Кіріспе

Шанхайдағы қонақ үй, Қытай. 1959–2018 жылдар аралығында қытай тілінде Пуцзян қонақ үйі (浦江饭店) деп аталған Астор Хаус қонақ үйі бір кезде "әлемдегі танымал қонақ үйлердің бірі" деп сипатталған. 1846 жылы Шанхайдың Вайбаиду (Бағбандық) көпірінің солтүстік жағында, Хункоу ауданындағы Хуанпу-Лу 15 мекенжайында, Хуанпу өзені мен Сучжоу каналдарының қосылған жеріне жақын, Ричардс қонақ үйі және мейрамханасы (礼查饭店) ретінде құрылған. 1858 жылдан бастап осы мекенжайда орналасқан. 2018 жылдың 1 қаңтарында белгісіз жергілікті кәсіпкер сатып алғаннан кейін қонақ үй жабылды. Оның орнына 2018 жылдың желтоқсанында ашылған Қытай қағаздары мұражайы ашылды.

Орналасқан жері

Астор Хаус қонақ үйі Шанхайдың Солтүстік жағасында, Вайбайду көпірінің (ағылшын тілінде Бақ көпірі) солтүстік шетінде орналасқан. Ол Хонгкоу ауданының белгілі бір нысаны және Cathay қонақ үйі ашылғанға дейін шетелдік әлеуметтік өмірдің орталығы болды. Қонақ үй бір блок алаңды алып жатыр және Ресей консулдығының қарсы бетінде орналасқан. Бұрын Германия, АҚШ және Жапония консулдықтары да қонақ үйдің бойында қатарласып орналасқан. 17 қараша 1843 жылы Шанхай шетелдік саудагерлерге ашық деп жарияланды, одан кейін Шанхайда британдық концессия құрылды және шекаралары біртіндеп белгіленді. Кейіннен британдық концессиядағы шетелдік тұрғындардың саны артты: "1844 жылы [жыл соңында] олардың саны 50-ге жетті, келесі жылы 90-ға, ал бес жылдан кейін 175-ке дейін өсті. Бұған қоса, порттағы кемелерден жағаға келген матростардан тұратын "қозғалмалы халық" та болды". 1844 жылы P. F. Richards & Co. (Шанхай және Фучжоу) компаниясы құрылды. П. Ф. Ричардс 4-ші даңғыл (四马路) (қазіргі Фучжоу жолы; 福州路) бойынша жалпы дүкен, кеме жабдықтары сататын дүкен және тапсырыс агенттігі бизнесін жүргізді. 1846 жылы Ричардс Шанхайдағы алғашқы батыс ресторанының бірін және Қытайдағы алғашқы батыс қонақ үйін ашты. Олар Янкинпан (Янцзинбан) арнасының оңтүстігінде орналасқан.

Питер Феликс Ричардс (18461859)

Мейрамхана барокко стилінде салынған "бір-ақ қарапайым ғимарат" болды. Шамамен бір ғасырдан кейін Джон Б. Пауэлл мейрамхананың пайда болу тарихын қате баяндады: "Астор Хаус мейрамханасы бастапқыда Американың ерте клиперлерінің бірінің капитаны ашқан пансионаттан өркендеді. Ол Шанхайда кемесін тастап кеткен екен. Кейін мейрамхананы теңіз саяхаттарын жасаған капитантар басқарды. Британдықтардың алғашқы қоғамдық жиналысы 1846 жылдың 22 желтоқсанында жаңадан ашылған Ричардс қонақ үйінде өтті. 1850 жылдың тамызында Ричардс өз қонақ үйінде кеме басшылары үшін оқу бөлмесі ашылғанын хабарлады. 1856 жылдың 1 наурызында оның компаниясы "Ричардс & Co." деп өзгертілді, ал 1856 жылдың 15 мамырында Нью-Йоркте іссапарда болғанда Ричардстың компаниясы Шанхайдағы британдық консулдық сотының шешімімен банкрот деп жарияланды. Оның барлық активтері (Ричардс қонақ үйі де соның ішінде) уақытша кредиторларына – британдықтар Уильям Герберт Вачер мен Чарльз Уиллзге берілді. Шанхай тарихшысы Питер Хиббардтың сөзіне сүйенсек, Уиллс көпірінің құрылысы аяқталғаннан кейін тығыз қоныстанған аумақты кеңейтуге мүмкіндік болды. Сучжоу өзенінің солтүстік жағындағы жерді иеленген Уиллс мүліктің құнының өсуінен пайда тапты. 1857 жылы Уиллс Бродвейдің (қазіргі Дамин Лу) шығысында, Хонгкеуде, Сучжоу өзенінің солтүстік жағалауында, жаңа көпірге жақын және Хуанпу өзеніне құятын жерге тақау, 22 мудан сәл үлкен жерді жалға алды, бұл "Астор Хаус мейрамханасын салуға үлкен пайда әкелді".

Астор Хаус қонақ үйі (18591959)

1858 жылдың ақпан айында Ричардс дүкені мен Ричардс қонақ үйі және мейрамханасы Шанхайдың Хонгкоу ауданында Сучжоу өзенінің солтүстік жағалауында, Хуанпу өзенімен қосылатын жерге, Чарльз Уиллден жалға алынған жерге көшірілді. Ричардс және оның әйелі Астор үйінде тұрғанда, 1861 жылдың 10 ақпанында жеті жасар қызы қайтыс болды. 1862 жылғы нұсқаулыққа сәйкес, сол кезде ғимаратта Ф. Фарр деген "газдалған су жасаушы" да орналасқан. 1868 жылдың қазан айында Джордж Бейкер Астор үйінің иесі болды. 1873 жылдың тамызында оны ДеВит Клинтон Янсен сатып алды.

Кеңейту (1876)

