Кіріспе
1791 жылғы түзету қылмыстық қудалауға қатысты құқықтарды тізбелейді. АҚШ Конституциясының алтыншы түзетуі (VI түзету) қылмыстық қудалауға байланысты құқықтарды белгілейді. Ол 1791 жылы АҚШ-тың құқықтық биллінің бір бөлігі ретінде бекітілді. Жоғарғы сот осы түзетудегі бір құқықтан басқа барлық қорғауларды он төртінші түзетудің тең процестік ережесі арқылы штаттарға қолданды. Алтыншы түзету қылмыстық айыпталушыларға тоғыз түрлі құқықты кепілдейді, соның ішінде қылмыс жасалған деп есептелетін штат және округтен құралған әділ қазылар алқасымен жедел және ашық сот отырысын өткізу құқығы. Әділ қазылар алқасының талабына сәйкес, қазылар алқасы бейтарап болуы керек және қазылар алқасы қоғамның әртүрлі өкілдерінен тұруы тиіс. Қазылар алқасымен сот отырысын өткізу құқығы тек алты айдан асатын жаза көзделген қылмыстарға ғана қолданылады. Баркер мен Уинго ісінде Жоғарғы сот айыпталушының жедел сот отырысын өткізу құқығы бұзылған-бұзылмағанын анықтау үшін теңгерімдеу сынағын ұсынды. Бұған қоса, ол ашық сот отырысын өткізу талабы абсолютті емес екенін және кейбір жағдайларда үкімет де, айыпталушы да жабық сот отырысын сұрауға құқылы екенін мәлімдеді. Алтыншы түзету қылмыстық айыпталушыларға қарсы айыптаудың мәнісі мен себебі туралы хабарлауды талап етеді. Түзетудегі қарсыласу ережесі қылмыстық айыпталушыларға куәларды тексеруге және олардан сұрақ қоюға құқық береді, ал міндетті процеске қатысты ереже қылмыстық айыпталушыларға өз куәларын шақыруға және кейбір жағдайларда куәларды куәлік беруге мәжбүрлеуге құқық береді. Адвокаттық көмек туралы ереже қылмыстық айыпталушыларға адвокаттың көмегін алуға құқық береді. Гидеон мен Уэйнрайт (1963) ісінде және одан кейінгі істерде Жоғарғы сот адвокатты алуға мүмкіндігі жоқ қылмыстық айыпталушыларға барлық сот процестерінде мемлекеттік адвокат тағайындалуы керек деп шешті, егер айыпталушыға бас бостандығынан айыру қаупі төніп тұрса. Жоғарғы сот алтыншы түзетудің барлық қорғауларын (мемлекеттік деңгейде қорғалған) енгізді, бірақ бір құқықты енгізбеді: қылмыс жасалған штат пен округте қазылар алқасымен сот отырысын өткізу.
The Sixth Amendment (Amendment VI) to the United States Constitution sets forth rights related to criminal prosecutions. It was ratified in 1791 as part of the United States Bill of Rights. The Supreme Court has applied all but one of this amendment's protections to the states through the Due Process Clause of the Fourteenth Amendment. The Sixth Amendment guarantees criminal defendants nine different rights, including the right to a speedy and public trial by an impartial jury consisting of jurors from the state and district in which the crime was alleged to have been committed. Under the impartial jury requirement, jurors must be unbiased, and the jury must consist of a representative cross section of the community. The right to a jury applies only to offenses in which the penalty is imprisonment for longer than six months. In Barker v. Wingo, the Supreme Court articulated a balancing test to determine whether a defendant's right to a speedy trial had been violated. It has additionally held that the requirement of a public trial is not absolute and that both the government and the defendant can in some cases request a closed trial. The Sixth Amendment requires that criminal defendants be given notice of the nature and cause of accusations against them. The amendment's Confrontation Clause gives criminal defendants the right to confront and cross examine witnesses, while the Compulsory Process Clause gives criminal defendants the right to call their own witnesses and, in some cases, compel witnesses to testify. The Assistance of Counsel Clause grants criminal defendants the right to be assisted by counsel. In Gideon v. Wainwright (1963) and subsequent cases, the Supreme Court held that a public defender must be provided to criminal defendants unable to afford an attorney in all trials where the defendant faces the possibility of imprisonment. The Supreme Court has incorporated (protected at the state level) all Sixth Amendment protections except one: having a jury trial in the same state and district that the crime was committed.
