Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Менгер қонақ үйі – Техас штатының Сан-Антонио қаласының орталық бөлігінде, Аламо шайқасы өткен жерде орналасқан тарихи қонақ үй. 1977 жылы ол Аламо Плаза тарихи ауданының маңызды құрылысы ретінде Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.
The Menger Hotel is a historic hotel located in downtown San Antonio, Texas, US, on the site of the Battle of the Alamo. It was listed on the National Register of Historic Places in 1977 as a contributing building in the Alamo Plaza Historic District.
Менгерлер отбасы
Уильям мен Мэри Менгерлер 1859 жылы қазіргі Сан-Антонионың Аламо Плаза тарихи ауданында, Аламо миссиясын қамтитын, Менгер қонақ үйін ашты. Қонақ үй жобасы Уильям Менгердің сыра зауытының танымалдылығының арқасында пайда болды. Менгерлер 1881 жылы мүлікті Кампманн отбасына сатты. Уильям Менгер 1847 жылы Германиядан Америкаға эмиграциялаған. Менгер Сан-Антониоға қоныстанып, бұрынғы мамандығын – шебер және сыра қайнатушы ретінде қайта бастады. Неміс тегінің арқасында Менгер Сан-Антониоға сыра әкелді. Ол 1855 жылы Аламо шайқасы болған жерде (қазір Аламо Плаза деп белгілі) Менгер сыра зауытын ашты.
William and Mary Menger opened the Menger hotel in 1859 in what is now San Antonio's Alamo Plaza Historic District, which includes the Alamo Mission. The plans for the hotel arose through the popularity of William Menger's brewery. The Mengers sold the property in 1881 to the Kampmann family. William Menger had emigrated from Germany to America in 1847. Menger settled in San Antonio and resumed his previous trade as a cooper and brewer. With his German roots Menger brought beer to San Antonio. He opened the Menger Brewery in 1855 on the battle grounds of the Alamo (now known as the Alamo Plaza).
Құрылыс
1858 жылы Менгерлер архитектор Джон М. Фрис пен мердігер Дж. Х. Кампманды Техас штатының Сан-Антонио қаласында екі қабатты, 50 бөлмелі қонақ үйді аяқтау үшін жалдады. Бұл қонақ үй Чишолм жолындағы маңызды тоқтау орнына айналды, онда малшылар жабдықтарын толықтырып, мал өсірушілер мал сату және сатып алу мүмкіндігіне ие болды. Осыған дейін Сан-Антониодағы көптеген жатақханалар пансионаттар түрінде болды және сыра зауыттарының саны аз еді. 1859 жылдың ақпанында есігін ашқан Менгер қонақ үйі мал барондарының бас қосып әңгімелесу орны болды және бірден үлкен сәттілікке жетті. Көптеген мал саудалары жылдар бойы қонақ үйдің вестибюлінде жасалды. Бүгінгі таңда қонақ үй ауласында Чишолм жолының құрметіне орнатылған ескерткіш бар.
In 1858 the Mengers hired an architect, John M. Fries, along with a contractor, J. H. Kampmann, to complete the two story, 50 room hotel in San Antonio, Texas, which became a stopping point on the Chisholm Trail where cattle drovers could replenish their supplies while cattlemen sold and bought their livestock. Up until this time most accommodations in San Antonio were boarding houses, and there were few breweries. The Menger Hotel, opened in February 1859, served as a meeting place for cattle barons and was an immediate success; many cattle business transactions were made over the years in the hotel lobby. A marker in the present day hotel courtyard commemorates the Chisholm Trail.
Азамат соғысы кезеңі
Америка Азамат соғысы басталған кезде, Сан-Антонио қаласына көптеген Конфедерация армиясының әскері орналасты, оларға тұру үшін қосымша пансионаттар қажет болды. Менгер отбасы ғимаратты Конфедерация соғыс жолына көмектесу үшін пайдаланды және қонақ бөлмелерін жапты. Олар әскери қызметкерлерге тамақтандыру үшін асхананы ашық ұстады, сондай-ақ жараланған әскерлерге көмек көрсету үшін жағдай жасады. Соғыс аяқталған соң, қонақ үй толыққанды жұмысын қайта бастады.
