Кіріспе
1974 жылғы Алан Айкборнның "Сансару" пьесасы – Алан Айкборнның бес бір-бірімен байланысты жеке актілі пьесадан тұратын туындысы. Ол алғаш рет 1974 жылы (Лондонда 1976 жылы) сахнаға қойылды және оны барлық рөлдерде бес актер сомдады. Сценалар кейіпкерлер немесе орындар арқылы шала байланысты, бірақ одан да тереңірек – жалпы мағынасындағы құштарлық, оқшаулану және адамның қарым-қатынасқа деген құштарлығы арқылы байланысқан.
Confusions is a play by Alan Ayckbourn consisting of a series of five interconnected one act plays. It was first staged in 1974 (1976 in London) and played by just five actors. The scenes are all loosely linked by characters or locations, but more subtly through the common underlying themes of obsession, isolation and human desire for companionship.
Бес бір актілік пьесаның қысқаша мазмұны
"Ана фигурасы": Үй шаруасындағы Люсиге күйеуі жоқ кезде балаларды жалғыз күту қиын. Балаларды күту оның өмірін билеп алды, сондықтан ол үйден шықпайды, тіпті пижамасын ауыстырып киюге де уақыты жоқ. Қауіптенген көрші Розмари Люсиді тексеруге келіп, оған күйеуі Гарридің нөмірін беруге шешім қабылдайды. Ол оған біраз уақыт бойы қоңырау шалуға тырысып жүрген және Люсидің балаларды күтіп алуға тырысып, шапшаң жүретінін көріп, таңғалады. Розмари Люсидің немен ауырып жатқанын анықтау үшін күйеуі Терридің көмегін сұрайды. Терри Розмариге құрмет көрсетпейтін шовинист, және бұл көзқарас Люси мен Розмариге сөйлеу тәсіліне айқын көрінеді. Алайда Люси өзінің тұрақты "ана" күйінде жұпқа өзі білетін жалғыз жолмен, балалар ретінде қарайды. Бұл тәсіл Терриді тез арада өз орнына қояды және Розмари мен Терридің арасындағы кішігірім дау-дамайларға тоқтам жасайды, ал соңғы нәтиже - жұптың қолын қолына ұстап кетуі (егер де еріксіз болса). "Шарап ішетін серігі": Люсидің күйеуі Гарри хош иісті заттар сатушы Пауламен флиртке түсуге тырысады. Гарридің айқын және күшті жақындауы Пауланы біршама қорқытады, алайда Паула Гарридің тегін сусындарын барынша пайдаланады, ол досы Бернис жақындап, оны кетуге мәжбүрлеуге тырысады. Гарри Паулаға бөлме кілтін береді, ал Берниспен құмарлық танытып, бақытын сынап көреді. Ақырында әйелдер өздері кету керек деп қатаң талап етеді, сондықтан Гарри оларға такси шақырады, ал ол кеткен кезде екі әйел кілтті келіншекке қалдырып қашып кетеді. "Аяқпен ауызды" фильмінде: "Аяқпен ауызды" фильміндегі адамдар сияқты, бір қонақүйде екі жұп көршілес мейрамхана үстелінде, интерактивті официант көмегімен, бір-бірімен ортақ байланыс орнатады. Пирс ханым Пирс мырзаның кіммен ұйықтап жатқанын білгісі келеді. Поли Мартинге (ол шын мәнінде Поллидің махаббатына мүлдем мән бермейді) ашық болған жоқ. Сервер өте жақсы сөйлейді. Екі топтың әңгімелері арасында айнымалы түрде ақылды бағыт бар. Оқиғаның сюжетіне өзгеріске келтіріп, аяғына әсер етеді. "Госфорттың мейрамы": Ауылдық кешті басқарған - бас редактор Госфорт. Үлкен қателік салдарынан Милли Картердің жеке басынан шыққан жағымсыз жаңалықтары көпшілікке жарияланады. Миллидің күйеу баласы Стюарт Стоукс қатты ашуланып, қайғысын ішімдікке батырады. Кеңестің мүшесі Пирс ханым, ең бейтарап сәлемдесуден кейін, дыбыс жүйесіне электр тогы соғылады. Госфорттың мейрамы барлық ауыл мейрамына ұқсас басталады. Алайда ол хаосқа айналады және бәрі дұрыс емес болып қала берген сайын, ойын