Ағылшын патшасының шампионы: Димок әулетінің тарихы

Кіріспе

Ағылшын мұрагерлік патшаларының чемпиондары (шамамен 1340–1580 жж.)

[[File:Heraldic Sword. png|thumb|200px|Dymoke белгісі: Көтерілген күміс қылыш, сабы мен жүзі алтын. Dymoke-тың латынша ұраны: Pro Rege Dimico]

Тарих

Ағылшын патшасының таққа отырғызу рәсімінің ең алғашқы жазбасы Ричард II (1377–1399) патшалыққа келген кезге жатады. Сол кезде Чемпион – Сэр Джон Даймок (1381 жылы қайтыс болды), ол Линкольнширдегі Скривелсби иелігін әйелі Маргарет арқылы иеленді, ол Джоан Лудлоудың немересі, Филипп Мармионның қызы және мұрагері, Тамворттың 5-ші бароны Мармион (1291 жылы қайтыс болды), соңғы барон. Мармион әулеті Нормандия герцогтарының мұрагерлік Чемпиондары – Фонтенэй иелерінен тарағандарын мәлімдеді және Нотингемширдегі Тамворттың феодал барондары болды, Тамворт қамалында орналасқан. Чемпионат құқығы үшін Сэр Болдуин де Фревилл Димок әулетімен дауласты, оның әулеті Мармионнан кейін Тамворттың феодал барондары болды. Сот ақырында Скривелсби иесінің пайдасына шешім шығарды, себебі Скривелсби патшадан бас сержанттық феодалдық міндетімен ұсталды, яғни оның міндеті ерекше қызмет көрсетуді талап етті, атап айтқанда, Патшаның Чемпионы болып әрекет етуді. Джейн Даймок (1743 жылы қайтыс болды), Уильям III және Мэри II-нің таққа отырғызу рәсімінде Чемпион болған Чарльз Даймоктың әйелі, шіркеудің шатырында әкесі Роберт Сноден Эск (Карлайл епископының ұлы) қасына жерленген. Чарльз Даймок баласыз қайтыс болғандықтан Чемпион атағы оның інісі Скривелсбидің Льюис Даймогына өтті. "Англия Чемпионы (Димок), толық және жылтыраған болаттан жасалған қару-жарақпен киінген, оның аты зәулім әшекейленген, ал оның шлемі қауырсыннан жасалған қауырсындармен безендірілген, ежелгі дәстүр бойынша Вестминстер залына кірді, патша мен патшайым кешкі ас ішіп отырғанда. Ол, әдеттегідей, олардың Англия тажына құқығына күмәнділік білдірген кез келген адамға шақыру тастағаннан кейін, еденге қолғабын лақтырды, сонда құлпытақпен келген бір қарт әйел оны алып, үлкен жылдамдықпен қашып кетіп, өзінің қолғабын, оны ертең, белгіленген сағатта Хайд-паркте кездесуге шақырып қалдырды. Бұл залдағы төменгі жағындағылардың арасында қызығушылық тудырды және барлығы оны қууға тым аспапты болды. Келесі күні тағайындалған жерге сол киімдегі адам келді, бірақ ол осы кейіпте жақсы қылышшы болуы мүмкін еді. Алайда Англия Чемпионы әдептілікпен осындай жарысқа әйел адаммен қатысудан бас тартты және ешқашан оған қатыспады". Льюис Даймок (1820 жылы қайтыс болды) Мармион бароны атағы үшін Лордтар палатасы алдында сәтсіз талап қойды. Оның немересі Сэр Генри Даймок, 1-ші баронет (1801–1865) 1821 жылы король Георг IV-тің таққа отырғызу рәсімінде Чемпион болды (1820–1830 жылдары билік құрған), дәстүрлі рәсім соңғы рет орындалған кез. Бұл сапарда оны Веллингтон герцогы мен Эффингем графының 1-ші Кеннет Ховард сүйемелдеді. Сэр Генри Даймок, 1-ші баронет, оның ағасы Джон Даймок, Скривелсбидің пасторы (1804–1873) ізінен ерді, оның ұлы Генри Лайонел Даймок 1875 жылы мұрагерсіз қайтыс болды, сонда мүлік отбасының тармақтарына өтті. Король Георг IV-тің таққа отырғызуынан кейін рәсім тоқтатылды және бұл оқиға толық қару-жарақпен соңғы болды. Алайда король Эдуард VII (1901–1910) таққа отырғанда Х. С. Даймок Вестминстер аббаттығында Англияның туын алып жүрді. Ол подполковник Джон Линдли Мармион Даймок, 33-ші Скривелсби және 7-ші Тетфордтың (1 қыркүйек 1926 – 21 наурыз 2015) үлкен ұлы болды, ол Елизавета II патшаның таққа отырғызу рәсіміне қатысып (1952–2022), Корольдік туын алып жүрді. Франциск 2023 жылы Карл III және Камилланың таққа отырғызу рәсімінде Корольдік туды алып жүрді. 18 желтоқсан 2023 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның орнын үлкен ұлы Генри Фрэнсис Мармион Даймок (1984 жылы туған), Скривелсбидің 35-ші және Тетфордтың 9-шы мұрагері басты. Романшы Энтони Пауэлл анасының жағынан Димок әулетінің ұрпағы болды.

