Кіріспе
Хатфилд Чейс – Англияның Оңтүстік Йоркшир және Солтүстік Линкольншир аймақтарындағы, жиі су батып тұратын төмен жатқан жер. Бұл аймақ 1626 жылға дейін патшалық аң ауру алаңы болған, содан кейін Карл I голландиялық инженер Корнелиус Вермуйденді оны кептіруге тағайындады. Жұмысқа Дон, Идль және Торн өзендерінің арналарын өзгерту, сондай-ақ дренаждық каналдар салу кірді. Бұл толыққанды сәттілікке жетпесе де, Аксхолм аралын қоса алғанда, кең аумақтың сипатын өзгертіп, ғасыр бойы құқықтық талас-тартыстарға себеп болды. 1760 жылдары азаматтық инженер Джон Смитон қысқы су тасқыны мәселесін зерттеді және бірқатар түзету жұмыстары жүргізілді. 1813 жылғы Парламент актісіне сәйкес комиссарлар тағайындалды, ал дренажды жақсарту шараларына алғашқы бу машинасы енгізілді. 1862 жылы Хатфилд Чейс деңгейі корпорациясы құрылып, тағы бір сорғы станциясы орнатылды. Дренаждық каналдар Чейстің солтүстік-шығыс бөлігіне дейін созылып, Трент өзеніндегі Альторп шлюздеріне жалғасты. Кейіннен Трентке су шығару Кедбиге көшірілді, ал гравитациялық дренаж 1940 жылы сорғы станциясы салынғаннан кейін сорғылармен күшейтілді. Бу машиналары біртіндеп дизельдік және кейін электрлік сорғылармен алмастырылды. Қоршаған орта агенттігі Кедбиден басқа Чейсте сегіз сорғы станциясын күзетеді, ал Хатфилд Чейс ішкі дренаж тақтасы басқаратын бірнеше кішігірім қондырғылар да бар. Кейбір сорғы станциялары қайтымды, олар қыста дренаждардан негізгі өзендерге суды соруға, ал жазда суару үшін өзендерден дренаждарға соруға мүмкіндік береді.
Орналасқан жері
Хэтфилд Чейз батыс жағынан M18 тас жолымен, солтүстік жағынан Ouse өзенімен, оңтүстік жағынан Idle өзенімен және шығыс жағынан Epworth және Axholme аралы арқылы өтетін A161 тас жолымен шартты түрде шектеледі. Оның ауданы шамамен 285 км² құрайды, ішінде Торн және Хэтфилд Моорс деп аталатын екі ірі торфты батпақ орналасқан. Бұл бір кезде кең аумақты қамтыған Хамберхед жазықтарының бір бөлігі, бастапқыда шамамен 770 км² (1994 км²) ылғалды жерді құраған. Чейз арқылы Торн өзені ағып өтеді, оның жаңа арнасы 1628 жылы Вермуйден су басқан жерлерді мелиорациялау схемасының аясында қазылды. Солтүстікке қарай екі торфты батпақ 1802 жылы аяқталған Stainforth және Keadby каналымен бөлінді, ол екі аралықта шығыстан батысқа қарай созылған. 1970 жылдары Чейз M180 тас жолының салынуымен одан әрі бөлінді, ол каналдың оңтүстігінен өтеді, бірақ осыған ұқсас бағытты ұстанады. 633 жылы Мерсияның Пендасы мен Нортумбрияның Эдвині арасында болған Хэтфилд шайқасы Хэтфилд Чейзде өткен болуы мүмкін, алайда ол Ноттингемширдегі Кукни маңында, Мэнсфилд пен Уоркшоп арасында, Хэтфилд деген атқа ие жерлердің жанында да болған делінеді.
