Бельгиялық композитор Анри Пуссёр: өмір және шығармашылық жолы
Henri Pousseur
Бельгиялық композитор Анри Пуссёр (1929-2009) өмірі мен шығармашылығы. Музыка теориясы, 20 ғасыр композиторларының әсері, білім беру жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгиялық композитор (1929–2009)
Belgian composer (1929–2009)
Анри Леон Мари Тереза Пуссер (ɑ̃ʁi leɔ̃ maʁi teʁɛz pusœʁ; 23 маусым 1929 – 6 наурыз 2009) – бельгиялық классикалық композитор, педагог және музыка теориясының маманы.
Henri Léon Marie Thérèse Pousseur (ɑ̃ʁi leɔ̃ maʁi teʁɛz pusœʁ; 23 June 1929 – 6 March 2009) was a Belgian classical composer, teacher, and music theorist.
Өмірбаян
Пуссер Малмедиде дүниеге келді және 1947 жылдан 1952 жылға дейін Лиеж және Брюссель музыка академияларында оқыды, онда ол Пьер Фройдбезбен байланысты «Вариациялар» тобына қосылды. Осы топта ол алғаш рет Антон Веберннің және 20 ғасырдың басқа композиторларының музыкасымен танысты. 1952–53 жылдары Малиндегі әскери қызметі кезінде ол Андре Сориспен тығыз байланыста болды. 1951 жылы Рояумон қаласында Пьер Булезбен кездесті, бұл байланыс сол жылы жазылған «Trois chants sacrés» шығармасына ықпал етті. 1953 жылы ол Карлхайнц Стокхаузенмен, ал 1956 жылы Лучано Бериомен танысты. Оның ерте жылдарындағы маңызды әсер Антон Брукнердің музыкасын тыңдау болды, сонымен қатар ол өмір бойы орта ғасыр мен Ренессанс музыкасына, еуропалық емес музыка мен оның практикасына қызығушылық танытты. 1954 жылы Пуссер Теа Шонбродқа үйленді, олардың төрт баласы болды: Изабелла (1957), Денис (1958), Марианна (1961) және Хелен (1965). 1960 жылдан бастап ол Мишель Бутормен бірнеше жобалар бойынша, ең бастысы «Votre Faust» операсы (1960–68) бойынша бірлесіп жұмыс істеді. Пуссер Кёльн, Базель және АҚШ-тағы SUNY Buffalo-да, сондай-ақ туған елі Бельгияда оқытумен айналысты. 1970 жылдан 1988 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін ол Лиеж университеті мен консерваториясында сабақ берді, сонымен қатар Валлония музыкалық зерттеулер мен білім беру орталығын құрды, ол 2010 жылы қайта аталды. Ол 2009 жылдың 6 наурызында Брюссельде 79 жасында бронхтық пневмониядан қайтыс болды.
Pousseur was born in Malmedy and studied at the Academies of Music in Liège and in Brussels from 1947 to 1952, where he joined the group called Variations associated with Pierre Froidebise. It was in this group that he first became familiar with the music of Anton Webern and other 20th century composers. During his period of military service in 1952–53 at Malines, he maintained close contact with André Souris. He encountered Pierre Boulez in 1951 at Royaumont, and this contact inspired his Trois chants sacrés, composed that same year. In 1953, he met Karlheinz Stockhausen, and in 1956 Luciano Berio. A less well known influence from his early years was the powerful impression of listening to the music of Anton Bruckner, and he maintained a lifelong interest in medieval and Renaissance music, as well as in extra European music and their practices. In 1954, Pousseur married Théa Schoonbrood, with whom he had four children: Isabelle (1957), Denis (1958), lt=Marianne (1961), and Hélène (1965). Beginning in 1960, he collaborated with Michel Butor on a number of projects, most notably the opera Votre Faust (1960–68). Pousseur taught in Cologne, Basel, and in the United States at SUNY Buffalo, as well as in his native Belgium. From 1970 until his retirement in 1988, he taught at the University and Conservatory of Liège, where he also founded the Centre de recherches et de formation musicales de Wallonie, in 2010 renamed as fr. He died in Brussels, aged 79, on the morning of 6 March 2009, of bronchial pneumonia.