1876 жылы Астор Хаус қонақ үйі кеңейтілді, оған елу жаңа бөлме қосылды, олар көбінесе өздерінің тұрғын үйлерін аяқтауды күткен жаңа келген отбасыларды орналастыру үшін пайдаланылды. 1876 жылғы кеңейтуден кейін қонақ үй «тас өткелдермен байланысқан төрт үлкен нео-ренессанс стиліндегі кірпіштен салынған ғимараттар» болды. 1877 жылдың қаңтар айында Астор Хаус кеңейту аясында Севард жолының қасбетіне түрік моншасын салу жоспарлары жарияланды. 1881 жылы Янсен Астор Хаус қонақ үйінің жалға алу келісімін Уилс мұралық қорының сенімділерімен отыз жылға жаңартты. 1882 жылдың шілдесінде Астор Хаус қонақ үйі Қытайда электр жарығымен жарықтандырылған алғашқы ғимаратқа айналды, ал 1883 жылы Шанхайда тұңғыш рет сумен жабдықталған ғимарат болды. 1882 жылы Астор Хаус қонақ үйінде Қытайдағы алғашқы батыс циркі өтті. 1887 жылдың соңында Саймон Адлер Стерн «Астор Хаус» қонақ үйін «Шанхайдағы ең маңызды американдық қонақ үй» деп сипаттады. «Астор Хаус» қонақ үйі «Сингапурдағы Раффлс қонақ үйі сияқты, Қиыр Шығыстағы ақтардың танымал орны болды». 1889 жылы, 1888 жылдың желтоқсанында құрылған Шанхай жер инвестициялық компаниясы (SLIC) 390,000 таэльге, шамамен 290,000 АҚШ долларына «Астор Хаус қонақ үйінің орналасқан жерін қамтитын және Хонгкьюдегі ең үздік бизнес орнына ие болған Уилс мұралық иелігі» деп аталатын кең аумақты сатып алды. 1889 жылдың қараша айының соңында Янсен Шанхай жер инвестициялық компаниясымен Астор Хаус қонақ үйін және оның жерін болашақ Шанхай қонақ үй компаниясына (ШҚК) беру туралы келісімге келді. Астор Хаус қонақ үйін кеңейту және жаңа жүз бөлмелі қонақ үй мен үлкен жиналыс залын салу үшін ШҚК қонақ үйдің арт жағындағы жерді де сатып алатын болды, сонда мүлік Вангпу (Хуанпу) жолынан Бродвейге дейін және Астор жолынан Севард жолына дейін созылатын еді. Астор залының жөндеу жұмыстары 1892 жылдың 30 қарашасындағы жылдық Сент-Эндрю кешіне дайындықпен аяқталды. 1894 жылы Астор Хаус «барлық мағынасында бірінші сыныпты қонақ үй» деп сипатталды және Мұса Кингтің «Қайда тоқтауға болады»: «Дүниедегі ең жақсы қонақ үйлерге нұсқаулық» кітабында тізімделді. Күйеуі қайтыс болғаннан кейін Эллен Янсен Астор Хаус қонақ үйін басқарды. Астор Хаус 1900 жылдың 1 қарашасына дейін оның басқаруында болды. 1896 жылы қонақ үйді Канадада туған Льюис М. Джонсон басқарды, ол 1897 жылдың 22 мамырында Астор залында Шанхайда көрсетілген алғашқы кинофильмдерді брондауға жауапты болды. 1897 жылдың 5 қарашасында Астор Хаус қонақ үйінде Қытайдың алғашқы кеші өтті, ол император жесірі Цысидің 60 жылдығын тойлады, осылайша «әйелдердің әлеуметтік шараларға қатыспауы керек деген әлеуметтік шектеуге нүкте қойды».

Аугуст Вернон дәуірі (1901-1902)

1901 жылдың шілдесінде Вернон жекеше "Астор Хаус" қонақ үйі Co. Ltd. компаниясын 450 000 долларлық капиталмен тікелей құрды. 4500 акция 100 доллардан шығарылды және Вернонның өзі немесе оның өкілдері толық жазылып, 4494 акцияны алды, ал қалған акцияларды алты жеке тұлға сатып алды. Акциялар тез арада 300 долларға дейін сатыла бастады. "Астор Хаус Отель Лтд" Гонконгтың Компаниялар заңдарына сәйкес тіркелді, ал Вернон басқару директоры болды. Сол айдың соңында, Халықаралық поселенің қарқынды өсуіне байланысты туындаған қоныс таппау мәселесіне жауап ретінде Вернон компанияны қонақ үй мен оның жеріндегі Жер инвестициялық компаниясымен жасалған қазіргі тоғыз жылдық жалға алу шартын тағы жиырма бір жылға ұзарту туралы келіссөздер жүргізуге көндірді. 1901 жылдың шілдесінде қонақ үйді кеңейтуді қаржыландыру үшін 6% табыс әкелетін облигациялар шығарылды, бұл ұлғайтылған бөлме санының табыс артығын жылдам түрде қайтаруға мүмкіндік береді деп күтілді. 1902 жылы, екі жылдан аспаған басшылықтан кейін Вернон денсаулығының нашарлауына байланысты қызметтен кетіп, компанияға "көп сомада ақша" қарыз болып кетті. 1904 жылы Вернон Танкуда (Тангу) тұрды және сол жылы Жапония империясының Ресей-Жапон соғысында олжа ретінде Ляотишанда тәркілеген "Джордж" бу кемесінің иесі болды. Кейін Вернон "Hotel de France" қонақ үйінің, ал 1916 жылдан бастап Жапонияның Камакура қаласындағы "Keihin" қонақ үйінің директоры болды.

Луис Ладоу (1903-1904)

Вернон жоспарлағандай, жаңадан жалға алынған жерде орналасқан қытай дүкендері бұзылды. Дегенмен, қонақ үйдің жаңа солтүстік бөлігінде Вернон көздегеннен кем, барлығы 120 бөлме болды. Луис Ладоу (1928 жылғы 20 қарашада Қытайда қайтыс болды), бұрын Фолсом түрмесінде түрмеге отырған, кейін 1920 жылы Шанхайда Grand Carleton қонақ үйін салған. Ладоудың жетекшілігімен оның бармендері "Алыс Шығыстағы ең тамаша коктейльдерді" дайындады, және бұл бедел 1930 жылдарға дейін сақталды.

А. Галлер (1904)

1904 жылы бұл қонақ үй "шығыстың, Жапонияны қоса алғанда, ең жақсы қонақ үйі" деп есептелді. Осы кезде А.Халлер мырза директор болып жұмыс істеді. Солар шамасында қонақ үйдің басшылары "клиенттерге көтерген шудың шыдай алмайтындығы туралы" "Шанхай қалалық кеңесіне" ("шет елдік басқаруда болған") "жергілікті тұрғындар", "жұмысшылар" және "рикшалар" туралы шағымдаған хаттар жазды.

Капитан Фредерик У. Дэвис (1906-1907)

1906 жылдың шілдесіне қарай, зейнеткер британдық теңіз офицері капитан Фредерик У. Дэвис (шамамен 1850 жылы туған; 1935 жылдың 16 қаңтарында Шанхайда қайтыс болды), бұрын NYK Еуропалық желісінде теңіз капитаны және Йокохамадағы Гранд-отельдің орынбасар менеджері болған, Астор үйінің менеджері болып тағайындалды және "осы лауазымды одан да мейірімді және қонақжай адам ешқашан атқарған емес". Бөлмелердің бағасы күніне 7-ден 10 долларға дейін (мексикалық) болды. Қонақ үйде 254 адам жұмыс істеді, және әр бөлім "еуропалық мамандардың қатаң бақылауында" болды. 1904 жылы Central Hotel (1909 жылы Palace Hotel ретінде қайта ашылды) Бандтағы сәнді қонақ үй ретінде қайта жаңартылатыны туралы жарияланды, сондай-ақ жақын жердегі Бақ көпірінің бұзылуы және 1907 жылы қазіргі Вайбайду көпірінің салынуы, оның құрылысы Астор Хаус қонақ үйінің жерінің бір бөлігін қайта иеленуді талап етті. Осы жағдай Астор Хаус қонақ үйінің иелерін кең ауқымды жөндеу жұмыстарын бастауға мәжбүр етті.