Су бұрудың тарихы
Хэтфилд Чейз үш өзеннің – Дон, Торн және Идлдің – қосылған жерінің үстінде жатыр, олар Хэмберге құя бергенде Трентке құйылатын. Аксхолм аралынан басқа, бүкіл аймақ теңіз деңгейінен 3 метрден төмен болғандықтан, су тасқынына жиі ұшыраған. Аймақ жалпыға қолданылатын жерді қамтыса да, балық немесе аң аулауға тыйым салынған, бірақ көптеген жергілікті тұрғындар ауыл шаруашылығына жарамсыз аймақта балық аулау және құс аулау арқылы күнкөріс жасаған. 1626 жылы Чарльздың Вермуйденді осы аймақты кептіруге тағайындауының мән-жайлары белгісіз. Оның бұрынғы патшалық аңшылық тобымен бірге болғаны туралы әңгіме, әрине, ойдан шығарылған, бірақ патша өзінің активтерін пайдалы етуге ниеттенген және келісімшарт жерді үш бөлікке бөлген: біреуі патшаға, біреуі жерді кептіретін авантюристтерге, ал қалғаны жерге мүдделі жергілікті тұрғындарға. Вермуйден бірнеше валлондық серіктестерін әкелді, олар үлестерді алып, кептіру жұмыстарын жүргізді, соның ішінде Сандтофтке қоныстанған діни қуғын-сүргіннен қашқан бірнеше гугенот отбасылары. Жұмыс 1628 жылы 400 000 фунт стерлингке аяқталды. Дон өзенінің шығыс тармағы тоқалданды, ал солтүстік тармағының жағалауы Аир өзеніне көтерілді. Солтүстік тармағы бастапқыда Turnbridgedike деп аталған римдік кеме қатынасы арнасы болған. Өзеннің оңтүстік жағындағы 3 километрлік жағалау Fishlake-тен Thorne-ға дейін жүзуге болатын шлюзді қамтыды, бұл қайықтардың Sandtoft-қа жетуіне мүмкіндік берді. Көтергіш қақпалар бұғаздық камераға кіруге мүмкіндік берді, ол Thorne-нан тыс, одан әрі банк Aire-ге 8 километрге созылды. Идл өзені бөгетпен тоқалданды, ал оның сулары Байкарс Дайк арқылы Стоквиттегі Трент өзеніне бұрылды. Суды ағызу үшін 8 километрлік бөгет құрылысымен су қоймасының солтүстік жағына дейін жеткізілді. Торн өзені кесілген дренаж арқылы түзетілді, ол Алторптағы Трентке құйылды. Idle тоқалған жерден Dirtness-ке дейін 13 километрлік дренаж кесілді, Tunnel Pits-тің астынан өтті. Dirtness-те ол батыстан келген су әкелетін тағы бір дренажға қосылды, содан кейін Алторптағы тағы бір шлюзге дейін 8 километрге созылды. Бұл жұмыс Англияда бұрын-соңды көрілмеген масштабта жасалды, және Вермуйденнің үлесі 1629 жылдың қаңтар айында рыцарь атағына ие болғанда мойндалды. 1629 жылы патшалық жарлықпен Хэтфилд Чейз деңгейі үшін канализация соты құрылды. Жақсартулар 19 ғасырдың басында Парламенттің бірнеше актілерімен бекітілді. 1813 жылғы Хэтфилд Чейз дренажы туралы заңда екі комиссар құрылды, олар актіде көрсетілген құрылыс жұмыстарына жұмсалатын 15 000 фунт стерлинг жинауға өкілеттік алды, ол аяқталғаннан кейін канализация соты қабылдайтын болды. Ақша жұмыстың пайдасын көретін адамдардан алынған қосымша салықтар есебінен жиналды. Сондай-ақ, қуудың оңтүстік бөлігіндегі бумен соратын қозғалтқыштың жұмысын қаржыландыру үшін арнайы қозғалтқыш ставкасы болды. Чейстің дренаждығын жақсарту үшін 1862 жылы Парламент актісімен Хэтфилд Чейз деңгейінің корпорациясы құрылды, ол бұрын оған жауапты болған жеке қатысушылардан дренажды басқаруды өз мойнына алды. Бұл акті Chase өзенінің солтүстік бөлігіне арналған буды сорғылау машинасының құрылысын қоса алғанда, одан әрі құрылыс жұмыстарын жүргізуге рұқсат берді. Салық салуға жататын аумақтар кеңейтілді, ал заңда 21 қалашық пен приходтар тізімделді, олар дренаж жұмыстарына ақы төлеуге міндетті болды. 