Кіріспе
Джек М. Балкин (1956 жылдың 13 тамызында туған) – американдық құқық ғалымы. Ол Йель құқық мектебінде Конституциялық құқық және Бірінші түзету бойынша Найт профессоры. Балкин – «Интернет, телекоммуникациялар және жаңа ақпараттық технологиялардың құқық пен қоғамға тигізетін әсерін зерттеу» миссиясымен құрылған Йель ақпараттық қоғам жобасының (ISP) негізін қалаушы және директоры. Ол сонымен қатар Йель құқық мектебіндегі Найт құқық және медиа бағдарламасын және Абрамс еркін пікір білдіру институтын басқарады. Балкин «Балкинизация» атты құқықтық блог жазады және «Атлантик» журналының тілшісі болып жұмыс істейді. Ол Конституциялық және Бірінші түзету құқығының ғалымы. Құқық ғалымы ретіндегі жұмысынан өзге, ол мемдер мен мәдени эволюция туралы кітап жазды, сондай-ақ ежелгі қытайлық «Өзгерістер кітабы» немесе «И Цзин» кітабын аударды және оған түсініктемелер жазды.
Jack M. Balkin (born August 13, 1956) is an American legal scholar. He is the Knight Professor of Constitutional Law and the First Amendment at Yale Law School. Balkin is the founder and director of the Yale Information Society Project (ISP), a research center whose mission is "to study the implications of the Internet, telecommunications, and the new information technologies for law and society." He also directs the Knight Law and Media Program and the Abrams Institute for Free Expression at Yale Law School. Balkin publishes a legal blog, Balkinization, and is also a correspondent for The Atlantic. He is a scholar of Constitutional and First Amendment law. In addition to his work as a legal scholar, he has also written a book on memes and cultural evolution and has translated and written a commentary on the ancient Chinese Book of Changes, or I Ching.
Өмірбаян
Миссури штатының Канзас-Сити қаласында туған Балкин Гарвард университетінде бакалавр және юрист дәрежелерін, ал Кембридж университетінде философия ғылымдарының докторы ғылыми дәрежесін алды. Ол Бесінші апелляциялық соттың судьясы Кэролин Динин Кингтің кеңсесінде стажер болып жұмыс істеді. 1982 жылдан 1984 жылға дейін Нью-Йорктегі Cravath, Swaine & Moore заң фирмасында сот процестері бойынша юрист болды. 1984 жылдан 1988 жылға дейін Канзас-Ситидегі Миссури университетінде, ал 1988 жылдан 1994 жылға дейін Техас университетінде сабақ берді. 1994 жылы Йель университетінің профессорлық құрамына қабылданды. Ол сонымен қатар Гарвард, Нью-Йорк, Тель-Авив университеттерінде және Лондон университетінің Куин-Мэри колледжінде оқытумен айналысты. 2005 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі, ал 2020 жылы Америка заң институтының мүшесі болып сайланды.
Меметика, идеология және трансценденттік
Балкиннің 1998 жылғы "Мәдени бағдарламалық қамтамасыз ету: Идеология теориясы" кітабында идеологияны мемдер мен мәдени эволюция процестері арқылы түсіндіруге болатыны айтылды. Ол идеологияның адамдарға сіңіп, мемдердің эволюциясы мен таралуы арқылы қалыптасқан түсіну құралдарының, яғни "мәдени бағдарламалық қамтамасыз етудің" салдары екенін дәлелдеді. Сонымен қатар, Балкин идеологиялық және моральдық талдаудың барлығы шындықтың трансценденттік идеалын және "әділеттің трансценденттік құндылығын" алдын ала болжайтынын мәлімдеді. Т. К. Сеунг сияқты, ол да саяси дискурс пен саяси ықпалдастырудың негізінде толыққанды жүзеге асырылуы мүмкін емес және қажетті түрде "белгісіз" болатын әділеттілік идеясының трансценденттік тұрғанын айтады.
