Кіріспе

Британдық заңгер, альпинист және жазушы Дуглас Уильям Фрешфилд (27 сәуір 1845 – 9 ақпан 1934) – британдық заңгер, альпинист және жазушы, 1872 жылдан 1880 жылға дейін «Альпий журналын» редакциялаған. Ол Корольдік географиялық қоғам мен Альпілік клубтың белсенді мүшесі болды және екі ұйымның президенті қызметін атқарды. Сонымен қатар, ол Географиялық қауымдастықтың тұңғыш президенті болды, қауымдастық құрылған алғашқы отырыста қатысқан адамдардың бірі еді. Ол 1897 жылдан 1911 жылға дейін президент болып қызмет етті, бұл қауымдастық тарихындағы ең ұзақ қызмет еткен президенттің рекорды.

Ерте өмір және білім

Лондонда туған Фрешфилд Генри Рей Фрешфилд пен оның әйелі Джейн Квинтон Кроуфордтың жалғыз ұлы болды. Оның әкесі белгілі заңгер және Фрешфилдс отбасы фирмасының мүшесі еді. Оның анасы, Лондон қаласының депутаты (1833–1841) Уильям Кроуфордтың қызы, Шығыс Үндістан компаниясында зор байлық жинаған. Ол автор болған және оның жарияланған еңбектеріне "Альпілік жолдар" және "Гризон аймалына саяхат" (қазіргі Швейцариядағы Граубюнден) кіретін. Адольфо Хесспен сұхбаттасқанда Фрешфилд отбасының жазда бес аптаға дейін созылатын ұзақ демалыстарға шығуды ұнатқанын еске алады. Ол алты жасында Лейк-Дистрикттегі Лодор сарқырамасына барғанда, құм жиналып қалғандықтан сарқыраманың ағысы баяулап қалғанына көңілі қалғанын айтады. Келесі жылы олар Шотландияға сапар жасады. 1854 жылы олар Базельден Шамониге дейін Швейцария Альпіне сапар шекті. Оның әкесі халықтың ләззаты үшін ашық кеңістіктерді сақтауға үлкен мән берді және Хэмпстед Хит пен Эшдаун орманын сақтау науқандарында белсенділік танытты. Фрешфилд Итон колледжінде және Оксфорд университетінде білім алды, онда азаматтық құқық және тарих салаларында диплом алды. 1870 жылы ол адвокаттыққа қабылданды.

Тау-кен көтеру

Фрешфилд – жақын саяхатшы және альпинист болатын. Бала кезінен тауларды терең сүйіп, әсіресе Альп тауларын артық жақсы көретін. 1867 жылдың шілдесінде ол Tour Ronde тауына алғашқы болып шықты, ал оның шығыс жағындағы өткел қазір «Col Freshfield» деп аталады. Жиырма жасына келгенде Фрешфилд одан да алыс саяхаттарға шыға бастады. 1868 жылы Балкариялық гиді Ахия Соттаевпен бірге Эльбрус тауына көтерілуге тырысты, бірақ жоғары Батыс шыңына жете алмаса да, Фрешфилд Шығыс шыңына жеткен алғашқы шетелдік болды. Фрешфилд Кавказды зерттеуге жетекшілік етті және Гергети ауылының гидтерімен ресми түрде Казбек тауын бағындырған алғашқы адам атанды. Ол Абхазияның шөлейт жерлерін 1896 жылы жарық көрген «Кавказды зерттеу» кітабындағы «Абхазияның уайымды тыныштығы» деген әсерлі тарауда сипаттады. 1899 жылы Дуглас Фрешфилд итальяндық фотограф Витторио Селламен бірге Жасыл көлдерге (Green Lakes) сапар шекті. Ол Канченджанга (Кханчендзонга) айналасында экспедициялар ұйымдастырды және тобымен бірге Канченджанганың солтүстігінен айналасын аралап саяхаттады. Дзонгриге қауіпсіз жеткенде, ол Дарджилингтен көрінетін үлкен от жақты, ал Бенгалия губернаторы оның құрметіне салют атуға бұйрық берді. Ол сондай-ақ Канченджанга мұздығынан бастау алатын Канченджанганың батыс бетін зерттеген алғашқы альпинист болды. Фрешфилд Синиолчу тауын «Тау сәулетінің ең ұлы жетістігі және әлемдегі ең әдемі қарлы тау» деп сипаттады. 1905 жылы ол Угандадағы Рвензори Абруцци тауына шығуға тырысты, бірақ нашар ауа райының салдарынан сәтсіз аяқталды. Дегенмен, таудағы Фрешфилд өткелі оның құрметіне аталды.