1862 жылы канализация сотының құзыры корпорацияның отырыстарымен алмастырылды. Сонымен қатар, Қоршаған орта агенттігі суды жоғары деңгейлі тасығыштарға құю үшін бірнеше сорғы станцияларын ұстап тұрады және басқарады, олар су деңгейі айналадағы жер деңгейінен жоғары болатын су жолдарынан тұрады. Тикхиллдің батысынан басталатын Торн өзені ауданның ортасымен өтеді. Кенди Ферм Солтүстік және Оңтүстік сорғы станциялары ауданның батыс шетінде орналасқан. Оңтүстік қозғалтқыш және Фолли дренажы шығыс шекараны құрайды және Чейзден өткеннен кейін Торн өзеніне параллель жүреді. Bull Hassocks сорғы станциясы Оңтүстік қозғалтқыш ағызуының басында орналасқан және алғашқы бумен жұмыс істейтін сорғы станциясының орнында орналасқан. Хэтфилд қалдықтар ағызу және Солтүстік қозғалтқыш ағызу солтүстік шекара бойымен өтеді. Tunnel Pits Солтүстік және Оңтүстік сорғы станциялары Торн өзенінде, ал Dirtness сорғы станциясы Солтүстік қозғалтқыш ағысының басында орналасқан. Ол жердегі ғимараттар 1862 жылы салынған. Бұл су ағыстарының барлығы Пилфри бұрылысына жиналады, одан үш параллель арна – Үш өзен – Кидбидегі сорғы станциясына ағып жатады. Хэтфилд қалдықтар ағызу, Солтүстік қозғалтқыш ағызуына дейін өтеді, содан кейін солтүстік арнаға айналады. Орталық арна Солтүстік қозғалтқыш ағызу және Торн өзенінен құралады, ал оңтүстік арна Оңтүстік қозғалтқыш ағызу және Фолли дренажының суларын тасымалдайды. Bull Hassocks сорғы станциясы Оңтүстік Идл дренажынан суды қабылдауға арналған, бірақ 1970 жылға дейін Фолли дренажынан да суды қабылдауға мәжбүр болды. Бұл 1970 жылы Greenholme-де жаңа сорғы станциясын салғанда өзгертілді, ол Фолли дренажынан Оңтүстік деңгейлік қозғалтқыш ағызуына су құйды. Станция Trent River Board-ы West Axholme IDB үшін салған, үш сорғыдан тұрды, екеуінің диаметрі 109 Мл/күнге дейін су соруға қабілетті, ал біреуі 29 Мл/күнге дейін соруға қабілетті. Аймақ 1970-жылдардың соңы мен 1980-жылдардың басындағы тас жол құрылыс бағдарламасынан әсер етті, нәтижесінде M18 тас жолы Чейздің батыс жиегімен өтті, ал M180 тас жолы оны, Stainforth және Keadby каналына параллель, бірақ одан оңтүстікке қарай кесіп өтті. Тас жолдар көп көлемде суды құйып, дренаж жүйесіне енгізді. Өзендердің басшылары осы суды қабылдауға және бірнеше жергілікті проблемаларды шешуге жүйеге жаңарту мүмкіндігін пайдаланды. Low Bank сорғы станциясы 1977 жылы үш сорғымен салынды. Тағы үш сорғы 1978 жылы бұрынғы Sandtoft әуежайында (қазірде Trolleybus мұражайының орнында) Wood Carr сорғы станциясына орнатылды, ал келесі жылы Belton Grange-те бір сорғы орнатылды. Барлық үш станция суды Хэтфилд қалдықтар ағызуына құяды. Ішкі дренаж тақталары да судың көлемін арттыруға бейімделу үшін өздерінің сорғыларын жаңартуға мәжбүр болды. Кидбидегі сорғы станциясы алты бетонды құбырдан және алты сорғыдан тұрады. Ол 1940 жылы салынған, онда 6 Crossley дизельдік қозғалтқыштары, 1000 а.к. қуатымен және 6 Gwynnes сорғыларын қоздырды. Бес сорғы 1994 жылы Ұлттық өзендер басқармасымен жөнделді, ал алтыншысы электр қозғалтқышымен ауыстырылды. Су деңгейі өзенде жеткілікті төмен болғанда, су құбырлар арқылы, ал жеткіліксіз болғанда сорғылар арқылы Трент өзеніне құйылады. Чейздегі сорғы станцияларының көптеген түрлері қайтымды, сондықтан су тасқыны қаупі болғанда дренаждық арналардан жоғары деңгейлі тасығыштарға, ал суды суару үшін қажет болғанда тасығыштардан арналарға сорылады. Қоршаған орта агенттігі де суды жоғары деңгейлі тасығыштарға құятын бірнеше сорғы станцияларын ұстап тұрады және басқарады. Торн өзені Тикхиллдің батысынан басталып, ауданның ортасымен өтеді. Candy Farm Солтүстік және Оңтүстік сорғы