Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық футболшы, 1960 жылы туған.
Australian rules footballer, born 1960
Дуглас Джеймс Хокинс (5 мамыр 1960 жылы туған) – Австралия футбол лигасының (АФЛ) бұрынғы ойыншысы. Ол сондай-ақ бұқаралық ақпарат құралдарында қысқа мерзім жұмыс істеді және 2013 жылғы Австралия федералды сайлауында Палмер Біріккен партиясының мүшесі ретінде Сенатқа кандидат болды.
Douglas James Hawkins (born 5 May 1960) is a former Australian rules footballer who represented and in the Australian Football League (AFL). He also enjoyed a brief career in media and ran for the Senate, as a member of Palmer United Party, in the 2013 Australian federal election.
Ерте мансап
Хокинс Мельбурнның индустрияланған, жұмысшы табының батыс елді мекендерінен шыққан. Жас кезінде ол «Солтүстік Мельбурн» командасының жанкүйері болған, бірақ ұлттық драфт қабылдауға дейін қолданылған бәсекелестік аймақтар ережелері Хокинстің құқықтары оның тұрғын жеріне жақын орналасқан Брэйбрукқа «аймақталғанын» талап еткен. Ол өзінің тілегіне қол жеткізіп, 1978 жылы жасөспірім шағында «Footscray» үшін VFL дебютін жасады.
Hawkins hailed from the industrialised, working class western suburbs of Melbourne, and although he was a North Melbourne supporter in his youth, competition zoning rules in effect prior to the adoption of a national draft, dictated that Hawkins' rights were 'zoned' to , given his suburb of residence was nearby Braybrook. He got his wish, making his VFL debut for Footscray in 1978 as a teenager.
Аяқ жамбастары
Хокинс 1978 жылы 1-турада дебют жасады, ол бала кезінде жанкүйерлік еткен «Солтүстік Мельбурн кенгурулары» командасына қарсы. Дебюттік маусымында 18 ойын өткізіп, 241 доптама жасады және 11 гол соқты. Екінші маусымында ол барлық 22 ойынға қатысып, 17 гол соқты. Келесі бірнеше жылда ол ойын тарихындағы ең үздік қанат шегінің бірі ретінде танылды, сондықтан команданың үй стадионы «Батыс Овалда» алаңның шеткі қанаты «Дуг Хокинс қанаты» деп аталды. Хокинс 1984 жылғы маусымда алғаш рет VFL жылдың құрама командасына ілікті, ол маусымда 446 доптама жасап, 9 гол соқты. Оның ең сәтті жеке маусымы 1985 жылы болды, ол «Чарльз Саттон» медалін жеңіп алды – мансабындағы алғашқы және жалғыз «үздік ойыншы» сыйлығы. 1985 жылы Хокинс 531 доптама жасап, 7 гол соқты. 1985 жылғы маусымын 1986 жылы VFL жылдың құрама командасына қайтадан ілігуімен нығайтты.
Hawkins made his debut in Round 1 1978, against the team he grew up barracking for, the North Melbourne Kangaroos, he recorded 7 disposals and a goal. He played 18 games in his debut season, recording 241 disposals and kicking 11 goals for the season. He played all 22 games in his second season and kicked 17 goals. Over the next few years, he began to make a name for himself as one of the finest wingers the game has ever seen, so much so that at the team's home ground, the Western Oval, the outer wing of the ground was named the "Doug Hawkins Wing". Hawkins made the VFL team of the year for the first time in the 1984 season, a season in which Hawkins amassed 446 disposals and booted 9 goals for the year. His finest individual season came in 1985, winning the Charles Sutton Medal, his first and only best and fairest award of his career. 1985 saw Hawkins rack up 531 disposals and kick 7 goals for the year. He backed up his 1985 season by making the VFL team of the year again in 1986.
Капитандық
1990 жылғы маусымның басында Хокинс Футскрей клубының капитаны болып тағайындалды, Стивен Уоллистен кейін осы қызметке келді. Ол 1990 жылдан 1993 жылға дейін клуб капитаны болды. Әдеттегідей қанатта ойнамай, Хокинс ерекше жағдайда шабуылшы ретінде ойнады. 1991 жылы ол 38 гол соғып, клубтың үздік мергені атанды, ал 1992 жылы бұл көрсеткішін 42 голға жеткізді. Хокинстің Футскрей үшін өткізген соңғы маусымы 1994 жылы болды. Оның соңғы ойындарының бірі тарихи болды, себебі ол Тед Уиттеннің Футскрей клубында 321 ойын өткізген ұзақ жылдар бойы сақталған рекордын жаңартты, ал Тед Уиттен оны құттықтауға келді.
