Рим мен Парсы әскерлерінің шайқасы: Сингара шайқасы
Battle of Singara (344)
344 ж. римдік және парсы әскерлері арасындағы Сингара шайқасы. Констанций II басқарған римдіктер мен Шапур II басқарған парсылар ауыр қатысуларға ұшырады. Тарих, әскери стратегия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим мен парсы күштерінің арасындағы шайқас
Battle between Roman and Persian forces
Сингара шайқасы 344 жылы Рим және Сасанидтердің парсы күштері арасында болды. Римдік әскерге император Констанций II жетекшілік етсе, парсы әскерін Парсы патшасы Шапур II басқарды. Бұл, жиырма жылдан астам соғыс кезінде өткен тоғыз далалық шайқастың ішінде, ең шешілмейтін қоршау соғыстарымен ерекшеленетін жалғыз шайқас, оның толық мәліметтері бізге жеткен. Персиялықтар шайқаста жеңіске жеткенімен, екі тарап та ауыр шығынға ұшырады.
The Battle of Singara was fought in 344 between Roman and Sasanian Persian forces. The Romans were led in person by Emperor Constantius II, while the Persian army was led by King Shapur II of Persia. It is the only one of the nine pitched battles recorded to have been fought in a war of over twenty years, marked primarily by indecisive siege warfare, of which any details have been preserved. Although the Persian forces prevailed on the battlefield, both sides suffered heavy casualties.
Өмірбаян
309 жылы Сасанидтер империясының тағына отырған Шапур II (сол кезде ол әлі туылмаған бала) есейіп, өз патшалығын басқаруды қолға алғанда, өмірінің соңына дейін елдің әскери күшін қайта жаңғырту және римдіктер мен сарацендерден болған соңғы жеңілістерінің құнын өндіруге бел буды. 337 жылы оңтүстіктегі лахмид арабтарының көтерілісін толыққанды басып тастағаннан кейін, ол өзінің басты жауы – Римге көшті. Сасанидтер қаласын тонау және халқын жер аудару Шапур II-нің араласуына себеп болған болуы мүмкін. Ол Арменияны қайта басып алудан бастады, ал келесі жылы Констанций II-ге қарсы алғашқы жорығын жасады. Бірақ римдіктердің қорғаныс шебі қарсы тұрып, парсы әскерлерінің ілгерілеуі шектеулі болды.
When Shapur II, who ascended to the throne of the Sasanian Empire in 309 (at the time an unborn infant), came of age and took in hand the administration of his kingdom, he dedicated himself to a lifelong mission of restoring his country's military power, and avenging its recent defeats by the Romans and Saracens. After thoroughly subduing the Lakhmid Arabs rebellion in the south, he directed his attention towards Rome, his main enemy, in 337. The sacking of a Sasanian city and the deportation of its population may have led to the intervention of Shapur II. He began by recapturing Armenia. and then advanced in his first campaign against Constantius II in the following year, however, the Roman defensive lines resisted and the Persian forces made limited progress.
Шайқас
Алғашқыда рим әскері шегініп, парсылардың лагеріне еніп кірді. Олар ауыр шығын келтірді, соның ішінде Шапурдың ұлы, ханзада Нарсех қаза тапты. Бірақ парсылар қарсы шабуылға көшіп, римдіктерді үлкен шығынмен кері қуды.
The Roman troops initially retreated and broke into the Persian camp. They inflicted heavy casualties including Shapur's son Prince Narseh. However, the Persians counter attacked and drove the Romans away with heavy losses.
Нәтижесі және соңынан
Шапурдың ұлының қазасы қақтығысты бейбітшілікке келтіруге көмектеспеді, соғыс бірнеше жылға созылды. Шапур жеңісінің масштабына қарамастан, бұл оқиғадан қосымша пайда табуға шамасы келмеді. Екі жыл өткен соң, ол Нисибисті тағы да қоршауға алды, бірақ алыс Шығыстағы Согдианадағы көшпелі шапқыншылықтардың қаупіне тойтарыс беру үшін соғысты тоқтатуға мәжбүр болды. 359 жылы соғыс қайта жаңғырды, бірақ шешуші нәтижеге келген жоқ. 363 жылы Юлиан оны белсенді түрде бастады, ол сәттілікке жетті, бірақ жорық барысында қаза тапты. Оның өлімінен кейін рим әскері ауыр жеңіліске ұшырады. Оның ізбасары Жовиан Дура шарты бойынша римдіктердің кең аумағын беруге мәжбүр болды, осылайша Шапурдың жоспарлары орындалды.
The death of Shapur's son did not facilitate an amicable settlement of the conflict, and the war dragged on for several years. Shapur, notwithstanding the extent of his victory, proved unable to utilize the event to any further advantage. Two years later, he became bogged down in another siege of Nisibis, but was then obliged to break off the war to meet the threat of nomadic barbarian invasions in Sogdiana in the far east. The war resumed in 359 CE, but ended with no conclusive result. In 363 it was taken up energetically by Julian, who was successful but died during the campaign. After his death, the Roman army suffered a decisive defeat. His successor, Jovian, was forced to cede extensive Roman territory in the treaty of Dura, and thus Shapur's ambitions were accomplished.