With the beginning of the American Civil War, a large number of Confederate soldiers were stationed at San Antonio, creating a need for more boarding houses to house them. The Menger family put the building in use to aid the Confederate war effort, and shut down the hotel's guestrooms. They kept the dining room open to feed military personnel, and offered space for the care of wounded soldiers. Once the war ended the hotel resumed full operations.
Уильям Менгердің өлімі
Он жылдан астам "Менгер" қонақ үйін басқарғаннан кейін, Уильям Менгер 1871 жылы қайтыс болды. Дегенмен, Мэри Менгер мен оның ұлы Луис Уильям қонақ үй мен сыра зауытын басқаруын жалғастырды. Ол дереу жергілікті газетте бизнесті жалғастыратынын және күйеуінің өлімі қонақ үй мен сыра зауытының жұмысына ешқандай өзгеріс енгізбейтінін жариялады. Ол бұрынғысынша жұмыс істеп, қонақтар ағынын қабылдау үшін жаңа бөлмелер салуға көршілес жерді сатып алды. Бір жыл ішінде ол 2000-нан астам қонақты қабылдады. 1877 жылдың 19 ақпанында алғашқы жолаушылар пойызы Сан-Антониоға келді, бұл қонақ үйдің өркендеуіне одан әрі үлес қосты. Бұл қала арқылы саяхатшылардың көбірек өтуіне мүмкіндік берді және 1877 жылы ашылған Сан-Антонионың алғашқы федералдық пошта бөлімінің орналасқан жері болған Аламо алаңының дамуына ықпал етті. Қонақ үй әр қабатта қонақтарға арналған пошта салуға арналған бөлімше ұсынды – шығатын пошта жиналып, пошта бөліміне жеткізілді. Мэри Менгер ғимаратта заманауи жуынатын бөлмелердің, дұрыс су өткізгіштердің немесе бөлме қызметі шақыру қоңырауларының жоқ екенін білді және осы кемшіліктерді жойды. 1879 жылы Менгер газ шамдарын орнатты. Ол және оның ұлы Луис қонақ үйді мүмкіндігінше жақсы ұстап тұрғанмен, ол бизнесті басқаруға тым қарт болды, ал оның ұлы оны басқаруға қызығушылық танытпады. Сондықтан қонақ үйді бастапқы мердігер, майор Дж. Х. Кампманға сату туралы шешім қабылданды. Ол 1881 жылдың 7 қарашасында 118 500 долларға сатылды.
After a little over a decade of running the Menger Hotel, William Menger died in 1871. However, Mary Menger and her son Louis William continued to run the hotel and brewery. She quickly ran an announcement in the local newspaper that she would carry on the business and her husband's death "would cause no change in affairs" within the hotel or brewery. She carried on business as usual and bought neighboring land on which to build new rooms to serve the influx of guests. In a one year period she hosted more than 2,000 guests. On February 19, 1877, the first passenger train steamed into San Antonio, which further contributed to the growing success of the hotel. This allowed for a higher volume of travelers through the city and promoted the growth of the Alamo Plaza, which became the location of San Antonio's first federal post office, opened in 1877. The hotel offered a mail chute on each floor for guests to use—outgoing mail was collected and taken to the post office. Mary Menger was aware that the building was lacking in modern bathrooms, proper water closets, or room service bells, and made these improvements. By 1879, Menger had gas lighting installed. Although she and her son Louis maintained the hotel as well as they could, she was getting too old to manage the business and her son was not interested in taking over. Thus the decision was made to sell the hotel to its original contractor, Major J. H. Kampmann. It was sold on November 7, 1881, for $118,500.