станциялары ауданның батыс шетінде орналасқан. Оңтүстік қозғалтқыш және Фолли дренажы шығыс шекараны құрайды және Чейзден өткеннен кейін Торн өзеніне параллель жүреді. Bull Hassocks сорғы станциясы Оңтүстік қозғалтқыш ағызуының басында орналасқан және алғашқы бумен жұмыс істейтін сорғы станциясының орнында орналасқан. Хэтфилд қалдықтар ағызу және Солтүстік қозғалтқыш ағызу солтүстік шекара бойымен өтеді. Tunnel Pits Солтүстік және Оңтүстік сорғы станциялары Торн өзенінде, ал Dirtness сорғы станциясы Солтүстік қозғалтқыш ағысының басында орналасқан. Ол жердегі ғимараттар 1862 жылы салынған. Бұл су ағыстарының барлығы Пилфри бұрылысына жиналады, одан үш параллель арна – Үш өзен – Кидбидегі сорғы станциясына ағып жатады. Хэтфилд қалдықтар ағызу Солтүстік қозғалтқыш ағызуының астынан өтеді, содан кейін солтүстік арнаға айналады. Орталық арна Солтүстік қозғалтқыш ағызу және Торн өзенінен құралады, ал оңтүстік арна Оңтүстік қозғалтқыш ағызу және Фолли дренажының суларын тасымалдайды. Bull Hassocks сорғы станциясы Оңтүстік Идл дренажынан суды қабылдауға арналған, бірақ 1970 жылға дейін Фолли дренажынан да суды қабылдауға мәжбүр болды. Бұл 1970 жылы Greenholme-де жаңа сорғы станциясын салғанда өзгертілді, ол Фолли дренажынан Оңтүстік деңгейлік қозғалтқыш ағызуына су құйды. Станция Trent River Board-ы West Axholme IDB үшін салған, үш сорғыдан тұрды, екеуінің диаметрі 109 Мл/күнге дейін су соруға қабілетті, ал біреуі 29 Мл/күнге дейін соруға қабілетті. Аймақ 1970-жылдардың соңы мен 1980-жылдардың басындағы тас жол құрылыс бағдарламасынан әсер етті, нәтижесінде M18 тас жолы Чейздің батыс жиегімен өтті, ал M180 тас жолы оны, Stainforth және Keadby каналына параллель, бірақ одан оңтүстікке қарай кесіп өтті. Тас жолдар көп көлемде суды құйып, дренаж жүйесіне енгізді. Өзендердің басшылары осы суды қабылдауға және бірнеше жергілікті проблемаларды шешуге жүйеге жаңарту мүмкіндігін пайдаланды. Low Bank сорғы станциясы 1977 жылы үш сорғымен салынды. Тағы үш сорғы 1978 жылы бұрынғы Sandtoft әуежайында (қазірде Trolleybus мұражайының орнында) Wood Carr сорғы станциясына орнатылды, ал келесі жылы Belton Grange-те бір сорғы орнатылды. Барлық үш станция суды Хэтфилд қалдықтар ағызуына құяды. Ішкі дренаж тақталары да судың көлемін арттыруға бейімделу үшін өздерінің сорғыларын жаңартуға мәжбүр болды. Кидбидегі сорғы станциясы алты бетонды құбырдан және алты сорғыдан тұрады. Ол 1940 жылы салынған, онда 6 Crossley дизельдік қозғалтқыштары, 1000 а.к. қуатымен және 6 Gwynnes сорғыларын қоздырды. Бес сорғы 1994 жылы Ұлттық өзендер басқармасымен жөнделді, ал алтыншысы электр қозғалтқышымен ауыстырылды. Су деңгейі өзенде жеткілікті төмен болғанда, су құбырлар арқылы, ал жеткіліксіз болғанда сорғылар арқылы Трент өзеніне құйылады. Чейздегі сорғы станцияларының көптеген түрлері қайтымды, сондықтан су тасқыны қаупі болғанда дренаждық арналардан жоғары деңгейлі тасығыштарға, ал суды суару үшін қажет болғанда тасығыштардан арналарға сорылады. Қоршаған орта агенттігі де Belton Grange, Goodcop және Low Bank сорғы станцияларын ұстап тұрады және басқарады, олар суды Хэтфилд қалдықтар ағызуына құяды.
