Кіріспе

Менгер қонақ үйі – Техас штатының Сан-Антонио қаласының орталық бөлігінде, Аламо шайқасы өткен жерде орналасқан тарихи қонақ үй. 1977 жылы ол Аламо Плаза тарихи ауданының маңызды құрылысы ретінде Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.

Менгерлер отбасы

Уильям мен Мэри Менгерлер 1859 жылы қазіргі Сан-Антонионың Аламо Плаза тарихи ауданында, Аламо миссиясын қамтитын, Менгер қонақ үйін ашты. Қонақ үй жобасы Уильям Менгердің сыра зауытының танымалдылығының арқасында пайда болды. Менгерлер 1881 жылы мүлікті Кампманн отбасына сатты. Уильям Менгер 1847 жылы Германиядан Америкаға эмиграциялаған. Менгер Сан-Антониоға қоныстанып, бұрынғы мамандығын – шебер және сыра қайнатушы ретінде қайта бастады. Неміс тегінің арқасында Менгер Сан-Антониоға сыра әкелді. Ол 1855 жылы Аламо шайқасы болған жерде (қазір Аламо Плаза деп белгілі) Менгер сыра зауытын ашты.

Құрылыс

1858 жылы Менгерлер архитектор Джон М. Фрис пен мердігер Дж. Х. Кампманды Техас штатының Сан-Антонио қаласында екі қабатты, 50 бөлмелі қонақ үйді аяқтау үшін жалдады. Бұл қонақ үй Чишолм жолындағы маңызды тоқтау орнына айналды, онда малшылар жабдықтарын толықтырып, мал өсірушілер мал сату және сатып алу мүмкіндігіне ие болды. Осыған дейін Сан-Антониодағы көптеген жатақханалар пансионаттар түрінде болды және сыра зауыттарының саны аз еді. 1859 жылдың ақпанында есігін ашқан Менгер қонақ үйі мал барондарының бас қосып әңгімелесу орны болды және бірден үлкен сәттілікке жетті. Көптеген мал саудалары жылдар бойы қонақ үйдің вестибюлінде жасалды. Бүгінгі таңда қонақ үй ауласында Чишолм жолының құрметіне орнатылған ескерткіш бар.

Азамат соғысы кезеңі

Америка Азамат соғысы басталған кезде, Сан-Антонио қаласына көптеген Конфедерация армиясының әскері орналасты, оларға тұру үшін қосымша пансионаттар қажет болды. Менгер отбасы ғимаратты Конфедерация соғыс жолына көмектесу үшін пайдаланды және қонақ бөлмелерін жапты. Олар әскери қызметкерлерге тамақтандыру үшін асхананы ашық ұстады, сондай-ақ жараланған әскерлерге көмек көрсету үшін жағдай жасады. Соғыс аяқталған соң, қонақ үй толыққанды жұмысын қайта бастады.

Уильям Менгердің өлімі

Он жылдан астам "Менгер" қонақ үйін басқарғаннан кейін, Уильям Менгер 1871 жылы қайтыс болды. Дегенмен, Мэри Менгер мен оның ұлы Луис Уильям қонақ үй мен сыра зауытын басқаруын жалғастырды. Ол дереу жергілікті газетте бизнесті жалғастыратынын және күйеуінің өлімі қонақ үй мен сыра зауытының жұмысына ешқандай өзгеріс енгізбейтінін жариялады. Ол бұрынғысынша жұмыс істеп, қонақтар ағынын қабылдау үшін жаңа бөлмелер салуға көршілес жерді сатып алды. Бір жыл ішінде ол 2000-нан астам қонақты қабылдады. 1877 жылдың 19 ақпанында алғашқы жолаушылар пойызы Сан-Антониоға келді, бұл қонақ үйдің өркендеуіне одан әрі үлес қосты. Бұл қала арқылы саяхатшылардың көбірек өтуіне мүмкіндік берді және 1877 жылы ашылған Сан-Антонионың алғашқы федералдық пошта бөлімінің орналасқан жері болған Аламо алаңының дамуына ықпал етті. Қонақ үй әр қабатта қонақтарға арналған пошта салуға арналған бөлімше ұсынды – шығатын пошта жиналып, пошта бөліміне жеткізілді. Мэри Менгер ғимаратта заманауи жуынатын бөлмелердің, дұрыс су өткізгіштердің немесе бөлме қызметі шақыру қоңырауларының жоқ екенін білді және осы кемшіліктерді жойды. 1879 жылы Менгер газ шамдарын орнатты. Ол және оның ұлы Луис қонақ үйді мүмкіндігінше жақсы ұстап тұрғанмен, ол бизнесті басқаруға тым қарт болды, ал оның ұлы оны басқаруға қызығушылық танытпады. Сондықтан қонақ үйді бастапқы мердігер, майор Дж. Х. Кампманға сату туралы шешім қабылданды. Ол 1881 жылдың 7 қарашасында 118 500 долларға сатылды.