Уолтер Шарп Бардарсон (1920-1923)

Мортонның орнына канадалық Уолтер Шарп Бардарсон (1877 жылдың 20 қыркүйегінде Исландияның Ройкоерг қаласында туған; 1944 жылдың 17 қазанында Калифорния штатының Аламида қаласында қайтыс болған) келді. Ол 1923 жылдың маусым айында «Астор Хаус» қонақ үйінен кеткеннен кейін АҚШ азаматы болды. 1920 жылғы саяхатшылар нұсқаулығында «Астор Хаус» қонақ үйінің ерекшеліктері былай сипатталған: «Астор Хаус қонақ үйі – 250 бөлмелі, барлығында жеке жуынатын бөлмелер бар, Шанхайдағы ең сыйымды баль залы, вестибюлі, арнайы кешкі ас және кештермен танымал. Банкеттер – ерекше қызмет, француздық шеф-аспаз жұмыс істейді. Заманауи шаштараздық және сұлулық салондары. Қатаң түрде шетелдік бақылауда». Эдвард Езра басшылығымен «Астор Хаус» қонақ үйі айтарлықтай пайда тапты. Езра Bubbling Well Road көшесінде «Қиыр Шығыстағы ең үлкен және ең жақсы қонақ үйді – 14 қабаттан тұратын, 650 кең сәнді бөлмелі, ішінде 1500 орындық асхана және екі асханасы бар» қонақ үйді салуды жоспарлаған. Өкінішке орай, Езра 1921 жылдың 16 желтоқсанында қайтыс болды. 1922 жылы Гонконг қонақ үй компаниясының кеңесінің көрнекті мүшесі, 57 жастағы сэр Эллис Кадури қайтыс болды, осылайша олардың кеңею жоспарлары тоқтап қалды. 1922 жылдың 12 мамырында Езраның «Шанхай қонақ үйлері» компаниясындағы 80% үлесі 2,5 миллион мексикалық долларға «Азиядағы ең көне қонақ үй компаниясы» атанған «Hotels Limited» компаниясы сатып алды. Бұл компанияға Гонконгтағы «Hongkong Hotel», сондай-ақ Коулундағы «Peak», «Repulse Bay» және «Peninsula» қонақ үйлері, «William Powells Ltd.» үлкен универмагы, «Hong Kong Steam Laundry» және Гонконгтағы үш ірі тұрақ қоймасы да кірді. «Hotels Limited» компаниясының бас директоры, «төменгі шотландтық тегі бар, қарапайым отбасынан шыққан» және «американдық миллионердің мұрагеріне» үйленген адам «динамикалық» деп сипатталды. 1923 жылдың қазанында Таггарт «Шанхай қонақ үйлері» компаниясы мен «Гонконг қонақ үйлер компаниясының» бірігуіне көмектесті, нәтижесінде «Hong Kong & Shanghai Hotels, Limited» компаниясы құрылды, ол бас директоры болып тағайындалды. 1922 жылдың мамырында Езра мен Кадури жоспарлаған Bubbling Well Road көшесінде салынатын жаңа «супер қонақ үйі» жобасы жалғасатынын мәлімдегеніне қарамастан, Таггарт «Шанхайдағы қазіргі заманғы қонақ үй бизнесін жаңа тұжырымдамалармен, мысалы кешкі кештер мен еуропалық стильдегі гриль бөлмелерімен революциялауда жетекші рөл атқарды». Тағы бір жаңалық – «The Yellow Lantern» экзотикалық және эксклюзивті қызығушылық дүкені болды, ол Джек пен Хетти Мейсон жұмыс істеген вестибюльден тыс жерде орналасқан және онда сирек шығыс қазыналары, соның ішінде кестелер сатылатын. 1920 жылдардың басында «Астор Хаус» қонақ үйі «халықаралық атақ-даңқ пен беделге ие болды». 1919 жылдың шілдесінде құрылған «Шанхай Ротари клубы» (545-клуб) 1921 жылы әр бейсенбі күні сағат 12.30-да «Астор Хаус» қонақ үйінде түскі ас ішу үшін жинала бастады, содан кейін 1926 жылдан бастап бес жыл бойы қайтадан жиналды. Шанхай қор биржасы 1920 жылдан 1949 жылға дейін «Астор Хаус» қонақ үйінде орналасқан. Питер Хиббардтың сөзінше, «Күлкілі жиырма жылдар» Шанхайдың қарқынды өсу кезеңін көрді, ол 1930 жылдардың соңында ғана тоқтатылды, қаланың ескі құрылысы жаңғыруға ұмтылыспен қиратылды. Қала өзінің халықаралық қала екенін дәлелдеді, қазіргі заманғы көкжиек пен оған сай әдеп-ғұрыптармен. Тез өсіп келе жатқан шетелдік халқының және олардың үнемі күрделене түсетін ойын-сауық талаптарының қатарына қосымша, 1920 жылдардың басында шетелдік саяхатшылардың саны өсе бастады. 1921 жылы әлемді айналып саяхаттайтын круиздік кемелердің біріншісі қалаға келді, ал 1930 жылдардың басында Шанхай жыл сайын шамамен 40 000 саяхатшыны қабылдады. Бұл «Астор Хаус» қонақ үйіндегі тыныш шай кештеріне де келушілердің азаюына әсер етті: «Шетелдіктер үшін жақсы кабарелер клубтық өмірге және «Астор Хаус» қонақ үйіндегі тыныш шай кештеріне қолайлы балама болды, олар бұрынғыда шетелдік колонияның әлеуметтік өміріне орталық болған».

Жаңарту жұмыстары (1923)

1923 жылдың басына таман "Астор Хаус" қонақ үйіне жақсарту қажеттігін білдіргендер болды. Бұған қоса, "Ванпу жолындағы "Астор Хаус", пальма бағы мен француздық шеф-аспазымен, қаланың ең ірі және ең жақсы қонақ үйі" болғанымен, 1924 жылы ашылған "Маджестик" қонақ үйі "Астор Хаус"ты қайта басып озды. 1922 жылы Жаңа жылдық кеште болған бір қонақ: "Біз "Астор Хаусқа" бардық, ол Нью-Йорктегі осы аттас қонақ үйден кеңістік және жайлылық жағынан мүлдем өзгеше еді" деді. Сонымен қатар, бұрынғы жөндеулерде құрылған үлкен қоғамдық кеңістіктер пайдалы болмай шықты. 1923 жылдың 22 желтоқсанында 350 шақырылған қонақпен жаңа баль залы салтанатты түрде ашылды. Шанхайға сапар шеккен алғашқы американдық оркестр – Бен Уильямстың оркестрі де "Астор Хаус"та өнер көрсетті.