Hawkins was named Captain of Footscray at the beginning of the 1990 season, taking over from Stephen Wallis, he captained the club from 1990 to 1993 and Hawkins was played uncharacteristically as a small forward, as opposed to the wing. He kicked 38 goals in 1991 to win the club goalkicking and followed it up in 1992 with 42 goals. His final season for Footscray came in 1994, with one of his last game's being a famous one, as he broke Ted Whitten's long standing club record of 321 for Footscray, and Whitten was on hand to congratulate him.
Фицрой
Алайда, 329 ойын ойнап, 216 гол соққаннан кейін, 1994 жылғы маусым аяқталғанда оның шарты жаңартылмады, сол себепті ол 1995 жылғы маусымда Фитцрой футбол клубына ауысты. Ол клуб үшін 21 ойын өткізіп, 11 гол соқты, содан кейін карьерасын аяқтау туралы хабарлады.
However, after playing 329 games and kicking 216 goals for the Bulldogs, at the conclusion of the 1994 season his contract was not renewed, so he moved to the Fitzroy Football Club for the 1995 season; he played 21 games and kicked 11 goals for the club before announcing his retirement.
Марапаттар мен марапаттар
Өзінің ойыншылық мансабында Хокинс 1985 жылы клубтың ең үздік ойыншысы атағын жеңіп алды, Виктория құрамасынан бес рет қызмет етті және 1984 және 1986 жылдары AFL жыл командасының құрамына енді. 300 ресми ойын өткізгеннен кейін 1993 жылы AFL өмірлік мүшелігімен марапатталды. Ойыншылық жолын аяқтағаннан кейін Хокинс 1998 жылы «Жыл әкесі» атағын алды және 2000 жылғы Олимпиада ойындарының шырағын алып жүргендердің бірі болды. 2002 жылы «Булдогс» клубының ғасыр командасы жарияланғанда Хокинс қанаттағы ойыншы ретінде вице-капитан болып тағайындалды. 2004 жылы ол AFL Даңқ залына енгізілді. 2010 жылы Батыс Булдогс Даңқ залына енгізілді, ал 2014 жылы клубтың аңызы мәртебесіне көтерілді.
During his playing career, Hawkins won the club best and fairest award in 1985, represented Victoria five times, and was named in the AFL Team of the Year in 1984 and 1986. Upon reaching 300 senior games, he was awarded AFL Life Membership in 1993. After retiring, Hawkins was awarded Father of the Year in 1998 and was one of the torch bearers for the 2000 Olympic Games. When the Bulldogs' Team of the Century was announced in 2002, Hawkins was named on the wing as vice captain. In 2004, he was inducted into the AFL Hall of Fame. In 2010, he was inducted into the Western Bulldogs Hall of Fame before being upgraded to Club Legend status in 2014.
Медиа мансабы
Ойын алаңынан тыс Хокинс ескі дәстүрлі австралиялық көңілді, жазғы адам ретінде танымал болды. Ол өзінің аса ақылды емес екенін мойындағанмен, әрқашан күлуге дайын тұратын. 1990-шы жылдардың ортасында Nine Network арнасының "The Footy Show" бағдарламасының қатысушысы ретінде ол көбінесе бағдарламаның әзілкеші ретінде көрсетілді. 1998 жылы Хокинс Seven Network арнасына өтіп, "The Footy Show" бағдарламасына қарсылас болып табылатын "Live and Kicking" сәрсенбі кешкі бағдарламасында пайда болды.
Off the field, Hawkins was known as an old fashioned Aussie larrikin, someone who himself acknowledged he was not one of the smartest people going around, but was always up for a laugh. As a panel member of the Nine Network's The Footy Show during the mid 1990s, he was often portrayed as the show's court jester. In 1998, Hawkins moved to the Seven Network and appeared on a Wednesday night rival to The Footy Show, Live and Kicking.
Саясат
Хокинс 2013 жылғы Австралия Федералды сайлауында Палмер Біріккен партиясының мүшесі ретінде Виктория штатының Сенатына кандидат ретінде тіркелді.
Hawkins stood as a candidate for a Victorian Senate seat in the 2013 Australian Federal Election as a member of Palmer United Party.
Жеке өмір
Хоукинс Раеленге үйленген, ол 2004 жылдың соңында тоқтатылған Fox Footy арнасының «Футболшылармен бірге өмір» бағдарламасында қатысқан. Олардың үш баласы бар – бір ұл және екі қыз. Дэг қазір Бакуш Марш қаласының жанында тұрады және Бакуш Марш футбол клубының бапкері болды.
Hawkins is married to Raelene, who appeared on Fox Footy's Living with Footballers before it was axed at the end of 2004. They have three children – a son and two daughters. Doug currently resides near Bacchus Marsh and has served as a coach of the Bacchus Marsh Football Club.