Композициялық стиль және техника
1950 жылдары Дармштадт мектебінің өкілі саналатын Пуссердің музыкасында сериализм, сондай-ақ жылжымалы және кездейсоқ формалар қолданылады. Ол көбінесе, Шұберт пен Веберн сияқты өте кереғар стильдердің арасында немесе олардың ішінде байланыс орнатуға тырысқан (Votre Faust). 1960 жылдардан бастап Пуссер өзінің жеке сериялық стилін дамытуға ұмтылды (бұл «тональдық» гармонияларға мүмкіндік беру үшін жасалды), және бұл оның «Couleurs croisées» (1967) оркестрлік композициясында естіледі, ол «Біз жеңіске жетеміз» атты наразылық әніне негізделген. Оның 1957 жылы Милан қаласындағы Studio di Fonologia-да жасалған «Scambi (Exchanges)» электрондық композициясы, магнитофондық музыка саласында ерекше болып табылады, себебі ол тыңдау алдында әртүрлі тәсілдермен жинақталуы тиіс. Алғаш жасалғанда, бірнеше түрлі нұсқасы құрылды: екеуі Лучано Берио, біреуі Марк Уилкинсон, ал екеуі композитордың өзі жасады. 2004 жылдан бері Джон Дак басқаратын Миддлсекс университетінің Lansdown электрондық өнер орталығында «Scambi» жобасы осы туынды мен оның іске асыру мүмкіндіктеріне бағытталды. Композиторлық және оқыту қызметінен бөлек, Пуссер музыка туралы көптеген мақалалар мен он кітап жариялады, соның ішінде «Fragments Théorique I: sur la musique expérimentale» (Брюссель: Брюссельдің еркін университеті, 1970), «Schumann le Poète: 25 moments d'une lecture de Dichterliebe» (Париж: Klincksieck, 1993) және «Musiques croisées» (Париж: L'Harmattan, 1997). 2004 жылы оның жинақталған жазбаларының екі томы Паскаль Декрупе таңдап, редакциялап шығарды. Ол сондай-ақ Альбан Бергтің еңбектерінің француз тіліне алғашқы аудармасын жасады.
Generally regarded as a member of the Darmstadt School in the 1950s, Pousseur's music employs serialism, as well as mobile and aleatory forms, often mediating between or among seemingly irreconcilable styles, such as those of Schubert and Webern (Votre Faust). From the 1960's, Pousseur sought to develop his own serial style (to allow 'tonal' harmonies), and this can be heard in his orchestral composition Couleurs croisées (1967), which is based on the protest song "We Shall Overcome". His electronic composition Scambi (Exchanges), realized at the Studio di Fonologia in Milan in 1957, is unusual in the tape music medium because it is explicitly meant to be assembled in different ways before listening. When first created, several different versions were realized, two by Luciano Berio, one by Marc Wilkinson, and two by the composer himself. Since 2004, the Scambi Project, directed by John Dack at the Lansdown Centre for Electronic Arts at Middlesex University, has focused on this work and its multiple possibilities for realization. In addition to his compositional and teaching activities, Pousseur published many articles and ten books on music, amongst which are Fragments Théorique I: sur la musique expérimentale (Brussels: Université Libre de Bruxelles, 1970), Schumann le Poète: 25 moments d'une lecture de Dichterliebe (Paris: Klincksieck, 1993), and Musiques croisées (Paris: L'Harmattan, 1997). In 2004, two volumes of his collected writings, selected and edited by Pascal Decroupet, were issued by the Belgian publisher Pierre Mardaga Pousseau. He also published the first French translation of the writings of Alban Berg.