Жак Киас (1924-1928)

1924 жылдың сәуірінде менеджер Жак Киас болды. 1924 жылы әлемді әуемен айналып өткен алғашқы американдық ұшқыштар: "Лоббиге кіргенде, қытай қызметшілері болмағанда, өзімізді Нью-Йорк, Париж немесе Лондон қонақ үйінде сезінер едік" деді. Бірінші Цзянсу-Чжэцзян соғысы кезінде Фуцзяньнің соғыс әміршісі генерал Сунь Чуанфанның әскерлері мен Цзэцзянның қарсыласы генерал Лу Юнсянның әскерлері арасындағы қақтығыс кезінде, 1924 жылдың 17 қазанында кешкі өрт Астор Хаус қонақ үйіне зақым келтіріп, қонақтар мен жүздеген қытай қызметшілерін эвакуациялауға мәжбүр етті. Изабель Пейк Дьюк 1926 жылы жер сілкінісі кезінде Астор қонақ үйінде шай биін тамашалап тұрғанын еске алады, сол кезде "қонақ үйдің қабырғалары көзбен көрінетіндей дірілдеп, шайқалып тұрды". Осы кезде шай билері күн сайын (жексенбіден басқа) сағат 17:00-ден 19:00-ға дейін өткізілетін. Дьюк бір мексикалық доллардың (шамамен 35 АҚШ центі) құнына Пол Уайтман оркестрі сол кезеңнің романтикалық би күйлерін орындағанын, ал оған бутербродтар, қаймақ және торттар кіргенін айтады. Оның жалғыз шағымы ауа баптауыштарының болмауы болды, сондықтан жаз айларында бишілерді салқын ұстау үшін төбедегі желдеткіштер мен су шашырағыштары қажет болды. Бір кезде қытайлық қонақтарға вестибюльге немесе лифттерге кіруге рұқсат етілмеді. Алайда, енді "сәнді киінген қытай жастары, Шанхайдың жас буыны, Астор Хаус шай биін тамашалауға мүмкіндік алды". Majestic қонақ үйіндегі және Астор Хаустағы осы кешкі шай билері "әдепті" шетелдік және қытай қоғамының алғашқы кездесу орындарына айналды. Екі жерде де шайдан гөрі виски көп берілді. Бұл "шайлар" кешкі уақытқа дейін созылып, мас қонақтар кейде қыш бақ сарайының ортасында орналасқан әсем фонтанға құлап түсетін. Элис МакКормик 1928 жылы: "Астор Хаустағы шай билері бұрын аптасына бір рет ғана өткізілетін. Кейіннен сұраныс артып, оларды аптасына екі рет өткізді, көп ұзамай сенбі және жексенбіден басқа күн сайын өткізіліп, кешкі билер залында әр түн сайын би өтті". 1927 жылдың 21 наурызында, Қытай Азамат соғысы кезінде Гоминьдан мен коммунистік күштер арасындағы шайқаста Астор Хаус қонақ үйіне оқ тиді. 1927 жылы Шанхай қаласындағы Астор Хаус қонақ үйі Роберт Людидің "Әлемдегі тарихи қонақ үйлер" кітабына енгізілді, онда "Астор Хаус қонақ үйі елу жылдан астам уақыт бойы басты қонақ үй болып табылады" делінген. Люди одан әрі бұл қонақ үйдің Шанхайға келген барлық маңызды шетелдік қонақтарға арналған үш қонақ үйдің бірі екенін, және "осы қытайлық қонақ үйлерде тек қана заманауи жайлылықтарды ғана пайдалану мүмкін емес, олар Америка немесе Еуропадағыдай жабдықталған" екенін айтады.

Х.О. Вассер (1928)

1928 жылдың қараша айына қарай менеджер Х. О. "Генри" Вассер болды. Тағы бір бағалы қызметкер – түрік туған ресейлік еврей Каммерлинг мырза, ол қабылдау кезекшісі болды: "Өте керемет тілдерді меңгергендігі және көптеген мәдениет өкілдерімен жұмыс істеу мүмкіндігінің арқасында Х. Каммерлинг мырза ақырында неміс, ағылшын, француз, қытай, иврит, жапон және тағы бір-екі тілді, сондай-ақ ана тілі – орыс және түрік тілдерінде мінсіз сөйлей білді". 1930 жылға қарай Каммерлинг қонақүйдің менеджерлерінің қатарында болды.

Беделінің төмендеуі (1930-1932 жж.)

1923 жылы жаңғырту жүргізілгеніне қарамастан, 1930 жылы Астор Хаус қонақ үйі Шанхайдағы басты қонақ үй бола алмады. 1929 жылы «Катей» қонақ үйінің құрылысы аяқталып, «ескі сәнді Астор Хаусқа ауыр көлеңке түсірді». Гиффордтың сөзінше, «1930 жылдары әлеуметтік өмірдің орталығы Астор Хаустың бұрышынан Катейге көшті. Оның джазы одан да көтеріңкі, ал бөлмелері одан да әрт-деко стилінде болды». 1912 жылы Хуанпу көшесінде американдық консулдық салынып, Астор Хаус кең ауқымды жөндеуден кейін қайта ашылғанда Хонгкоу аймағы «өте қолайлы орын» деп есептелді. Алайда, 1932 жылы жапондық бизнес пен тұрғындардың көбеюіне байланысты аймақ нашарлап, көптеген қытайлар Хонгкоу ауданына барудан бас тартты. 1932 жылғы сәуірде «China Weekly Review» басылымы қонақ үйдің «Сучжоу өзенінің оңтүстігінде жаңа және заманауи қонақ үйлердің салынуына байланысты екінші дәрежелі мекемеге айналғанын» хабарлады. Сонымен қатар, «Fortune» журналы «Катей» қонақ үйін сипаттағанда Астор Хаус үшін туындаған мәселені атап өтті: «Оның кондиционерленген балл залы қаладағы барлық ескі балл залдарын бос қалдырды. Ал оның мұнарадағы бөлмелерінің ыңғайлылығы ескі Астор Хаус пен «Палас» қонақ үйінің басшыларына қырыс әкелді». Астор Хаус «Катей» қонақ үйінен арзан болғанымен, онда кондиционер болмады. Америкалық тарихшы Уильям Рейнольдс Брейстед 1932 жылы он жылдық үзілістен кейін Шанхайға оралғанда: «Палас» қонақ үйі мен Астор Хаус бай бағдадилік яһуди сэр Виктор Сассон салған үш қонақ үйден әлдеқайда кемдеу болды: Бандтағы сәнді «Катей» қонақ үйі, қала ортасындағы «Метрополь» және француз концессиясындағы «Керкл Франсуа» көшесінің арғы жағындағы «Катей» үйлері. Джеймс Лафайетт Хатчисон 1930 жылдары АҚШ-та бірнеше жыл болғаннан кейін Астор Хаусқа оралғанда ешқандай өзгеріс байқамады: «Мен көпірден өтіп, ескі Астор Хаус қонақ үйіне тіркелдім. Сол сәл басылған, үңгір тәрізді вестибюль, сол биік бағаналарға сүйенген ақ көйлек киген ұлдар, сол қызықты дәліздер сирек жиһазталған бөлмеге жетелейтін». Одан әрі, ол Астор Хаусты «солыған жасыл түсті, үңгір сияқты ағаш құрылыс, биік бөлмелерінде күйе және шіріктің иісі бар» деп сипаттады. Канадалық журналист Гордон Синклердің мәлімдемесіне сәйкес, 1931 жылы Шанхай баспасөз клубы Асторды тұрақты жиналыс орны ретінде пайдаланды, ал шетелдегі қытайлар көбінесе осында тұратын.