Kampmann меншік құқығы
Мейманхана тарихында Менгер қонақ үйінің әртүрлі менеджерлері мен басқару топтары болды, соның ішінде майор Джон Герман (J. H) Кампман, Герман Кампман, Уильям Луис Муди кіші және Гектор Р. Венегас. Майор Джон Герман Кампман қонақ үйді 1881 жылдан 1943 жылға дейін басқарды. Ол 1858 жылы қонақ үйді салу үшін шақырылған мердігер еді. Сол жылдары ол қонақ үйдің құрылымына қажетті өзгерістер енгізді. Кампманн – құрылысшы және сәулетші, ол алғашқы Менгер қонақ үйін салғанмен белгілі. Ол ғимаратқа ие болғаннан кейін, Кампманн қонақ үй ғимаратына қабаттар мен заманауи қосымшалар салды. Жергілікті газеттерде қонақ үйдің жабдықталуы жеткіліксіз деген сынға жауап ретінде Кампманн оны дереу қайта жаңартуды бастады. Көп ұзамай шығыс қанаты қосылды, ас үй басқа жерге көшірілді, тағы бір вестибюль салынды және ас бөлмесі 160 адамға арналған орынға дейін кеңейтілді. Жаңарту нәтижесінде кір жуатын бөлме қосылды және әр бөлмеге су құбыры тартылды, бұл жеке жуынатын бөлмелерге мүмкіндік берді, бұл қонақ үйдің танымалдылығын қайта жандандырды, себебі сол кезде мұндай мүмкіндік қонақ үйлердің көптегенінен кездеспейтін еді. Майор Кампманн, Уильям Менгер сияқты, саяхатшыларға жоғары деңгейде қызмет көрсететін қонақ үйде тұруға мүмкіндік беретін мекеме құруды қалаған. 1885 жылғы сараптамада қонақтар жақсы жабдықталған бар, бильярд залы және шаштаразға қол жеткізе алатыны анықталды, бұл қонақ үйдің құрамына кірген. Оның әкесі бұрын қонақ үйге көптеген жөндеулер жасаған, бірақ Герман одан да көп қосымшалар мен қайта жаңартулар жасау қажет деп ойлады. Ол Англиядағы Лордтар палатасы клубының барын зерттеу үшін сәулетші шақырып, қонақ үйде оның көшірмесін жасады және 1887 жылы жаңа зал қосылды. Бұл бар жергілікті тұрғындар мен атақты адамдардың арасында танымал болды. «Менгер бары» деп аталатын бұл бөлмеде «әсем махагони үстелдер мен орындықтар, үлкен айналар, құнды кристалл және күміс заттар» болды. Қонақ үйдің меншік құқығы Кампманн отбасының барлық мүшелеріне өтті, себебі отбасының ешбір мүшесі басқаруды өз мойнына алуға ниет білдірмеді. Олар қонақ үй бизнесіне қызығушылық танытпаса да, 1909 жылы архитектор Альфред Джайлспен келісімшарт жасасып, қонақ үйді жаңартуға тырысты. Ол алдыңғы қабырғаны француз стиліндегі қасбетпен алмастыруды, вестибюльге мәрмәр еден төсеуді, вестибюльден аулаға аркалы кіреберіс жасауды, Виктория стиліндегі вестибюльде өрнекті плитка еденін жасауды және соңында овал пішіндес вестибюльге коринфтік бағаналар орнатуды жоспарлады. Осы барлық қосымшалар Менгер қонақ үйін Сан-Антониодағы ең сәнді қонақ үйге айналдырды, бұл оның табысы үшін маңызды болды, себебі аймақта Крокет және Гунтер сияқты жаңа қонақ үйлер ашыла бастады. 1912 жылы Кампманн отбасы асхананы жаңарту және 30 қонақ бөлмесін қосу үшін архитектор Атли Б. Айрсты жалдады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін отбасы қонақ үйді үлкен әлеуметтік шаралар өткізуге мүмкіндік бере алмады және 1929 жылға қарай қонақ үйге немқұрайлы қарап, оны штаттық нұсқаулықтардан алып тастады. Ұлы депрессия да қонақ үйдің тасталуына себепкер болды, себебі бөлмелерді жалдау азайды, қажетті жөндеулер мен жаңартулар жасауға жеткілікті қаржы болмады және қонақ үй «жайсыздыққа ұшыраған кезеңге» енді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде де қонақ үй үшін қиын жағдай болды, сондықтан оны бұзып, орнына тұрақ салу жоспарлары талқыланды.