Жедел сот
Қылмыстық айыпталушының жедел сотқа құқығы бар. Баркер В. Уинго ісінде Жоғарғы Сот айыпталушының жедел сот талқылауының құқығы бұзылған-бұзылмағанын анықтау үшін жағдайларға қарай қарастырылатын төрт бөлімнен тұратын сынақ жүргізуді белгіледі. Төрт фактор:
Кешіктірудің ұзақтығы. Сот ешқандай абсолютті мерзімнің қолданылатынын нақты айтқан жоқ. Дегенмен, ол "қарапайым көше қылмыстары үшін кешіктіру күрделі және күрделі құлпынаю үшін айыптаудан әлдеқайда аз болады" деген мысал келтірді. Кешіктірудің себебі. Прокуратура өз пайдасы үшін сот процесін тым ұзаққа созуға болмайды, бірақ куәгердің қатысуын қамтамасыз ету немесе басқа да практикалық мәселелер (мысалы, сот отырысын ауыстыру) үшін сот процесін кешіктіруге болады. Айыпталушының өзінің құқығын қорғау үшін қолданған уақыты мен тәсілі. Егер айыпталушы кешіктіруге өз пайдасы үшін келіссе, ол кейіннен оны тым ұзаққа создырды деп талап ете алмайды. Кешіктірудің айыпталушыға тигізген зиянының деңгейі. Strunk v. United States ісінде Жоғарғы Сот, егер шараптық сот айыпталушының жедел сот талқылауының құқығы бұзылғанын анықтаса, айыптау қағазы алынып тасталуға және кез келген сот үкімі күшін жоюға тиіс деп шешті. Сот, кешіктірілген сот процесі мемлекеттік әрекет болып, айыпталушының құқықтарын бұзатындықтан, басқа ешқандай өтеу шарасы қолданылмайды деп шешті. Осылайша, жедел сот талқылауының негізінде қылмыстық істі қайта қарау немесе тоқтату, айыпталу бойынша қылмыстық іс қайтадан қозғалмайды дегенді білдіреді.
Length of delay. The Court did not explicitly rule that any absolute time limit applies. However, it gave the example that the delay for "ordinary street crime is considerably less than for a serious, complex conspiracy charge." Reason for the delay. The prosecution may not excessively delay the trial for its own advantage, but a trial may be delayed to secure the presence of an absent witness or other practical considerations (e. g., change of venue). Time and manner in which the defendant has asserted his right. If a defendant agrees to the delay when it works to his own benefit, he cannot later claim he has been unduly delayed. Degree of prejudice to the defendant which the delay has caused. In Strunk v. United States, , the Supreme Court ruled that if the reviewing court finds that a defendant's right to a speedy trial was violated, then the indictment must be dismissed and any conviction overturned. The Court held that, since the delayed trial is the state action which violates the defendant's rights, no other remedy would be appropriate. Thus, a reversal or dismissal of a criminal case on speedy trial grounds means no further prosecution for the alleged offense can take place.
Қоғамдық сот
Шеппард пен Максвелл ісі бойынша Жоғарғы Сот, сот отырысын ашық өткізу құқығы абсолютті емес екенін қабылдады. Егер артық жариялау сотталушының заңды сот процесіне құқығын бұзуы мүмкін болса, сот отырысына қоғамның қатысуына шектеулер қойылуы мүмкін. Press Enterprise Co. v. Superior Court ісіне сәйкес, сот отырысы үкіметтің өтініші бойынша жабылуы мүмкін, егер «жабылу жоғары құндылықтарды сақтау үшін қажетті және осы мақсатқа қарай нақты бағытталған» деген негізді қорытындылар болса. Сотталушы да сот отырысын жабуды сұрауға құқылы; алайда, «біріншіден, жариялау сотталушының әділ сотқа қатысу құқығына зиян келтіруі мүмкін және осы зиянды жабудың алдын алуға болатыны, екіншіден, сот отырысын жабудан басқа тиімді шаралар сотталушының әділ сотқа қатысу құқығын жеткілікті түрде қорғай алмайтыны» дәлелденуі тиіс.
