Екінші дүниежүзілік соғысындағы «Жұлып алу» әскери операциясы
Operation Strangle (World War II)
Екінші дүниежүзілік соғыстағы «Қысым» операциясы: Италиядағы неміс әскерлерінің жабдықтау жолдарына жасалған әуе шабуылы. Неміс әскерлерін қозғалыстан тоқтатуға тырысқан, бірақ толық сәттілікке жетпеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі әскери операция.
Military operation during World War II
"Странгель" операциясы – 1944 жылдың 19 наурызынан 11 мамырына дейін Римнің солтүстігіндегі Италиядағы неміс әскерін жабдықтау жолдарына тыйым салу мақсатымен одақтас әуе күштері жүргізген әуедегі тыйым салу операцияларының сериясы. Операцияның мақсаты – Орталық Италиядағы неміс әскеріне қажетті жабдықтардың жеткізілуін тоқтату және оларды кері шегінуге мәжбүрлеу болды. Әуе шабуылының стратегиялық мақсаты – аймаққа қарқынды шабуыл қажеттілігін жою немесе азайту еді. Одақтастар науқанның аса амбициялық мақсатына – неміс әскерін Гюстав сызығынан мәжбүрлеп шығаруға – қол жеткізе алмады және жабдықтар ағынын тоқтата алмады. Алайда, әуедегі тыйым салу неміс әскерінің қорғаныс операцияларын жүргізуін қиындатты және одақтастардың кейінгі "Диадем" операциясының табысқа ие болуында маңызды рөл атқарды. Италияның тар бөлігінде екі негізгі тыйым салу жолы сақталды. Бұл По алқабынан майданға дейін пойыз қатынасының тоқтатылғанын, ал Флоренцияның оңтүстігіндегі барлық жабдықтардың жүк көліктерімен тасымалданғанын білдірді. Сегіз апта ішінде одақтастар 21 000 рейс (күнде 388 рейс) жасап, 22 500 тонна бомба тастады. Операцияда Римнен Пизаға және Пескарадан Риминиге дейінгі 388 км² аумақта орта және шабуылдық бомбалаушылар қолданылды.
Operation Strangle was a series of air interdiction operations during the Italian Campaign of World War II by the Allied air forces to interdict German supply routes in Italy north of Rome from 19 March 1944 to 11 May 1944. Its aim was to prevent essential supplies from reaching German forces in Central Italy and compel a German withdrawal. The strategic goal of the air assault was to eliminate or greatly reduce the need for a ground assault on the region. The Allies failed in the overly ambitious objective of the campaign, namely the forced withdrawal of German forces from the Gustav Line, and did not curtail the flow of supplies but the air interdiction seriously complicated the German conduct of defensive operations and played a major role in the success of the subsequent Allied ground assault Operation Diadem. Two principal interdiction lines were maintained across the narrow boot of Italy. This meant that no through trains were able to run from the Po Valley to the front line, and that south of Florence nearly all supplies had to be moved by truck. Over the course of eight weeks, the Allies flew 21,000 sorties (388 per day) and dropped 22,500 tonnes of bombs. The operation employed medium bombers and fighter bombers over a 150 square miles (388 km2) area from Rome to Pisa and from Pescara to Rimini.
Диадемдік фаза
"Қоңырау" операциясы "Диадем" операциясы басталмас бұрын әуеде басымдыққа қол жеткізді. "Диадем" операциясы кезінде командирлер жабдықтау желілерін бөгеуді жалғастырды, сонымен қатар әуедегі басымдықты сақтау үшін тікелей әуе қолдауы көрсетті. Нысана таңдаудың кейбір өзгерістері кейінгі әскери доктринаға елеулі әсер еткенін көрсетті: теміржолдардан автомобиль жолдарына ішінара көшу, жаудың алдыңғы қатарларына ең жақын аймаққа назар аудару арқылы жаудың сенімді көлік құралдарынан айыру және жергілікті жабдықтауға қолжетімділігін шектеу мақсатында жасалды. Бұл күш-жігер Германияның отын мен оқ-дәріге қолжетімділігін қиындатты, бірақ оны күрт азайта алмады. Немістер балама маршруттарды пайдаланды және зақымдалған учаскелерді жылдам қалпына келтірді, әсіресе түнде және нашар ауа райында, американдықтар бомбалау мүмкіндігіне ие болмады. "Қоңырау" операциясы кезінде Германияның қажеттіліктері төмен болғандықтан, олар кейбір жағынан жабдықтауды сақтап қана қоймай, тіпті арттыра алды. "Қоңырау" операциясының одақтастар үшін басты, бірақ күтпеген пайдасы – неміс әскерлерінің жылдамдығын төмендету болды. Немістердің фронттың артында резервтік күштері болмағандықтан, олар тактикалық жылдамдыққа тәуелді болды, сондықтан күштерді әлсіз қорғалған учаскелерге жылдам ауыстыру мүмкін болмауы олардың жауынгерлік дайындығын нашарлатты. Жердегі шабуылдар басталғаннан кейін үш апта өткен соң, немістер толыққанды түрде шегіне бастады.
Operation Strangle achieved air superiority before Operation Diadem commenced. During Diadem, commanders continued interdicting supply lines but also conducted close air support to maintain air superiority. Some changes in target selection proved to have far reaching effects on later military doctrine: a partial switch from rail to road targets, coupled with a concentration on the region closest to enemy lines, aimed to cripple the enemy by denying reliable transportation and reducing access to local supplies. These efforts impaired but did not critically deplete German access to fuel and ammunition. The Germans used alternate routes and quickly repaired damaged points, especially at night and in bad weather, when the Americans could not bomb. German supply needs were low during the Operation Strangle, so in some respects they were able to maintain and even increase supplies. The major benefit to the Allies of Operation Strangle was unintended: it reduced German troop mobility. The Germans had no reserve forces behind front lines and relied upon tactical mobility, so the inability to transfer forces quickly to weakly held points crippled their battle readiness. Three weeks after the ground campaign began, the Germans were in full retreat.
Талдау
1972 жылы Рэнд корпорациясының миссияны зерттеуіне сәйкес, "Страггл" операциясы АҚШ әскери кедергі келтіру доктринасының дамуындағы маңызды кезең болды. Есептің қорытындысы бойынша, жабдықтауды тоқтатудың басты мақсатына қол жеткізу мүмкін емес еді. Кедергі келтіру сол кезде салыстырмалы түрде жаңа әскери стратегия болды және американдық командирлер неміс жабдықтау әдістерін жеткілікті түрде түсінбеді. Жабдықтауды тоқтату операцияның жалғыз мақсаты болмаса да, ол анық сәтсіздікке ұшырағаннан кейін де басты мақсат болып қала берді. Әскерлердің қозғалысына тигізген әсері екінші деңгейде болды. Рэнд есебінде айтылғандай:
According to a 1972 Rand Corporation case study of the mission, Operation Strangle was an important milestone in the development of United States military interdiction doctrine. The report's conclusion was that the overriding objective of supply denial was unattainable. Interdiction was a relatively new military strategy at the time, and American commanders lacked adequate understanding of German supply methods. Although supply denial was not the sole mission of the operation, it remained the primary goal even after it had clearly failed. The effect on troop movement was incidental. According to the Rand report: