Lockheed YO-3 Quiet Star: Вьетнам соғысындағы тыныш ұшақ. Жасырын бақылау үшін жасалған, төмен қозғалтқыш дыбысымен ерекшеленеді. Тарихы мен дамуы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Lockheed YO 3 Quiet Star – американдық бір қозғалтқышты, ұспалдақпен қоздырылатын ұшақ, ол Вьетнам соғысы кезінде майданды бақылау мақсатында әзірленген. Ғасырлар бойы мүмкіндігінше тыныш болу үшін жасалған, ол қараңғы уақытта әскерлердің қозғалысын жақындап, дерлік шусыз бақылауға арналған.
The Lockheed YO 3 Quiet Star is an American single engined, propeller driven aircraft that was developed for battlefield observation during the Vietnam War. Designed to be as quiet as possible, it was intended to observe troop movements in near silence during the hours of darkness.
Жобалау және әзірлеу
YO 3A 1968 жылы АҚШ Армиясының техникалық талаптарына сәйкес жобаланған, онда түнде 457 метр биіктікте ұшқанда жерден естілмейтін бақылау ұшағы қажет болды. Калифорния штатының Саннивейл қаласында орналасқан Lockheed Missiles and Space Company компаниясы екі прототиптік ұшақ жасауға келісімшарт жасады. 1966 жылы компания екі QT 2 "Тыныш қозғалтқыш" ұшағын модификацияланған Schweizer SGS 2 32 планерлерін пайдаланып құрастырды. Содан кейін QT 2 прототиптері QT 2PC "PRIZE CREW" конфигурациясына өңделді. QT 2PC бұлжымайтын қозғалтқышпен және тыныш жұмыс істеу үшін баяу айналатын винтпен жабдықталған. Вьетнамда QT 2PC ұшағымен жүргізілген сынақтардан кейін, YO 3A деп белгіленген сериялық ұшаққа тапсырыс берілді. Бұл ұшақтың конструкциясы да Schweizer SGS 2 32 планерінің негізінде салынған. QT 2PC сияқты, YO 3A-ның да кең қанаттары және бақылау үшін үлкен кабинасы бар. Екі экипаж мүшесі (ұшқыш және бақылаушы) тізбектей отырады. Бақылаушы кабинаның алдыңғы бөлігінде орналасқан. YO 3A – жартылай монокок конструкциялы, төменгі қанатты металл моноплан. YO 3A-ның басқару беттері, соның ішінде элерон мен руль матамен жабылған. Қозғалтқыш қақпағы, кабинасы, қозғалтқыш шығару құбыры, қанат түбірінің жақтаулары және доңғалақ ұялары шыны талшықтан жасалған. YO 3A-да артқы тісті дөңгелекті қондыру шассисі бар. YO 3A ауамен салқындатылатын, алты цилиндрлі, көлденең орналасқан, жанармай инжекторлы Continental Model No. IO 360D қозғалтқышымен жабдықталған. Қозғалтқыш белдік жетегі арқылы баяу айналатын винтке қосылған. Винттің айналу коэффициенті 3,33:1. Алғашында алты қанатты, жерде реттелетін винтпен жабдықталған, ол 1971 жылғы наурыз айында Оле Фалин жобалаған үш қанатты, ламинатталған, тұрақты жылдамдықты ағаш винтке ауыстырылды. Қозғалтқыш қабығы мен өрттен қорғау қабырғасы қозғалтқыш шуын азайту және ұстап тұру үшін шыны талшық материалмен астарланған.