Over the hotel's history, there have been different managers and management groups of the Menger Hotel, including Major John Hermann (J. H) Kampmann, Hermann Kampmann, William Louis Moody Jr, and Hector R. Venegas. Major John Hermann (J. H) Kampmann managed the hotel from 1881 until 1943. He was the contractor who was hired in 1858 to build the hotel. During those years, he made various necessary changes to the hotel's structure. Kampmann was a builder and architect, credited with building the original Menger Hotel. Having acquired possession, Kampmann added stories and more contemporary additions to the hotel building. In response to criticism in local newspapers of the hotel's lack of amenities, Kampmann immediately began to remodel it. Soon an east wing was added, the kitchen was relocated, another lobby was added and the dining room was expanded to accommodate 160 people. The renovation added a laundry and brought piped water to every room, allowing private bathrooms, which contributed to a resurgence of the hotel's popularity, because few hotels offered such at the time. Major Kampmann, much like William Menger, had wanted to provide an establishment that allowed travelers to stay in a hotel that delivered premium service. As documented in an 1885 survey, guests had access to a well appointed bar room, billiard hall, and barbershop which were connected to the hotel. His father had previously made many renovations to the hotel, but Hermann felt that more additions and restorations should be made. He reportedly arranged for an architect to study the House of Lords club bar in England to create a facsimile in the hotel, and in 1887, a new saloon was added. This bar was patronized by local citizens as well as celebrities. The Menger Bar, as it is called, had "ornate mahogany tables and chairs large mirrors fine crystal and sterling silver." Ownership of the hotel was passed to all of the Kampmann family as there was no individual family member who wanted to take over. Although they were not interested in the hotel business they attempted to renovate the hotel in 1909 by contracting architect Alfred Giles. He was to replace the front wall with a French facade, add marble floor to the lobby, construct an arched opening from the lobby to the patio, create a patterned tile floor in the Victorian lobby and lastly create corinthian columns to the oval shaped lobby. All of these additions made the Menger Hotel the most elegant in San Antonio which was crucial to its success for new hotels were now opening around the area such as the Crockett Hotel and Gunter Hotel. In 1912, the Kampmann family employed architect Atlee B. Ayres to renovate the dining room and add 30 guestrooms. After World War I the family could no longer provide for the hotel to host large social events and by 1929 the hotel had been so neglected that it was removed from the state guidebooks. The Great Depression also contributed to the hotel's abandonment; because few people were taking rooms, there was a lack of revenue to make needed repairs and renovations, and the hotel entered its period of so called "declining elegance". Times were difficult for the hotel as well during World War II, so much so that plans to tear it down and replace it with a parking lot were discussed.
Мүрейлі меншік
Уильям Льюис Муди 1943 жылы Менгер қонақ үйін сатып алды, ал 1944 жылдың 30 маусымында ол 1928 жылы құрған Ұлттық қонақ үй корпорациясы иелікке кірді. Оның жетекшілігімен, Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін 1945 жылы қонақ үйдің толық қайта жаңартылуы басталды. 1948 жылға қарай жаңа сантехника, электр жабдықтары мен ғимараттың әрлеулері орнатылып, испан ауласының бақтары да қалпына келтірілді. Едендерге кілем төселді, қонақ бөлмелері мен қоғамдық орындар жаңартылды, ал жаңа ас үйді жабдықтауға 100 000 АҚШ доллары жұмсалды. Муди сонымен қатар жергілікті суретші Эрнст Рабаға меншіктегі әртүрлі өнер туындыларын қалпына келтіруді тапсырды, антикварлық жиһаз қайта өңделіп, қайтадан қапталды, соңында отарлық асхана да жаңадан қалпына келтірілді.
