Бюшел ісі: қазылардың тәуелсіздігі туралы шешім (1670)
Bushel's Case
Bushel's Case (1670) – ағылшын құқығындағы маңызды сот шешімі. Жюридің тәуелсіздігін бекітіп, қылмыстық істерде хабеас корпусты қолдану құқығын растады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1670 жылғы ағылшын құқықтық ісі
1670 English legal case
Бушель ісі (1670) 124 E. R. 1006, сондай-ақ Бушелл ісі деп те аталады, қазылар алқасының рөлі туралы әйгілі ағылшын шешімі. Ол қазылар алқасының тәуелсіздігін кез келген күмәндан арылтып, нақты дәлелдеді. Бұған қоса, жалпы соттың (Common Pleas) қарапайым қылмыстық істерде хабеас корпус бұйрығын шығаруға құқығы бар екенін бекітті.
Bushel’s Case (1670) 124 E. R. 1006, also spelled Bushell's Case, is a famous English decision on the role of juries. It established beyond question the independence of the jury. It also confirmed that the Court of Common Pleas could issue a writ of habeas corpus in ordinary criminal cases.
Өмірбаян
Бушель ісі бұрынғы іске (R v. Penn and Mead немесе Пенн мен Мид соты, 6 How. 951) қатысты, онда екі квакер Уильям Пенн (болашақта Пенсильванияның негізін қалаушы) және Уильям Мид заңсыз жиналыс ұйымдастырғаны үшін айыпталды. Олар 1670 жылдың тамызында Англия шіркеуінің бақылауынан тыс бес адамнан асатын діни жиын өткізуге тыйым салған Конвентикл заңының талаптарын бұзғаны үшін тұтқындалған. Қазылар алқасы екеуін "Грейсчерч көшесінде сөйлегені үшін кінәлі" деп тапты, бірақ "заңсыз жиналысқа қатысқаны" туралы қосымша айыптаманы қабылдаудан бас тартты. Ашуланған судья қазылар алқасына "Сот қабылдайтын үкім шыққанша сіздерді босата алмаймын" деп ескертті. Қазылар алқасы үкімді "Грейсчерч көшесінде жиналғандарға сөйлегені үшін кінәлі" деп өзгертіп, судья оларды бір түн бойы тамақ, су және жылусыз түрмеге қамады. Судья Пеннді байлап, аузын жапты. Пенн наразылық білдіріп, қазылар алқасына "Сіздер ағылшындарсыздар, өз құқықтарыңызды қорғаңыздар, олардан бас тартпаңыздар!" деп айқайлады, ал қазылар алқасының мүшесі Эдвард Бушель: "Біз де солай етейік!" деп жауап берді. 1670 жылдың қараша айында Воган қазылар алқасының шығарған үкімі үшін жазаланбайтынын, бірақ егер жекелеген қазылар алқасының дұрыс әрекет етпегені дәлелденсе, олар жазалана алатынын шешті.
Bushel's Case arose from a previous case (R v. Penn and Mead or Trial of Penn and Mead, 6 How. 951) involving two Quakers charged with unlawful assembly, William Penn (the future founder of Pennsylvania) and William Mead. They had been arrested in August 1670 for violating the Conventicle Act, which forbade religious assemblies of more than five people outside the auspices of the Church of England. The jury found the two "guilty of speaking in Gracechurch Street" but refused to add "to an unlawful assembly". The infuriated judge charged the jury that they "shall not be dismissed until we have a verdict that the court will accept". The jury modified the verdict to "guilty of speaking to an assembly in Gracechurch Street", whereupon the judge had them locked up overnight without food, water or heat. The judge ordered Penn bound and gagged. Penn protested, shouting to the jury, "You are Englishmen, mind your Privilege, give not away your Right", to which juror Edward Bushel replied, "Nor shall we ever do." Vaughan ruled in November 1670 that a jury could not be punished simply on account of the verdict it returned, but that individual jurors could still be punished if it could be demonstrated that they had acted improperly.