the area which was unsuitable for agriculture. The circumstances of Charles' appointment of Vermuyden to drain this area in 1626 are obscure. A story that he had accompanied an earlier royal hunting party is almost certainly fictional, but the king was keen to make his assets profitable and the contract divided the land into three parts, one for the king, one for the adventurers who would drain the land and the remainder for those locals who had interests in the land. Vermuyden brought over a number of Walloon partners, known as the Participants, who took shares and performed the drainage work, including a number of Huguenot families fleeing from religious persecution who settled at Sandtoft. The work was substantially completed by 1628 at a cost of £400,000. The eastern branch of the Don river was blocked and the banks of the northern branch into the River Aire were raised. The northern branch was originally a Roman navigation channel called Turnbridgedike. A 2 mile (3 km) bank which ran along the south side of the river from Fishlake to Thorne included a navigable sluice, to allow boats to reach Sandtoft. Lifting gates gave access to a lock chamber which was Beyond Thorne, a further bank ran for 5 mile (8 km) to the Aire. The River Idle was blocked by a dam and its waters were diverted into the River Trent at Stockwith along Bycarrs Dyke. A 5 mile (8 km) barrier bank was constructed along the northern edge of the channel, from the dam to the River Trent. The Torne was embanked and straightened by cutting a drain which emptied via a sluice into the Trent at Althorpe. An 8 mile (13 km) drain was cut from where the Idle had been blocked to Dirtness, passing under the Torne at Tunnel Pits. At Dirtness it was joined by another drain, bringing water from the west, and then ran for a further 5 mile (8 km) to another sluice at Althorpe. The work was on a scale not previously seen in England, and Vermuyden's contribution was recognised when he was knighted in January 1629. In 1629, a Court of Sewers for the Level of Hatfield Chase was established by royal warrant. Improvements continued in the early 19th century, authorised by several Acts of Parliament. The Hatfield Chase Drainage Act of 1813 created two commissioners, who had powers to raise £15,000, to be used for construction work specified by the act, which would be adopted by the Court of Sewers once it was completed. The money was raised by additional taxation on those who benefitted from the works. There was also a special engine rate, which was used to finance the operation of a steam pumping engine in the southern part of the chase. To improve the drainage of the Chase, an Act of Parliament obtained in 1862 created the Corporation of the Level of Hatfield Chase, which took over the management of the drainage from the individual Participants who had formerly been responsible for it. This act authorised further construction work, including a steam pumping engine for the northern part of the Chase. The areas which were subject to taxation were extended, and the act listed 21 townships and parishes which would be required to pay for the drainage works. The jurisdiction of the Court of Sewers was replaced by the meetings of the Corporation in 1862. which includes the operation of nine pumping stations. In addition, the Environment Agency maintain and operate several pumping stations within the area where the water is pumped into high level carriers, which consist of embanked waterways where the water level is generally above that of the surrounding land. The River Torne, which rises to the west of Tickhill, crosses the middle of the area. Candy Farm North and South pumping stations are situated on the area's western edge. The South Engine Drain and Folly Drain form