28 қаңтар оқиғасы (1932)

Мұқден оқиғасына жауап ретінде, және 1932 жылдың 18 қаңтарында Шанхайда қытай азаматтарының бес жапон буддалық монахын ұрып-соққанына қарамастан, Шанхай қалалық әкімдігінің өтемақы ұсынуына қарамастан, жапондық күштер 28 қаңтар оқиғасында Шанхайға шабуыл жасады. "Астор Хаус" қонақ үйінің жанында көптеген шайқастар болды. АҚШ Мемлекеттік департаментіне келіп түскен хабарламаларда: "Қытайдың снарядтары Хонгкью кемежай аймағына қайтадан түсті. 1932 жылдың 30 қаңтарында, Шанхайға жасалған жапондық шабуыл кезінде, The New York Times газетінің тілшісі Шанхай оқиғасының "Астор Хаус" қонақ үйіне тигізген әсері туралы хабарлады: Бүгін таңғы сағат 11:30-да жапондықтар "Астор Хаус" қонақ үйінен өтетін Бродвейден түсіріп, түсіріп бастады. Көшелер қорқып, үйсіз қалған қытайлардың көпшілігіне толы болды, олардың кейбіреулері үй мүліктеріне шаршап отырды. Дереу үлкен үрей туды. Аяқтары байланған, қолында сәбилері бар қытай әйелдері қауіпсіздікке қашып құтылуға тырысты, олардың беттерінен жас ағып жатты. 1932 жылдың 30 қаңтарында жапондықтар Сучжоу өзенінің шығысында және өзеннен төмен орналасқан Халықаралық қоныстың дерлік барлық бөліктерін басып алып, әскери тұрғыдан бақылауға алды, бұл аймаққа пошта кеңсесі, "Астор Хаус" қонақ үйі, жапон, неміс және орыс консулдықтарының ғимараттары, сондай-ақ қаланың негізгі кемежайлары мен доктары кірді". "Астор Хаус" қонақ үйінің маңындағы ұрыс-керіс пен оқ жауын "қонақтардың арасында алаңдаушылық тудырды", бірақ 1932 жылдың 1 ақпанында келген төрт американдық әскери кемесі олардың алаңдаушылығын ішінара басып тынды. 1932 жылдың 25 ақпанында американдық бас консулы Каннингем қытай күштерінің қарсы шабуылының артиллериясынан қорқып, "Астор Хаус" қонақ үйінде тұратын барлық американдықтарды эвакуациялауға бұйрық берді. Алайда, сол түні "Астор Хаус" маңына көптеген қытай снарядтары түскеніне қарамастан, американдық қонақтар бастапқыда қонақ үйден эвакуацияланбады, бірақ 30 сәуірге қарай "көптеген қонақтар "Астор Хаус" қонақ үйінен көшіп кетті", содан кейін Вест-Пойнттің жақында бітірген түлегін, оны тыңшы деп санайтын, "Астор Хаус" қонақ үйінің вестибюліне кіргізіп, Халықаралық қоныста қолданылатын халықаралық заңды бұза отырып, ешқандай түсіндірме немесе кешірімсіз тұтқындады және оны Халықаралық қоныстың полициясына беруден бас тартты. "Астор Хаус" қызметкерлерінің ереуілінен және "қонақтардың бірі" түн ортасында қонақ үйдің терезесінен бос бөтелке лақтырғаннан кейін туған қысымнан кейін Уанг ақырында босатылды, бірақ Нанкин үкіметі үш аптадан кейін Уангтың мемлекетке опасыздық жасағаны үшін өлім жазасына кесілгенін жоққа шығаруға мәжбүр болды.

Басты оқиғалар (1932-1937 жж.)

1934 жылы "Астор Хаус қонақ үйінің қысқы маусымдағы шай билері мен классикалық концерттері танымал болды". 1934 жылы Астор Хаус қонақ үйінің бағалары мексикалық долларымен (американ долларының шамамен 1/3 бөлігі) төмендегідей болды: "бір орындық - 12 доллар; екі орындық - 20 доллар; екі кісілік люкс - 30 доллар". 1935 жылдан 1941 жылы Гонконгқа кеткенге дейін Сэр Виктор Сассунның бірақ-демеушісі болған. Америкалық Чарльз Х. Бейкер кіші 1939 жылы жазған "Джентльменнің серігі" атты саяхат кітабында көптеген кемелерге үлкермей қалған себебін "Шанхайға тән, коньяк пен абсенттен жасалған Астор Хаус Специал" деп аталатын сусынға байланыстырған. Бейкердің сөзіне сүйенсек, Астор Хаус Специалдың құрамында: "1½ унция коньяк, 1 шай қасық маршакино ликері, 2 шай қасық жұмыртқа ақшығы, ¾ унция Пернод, ½ шай қасық лимон шырыны және клуб содасы" бар, бірақ "алғашқы рецепт Пернодтың орнына абсентті талап етеді".

Екінші Қытай-Жапон соғысы (1937-1945 жж.)