Kampmann меншік құқығы

Мейманхана тарихында Менгер қонақ үйінің әртүрлі менеджерлері мен басқару топтары болды, соның ішінде майор Джон Герман (J. H) Кампман, Герман Кампман, Уильям Луис Муди кіші және Гектор Р. Венегас. Майор Джон Герман Кампман қонақ үйді 1881 жылдан 1943 жылға дейін басқарды. Ол 1858 жылы қонақ үйді салу үшін шақырылған мердігер еді. Сол жылдары ол қонақ үйдің құрылымына қажетті өзгерістер енгізді. Кампманн – құрылысшы және сәулетші, ол алғашқы Менгер қонақ үйін салғанмен белгілі. Ол ғимаратқа ие болғаннан кейін, Кампманн қонақ үй ғимаратына қабаттар мен заманауи қосымшалар салды. Жергілікті газеттерде қонақ үйдің жабдықталуы жеткіліксіз деген сынға жауап ретінде Кампманн оны дереу қайта жаңартуды бастады. Көп ұзамай шығыс қанаты қосылды, ас үй басқа жерге көшірілді, тағы бір вестибюль салынды және ас бөлмесі 160 адамға арналған орынға дейін кеңейтілді. Жаңарту нәтижесінде кір жуатын бөлме қосылды және әр бөлмеге су құбыры тартылды, бұл жеке жуынатын бөлмелерге мүмкіндік берді, бұл қонақ үйдің танымалдылығын қайта жандандырды, себебі сол кезде мұндай мүмкіндік қонақ үйлердің көптегенінен кездеспейтін еді. Майор Кампманн, Уильям Менгер сияқты, саяхатшыларға жоғары деңгейде қызмет көрсететін қонақ үйде тұруға мүмкіндік беретін мекеме құруды қалаған. 1885 жылғы сараптамада қонақтар жақсы жабдықталған бар, бильярд залы және шаштаразға қол жеткізе алатыны анықталды, бұл қонақ үйдің құрамына кірген. Оның әкесі бұрын қонақ үйге көптеген жөндеулер жасаған, бірақ Герман одан да көп қосымшалар мен қайта жаңартулар жасау қажет деп ойлады. Ол Англиядағы Лордтар палатасы клубының барын зерттеу үшін сәулетші шақырып, қонақ үйде оның көшірмесін жасады және 1887 жылы жаңа зал қосылды. Бұл бар жергілікті тұрғындар мен атақты адамдардың арасында танымал болды. «Менгер бары» деп аталатын бұл бөлмеде «әсем махагони үстелдер мен орындықтар, үлкен айналар, құнды кристалл және күміс заттар» болды. Қонақ үйдің меншік құқығы Кампманн отбасының барлық мүшелеріне өтті, себебі отбасының ешбір мүшесі басқаруды өз мойнына алуға ниет білдірмеді. Олар қонақ үй бизнесіне қызығушылық танытпаса да, 1909 жылы архитектор Альфред Джайлспен келісімшарт жасасып, қонақ үйді жаңартуға тырысты. Ол алдыңғы қабырғаны француз стиліндегі қасбетпен алмастыруды, вестибюльге мәрмәр еден төсеуді, вестибюльден аулаға аркалы кіреберіс жасауды, Виктория стиліндегі вестибюльде өрнекті плитка еденін жасауды және соңында овал пішіндес вестибюльге коринфтік бағаналар орнатуды жоспарлады. Осы барлық қосымшалар Менгер қонақ үйін Сан-Антониодағы ең сәнді қонақ үйге айналдырды, бұл оның табысы үшін маңызды болды, себебі аймақта Крокет және Гунтер сияқты жаңа қонақ үйлер ашыла бастады. 1912 жылы Кампманн отбасы асхананы жаңарту және 30 қонақ бөлмесін қосу үшін архитектор Атли Б. Айрсты жалдады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін отбасы қонақ үйді үлкен әлеуметтік шаралар өткізуге мүмкіндік бере алмады және 1929 жылға қарай қонақ үйге немқұрайлы қарап, оны штаттық нұсқаулықтардан алып тастады. Ұлы депрессия да қонақ үйдің тасталуына себепкер болды, себебі бөлмелерді жалдау азайды, қажетті жөндеулер мен жаңартулар жасауға жеткілікті қаржы болмады және қонақ үй «жайсыздыққа ұшыраған кезеңге» енді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде де қонақ үй үшін қиын жағдай болды, сондықтан оны бұзып, орнына тұрақ салу жоспарлары талқыланды.