The YO 3A was designed to a United States Army specification of 1968, which called for an observation aircraft that would be acoustically undetectable from the ground when flying at an altitude of 1,500 feet (457 m) at night. Lockheed Missiles and Space Company located in Sunnyvale, California was contracted to produce two prototype aircraft. In 1966, the company built two QT 2 "Quiet Thrusters", using modified Schweizer SGS 2 32 gliders. The prototype QT 2s were then modified to the QT 2PC "PRIZE CREW" configuration. The QT 2PC had a silenced engine and a slow turning propeller for quiet operation. Following operational trials with the QT 2PC in Vietnam, a production aircraft, designated the YO 3A was ordered. This aircraft's design was also based on the Schweizer SGS 2 32 glider. Like the QT 2PC, the YO 3A has a large wingspan and a larger canopy area for observation. Two crew members (a pilot and an observer) are seated in tandem. The observer is located at the front of the cockpit. The YO 3A is an all metal low wing monoplane of semi monocoque construction. The control surfaces of the YO 3A including the ailerons and rudder are fabric covered. The engine cover, canopy, engine exhaust shroud, wing root fairings, and wheel well fairings were constructed of fiberglass. The YO 3A has retractable tailwheel type landing gear. The YO 3A was powered by an air cooled, six cylinder, horizontally opposed, fuel injected, Continental Model No. IO 360D engine. The engine is coupled to a slow turning propeller through a belt pulley drive system. The propeller reduction ratio is 3.33:1. Originally equipped with a six bladed ground adjustable pitch propeller, this was replaced in March 1971 with a three bladed laminated constant speed wooden propeller designed by Ole Fahlin. The engine cowling and firewall were lined with fiberglass material to dampen and contain engine noise.
Соғыстан кейінгі қолданысы
Вьетнамнан кейін екі YO 3A, 69-18006 және 69-18007, Луизиана штатының Балық және аңшылық департаменті қолданды. Ұшақ браконьерлерді ұстауға тиімді болды. Кейін ФБР бұл ұшақты сатып алып, бірнеше жыл бойы пайдаланды, адам ұрлаушылар мен ақша талап етушілерді ұстауға көмектесті. НАСА бір YO 3A, 69-18010 ұшағын алды. АҚШ Армиясында қызметтен кейін бұл ұшақ авиациялық және қозғалтқыш құрылғыларын жөндеу мектебіне берілді. 1977 жылы Калифорниядағы Моффетт федералды әуежайында орналасқан НАСА-ның Эймс зерттеу орталығы мектептен YO 3A ұшағын сатып алды. НАСА ұшаққа қанат ұштарына және құйрығына микрофондар орнатты. Бұл микрофондар АҚШ Армиясының түрлі тікұшақтары мен Tiltrotor ұшақтарының ұшу кезіндегі дыбыстық сипаттамаларын жазу үшін қолданылды. YO 3 сонымен қатар Lockheed SR 71 Blackbird ұшағының үндік соққыларын өлшеу үшін де пайдаланылды. 1997 жылы НАСА YO 3A ұшағын Калифорниядағы Эдвардс әуе күштері базасындағы Драйден ұшу зерттеу орталығына (қазір Армстронг ұшу зерттеу орталығы) ауыстырды. YO 3A 2004 жылдың қазанына дейін ұшуға дайын күйде сақталды. Содан кейін YO 3A Аймсқа қайта ұшырылып, шамамен екі жыл бойы роторлық ұшақтарды зерттеуге көмектесті. 2015 жылы НАСА ұшақты пайдаланудан шығарды және оны Жалпы қызметтер басқармасы аукционда Вьетнам тікұшақтары мұражайына сатты.
After Vietnam, two YO 3As, 69 18006 and 69–18007, were used by the Louisiana Department of Fish and Game. The aircraft was effective at catching poachers. The FBI eventually acquired the aircraft, and operated the type for several years, assisting the apprehension of kidnappers and extortionists. NASA took possession of one YO 3A, 69–18010. Following service with the U. S. Army this aircraft was transferred to an airframe and powerplant mechanics school. NASA's Ames Research Center located at Moffett Federal Airfield in California acquired the YO 3A from the school in 1977. NASA equipped the aircraft with wing tip and tail mounted microphones. These microphones were used to record the in flight acoustic signatures of a variety of U. S. Army helicopters and Tiltrotor aircraft. The YO 3 was also used to measure sonic booms from the Lockheed SR 71 Blackbird. In 1997, the NASA YO 3A was transferred to the Dryden Flight Research Center (now Armstrong Flight Research Center) at Edwards Air Force Base, in California. The YO 3A remained in a flyable storage state until October 2004. Then the YO 3A was flown back to Ames to support rotorcraft research again for nearly two years before once again returning to Dryden. In 2015, the aircraft was retired by NASA and sold by the General Services Administration at auction to the Vietnam Helicopters Museum.