the eastern boundary and run parallel to the River Torne after it has crossed the Chase. Bull Hassocks pumping station is located at the start of the South Engine Drain and is on the site of the first steam powered pumping station. Hatfield Waste Drain and the North Engine Drain run along the northern boundary. Tunnel Pits North and South pumping stations are located on the River Torne, while Dirtness pumping station is at the head of the North Engine Drain. The buildings there were erected in 1862. All of these watercourses converge on Pilfrey Junction, from where three parallel channels, called Three Rivers, flow to a pumping station at Keadby. The Hatfield Waste Drain crosses under the North Engine Drain before the junction and then becomes the north channel. The centre channel is formed by the North Engine Drain and the River Torne, while the south channel carries the waters of the South Engine Drain and the Folly Drain. Bull Hassocks pumping station was designed to handle water from the South Idle drains, but prior to 1970 also had to handle water from the Folly Drain. This was altered in that year, by building a new pumping station at Greenholme, which pumped the Folly Drain into the South Level Engine Drain. The station was built by the Trent River Board for the West Axholme IDB, and contained three pumps, two of diameter, capable of pumping 109 Mld, and one of rated at 29 Mld. The area was affected by the motorway construction programme of the late 1970s and early 1980s, which saw the M18 motorway running along the western edge of the Chase and the M180 motorway crossing it, broadly parallel to the Stainforth and Keadby Canal, but a little further south. The roads produced large volumes of run off water, which entered the drainage system. The river authorities used the opportunity to upgrade the system to cope with this run off and to solve several local problems. Low Bank pumping station was built in 1977, incorporating three pumps. Another three pumps were installed on the former Sandtoft Airfield (now the location of a Trolleybus museum) at Wood Carr pumping station, built in 1978, and a single pump was installed at Belton Grange in the following year. All three stations discharge water to the Hatfield Waste Drain. The Internal Drainage Boards also had to upgrade some of their pumps to cope with the extra volumes of water. The pumping station at Keadby is equipped with six concrete culverts and six pumps. It was built in 1940, when six Crossley diesel engines, rated at and driving Gwynnes pumps were installed. Five were refurbished by the National Rivers Authority in 1994, and the sixth was replaced by an electric motor. Discharge into the River Trent is through the culverts when the water level in the river is low enough, and through the pumps when it is not. A number of the pumping stations within the Chase are reversible, so that water is pumped from the drainage ditches to the high level carriers when there is a risk of flooding, and from the carriers to the ditches when water is needed for irrigation. The Environment Agency also have pumping stations at Belton Grange, Goodcop and Low Bank, which pump into the Hatfield Waste Drain.
Сорғы станцияларының орналасқан жерлері
Кесте Хэдфилд Чейс аумағында орналасқан Экологиялық агенттіктің негізгі сорғы станцияларының орналасқан жерлерін көрсетеді, сонымен қатар аймақтан дренаждалған су Трент өзеніне сорғыланатын Кедби де қосылған.