1937 жылы тамыз айында екінші қытай-жапон соғысы басталғанда, жапондықтар Шанхайға шабуыл жасаған кезде қонақ үй зақымдалды. Жапондық пулеметтер қонақ үйдің сыртында орнатылғаннан кейін, жапон әскерлері Астор Хауста американдық фотографты іздеді. 14 тамызда онда тұрған американдықтар эвакуацияланды, ал сол күні доктор Роберт К. Рейшауэр Катай қонақ үйінің вестибюлінде қытайлық ұшақтан түскен бомбадан қаза тапты. Кейін жапон әскерлері Астор Хаус қонақ үйін басып алды, бірақ 18 тамызға дейін қонақ үй басшылығы Астор Хаусты қайтарып алды. Келесі күндері 18 000-20 000 еуропалық, американдық және жапондықтар Гонконгқа, Манилаға және Жапонияға эвакуацияланды, олардың ішінде Лоуренс пен Хорас Кадури де Гонконгқа қашты. 1937 жылы 14 қазанда қонақ үйге қытай үкіметінің ұшақтарынан және жапондық теңіз артиллериясынан бомбалар түсті. 1937 жылы 4 қарашада қытайлық торпедалық кеме жапондық крейсер «Изумоны» батыруға тырысып торпеда атты, ол «Япон консулдығының жанындағы Ниппон Юсен Кайша портына тоқтаған, Сучоу өзенінің шығыс жағында» болды. Торпеда Астор Хаустың сыртында жарылып, бірнеше терезелерді қиратты. Америкалық тілші Айрин Корбалли Кун, 1932 жылғы «Фу Манчуның бетпердесі» фильмінің сценарийін жазған және «The China Press» газетінің тілшісі болған, қонақ үйді «Қытай жағалауындағы ең танымал қонақ үй, Астор Хаус деп аталатын» деп сипаттады, сондай-ақ 1937 жылғы жапон шабуылы кезінде оған келтірілген зақымды: «көшеден дүкендердің терезелері тақтаймен жабылған». 1937 жылы 23 қарашада «Жапондықтар қазір Астор Хаус қонақ үйін Қытайдың сатқындары деп аталатын адамдармен толтырған» деп хабарланды. 1937 жылдың қыркүйегінде Астор Хаус қонақ үйінің британдық иелері Гонконгқа қашқаннан кейін туған бос орын, жапондық оккупациялық күштерге 1945 жылдың 2 қыркүйегінде Жапон империясы капитуляциясына дейін қонақ үйді бақылауға мүмкіндік берді. 1938 жылы 6 қарашада Шанхайдағы ақ орыстардың төрт жүз өкілі Астор Хаус қонақ үйінде (КСРО елшілігінің қарсы бетінде) Кеңес Одағына қарсы Осі державаларымен – Жапониямен, Италиямен және Германиямен одақ құруды талқылады. 1940 жылдың шілдесінде Time журналы «600 кГц жиілігіндегі XMHA радиостанциясынан күнде үш рет жапонға қарсы хабар тарататын, 39 жастағы, шашыраңқы, қатал тілді» американдық журналист Кэрролл Дюард Алкотқа жауап ретінде, «ашулы жапондықтар Шанхайдың Астор Хаус қонақ үйінен тәуелсіз хабар тарату станциясын іске қосты, ол Алкотт хабар тарата бастағанда қатты шу шығарды. Алкотт осы туралы айтты. Жапондықтар оны жоққа шығарды. Алкотт станция орналасқан қонақ үй бөлмесінің нөмірін атады. Соңында жапондықтар хабар тарату станциясын Шанхай нацистеріне берді». Жапондықтар Астор Хаустың жоғарғы қабатынан кедергі салуды жалғастырды. Алкотт, өміріне қауіп болғандықтан бронежилет киіп, екі күзетшісімен және .45 калибрлі тапаншасымен жүрді. 1940 жылдың шілдесінде Ван Цзинвэйдің жапондық үкіметі оған Қытайдан кетуді бұйырды, бірақ ол хабар таратуды тоқтатудан бас тартып, 1941 жылдың 14 қыркүйегінде «Президент Харрисон» кемесімен Шанхайдан кетіп, төрт жылдық хабар таратудан кейін кетті. Жапондық оккупация кезінде Астор Хаус жапондықтар ұстаған көрнекті британдықтарды (кейін американдықтарды) ұстау үшін де пайдаланылды. Кейін Астор Хаус қонақ үйі жапондық генералдың штабы ретінде пайдаланылды, содан кейін соғыс аяқталғанға дейін қонақ үй ретінде жалға берілді. 1944 жылдың маусым айының соңында жапондықтар «Астор Хаус қонақ үйінде салтанатты рәсім өткізіп, Шанхайдың алты коммуналдық кәсіпорнының – электрмен жабдықтау, газ, сумен жабдықтау, телефон, телеграф және трамвай қызметтерінің құқықтарын Нанкин үкіметіне берді».

Соғыстан кейінгі кезең (19451959)

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және жапондық оккупация барысында "Астор Хаус құлдырап, оның сәні мен әсемдігі жақында елестетуге келмейтін естелікке айналды". Хиббард 1945 жылдың қыркүйегінде "қонақ үй соғыс жылдарында қиын жағдайға түсті және АҚШ армиясы оны пайдалануға алғаннан кейін ауқымды жөндеу жұмыстары кейінге шегерілді" деп көрсетеді. Гонконг және Шанхай қонақ үйлері (HKSH) 1946 жылдың маусымына дейін қонақ үйді АҚШ армиясына жалға берді. Нацистік Германиядан келген еврей босқыны Хорст Айсфельдердің айтуынша, американ әскері тұрған кезде Астор Хауста түскі ас – керемет мүмкіндік болды: "Біз тек 5 АҚШ центіне жаңа пісірілген кеспелер мен мұздай суық Кока-Коланың бір бөтелкесін алдық, оның да құны бес цент болды". 1946 жылы ақ ресейлік босқын Лен Тарасов Астор Хаус қонақ үйінің директоры болды, бірақ 1947 жылы қытай кәсіпкері Гонконг және Шанхай қонақ үйлерінен (HKSH) қонақ үйді жалға алғаннан кейін жұмыстан босатылды. Қонақ үйдің мекенжайы Шанхай қаласындағы Та Минь жолы, 2-үй болып тіркелді. Қытайлық басқару бірінші қабатты 23 бөлмеге бөлді, көшедегі дүкендерді қайта жаңартты, кафе ашып, барды қайта құрды. Қонақ үй "Қытайды соғыстан кейін қайта құруға қатысқан ұйымдардың өкілдерімен, соның ішінде Біріккен Ұлттар Ұйымының жеңілдету және қайта құру басқармасымен" толы болды. 1950 жылы Гонконг және Шанхай қонақ үйлері арасындағы келісім мерзімі аяқталды. HKSH қонақ үйді қайта басқаруды қаласа, қытайлық компания бақылауды беруге құлықсыз болды. Жаңа Қытай үкіметі мен Ұлыбритания арасындағы дипломатиялық шиеленіс дауды одан әрі ушықтырды. Астор Хаус жағдайы нашарлап, оның форма киген күзетшілері, сәнді жабдықталған бөлмелері және пальма бағы бар француз рестораны жақында алыс және елестетуге келмейтін естеліктерге айналды". 1954 жылдың 19 сәуірінде қонақ үй тәркіленді және басқару құқығы Шанхай халық үкіметінің жер және үй бюросына берілді. 1958 жылдың 25 маусымында қонақ үй Шанхай институтының бизнес-әкімшілік бюросына қосылды. 1959 жылы Пуцзян қонақ үйі ретінде қайта ашылғанға дейін "ғимарат шай және тоқыма тауарымен айналысатын компаниялардың кеңселерi және жатақханалары ретінде, сондай-ақ Қытай Әскери-теңіз күштерінің қарамағында болды".

Пуцзян қонақ үйі (19592018)

