Поль Бонно (1918-1995) – французский дирижер, композитор. Изучал музыку в Парижской консерватории, работал с Республиканской гвардией и радио. Музыка, фильмы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз дирижері және композиторы (1918–1995)
French conductor and composer (1918–1995)
Пол Бонно (14 қыркүйек 1918 – 8 шілде 1995) – француз дирижері, композиторы және әндерді аранжировкалаушы, оның мансабы көбінесе жеңіл музыка және кино саласында өтті.
Paul Bonneau (14 September 1918 – 8 July 1995) was a French conductor, composer and arranger, whose career was mainly in the field of light music and films.
Мансап
1918 жылы Море-сюр-Луанда туған Пол Бонно Париждегі Ұлттық консерваторияда Морис Баке, Анри Бетти, Анри Дютильё және Луигуймен бірге оқыды. Ол Жан Галлон класы бойынша гармониядан (1937) бірінші жүлде, Ноэль Галлон класы бойынша фугадан (1942) бірінші жүлде және Анри Бюсер класы бойынша композициядан (1945) бірінші жүлде жеңіп алды. 1939 жылы ол армияның музыка бөлімінің бас орынбасары, ал 1945 жылы Республикалық гвардияның музыка директоры болды. Кейін ол ұлттық радиода жеңіл оркестрлік музыканың дирижері болып жұмыс істеді, бұл қызметте отыз жыл бойы тұрды. Оның алғашқы радио хабары 1944 жылғы 27 қарашада эфирге шықты. Бонно Роланд Петидің «Герника» балетіне музыка жазды, ол 1945 жылы алғаш рет көрсетілді. 30 жылдан астам уақыт бойы Пол Бонно 638 жеңіл музыкалық жазба сессиясын өткізді, бұл ұлттық радиостанцияларда таратылған 1500-ден астам концертке тең. 1960 жылы RTF келісімімен ол 88 әнді орындаған және жазған Les Djinns вокалдық тобын құрды. Бонно 51 француз фильміне және көптеген қысқаметражды фильмдерге композитор немесе қосымша композитор ретінде жұмыс істеді. Оның өзге де шығармалары: оркестрге арналған сюита, саксофон мен оркестрге арналған концерт, саксофон мен фортепианоға арналған сюита, баритон мен оркестрге арналған «Маусымдар», «Вестминстер қоңырауы», симфониялық поэма, тенор, хор және органға арналған «Tantum Ergo», драмаға кіріспе, «Нью-Йорктегі француз» және фортепиано мен оркестрге арналған рапсодия. Ол жеңіл оркестрлік музыкалық сюиталардың, оркестрге арналған көптеген шығармалардың авторы болды; Жан де Лафонтеннің он мысалын музыкаға қойды және көптеген жеңіл әуендер мен әндер жазды. Ол сондай-ақ көптеген оркестрлік аранжировкалар мен вокалдық сүйемелдеулер жасады. Операда ол «Шатель театрында» балеттердің музыкалық аранжировщигі және композиторы болды. Ол сондай-ақ Жак Оффенбахтың әндерін «Оффенбахтың париждік әуесқойлығы» (1976) опереттасы үшін бейімдеді. Джек Ледрумен бірлесіп, ол 1982 жылғы 19 ақпанда Турда қойылған «La Parisienne» опереттасының авторы болды. Бонно көптеген оперетталарды аранжировкалады, оның ішінде «Le Chanteur de Mexico» (1951), «La Toison d'Or» және «A la Jamaïque» (1954), «Méditerranée» (1955), «Rose de Noël» және «Le Secret de Marco Polo» (1959), «Le Prince de Madrid» (1967), «L'Auberge du Cheval Blanc» (1968), «Gipsy» (1971), «Les Trois Mousquetaires» (1974) және «Волга» (1976).
Born in Moret sur Loing in 1918, Paul Bonneau studied music at the Conservatoire National Supérieur de Paris in the same class as Maurice Baquet, Henri Betti, Henri Dutilleux and Louiguy. He won the premier prix d'harmonie (1937) in the class of Jean Gallon, the premier prix de fugue (1942) in the class of Noël Gallon and the premier prix de composition (1945) in the class of Henri Büsser. In 1939, he was Army deputy chief of music and in 1945 was made director of music for the Republican Guard. He then became conductor of light orchestral music on national radio, a position he held for thirty years. His first radio broadcast was on 27 November 1944. Bonneau wrote the score for Roland Petit's ballet Guernica, premiered in 1945. Over 30 years Paul Bonneau led 638 light music recording sessions, corresponding to more than 1,500 concerts broadcast on the national radio stations. In 1960, with the agreement of the RTF, he founded the vocal group Les Djinns who played and recorded 88 songs. Bonneau worked as a composer or as co composer to 51 French films, and many short films too. His other compositions include: a Suite pour orchestre, Concerto pour saxophone et orchestre, Suite pour saxophone et piano, Les Saisons for baritone and orchestra, Carillon de Westminster, symphonic poem, Tantum Ergo for tenor, choir and organ, Ouverture pour un Drame, Un Français à New York and a Rhapsody for piano and orchestra. He was also the composer of light orchestral music suites, many pieces for orchestra; he set to music ten fables of Jean de La Fontaine, and composed of many light melodies and songs. He also wrote a large number of orchestral arrangements and vocal accompaniments for varieties. In operetta, he was the musical arranger and composer of ballets at the Théâtre du Châtelet. He also adapted the songs of Jacques Offenbach for the operetta Offenbach's Folies Parisiennes (1976). In collaboration with Jack Ledru, he was the composer of La Parisienne created in Tours February 19, 1982. Bonneau made arrangements of many operettas, including Le Chanteur de Mexico (1951), La Toison d'Or and A la Jamaïque (1954), Méditerranée (1955), Rose de Noël and Le Secret de Marco Polo (1959), Le Prince de Madrid (1967), L'Auberge du Cheval Blanc (1968), Gipsy (1971), Les Trois Mousquetaires (1974) and Volga (1976).
Жеке өмір
Пол Бонно 1940 жылдың 22 қаңтарында Эврэ қаласында француз пианисті Жаклин Робинге үйленді. Олардың бір баласы болды және 1959 жылы ажырасты.
Paul Bonneau married the French pianist Jacqueline Robin on 22 January 1940 in Évreux. The couple had one child, and divorced in 1959.