Бейтарап қазылар алқасы
Сотталушыны алқаға тарту құқығы әрқашан айыпталушыға тағылған қылмыстың сипатына байланысты. Ең жеңіл қылмыстар – алты айдан аспайтын мерзімге бас бостандығынан айырумен жазаланатындар – алқаға тарту талабына жатпайды. Тіпті бірнеше ең жеңіл қылмыс жасалған жағдайда, жалпы тұтқындалу мерзімі алты айдан асып кетсе де, алқабилер алқасымен сотталу құқығы туындамайды. Сонымен қатар, АҚШ-та, аса ауыр қылмыстардан (мысалы, кісі өлтіру) басқа, кәмелетке толмағандар көбінесе жасөспірімдер сотында сотталады, бұл жазаны жеңілдетуге мүмкіндік береді, бірақ алқаға тарту құқығынан айырады. Бастапқыда Жоғарғы Сот Алтыншы түзетудегі қазылар алқасымен сотталу құқығының «жалпы құқық бойынша түсінілген және қолданылған қазылар алқасымен сотталу құқығын» білдіретінін, және Конституция қабылданған кезде осы елде және Англияда танылған барлық қажетті элементтерді қамтитынын мәлімдеді. Сондықтан, федералдық қылмыстық алқалардың он екі адамнан тұруы және Англиядағы дәстүр бойынша үкімдердің бірауыздан болуы керек деп шешілді. Он төртінші түзетуге сәйкес, Жоғарғы Сот қазылар алқасымен сотталу құқығын мемлекеттік соттардағы айыпталушыларға да таратып бергенде, кейбір стандарттарды қайта қарады. Он екі адамның саны «тарихи жағдайдың» нәтижесінде қалыптасқаны және алты адамнан тұратын алқа жеткілікті боларлықты, бірақ одан кемірек болған жағдайда айыпталушы қазылар алқасымен сотталу құқығынан айырылатыны анықталды. Рамос пен Луизиана штаты арасындағы істе (2020) Сот Алтыншы түзетуде барлық федералдық және мемлекеттік қылмыстық сот процестерінде бірауыздан үкім шығару міндетті екенін мәлімдеді.
Бейтараптық
Алтыншы түзетуде қазылар алқасының бейтарап болуы қажеттілігі көзделген. Бейтараптық жеке қазылардың әділ болуын талап етеді деп түсіндіріледі. "Вир дир" кезінде әр тарап әлеуетті қазыларды кез келген жағдайды анықтау үшін сұраққа тарта алады және егер олар анықталса, оларды жоққа шығаруға құқылы; мұндай жоққа шығарулардың негізділігін сот анықтайды. Егер сотталушыға қатаң шағымдар жасау мүмкіндігі болған жағдайда, қатаң шағым дұрыс қабылданбағаны үшін олар сот үкімін шағымдауға құқылы емес. "Peña Rodriguez v. Colorado" (2017) ісінде Жоғарғы Сот Алтыншы түзетуге сәйкес, қылмыстық іс бойынша сот алқабилердің кінәлі үкімінің нәсілдік бейтараптыққа негізделгенін тексеруге міндетті деп шешті. Егер үкім нәсілдік бейтараптық негізінде жойылса, сотталушы кінәлі үкім шығару үшін қазының дауыс беруінде нәсілдік бейтараптық "маңызды ықпал етуші фактор болды" дегенін дәлелдеуі керек.
Қазылар алқасының отырысы
Қазылар алқасының бейтараптығын анықтаудағы тағы бір фактор – қазылар алқасы немесе келіс құрамы, одан қазылар іріктеледі. Келіс қоғамның әділ көрінісін білдіруі керек; айыпталушы бұл талаптың бұзылғанын мыналар арқылы дәлелдеуі мүмкін: егер шеттетілген деп айтылған топ қоғамда "ерекше" болып саналса, мұндай топтың келістегі өкілдігі осы топқа жататын адамдардың санына шаққанда негірсіз және әділетсіз болса, сондай-ақ, өкілдіктің жетіспеуі іріктеу процесінде жүйелі шеттетудің нәтижесі болса. Осылайша, "Тейлор Луизианаға қарсы" ісінде Жоғарғы Сот әйелдерге, егер олар төрелік қызметке дайындық туралы мәлімдеме жасамаса, төрелік қызметтен босатылатын, бірақ еркектерге осындай жеңілдік берілмейтін штаттық заңды күштен шығарды.