1959 жылдың 27 мамырында "Астор Хаус" қонақ үйінің атауы "Пуцзян" қонақ үйіне (浦江饭店) өзгертілді және қонақ үйге шетелдіктер мен теңдес қытай қонақтарын қабылдауға рұқсат берілді. Мәдени революция кезінде (1966–1976) қонақ үйдің жағдайы күрт нашарлап, ең жоғарғы қабаттағы асхана танылмас күйге жетті. 1988 жылы "Пуцзян" қонақ үйі үкіметтік бақылаудағы басқа бір ұйымға, "Шанхай Хеншан тау тобына" (上海衡山集团) қосылды. Осы кезеңде қонақ үй Қытайда жатақхана төсектерін ұсынған алғашқы қонақ үй болды. 1980 жылдардың соңында қонақ үйдің беделі төмендеді және ол ішінара "рюкзак саяхатшыларының" тоғысқан жеріне айналды. 1992 жылдың соңында "Пуцзян" қонақ үйі жағымсыз сипатталды. 1983 жылғы нұсқауда қонақ үй "сәл тозығы" деп сипатталса, 1986 жылғы нұсқауда ескертілді: "Бундқа жақын орналасқан ерекше орнына қарамастан, "Пуцзян" қонақ үйі тек "қиын жағдайға" дайындалған саяхатшыларға ғана ұсынылады". 1986 жылы "Пуцзян" қонақ үйінде болған Памела Яцко оны "мен сияқты аз ақшаға саяхаттайтын рюкзак саяхатшыларына арналған, осы көңілсіз көкжиекке үйлесіп кеткен, алыстан елеусіз ажыратылатын, батыс сәулетінің ескірген ескерткіші" деп сипаттады. "Астор Хаус" қонақ үйінің кең бөлмелеріне келетін болсақ, қайта аталған қонақ үй маған жатақханаға айналған бөлмеде шамамен 30 төсекке арналған жатын орынды жалға берді. 1988 жылы "Пуцзян" қонақ үйі үкіметтік бақылаудағы басқа бір ұйымға, "Шанхай Хеншан тау тобына" (上海衡山集) қосылды. Сол кездегі бір бағалауда: "Бүгінгі күні "Пуцзян" тозығы жеткен, қыста суық және ылғалды болуы мүмкін, әйтпесе жақсы". және арзан болды. 1989 жылы жатақханадағы төсек 17 юань, таңғы асымен бірге, ал төрт жылдан кейін ол 20 юаньға дейін ғана өсті, ал жеке бөлме 80 юаньды құрады. 1998 жылы "Пуцзян" Халықаралық жастар жатақханалары федерациясының Шанхайдағы алғашқы мүшесі болды. Жаңартпастан бұрын "Пуцзян" қонақ үйі өзінің ең төменгі деңгейіне жеткен сияқты, ол "арзан, сәл тозығы жеткен рюкзак саяхатшыларының сүйікті орны" және "жас бюджеттік саяхатшылар үшін нашар орын" деп сипатталды. Тек би залы ғана тіршілік белгілерін көрсетті. 1999 жылы келген бір шетелдік қонақ былай деді: "Менің бөлмем Құдайлар үйінің бір қабатында орналасқан екен. Лифт пен баспалдақ бесінші қабатқа дейін созылып, одан қараңғы, тік баспалдақпен шатырға көтеріледі. Мен түнгі уақытта осы баспалдақтарды көтерілген шаршаған қызметшілердің арбақтарын елестеттім. Біреу менің есігімнен өткенде немесе күркіреп, төмен қарай өткенде жылтыраған және дірілдеген ағаш тақтайлар. Ванна бөлмесі ғимараттың бір жағындағы қосалқы бөлмеде орналасқан, ол барлық жері ақ кірпіштермен жабылған, еденінде газ камерасына ұқсайтын дренаждық тесіктері бар, шаршап тұрған, шаршы бөлме еді. Еден сыртқы қабырғаға қарай сүрініп тұрғандай, қалқасы төмен қарай жылжып жатқандай сезілді. Мен өзімді әлі де кемеде жүргендей сезіндім. Ежелгі құбырлар қабырғалардан төмен қарай екі көне кранға қарай созылып, судың қатты ағысын шығарып, оны көктемгі құбырдан, тіпті, гүлден де артық сумен құяды. Жергілікті бір репортер былай деп жазды: "Бундтың маңына жақын орналасқан "Пуцзян" қонақ үйі, бұрын "Астор Хаус" қонақ үйі, бұрынғы даңқынан айырылған сияқты. Төмен ғимараттың түстері бундтың көрнекті сәулет өнеріне батып кеткен. Қаланың жас ұрпағының азы ғана мүшесі бұл қонақ үйдің бар екендігін біледі, тіпті ол қаладағы сәнді қонақ үйлердің атасы деп саналады".

Жаңарту жұмыстары (2002-2008)