Идеологиялық ауытқу, оппозициялардың ұясы және құқықтық семиотика
Балкин идеологиялық дрейф терминін идеялар мен түсініктердің уақыт өте келе жаңа әлеуметтік және саяси жағдайларға енгізілуі нәтижесінде саяси маңызын өзгертетін құбылысты сипаттау үшін енгізді. Дункан Кеннедимен бірге Балкин құқықтық семиотика саласын дамытты. Құқықтық семиотика заңдық дәлелдерде бір-біріне жауап беретін, қайталама троптар немесе топостар болатынын көрсетеді, ал олардың қарама-қарсылығы заңдық доктриналар дамыған сайын доктриналық егжей-тегжейлі жоғары да, төмен де деңгейлерде қайта жаңарады. Сондықтан Балкин заңдық дәлелдің өзіне ұқсас "кристаллдық" немесе фракталдық құрылымы бар екенін айтты. Балкин деконструкцияны және оған байланысты әдеби теорияларды қолданып, заңдық ойдың "ішкі қарама-қарсылықтар" арқылы құрылғандығын дәлелдеді – уақыт өте келе бір-біріне айналатын немесе жаңа және күтпеген тәсілдермен бір-біріне тәуелді болатын қарама-қарсы идеялар немесе түсініктер. Ол заңдық риторика бойынша жұмыстарында әдеби теорияға сүйенсе де, Балкин және оның жиі серігі Санфорд Левинсон заңды әдебиетке емес, музыка және драма сияқты сахналық өнерге ұқсатудың дұрыс екенін айтады.
Партизандық қорған
Балкин мен Левинсон сот іліміндегі конституциялық революциялар «партиялық бекіту» деп аталатын үдеріс арқылы жүзеге асады деп санайды. Ақ үйді бақылайтын партия федералдық соттарды Президенттің негізгі конституциялық мәселелердегі көзқарастарына ұқсас жаңа судьялармен және сот төрешілерімен толтыра алады. Бұл Жоғарғы Соттағы орташа сот төрешісінің позициясын өзгертеді және төменгі федералдық соттардың құрамын өзгертеді, бұл өз кезегінде конституциялық ілімге әсер етеді. Егер салыстырмалы түрде қысқа мерзім ішінде жеткілікті жаңа судьялар тағайындалса, өзгерістер жылдамырақ болады, нәтижесінде конституциялық революция туындайды. Мысалы, «Жаңа келісім» кезеңінен кейін конституциялық революция болды, өйткені Франклин Рузвельт 1937 мен 1941 жылдар аралығында сегіз жаңа Жоғарғы Сот төрешісін тағайындай алды. Балкин мен Левинсонның теориясы Брюс Акерманның «конституциялық сәттер» теориясымен қайшы келеді, ол конституциялық революциялар саяси заңдылықтың жаңа стандарттарын орнататын саналы демократиялық жұмылдыру актілерінің нәтижесінде болады деп мәлімдейді. Балкин мен Левинсон партиялық бекітуді шамамен, бірақ толық емес демократиялық деп қарастырады; ол заңды немесе дұрыс конституциялық түсіндіруге кепілдік бермейді.
Конституциялық түсіндіру
Балкиннің 2011 жылы жарық көрген «Тірі оригиналдық» атты кітабында жасалған конституциялық теориясы, оригиналдық және тірі конституционализмді біріктіреді. Ол, егер дұрыс түсінілсе, бұл екі көзқарас арасында қайшылық жоқ екенін айтады. Конституциялық мәтіннің бастапқы мағынасын сақтау қажет, бірақ оның бастапқыда күтілген қолданылуына қатаң сәйкес болу міндетті емес; демек, конституцияны түсіндірудің көп бөлігі конституциялық құрылыс пен мемлекет құру процесін қамтиды, бұл процеске үкіметтің үш тармағы да қатысады. Балкиннің «бағдарламалық оригинализмі» Конституцияны басқарудың бастапқы негізі ретінде қарастырады, ол саясатты іске қосып, оны мүмкін етеді; осы негізді конституциялық құрылыс және мемлекет құру арқылы уақыт өте келе толықтыру қажет. Конституцияны дамыту процесі – осы тірі конституционализм болып табылады.