Үкім шығару
Apprendi v. New Jersey, және Blakely v. Washington, Жоғарғы Сот қылмыстық жауапкердің кінәлі ме, әлде кінәсіз бе деген мәселе бойынша ғана емес, сонымен қатар заңдарда немесе сот шешімдерінде көзделген ең жоғары шектен жазаны арттыру үшін қолданылатын кез келген факт бойынша да қазылар алқасымен сотталуға құқығы бар екенін анықтады. Alleyne v. United States, ісінде Сот Apprendi және Blakely шешімдерін кеңейтіп, айыпталушының қазылар алқасына құқығы заңмен белгіленген ең төменгі жазадан асып түсетін жазаны күшейтуге қатысты кез келген фактіге де қолданылатынын мәлімдеді. United States v. Haymond, 588 U. S. (2019) ісінде Сот федералдық бақылаудан босатуды қайтару міндетті түрде ең төменгі түрме жазасын көздейтін жағдайда, қазылар алқасының қажет екенін шешті.
Жақын жерлер
Конституцияның ІІІ-бабы, 2-тармағы айыпталушылардың қазылар алқасымен сотталуын және қылмыс жасалған штаттың өзінде сотталуын талап етеді. Алтыншы түзетуге сәйкес, қазылар алқасы заңмен белгіленген сот округтерінен іріктелуі керек. Beavers v. Henkel ісінде Жоғарғы Сот қылмыстың жасалған жері сот процесінің орнын анықтайды деп шешті. Егер қылмыс бірнеше округте жасалған деп есептелсе, сот процесін өткізу үшін олардың кез келгенін таңдауға болады. Егер қылмыс ешбір штатта жасалмаған жағдайларда (мысалы, теңізде жасалған қылмыстарда) сот процесінің орнын Конгресс анықтай алады. Басқа Алтыншы түзету кепілдіктерінен өзгеше, Сот жақындық құқығын қабылдаған жоқ.
Айыптау туралы хабарлама
Қылмыстық іс бойынша айыпталушыға қарсы қойылған айыптың мәнісі мен себебі туралы хабардар болу құқығы бар. Сондықтан, айыптау актісінде қылмыстың барлық құрамдас бөліктері соншалық дәлдікпен баяндалуы керек, осылайша айыпталушы егер кейінгі қудалауда дәл осы айыптар қайтадан көтерілсе, екі рет сотталмау құқығын пайдалана алады. Жоғарғы Соттың "АҚШ Карллға қарсы" ісінде шешімінде айтылғандай, "айыптау актісінде қылмысты заң тілімен баяндау жеткіліксіз, егер заң тілінің өзі толық, тікелей және нақты түрде, ешқандай күмәнділік немесе беймаздықсыз жазалануға тиіс қылмыстың барлық қажетті элементтерін көрсетпесе". Тіпті заңнан тікелей алынған тұжырымдар да жеткіліксіз болуы мүмкін. Дегенмен, үкімет айыптау актісінің жазбаша көшірмелерін тегін ұсынуға міндетті емес.