The earliest record of the ceremony at the coronation of an English king dates from the accession of King Richard II (1377–1399). On that occasion, the Champion was Sir John Dymoke (died 1381), who held the manor of Scrivelsby in Lincolnshire, in right of his wife Margaret, granddaughter of Joan Ludlow, who was a daughter and co heiress of Philip Marmion, 5th Baron Marmion of Tamworth (died 1291), the last baron. The Marmion family claimed descent from the lords of Fontenay, hereditary Champions of the Dukes of Normandy, and were feudal barons of Tamworth in Nottinghamshire, seated at Tamworth Castle and also held the manor of Scrivelsby in Lincolnshire. The right to the Championship was disputed with the Dymoke family by Sir Baldwin de Freville, whose family succeeded that of Marmion as feudal barons of Tamworth, The Court of Claims eventually decided in favour of the tenant of Scrivelsby because Scrivelsby was held from the king by the feudal tenure of grand serjeanty, that is to say, its tenure demanded the rendering of a special service, namely acting as King's Champion. Jane Dymoke (died 1743) wife of the Hon Charles Dymoke, who was Champion at the coronation of William III and Mary II is buried alongside her father Robert Snoden Esq (son of the Bishop of Carlisle) in the church's chancel. Her hatchment in the form of a lozenge, which shape is usual for a female, displays the arms of Dymoke (Sable, two lions passant in pale argent ducally crowned or) impaling the arms of Snoden (A lion or) of which family she was an heiress. As Charles Dymoke died without issue the title of Champion passed to his brother Lewis Dymoke of Scrivelsby. "The Champion of England (Dymoke), dressed in armour of complete and glittering steel, his horse richly caparisoned, and his beaver finely capped with plumes of feathers, entered Westminster Hall, according to ancient custom, while the king and queen were at dinner. And, at his giving the usual challenge to any one that disputed their majesties' right to the crown of England, . . after he had flung down his gauntlet on the pavement, an old woman, who entered the Hall on crutches, . . took it up, and made off with great celerity, leaving her own glove with a challenge in it to meet her the next day, at an appointed hour, in Hyde Park. This occasioned some mirth at the lower end of the Hall, and it was remarked that every one was too well engaged to pursue her. A person in the same dress appeared the next day at the place appointed, though it was generally supposed to be a good swordsman in that disguise. However, the Champion of England politely declined any contest of that nature with one of the fair sex, and never made his appearance". Lewis Dymoke (died 1820) put in an unsuccessful claim before the House of Lords for the barony of Marmion. His nephew Sir Henry Dymoke, 1st Baronet (1801–1865) was champion in 1821 at the coronation of King George IV (reigned 1820–1830), the last time the traditional ritual was enacted. He was accompanied on that occasion by the Duke of Wellington and Kenneth Howard, 1st Earl of Effingham. Sir Henry Dymoke, 1st Baronet was succeeded by his brother John Dymoke, Rector of Scrivelsby (1804–1873), whose son Henry Lionel Dymoke died without issue in 1875 when the estate passed to a collateral branch of the family. After the coronation of King George IV, the ceremony was allowed to lapse, and that occasion was the last in full armour. However at the coronation of King Edward VII (1901–1910) H. S. Dymoke bore the Standard of England in Westminster Abbey. He was the eldest son of Lieutenant Colonel John Lindley Marmion Dymoke, MBE, 33rd of Scrivelsby and 7th of Tetford (1 Sept. 1926 21 Mar. 2015), who attended the coronation of Queen Elizabeth II (1952–2022) as Queen's Champion and bore the Union Standard. Francis carried the Royal Standard at the 2023 Coronation of Charles III and Camilla. Upon his death on 18 December 2023, he was succeeded by his elder son, Henry Francis Marmion Dymoke (b. 1984), 35th of Scrivelsby and 9th of Tetford. The novelist Anthony Powell was a descendant of the Dymoke family on his mother's side.