Конституциялық шіріуі
Балкин демократияның уақыт өте келе халық қалауына жауап беруі мен қоғамдық мүддеге деген адалдығының азаюын сипаттау үшін "конституциялық шіріу" терминін қолданады. Конституциялық шіріудің өсуіне мыналар себеп болады: 1) табыс пен байлықтың өсу арасындағы теңсіздік; 2) саяси поляризация мен тайпаланудың күшеюі; 3) түрлі партия мүшелерінің және халық пен орнаған институттардың арасындағы сенімсіздік; 4) мемлекеттік қызметкерлердің қабілетсіздігін және/немесе оларға сенуге болмайтындығын көрсететін саяси апаттар. Балкин АҚШ Конституциясын жасағандар барлық республикалар уақыт өте келе құлдырайды деп сенгенін, сондықтан олар Конституцияны республикалық институттардың кейінірек жаңаруына үмітпен конституциялық шіріу кезеңдерін бастан кешіруге қабілетті етіп жасады деп мәлімдейді. Конституцияның көптеген ерекшеліктері, соның ішінде Президенттік, Палата және Сенаттың кезеңді мерзімдері, биліктің бөлінуі, федерализм және тәуелсіз сот жүйесі – осы мақсатқа жету үшін жасалған "республикалық сақтандырудың" түрлері. Балкин конституциялық шіріуді конституциялық дағдарыстан ажыратады. Конституциялық дағдарыс – адамдар конституциялық институттардың құлауға жақын тұрғанына немесе құлап қалғанына сенетін кезең. Конституцияның басты мақсаты – саясатты мүмкін ету болғандықтан, адамдар енді конституция шеңберінде билік үшін күреспеген кезде конституция сәтсіздікке ұшырайды. Бұл саяси параличке, азаматтық соғысқа, көтеріліске, сепаратизмге немесе төңкеріс талпынысына әкелуі мүмкін. Дағдарыс пен шіріу ұғымдары ерекшеленсе де, Балкин конституциялық шіріудің кеңірген жағдайы конституциялық дағдарысты тудыруы мүмкін деп санайды.
Конституциялық дағдарыс
Балкин мен Левинсон конституциялық дағдарыстардың жіктелуін ұсынады. Бірінші типтегі дағдарыстарда саяси актерлер конституцияны енді сақтамайтындарын және тікелей сот шешімдеріне бағынбайтындарын жария етеді. Екінші типтегі дағдарыстарда конституцияға адалдық апатқа алып келеді, себебі адамдар Конституция олардың әрекет етуіне кедергі келтіреді деп ойлайды немесе Конституция белгілі бір жағдайға қатысты ереже бермейді деп санайды, соның салдарынан жағдай тоқтап, апатқа ұшырайды. Үшінші типтегі дағдарыста адамдар конституцияның мағынасы туралы тым күшті дауласады, бұл азаматтық соғысқа, бөлінуге немесе бүлікке әкелуі мүмкін. Балкин мен Левинсонның пікірінше, саяси дағдарыстар жиі болатынымен, Америка тарихында нағыз конституциялық дағдарыстар сирек кездеседі. Сәтті конституцияның сынағы – оның өз шегінде саяси дағдарыстарды басқару және шешу қабілеті болып табылады.
Конституциялық циклдер
Балкин Американың конституциялық жүйесі үш циклдің өзара әрекеттесуі арқылы дамиды деп санайды: үстем саяси партиялардың өркендеуі мен құлдырауы, саяси поляризацияның күшеюі мен әлсіреуі, сондай-ақ конституциялық шіру мен конституциялық жаңарудың кезектесетін кезеңдері. Балкин Америка саясатының аса шиеленісті болуын Американың Республикалық партияның ұзақ жылдарлық саяси үстемдігінің аяқталуына, саяси поляризацияның ұзақ циклының шыңына жеткеніне және конституциялық шірудің кең таралған құбылысына байланысты дейді. Балкин Американың екінші «Алтын ғасыр» дәуірінде екенін, ал ол баяу екінші Прогрессивтік дәуірге қарай бет бұрып бара жатқанын болжайды.