Қарсылық
Конфронтациялық ереже жалпы құқық ережесіне қатысты, ол құлақтан естілген сөздерді қабылдауға тыйым салады, яғни бір куәгердің басқа адамның мәлімдемелері мен байқаулары туралы куәлік беруін, осы мәлімдемелердің немесе байқаулардың шындығын дәлелдеу үшін пайдалануды болдырмайды. Мұның себебі айыпталушының мәлімдеме жасаған адамның сенімділігін сынауға және оны қарсы сұраққа алуға мүмкіндігі болмауы еді. Осы ереженің кейбір ерекшеліктеріне рұқсат етілді; мысалы, айыпталушының мойындауы және өлім төсегіндегі мәлімдемелер қабылданады. Дегенмен, Калифорния штаты мен Грин ісінде Жоғарғы Сот құлақтан естілген сөздер ережесі Конфронтациялық ережеден өзгеше екенін мәлімдеді. Құлақтан естілген сөздер кейбір жағдайларда қабылдануы мүмкін. Мысалы, Брутон мен АҚШ ісінде Жоғарғы Сот айыпталушының соттан тыс берген мәлімдемелері оның кінәсін дәлелдеу үшін қабылданса да, олар басқа айыпталушыға қарсы куәлік ретінде қабылданбайды деп шешті. Ұзақ уақыттан бері танылған ерекшеліктердің біріне жатпаса да, құлақтан естілген сөздер кейбір жағдайларда қабылдануы мүмкін. Мысалы, куә қолжетімді болмаса, бұрынғы куәлік қабылдануы мүмкін. Алайда, Кроуфорд пен Вашингтон ісінде Жоғарғы Сот Конфронтациялық ереженің қолданылу аясын кеңейтіп, егер айыпталушының айыпталушыны қарсы сұраққа алу мүмкіндігі болмаса және айыпталушы сот отырысында қолжетімді болмаса, соттан тыс берілген «көрсету» сипатындағы мәлімдемелер қабылданбайды деп шешті. Дэвис пен Вашингтон ісінде Сот «көрсету» терминін декларанттың жағдайындағы объективті ақылға қонымды адам сотта пайдалануы мүмкін деп санайтын кез келген мәлімдеме деп түсіндірді. Мелендес Диас пен Массачусетс штаты және Бульком мен Нью-Мексико ісінде Сот зертханалық химиктің сараптамасын куәгер шақырылмай-ақ дәлел ретінде қабылдау Конфронтациялық ережені бұзу болып табылады деп шешті. Мичиган мен Брайант ісінде Сот атыс салдарынан зардап шеккен адамның кім оны атып өлтіргені туралы мәлімдемесінің және полицияның оны сұрау себебінің «негізгі мақсаты» объективті түрде анықталуы керек деп шешті. Егер «негізгі мақсат» «ағымдағы төтенше жағдаймен» айналысу болса, онда мұндай мәлімдеме көрсету сипатында емес және сондықтан Конфронтациялық ереже осы мәлімдемені қабылдау үшін оны жасаған адамның куәлік беруін талап етпейді. Куәгерлерді қарсы алу және қарсы сұраққа алу құқығы материалдық дәлелдерге де қолданылады; айыптаушы өзінің дәлелдемелерін қазылар алқасына ұсынуы керек, бұл қорғанысқа оның жарамдылығы мен мағынасын сынауға жеткілікті мүмкіндік береді. Прокуратура әдетте дәлелдерді ұсынбай-ақ сілтеме жасай алмайды. Хемфилл мен Нью-Йорк ісінде Сот айыпталушының қорғанысын жоққа шығару үшін шақырылған куәгерді қарсы сұраққа алу мүмкіндігі айыпталушыға берілуі керек деп шешті, тіпті сот төрешісі бұл қорғанысты адастырушы деп тапса да. 20-шы ғасырдың соңы мен 21-шы ғасырдың басында бұл ереже үнсіз куәлік ережесін қолдануда маңызды мәселеге айналды.
Міндетті процесс
Күштеу процесі туралы ереже қылмыстық қудалауға ұшыраған кез келген адамға өзінің пайдасына куәгерлерді шақыру құқығын береді. Егер мұндай куәгерлердің біреуі куәлік беруден бас тартса, сот оны қорғаушының өтініші бойынша куәлік беруге мәжбүрлеуге құқылы. Дегенмен, кейбір жағдайларда сот қорғаушының куәгерін куәлік беруге жібермеуі мүмкін. Мысалы, егер қорғаушы адвокат тактикалық басымдық алу үшін куәгердің кім екенін прокуратураға хабарламаса, онда бұл куәгерге куәлік беруге рұқсат берілмейді.