Марк О'Ниллдің айтуынша, 1995 жылы қонақ үй қирау қаупінде болды, себебі «мәдени революция кезінде жиһаздың және интерьердің көп бөлігі жойылды немесе ұрланды, ал жәндіктер ағаштың көп бөлігін жеп қойды. Кейбір тараптар оны бұзып, осы жерге бес жұлдызды заманауи қонақ үй салуды ұсынды. Хэңшань ғалымдар мен сарапшылар комитеті құрылып, қонақ үйді сақтап қалу керек деген шешімге келді». Мемлекеттік меншіктегі Хэңшань тобының президенті У Хуаисян оның тарихи маңызын білген соң, топты ғимаратты сақтап, біртіндеп бұрынғы даңқын қайтаруға көндірді. У бұзудың орнына жөндеудің себебін былай түсіндірді: «Менің бақылауымда қонақ үй бұзылса, тарихқа қылмыскер ретінде кірер едім. Заманауи қонақ үйді кез келген жерде салуға болады, бірақ «Астор Хаус» тек бір жерде ғана орналасқан». Жақын маңдағы Бродвей сарайларын да жөндеген Шанхай Жуцзонг сәулет және интерьер дизайн компаниясы жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін таңдалды. 2002 жылы жөндеудің бірінші кезеңі аяқталды, 35 VIP бөлмені жаңартуға шамамен 7 миллион юань жұмсалды. 2002 жылы жасалған алғашқы жөндеуден кейін, 2004 жылы британдық тілші «Астор Хаусқа қосымша өзгерістер қажет екенін» байқады: «Қазір, сәл бақытсыз жағдайда, ол мен және басқа да бюджеттік саяхатшыларға қызмет көрсетуге тиіс болды. Ішінде әлсіреген сәндік атмосфера сақталды. Коридордың соңындағы «шаштараздар» «арнайы бөлмедегі массажға» тым құштар болып көрінді. Шаш кесу туралы өтініш оларды толығымен ұятқа түсірді, бұл Эйнштейннің вестибюльдегі портретіндегі шашының түрінен туындаған болуы мүмкін». Осы кезде қонақ үйдің аты ағылшын тілінде «Astor House Hotel» деп өзгертілді, ал қытай тілінде «Пуцзян қонақ үйі» (浦江饭店) болып қала берді. 2003 жылдың қараша айында У Хуаисян Хэңшань тобының «мүлікті жөндеуге және басқаруға, оны Шанхайдың «Раффлс» сияқты қонақ үйге айналдыруға» қажетті 100 миллион юань (12,5 миллион АҚШ доллары) бөлігін төлеу үшін шетелдік инвестор іздеп жүргенін мәлімдеді. У былай деді: «Біздің мақсатымыз – Сингапурдағы «Раффлс» сияқты бес жұлдызды классикалық қонақ үйге айналдыру. Біз инвестордан лизингтік төлемді төлеп, жөндеуге ақша бөліп беруін сұраймыз. Бұл мәселені келісе аламыз». 1952 жылы тәркіленгенге дейін «Астор Хаусқа» ие болған Гонконг және Шанхай қонақ үйлер тобы «Астор Хаусты» қайта сатып алуға қызығушылық танытпады, себебі ол бұрынғы британдық консулдығының жанында «Пенсильвания» қонақ үйін салуды жоспарлаған. 2004 жылы жөндеу жұмыстары кезінде бірнеше маңызды жаңалықтар табылды: «Жеті ғасырлық, египеттік Сфинкстің бейнесі салынған ақ мәрмәр тақтайлар қонақ үйдің ондаған жылдар бойы жабық болған қоймасынан табылды. Шанхай «Астор Хаус» қонақ үйінің қоймасында тағы бірнеше ғасырлық заттар, мысалы, американдық дауыл шамдары, ағылшын амперметрі, американдық электр желдеткіштің төрт қанаты және 37 ақ мәрмәр шам ұстағышы сақталған». Ли Хаоның сөзіне сәйкес, «антикварлық заттарды алдымен бағалайды, содан кейін жөндеп, бұрынғы орнына қояды немесе жұртшылыққа көрсетеді. Оларды бұрынғы орнына қайта орналастырамыз, оларға бұрынғыдай жұмыс істеуге мүмкіндік береміз». Жаспер Беккер 2004 жылы, соңғы жөндеуден кейін былай деп хабарлады: «Астор қонақ үйінің қабылдау залының емен панельді қабырғалары мен ионикалық мәрмәр бағаналары оған соғыстар мен революция Бертран Рассел мен Бернард Шоу Шанхайдың тамаша құлдырауына бой алдырғаннан бері өзгермеген сәндік береді». 2006 жылдың ақпан айында Шанхай қалалық кеңесі «Астор Хаус» қонақ үйінің айналасындағы аумақты күрделі жөндеу жоспарларын жариялады. Марк О'Ниллдің мақаласына сәйкес, «2009 жылы Шанхайға келген бай туристер Бундтағы ескі стильді қонақ үйде тұруды қаласа, олар Кадури отбасының екі қонақ үйінің арасынан таңдай алады. Бірі – сол жылы аяқталуға тиіс жаңа «Пенсильвания» қонақ үйі, екіншісі – Пуцзян, қазір мемлекеттік меншікте, бірақ 1949 жылға дейін Кадурилерге тиесілі болды және 1900 жылдардың басындағы стильде қайта жаңартылуда. Бұл нысандар көп миллиард долларлық жобаның бір бөлігі болып табылады, ол Бандты коммерциялық ғимараттармен салынған көшеден қытайлық Гинзаға немесе Бесінші авенюге айналдыруды көздейді. Қалалық билік 2010 жылы өтетін Дүниежүзілік көрменің алдында қайта құруды аяқтауды қалайды, онда ол әлемге коммунистік биліктің алғашқы 40 жылындағы ыдырау мен назардан тыс қалудан кейін 1990 жылы қайта құрылғаннан бері 20 жыл ішінде қол жеткізген жетістіктерін көрсетеді». 2006 жылдың мамырында қонақ үй былай сипатталды: «Сырттан қонақ үй «Харродс» сияқты көрінеді, ал ішінде мәрмәр едені бар вестибюльде үлкен люстра жарық береді. Бұрынғы қонақтары Эйнштейн мен Чарли Чаплин болғандықтан, сәндік атмосфера одан да күшейеді. Бұл актерлер бізге қарағанда жақсы қызмет алған-алмағандығы белгісіз, бірақ бөлмелердің көлемі мен интерьері осының өтемін толықтырады». Frommer's жол көрсеткіші жаңартылған «Астор Хаус» қонақ үйін былай сипаттады: «Үшінші қабаттағы кірпішпен қапталған ішкі аула бөлмелерге апарады, олар ғимараттың түпнұсқалық ерекшеліктерін көрсету үшін жаңартылып, тазаланды. Биік төбелер, ою-өрнектер және ағаш едендер бар. Төсектер берік және ыңғайлы, жуынатын бөлмелер кең және таза, сонымен қатар ескі телефондар сияқты ұсақ-түйектер де бар». 2006 жылы «Астор Хаус» қонақ үйінде «Morning Shanghai» рестораны ашылды: «Ішке кіргенде, күмбезді қызыл кірпіштен жасалған төбе, еуропалық стильдегі күмбез және әсерлі люстраны көресіз. Вестибюльдегі бағаналар түпнұсқаларының көшірмелері, ал баспалдақтардың жанындағы антикварлық заттар өткен шақтарды еске түсіреді. «Morning Shanghai» тағамдарының шынайылығына және жалпы атмосферасына назар аудару осы жерде тамақтанатын ересектерге ұнайды». 2010 жылы Шанхайда өткен Дүниежүзілік көрменің алдында «Астор Хаус» қонақ үйінің маңындағы аумақта жасалған кең ауқымды жөндеулерге байланысты The Daily Telegraph 2008 жылдың ақпанында былай деп болжады: «Отыз ғимарат қорғалатын мәртебеге ие, ал [Вайбайду] көпірінің жөнделуі «Астор Хаус» қонақ үйі мен Шанхай сарайларына назар аударады, бұл қаланың соғысқа дейінгі сәнінің ошағы болған. «Астор Хаус» қонақ үйі – қаланың ұмытылған қазынасы және оның бұрынғы даңқына қайта келтірілетініне сенуге болады, өкінішке орай, бағасы да артады. «Астор» – Шанхай тарихының бір бөлігі болғандықтан, оған төленген баға ақталған». Tourism Review журналының 2008 жылдың соңындағы мәліметіне сәйкес: «Соңғы жылдары қарқынды жөндеу жұмыстарынан кейін қонақ үй жаңа келбетке ие болды. Бүгінде ол ескі викториялық стиль мен заманауи ыңғайлылықтың бірегей үйлесімі болып табылады. Онда делюкс, стандартты, люкс және төрт орынды бөлмелерді қоса алғанда, 116 түрлі бөлме бар. Әр бөлме жақсы безендірілген, ал кейбір бөлмелерде, бір кезде танымал адамдар тұрған, фотосуреттер ілулі тұр, олар қонақтарға тарихи орындар сияқты көрінеді. Бүгінде бұл жерде ерекше стиль бар. Еркек қызметкерлердің спаттар, килттер және қара смокинг киюін қалай жамандауға болады? Жылтыратылған қабырғалары, биік төбелері, ағаш едендері және иректелген дәліздерімен ол викториялық психиатриялық аурухана мен ағылшын пансионатының арасындағы нәрседей сезіледі». 2009 жылдың шілдесінде қонақ үй «тақтаға келтірілген «Астор Хаус» деп сипатталды». Ол 2018 жылдың желтоқсанында ашылған Қытай қағаздары мұражайына айналдырылды. Шанхай биржасы 1920 жылы осы қонақ үйде ашылып, 1949 жылға дейін осында болды, содан кейін жабылды. Ол 1990 жылы сол жерде қайта ашылды, қонақ үйдің батыс қанатындағы банкет залын пайдаланды, бірақ биржа 1998 жылы Пудунға көшірілгенге дейін. Ол батыс қанатында жұмыс істеді, ал «ғимараттың шығыс қанаты мемлекеттік қонақ үй ретінде жұмыс істеді». Биржаның басты мақсаты «мемлекеттік қағаздарды сату...».