Альпілік клуб және RGS

Фрешфилд саяхат және Альп таулары туралы көп жазды, 1872 жылдан 1880 жылға дейін «Альпий журналын» редакциялады. Ол Корольдік географиялық қоғамның мүшесі болды және 1881 жылы оның бірлескен хатшысы болды. Сол кезде ол Стэнхоп Гарденс тұрғын үйлерінде, ал 1891 жылы Камден Хилл, Хэмпстедте тұрды. Ол 1893-1895 жылдары Альпілік клубтың президенті, 1908-1909 жылдары Авторлар қоғамының төрағасы, 1897-1910 жылдары География пәнінің мұғалімдері қауымдастығының президенті болды. 1904 жылы ол Британ қауымдастығының географиялық бөлімінің президенті болды. 1903 жылы Корольдік географиялық қоғамның негіздеуші медалімен марапатталды, 1906 жылы қоғамның вице-президенті болды және 1914 жылдан 1917 жылға дейін оның президенті болды. 1924 жылы RGS-тің қоршысы болды. Оксфорд университетінің колледжі оған құрметті мүше атағын берді, ал Оксфорд және Женева университеттерінен азаматтық құқық докторының құрметті дәрежесін алды.

Жеке

Фрешфилд 1869 жылдың 27 қарашасында Аугуста Шарлотта Ричиге (1847–1911) үйленді. Ол Уильям Ричидің қызы және сэр Ричмонд Ричидің әпкесі болды. Олардың төрт қызы мен Генри Дуглас Фрешфилд деген ұлы болды, ол 1891 жылы он төрт жасында қайтыс болды. Отбасының қайғысы Forest Row халқына арналған ескерткіш сыйлыққа айналды, ол шіркеу залы мен институты ретінде пайдаланылатын ғимарат болды. Бірінші Фрешфилд залы ұзаққа созылмады, себебі ол 1895 жылдың 14 ақпанында өртенді. Дуглас Фрешфилд пен оның әйелі оны қайта жаңартуға көп уақыт кетірген жоқ, ол 1895 жылдың 17 қарашасында қайта ашылды. Қайта ашылуда Фрешфилд әйелінің және өзінің тілегін білдірді, залдың барлық топтағы тұрғындарға пайдалы болуын және оның алғашқы негізін қалаушының естелігін мәңгі сақтауын тіледі. Фрешфилд Forest Row-дағы көршісі Вайолет Нидхеммен дос болды. Оқиғаға құштар және мәдениетті Фрешфилд пен Чарльз Нидхэм көптеген Вайолет Нидхемнің кейіпкерлерінде кездеседі. Фрешфилд Суссекс графтығындағы Forest Row қаласындағы Уайч Кросс Плейс жерінде қайтыс болды. Ол Бруквуд зиратында, ұлы Генри Дуглас Фрешфилдтің (1877–1891) ескерткішінің алдында жерленген. Бұл ескерткіш Аполлонның көлігіндегі бейнесін көрсететін фронтоннан тұрады, оның астында өлімнің символы – төңкерілген машалы бар екі жалаңаш путтинің рельефтік тобы бейнеленген, ал оның үстінде жас Генри Фрешфилдтің Этон жағасымен суреті салынған. Ескерткіш 2004 жылдан бері ІІ санатқа жатады.