William Lewis Moody Jr. bought the Menger Hotel in 1943, and on June 30, 1944, the National Hotel Corporation, which he had founded in 1928, took possession. Under his supervision, a complete restoration of the hotel began in 1945 after World War II ended, and by 1948, new plumbing, electrical fixtures, and building decorations had been installed and the Spanish patio gardens restored as well. The floor coverings were replaced with carpeting, guestrooms and public rooms were renovated, and $100,000 was spent on equipping a new kitchen. Moody also had the various artworks on the property restored by local artist Ernst Raba, the antique furniture was refinished and reupholstered, and lastly the colonial dining room was restored.
19 ғасыр асханасы
Мейрамхонаның алғашқы жылдарында тағы бір танымал себебі – Мэри Менгердің өзі дайындаған тағамдар еді. Ол бұрынғы пансионасында қонақтарына көптен бері тамақ жасап келген және Менгер қонақ үйінде де солай жасау оның сұранысын арттырады деп ойлады. Менгер қонақтарға арналған мәзір құрастырды, онда әртүрлі сорпалар, сиыр еті, макарон, бұзау еті және түрлі десерттер болды, бәрі бір уақытта ұсынылды. Менгерлер жергілікті базарлардан ең жақсы сапалы сиыр еті, тауық, сары май және жұмыртқа сатып алып, қала ішінде бизнесмендерді қонақ үйге тамақ жеуге алып жүретін орындықтары бар арба жіберді. Мэри Менгер сонымен қатар атақты қонақтарға әсем кешкі ас бергенімен де белгілі болды. Оның көптеген рецепттері бүгінге дейін қонақ үйдің Колониалдық асханасында ұсынылады, ал манго мұздағы әлі де қонақтардың сүйіктісі.
Another popular draw to the hotel during its early years was the cuisine offered by Mary Menger herself. She had long prepared meals for her guests at her boarding house and felt that doing so at the Menger Hotel as well would strengthen its appeal. Menger devised a menu for the guests that included a selection of soups, beef, pasta, veal, and a variety of desserts, all served at a single sitting. The Mengers purchased the highest quality beef, chicken, country butter and eggs they could find at local markets, and sent out a wagon with benches that would drive around town picking up businessmen to take them to the hotel to dine. Mary Menger was also known for throwing lavish dinner parties for celebrity guests. Many of her recipes are still offered today in the hotel's Colonial Dining Room, and the mango ice cream is still popular with guests.
Тарихи танылу
Менгер қонақ үйі Техас штаты тарапынан мойындалды және 1976 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне қосылды. Ол Американың тарихи қонақ үйлері қауымдастығының мүшесі, бұл Ұлттық тарихи мұраны сақтау қорының ресми бағдарламасы. Менгер қонақ үйі қазіргі уақытта Галвестон қаласында орналасқан 1859 Historic Hotels, Inc. компаниясына тиесілі, сонымен қатар бұл компания Аламо кешеніне жақын, көшенің ар жағында орналасқан 1909 жылы салынған Крокет қонақ үйінің де иесі.
The Menger Hotel has been recognized by the state of Texas and was added to the National Register of Historic Places in 1976. It is a member of Historic Hotels of America, an official program of the National Trust for Historic Preservation. The Menger Hotel is currently owned by Galveston based 1859 Historic Hotels, Inc., which also owns the 1909 built Crockett Hotel across the street, also adjacent to The Alamo complex.