Мүрейлі меншік

Уильям Льюис Муди 1943 жылы Менгер қонақ үйін сатып алды, ал 1944 жылдың 30 маусымында ол 1928 жылы құрған Ұлттық қонақ үй корпорациясы иелікке кірді. Оның жетекшілігімен, Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін 1945 жылы қонақ үйдің толық қайта жаңартылуы басталды. 1948 жылға қарай жаңа сантехника, электр жабдықтары мен ғимараттың әрлеулері орнатылып, испан ауласының бақтары да қалпына келтірілді. Едендерге кілем төселді, қонақ бөлмелері мен қоғамдық орындар жаңартылды, ал жаңа ас үйді жабдықтауға 100 000 АҚШ доллары жұмсалды. Муди сонымен қатар жергілікті суретші Эрнст Рабаға меншіктегі әртүрлі өнер туындыларын қалпына келтіруді тапсырды, антикварлық жиһаз қайта өңделіп, қайтадан қапталды, соңында отарлық асхана да жаңадан қалпына келтірілді.

19 ғасыр асханасы

Мейрамхонаның алғашқы жылдарында тағы бір танымал себебі – Мэри Менгердің өзі дайындаған тағамдар еді. Ол бұрынғы пансионасында қонақтарына көптен бері тамақ жасап келген және Менгер қонақ үйінде де солай жасау оның сұранысын арттырады деп ойлады. Менгер қонақтарға арналған мәзір құрастырды, онда әртүрлі сорпалар, сиыр еті, макарон, бұзау еті және түрлі десерттер болды, бәрі бір уақытта ұсынылды. Менгерлер жергілікті базарлардан ең жақсы сапалы сиыр еті, тауық, сары май және жұмыртқа сатып алып, қала ішінде бизнесмендерді қонақ үйге тамақ жеуге алып жүретін орындықтары бар арба жіберді. Мэри Менгер сонымен қатар атақты қонақтарға әсем кешкі ас бергенімен де белгілі болды. Оның көптеген рецепттері бүгінге дейін қонақ үйдің Колониалдық асханасында ұсынылады, ал манго мұздағы әлі де қонақтардың сүйіктісі.

Тарихи танылу

Менгер қонақ үйі Техас штаты тарапынан мойындалды және 1976 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне қосылды. Ол Американың тарихи қонақ үйлері қауымдастығының мүшесі, бұл Ұлттық тарихи мұраны сақтау қорының ресми бағдарламасы. Менгер қонақ үйі қазіргі уақытта Галвестон қаласында орналасқан 1859 Historic Hotels, Inc. компаниясына тиесілі, сонымен қатар бұл компания Аламо кешеніне жақын, көшенің ар жағында орналасқан 1909 жылы салынған Крокет қонақ үйінің де иесі.