Сөз бостандығы мен демократиялық мәдениет
Балкиннің Бірінші түзету туралы еңбегінде сөз бостандығы қағидасының мақсаты оның «демократиялық мәдениет» деп атаған нәрсесін қалыптастыру екені айтылады. Демократиялық мәдениет идеясы демократиялық пікірсайыс немесе демократиялық өзін-өзі басқарудан гөрі кеңірек, және жеке адамның бостандығын, мәдени қатысуын және өзара әсерін баса назарлайды. Демократиялық мәдениет – қарапайым адамдардың мәдениеттің түрлеріне қатысуы арқылы олардың жеке тұлға ретінде қалыптасуына және құрылуына көмектесетін орта. Балкин интернеттегі сөз бостандығының екі ерекшелігі бар екенін айтады: медиа шектеулерін «айналып өту» және басқа көздермен біріктіріліп, мәдениеттің жаңа формаларын құратын мәдени мазмұнды «қосып алу». Оның пікірінше, интернеттегі сөйлеудің осы ерекшеліктері жалпы сөз бостандығының қасиеттері болып табылады, сондықтан мәдениетке демократиялық қатысуға назар аудару қажет. Балкин цифрлық дәуірде сөз бостандығын қорғаудың Бірінші түзету бойынша сот шешімдеріне емес, заңнамаға, әкімшілік реттеуге және технологиялық жобалауға көбірек тәуелді болады деп санайды. Оның пікірінше, біз ұлттық мемлекеттердің азаматтарының сөз бостандығын реттеген дәстүрлі екіталай модельінен асып түстік. Керісінше, цифрлық сөйлеу плюралистік модельді қамтиды. Плюралистік модельде аумақтық үкіметтер сөз бостандығын тікелей реттейді. Бірақ олар сондай-ақ цифрлық инфрақұрылым иелерін басқалардың сөзін реттеуге мәжбүрлеуге немесе оларды өз мүддесіне пайдалануға тырысады. Бұл – «жаңа буын» сөз бостандығын реттеу. Цифрлық инфрақұрылым иелері, әсіресе әлеуметтік желі компаниялары, енді сөз бостандығы қауымдастықтарының жеке басқарушылары ретінде әрекет етеді, басқаратын қауымдастықтарының әртүрлі ережелерін және нормаларын жасайды және қолданады. Соңында, соңғы пайдаланушылар, азаматтық қоғам ұйымдары, хакерлер және басқа жеке тұлғалар цифрлық инфрақұрылым компанияларына сөз бостандығын белгілі бір жолдармен реттеуге және басқаларын реттеуге кедергі келтіруге үнемі қысым жасайды. Бұл үшбұрышты тартыс – мемлекеттердің жеке тұлғалардың сөзін реттеген дәстүрлі екіталай модельінен гөрі алгоритмдік қоғамда сөйлеудің іс жүзіндегі мүмкіндігін анықтайды.
