" болды. Оның қызмет еткен кезеңінде, 24 айдың ішінде бүкіл ел телеарналар желісімен байланысты. Жылдар бойы ол "Чандраканта", "Акаш Ганга", "Юг" және "Бетал Пачиси" сияқты он телесериалға, сондай-ақ "Дарпан" және "Ек Қахани" сияқты әдеби туындылар негізіндегі танымал сериалдарға әңгімелер жазды. Ол Дурдаршан телеарнасында "Парикрама" атты танымал ток-шоуын жүргізді, апталық "Патрика" әдеби бағдарламасын бастады, сонымен қатар Дурдаршан үшін әлеуметтік және саяси мәселелерге арналған бірнеше телебағдарламалар мен тергеу деректі фильмдерін өндіріп, режиссерлік жасады.
By the late 1970s, he had made his first short TV film the "Jamuna Bazar", near river Yamuna in Delhi, and soon switched to television script writing, and eventually became the 'Additional Director General' of Doordarshan, India's national television channel, (1980–82), during his tenure, in a matter of 24 months, the entire nation was connected with television network. Over the years, he wrote stories in ten TV serials including Chandrakanta, Aakash Ganga, Yug and Betal Pachisi, as well as popular serials based on literary works such as Darpan and Ek Kahani. He hosted a popular talk show on Doordarshan, Parikrama, started a weekly literary show, Patrika, and also produced and directed several television programs and investigative documentaries on social and political issues for Doordarshan.
Кейінгі жылдар
Ол 1947 жылғы Үндістанның бөлінуіне арналған "Kitne Pakistan" (шамамен "Қанша Пәкістан?" деген мағынада, ағылшын тілінде "Partitions" деп аударылған) романы үшін 2003 жылы Сахития Академия сыйлығымен марапатталды. Роман ұлттардың қалай бөлінетінін, тарихи және саяси тұлғалар куәгер ретінде қатысқан аллегориялық сот отырысы арқылы зерттейді. 2005 жылы оған "Падма Бхушан" ордені табысталды. Ол 2007 жылғы 27 қаңтарда Фаридабад қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды, соңғы бірнеше жыл бойы денсаулығы нашарлаған еді. Оның ағылшын тіліне аударылған әңгімелер жинағы "Not Flowers of Henna" 2007 жылы жарық көрді.
He was awarded the 2003 Sahitya Akademi Award for his novel based on the Partition of India in 1947, Kitne Pakistan (literally How Many Pakistans? but translated in English as Partitions), which explored the way nations fracture, through an allegorical court trial, wherein historical and political figures are present as witnesses, and the Padma Bhushan in 2005. He died on 27 January 2007 at Faridabad following a heart attack, after being in poor health for several years. A collection of his short stories in English translation, Not Flowers of Henna, was released in 2007.