Кеңестің көмегі
Қылмыстық жауапкер адвокаттың көмегіне жүгінуге құқылы. Пауэллге қарсы Алабама ісінде Жоғарғы Сот «егер айыпкер адвокатты жұмысқа алмайтын және білімсіздігі, ақыл-ойының кемістігі, сауатсыздығы немесе осы сияқты себептерге байланысты өзінің қорғанысын тиісті деңгейде жүзеге асыра алмайтын болса, соттың оған адвокат тағайындау міндеті бар, тіпті оның өтініші болмаса да» деп шешті. Джонсон Зербстке қарсы ісінде Жоғарғы Сот барлық федералдық істерде өздерін жалдауға мүмкіндігі жоқ айыпталушыларға адвокат тағайындалуы керек деп шешті. 1961 жылы Сот федералдық соттарда қолданылатын ережені штаттық соттарға да қатысты етті. Гамильтонның Алабамаға қарсы ісінде, егер «білімсіздік, әлсіз ақыл-ой, сауатсыздық немесе осыған ұқсас жағдайлар» болмаса да, айыпталушылардың өтініші бойынша, өлім жазасын көздейтін істерде адвокатты тегін қамтамасыз ету керек деп шешті. Гидеон В. Уэйнрайт ісінде барлық ауыр қылмыстар бойынша мұқтаж айыпталушыларға адвокат тағайындалуы керек деп шешілді, сондай-ақ Беттс В. Брейди ісінің күші жойылды, онда Сот штаттық соттардың адвокатты тек айыпталушы «ерекше жағдайларды» көрсеткен жағдайда ғана тағайындауы керек деп шешкен болатын. Аргерсингерге қарсы Хамлин ісінде, нақты түрмеге қамау жазасын көздейтін кез келген жағдайда адвокат тағайындалуы тиіс. Түрмеге қамауға бірден әкеп соқпайтын жазалар туралы Скотт Иллинойс штатына қарсы істе сот адвокатты тағайындау қажет емес деп шешті, бірақ Алабама Шелтон штатына қарсы істе сот айыпталушы сотта адвокатсыз болса, түрмеге қамау жазасын көздейтін шартты жаза тағайындала алмайды деп шешті. Брюэр В. Уильямс ісінде адвокатқа жүгіну құқығы «кемінде, адамға қарсы сот ісі басталып, немесе одан кейін, ресми айыптау, алдын ала тыңдау, айыптама, хабарлама немесе айыптау арқылы адвокаттың көмегіне ие болу құқығын білдіреді». Брюэрдің қорытындысына сәйкес, қарсы тараптың айыпталушыға қарсы іс жүргізуі басталғаннан кейін, ол үкімет оны тексерген кезде заңдық көмекке құқылы, ал айыпталушы тұтқындалғанда, «судья алдында қамау ордерімен ұсталғанда» және «сотпен қамауға жіберілгенде», «сот ісінің басталғанына еш күмән жоқ».
Өзін-өзі ұсыну
Қылмыстық жауапкер өзін-өзі қорғай алады, егер сот жауапкерді адвокат алу құқығынан бас тартуға қабілетсіз деп таба алмаса. "Фарета Калифорнияға қарсы" ісінде Жоғарғы Сот айыпталушының өзінен қорғану құқығын мойындады. Дегенмен, Godinez v. Moran ісінде, сотталушының өзін-өзі қорғауға толыққанды қабілетсіз деп санайтын сот, оған адвокат көмегін міндеттей алады. "Мартинес Калифорния апелляциялық сотына қарсы" ісінде Жоғарғы Сот өзінен қорғану құқығы апелляциялық соттарға қолданбайтынын қабылдады. "Индиана Эдвардсқа қарсы" ісі, 554 U.S. 164 (2008) бойынша, Жоғарғы Сот қылмыстық жауапкердің сотқа қатысуға қабілетті, бірақ өзін-өзі қорғауға қабілетсіз болуы мүмкін деген шешім қабылдады. "Боундс Смитқа қарсы" ісінде Жоғарғы Сот "сотқа мәнді қол жеткізу" конституциялық құқығы адвокат арқылы немесе заң материалдарына қол жеткізу арқылы қамтамасыз етілуі мүмкін деп шешті. АҚШ-тың бірнеше апелляциялық соты Боундстың шешімін осылай түсіндірді: сотта тағайындалған адвокат арқылы сотқа қол жеткізілген жағдайда, өзінен қорғанатын сотталушының қорғанысын зерттеу үшін түрме заң кітапханасына қол жеткізуге конституциялық құқығы жоқ.