Ұлттық бақылаушы мемлекет
2006 жылы Левинсонмен бірлесіп жазған эссесінде және 2008 жылғы мақаласында Балкин ақпаратты жинау, толықтыру және талдау арқылы басқару жүзеге асыратын "Ұлттық қадағалау мемлекетінің" пайда болуын талқылайды. Ұлттық қадағалау мемлекеті – технологиялық дамудың және мемлекеттік қызметтерге деген қажеттіліктің табиғи салдары. Балкин "[Келешекте бақылау мемлекеті болады-болмайды деген мәселе емес, қандай бақылау мемлекеті болады деген мәселе тұр]" дейді. Балкин екі модельді ажыратады: авторитарлық ақпараттық мемлекет және демократиялық ақпараттық мемлекет. Авторитарлық ақпараттық мемлекеттер ақпарат жинауға құмар және ақпаратқа тойымсыз: олар мүмкіндігінше көп ақпарат жинап, оны бөлісуге немесе өздерінің іс-қимылдарын жария етуге қарсы тұрады. Демократиялық ақпараттық мемлекеттер ақпаратты дәмдік тамашалайды және ақпаратты қайырымдылықпен ұсынады: олар тек қажетті ақпаратты ғана жинайды, азаматтары үшін ақпарат жасайды және бөліседі, ал өздерінің іс-қимылдары үшін демократиялық есептілік жүзеге асырады. Демократиялық ақпараттық мемлекеттер сондай-ақ, қажеттілігі тускенше үкімет жинаған ақпаратты жояды. Шындығында, жеке өмірге қатысты қорғаудың көп бөлігі адамдардың оқиғаны ұмытуынан туындады. Бірақ цифрлық дәуірде ешнәрсе ұмытылмайды, сондықтан мемлекеттік қадағалаудың нәтижелерін тиісінше жою міндетті болуы керек. Балкиннің пікірінше, қадағалау мемлекеті өскен сайын, жаңа азаматтық бостандықтарды қорғау қажет, дәл сол сияқты Жаңа келісімнен кейін әкімшілік мемлекеттің өсуімен және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ұлттық қауіпсіздік мемлекетімен қажет болғандай. Атқарушы билік өзін-өзі бақылауға, өз қызметі туралы есеп беруге және теріс пайдалануды болдырмауға ішкі тежеулер мен тепе-теңдіктермен қайта құрылуы керек. Соңында, технологияны мемлекеттік қызметкерлердің іс-қимылдарын тіркеуге және мемлекеттік тәртіпсіздіктің белгілерін іздеуге пайдалану керек: "Бақылаушыларды бақылаудың ең жақсы жолы – оларды да бақылау".
Ақпараттық сенімгерлер, робототехника және жасанды интеллект
Балкин "ақпараттық сенімгер" терминін цифрлық бизнес және әлеуметтік желі компанияларының заңдық және этикалық міндеттемелерін сипаттау үшін енгізді. Оның пікірінше, адамдар белгілі бір цифрлық бизнес пен әлеуметтік желі компанияларына сенуге және оларға тәуелді болуға тиіс, сондай-ақ олардың әсеріне осал. Осылайша, цифрлық дәуірде ақша басқарушыларға және дәрігерлер, заңгерлер мен бухгалтерлер сияқты мамандарға заңмен жүктелгенге ұқсас жаңа сенімгерлік міндеттемелер туындады. Балкин цифрлық ақпарат сенімгерлерінің соңғы пайдаланушыларға қатысты сенімділікпен әрекет етуі керек екенін айтады. Олар соңғы пайдаланушылардың жеке өміріне құрмет көрсетуі керек және оларды манипуляциялауға болмайды. Роботтарды, жасанды интеллект агенттерін және алгоритмдерді әзірлеушілер мен пайдаланушылар өз клиенттері мен соңғы пайдаланушылары үшін ақпараттық сенімгерлер болуы мүмкін. Бұған қоса, компаниялар "алгоритмдік зиянға" жол беруге болмайды: яғни, адамдардың цифрлық идентификациясын оларды кемсіту және манипуляциялау үшін пайдалану, сондай-ақ алгоритмдік шешім қабылдаудың салдары мен шығындарын жалпы қоғамға ауыстыру. Балкин ақпараттық сенімгерлік міндеттемелері мен алгоритмдік зиянға жол бермеу міндеті – робототехниканың жаңа заңдарының бір бөлігі деп санайды. Азимовтың әйгілі үш робот заңынан айырмасы, бұл заңдар роботтарға емес, оларды жобалайтын, иеленетін және басқаратын адамдар мен ұйымдарға бағытталған. Балкин роботтар мен жасанды интеллект технологиялары адамдардың әртүрлі топтары арасындағы билік қатынастарын күшейтеді; сондықтан заң осы технологиялардың өзіне ғана емес, роботтар мен жасанды интеллектті пайдаланатын адамдарға, компанияларға және әлеуметтік топтарды реттеуге баса назар беруі керек.
Журнал мақалалары
Вердидің жоғары До, 91 Текс. Л. Рев. 1687 (2013)
Pdf.
Pdf.