Ақ бет саки маймылы: Бразилия, Гайана және Венесуэла орманды мекендейді. Дәрілер, жаңғақтар, тұқымдар мен жәндіктермен қоректенеді. Өмірі 14-36 жылға созылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа әлем маймылының түрлері
Species of New World monkey
Ақ бетті саки (Pithecia pithecia), сондай-ақ Гуяна сакиі және алтын бетті саки деп те аталады, Жаңа әлем саки маймылының бір түрі. Олар Бразилияда, Француз Гвианасында, Гайанада, Суринамда және Венесуэлада таралған. Бұл түр орманның төменгі қабаттарында және төменгі жапырақ қаптамасында тіршілік етеді, негізінен жемістермен, жаңғақтармен, тұқымдармен және жәндіктермен қоректенеді. Олар көбінесе ағаштарда тіршілік ететін жануарлар және ағаштан ағашқа секіруге бейім (брахяция), бірақ азық іздегенде жерде де жүреді. Ақ бетті сакилер табиғи ортада шамамен 14 жыл өмір сүреді, ал тұтқында 36 жылға дейін өмір сүруі тіркелген. Сакилер күндіз белсенді болады және ауа райынан және ұшқыш жыртқыштардан қорғану үшін көп жапырақтары бар ағаштардың биік тармақтарында (15-20 м) ұйықтайды. 2014 жылы P. chrysocephala толық түр ретінде танылды.
The white faced saki (Pithecia pithecia), called the Guianan saki and the golden faced saki, is a species of the New World saki monkey. They can be found in Brazil, French Guiana, Guyana, Suriname and Venezuela. This species lives in the understory and lower canopy of the forest, feeding mostly on fruits, nuts, seeds, and insects. Although they are arboreal creatures and are specialists of swinging from tree to tree (brachiation), they are also terrestrial when foraging. White faced sakis typically live around 14 years in their natural habitat and have been recorded to live up to 36 years in captivity. Sakis are active in the day and sleep highly elevated (15 20m) in trees with many leaves to shelter them from weather and flying predators. was elevated to full species status as P. chrysocephala in 2014.
Ұрықтандыру және жыныстық диморфизм
Тұтқында әйел ақ бетті сакилердің жұмыртқалық циклі шамамен 17 күнге созылады, ал жүктілік мерзімі 20–21 аптаға дейін жетеді. Бала туғаннан кейін анасы орташа есеппен 23 аптаға созылатын, сүттенуге байланысты туу қабілетінің жоғалу кезеңін басынан өткізеді. Ақ бетті сакилер жылына бір рет (көктемде) көбейеді және әдетте тек бір бала туады. Ақ бетті сакилердің түсі мен дене мөлшері бойынша айқын жыныстық диморфизмі байқалады. Әйелдердің шашы еркектерге қарағанда қысқа, түктері қоңыр сұр, ал мұрын мен ауыздың бұрыштарында ақ немесе ашық қоңыр жолақтары болады. Ал еркектердің түктері қара, маңдайы, беті және тамағы қызғылт ақ түсті. Олардың беттері әйелдерге қарағанда әлдеқайда ақ, сонымен қатар дене мөлшері жағынан ірілеу болады. Алайда, көптеген байқаулар олардың әдетте ата-аналар мен балаларынан тұратын 2-3 адамдық шағын топтарда жүретінін көрсетеді; олар таңертең және күндіз, ең белсенді кезде азық-түлік немесе басқа да ресурстарды іздеу үшін шамамен 0,5–1,25 мильдей қашықтыққа дейін саяхаттайды.
In captivity, female white faced sakis experience ovarian cycles of approximately 17 days, and a gestational period of 20–21 weeks. Following birth, the mother undergoes a period of lactationally induced infertility lasting 23 weeks, on average. White faced sakis breed once a year (in the spring) and only have one offspring. White faced sakis display noticeable sexual dimorphism in their coloration and also in size. Females have shorter hair than males, with brownish grey fur and white or pale brown stripes around the corners of the nose and mouth. Males, on the other hand, have blacker fur, with a reddish white forehead, face, and throat. Their faces are much whiter than females and males are larger in body size. But most widespread observations conclude that they travel in small groups of 2 and 3 which usually include the bonded parents and the offspring; they travel approximately 0.5 to 1.25 miles in search of food or other resources during the early morning and day, when they are most active.
Диета
Бұл приматтар көптеген басқа приматтарға қарағанда ұзақ қашықтыққа саяхаттайды және тамақтандыру көздеріне қатысты талғампаз бола алады; олар көп мөлшерде жеміс беретін ағаштарды, Каппарис ағаштарын және су қоймалары бар ағаштарды жақсы көреді. Сакилер тұқымдар, жемістер, жапырақтар, бал, гүлдер, жәндіктер, кішкентай сүтқоректілер мен құстардан тұратын аралас диетамен қоректенеді және көбінесе липидтік құрамы жоғары тұқымдар мен өсімдіктерді пайдаланады.
These primates travel longer distances than many other primates and can be picky about their sources of food; they prefer trees that produce high amounts of fruit, Capparis trees, and trees with water holes. Sakis have a mixed diet of seeds, fruits, leaves, honey, flowers, insects, and small mammals and birds and typically ingest seeds and plants that are high in lipid composition.