толық апатқа ұласады "Паркта сөйлесу": Госфорттың мейрамы болған паркте, бес бейтаныс адам әрқайсысы өз қиындықтарымен бөлек парктегі орындықтарда отырады. Артур, темекі карточкаларын жинау мен әйелдерді көруге қызығушылық танытатын күдікті адам, Берилдің қасына отырады және өзінің ұнаған және ұнамаған оқиғаларын айтып бере бастайды. Берилдің бұған көңілі толмай, өзінің қазіргі орнын тастап, Чарльзмен бірге отыруға кіріседі. Берил - күйеуі ұрып-соққан жас әйел, сондықтан ол Чарльзға осы оқиғаны айтып береді және "бастардтан" хат оқиды. Чарльз мұны естіп, шаршайды, сондықтан өзін кешіреді және ит сүйетін Дориннің қасына отырады. Чарльз - банкротқа ұшыраған ескі бизнесмен, сондықтан оның бүгінгі жастарға уақыты жоқ. Ол әйелі мен балаларымен бірге өткізген бақытты күндер жайлы ойланып, Дориннен өзінің бизнес есептерін түсінуге көмектесуін сұрайды. Дорин осы кезде өзін бұзады деп ойлаған адамнан қатты қорқады, сондықтан ол Эрнесттің қасына отырады. Осы сәтте Эрнест өз орнында қуана-қуана демалып жатыр, сондықтан оны итінен жалықпай бастаған параноикалық әйелдің қобалжыуы қатты ренжітеді. Дорин өзінің итімен ветеринарияға барып, оның кесуін сұрап жүргенін айтады, бұл Ернестке қызық емес тақырып, сондықтан ол Дориннің өзімен сөйлесуіне жол бермейді. Артурдың орнында Эрнест төсекте құлап түседі және әйелі туралы күңкілдеп, оны өз қолына алады. Сцена әр кейіпкердің сөйлесуге тырысқан адамның назарын аударуға тырысуымен аяқталады, бірақ сәтсіз. Нәтижесінде бес адам өздерін елемегендей сезінеді, бірақ олардың бәрі де өздерінің кінәлары.
"A Talk in the Park": In a park, the same in which Gosforth's Fete took place, sit five strangers on separate park benches, each with their own troubles. Arthur, a rather suspect fellow with an interest in cigarette card collecting and women watching, sits next to Beryl and starts to relate his story of his likes and dislikes. Beryl is understandably quite disturbed by this, and proceeds in leaving her current bench and going to sit with Charles. Beryl is a young woman with a husband who beats her, and so she tells Charles this story and reads out a letter from the "bastard". Charles becomes quite sick of hearing this, so excuses himself and goes to sit next to man hating dog loving Doreen. Charles is an old business man on the verge of bankruptcy and so has no time for the youth of today. He reminisces on a happier time with his wife and children and asks Doreen to help him decipher his business report. Doreen is at this point very scared of the man who she thinks is perving on her, and so she sits next to Ernest. Ernest at this point is happily relaxing on his bench and so is very annoyed with being disturbed by a paranoid woman who starts to harp on about her dog. Doreen relates the story of taking her dog to the vets to get the snip, which is not a topic Ernest is interested in so he sneaks off leaving Doreen talking to herself. Ernest then collapses on the bench where Arthur is and proceeds in taking it over whilst moaning about his wife. The scene ends with each character trying to get the attention of the person they were trying to talk to, but failing. The end result is five miserable people who are all feeling ignored, despite the fact that it is their own fault for ignoring everyone else.