Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарындағы кітап дүкендері
Bookstores of the United States
Коксбери – Біріккен методистік баспа үйінің бөлшек сауда бөлімшесі. Теннесси штатының Нэшвилл қаласында орналасқан Коксбери Біріккен методистік шіркеуінің агенттігі ретінде қызмет етеді, сонымен қатар басқа дінге жататын ұйымдарға экуменикалық ресурстармен қамтамасыз етеді.
Cokesbury is the retail division of the United Methodist Publishing House. Based in Nashville, Tennessee, Cokesbury serves as an agency of the United Methodist Church but serves also as an ecumenical resource provider to other denominations.
Шығу тегі
Біріккен методистік баспахананың тарихы ресми түрде 1789 жылға дейін жетеді, өйткені оның колофоны мен ресми таңбасы куәлік етеді. Дегенмен, ресми емес түрде, американдық методистердің баспа ісіне қатысты алғашқы әрекеттер 1740 жылға дейін созылған. 1775 жылға қарай американдық баспаханалар 300-ден астам ерекше методистік басылымдар шығарды, бірақ олардың көпшілігі Джон Уэслидің тікелей келісімінсіз жарық көрді. Методистік материалдарды жүйелі түрде басып шығару ісі 1769 жылы Америкаға жаңа өмір бастау үшін келген британдық уағызшы Роберт Уильямстың бастамасымен жүзеге асты. Уильямстың кезінде Америкада методистік материалдарды басып шығару және сату мәселелеріне байланысты туған дау-дамайлар, методистік баспа және тарату саясатының қажеттігін нығайтуға көмектесті, бұл мәселе Лондонмен де байланысты болды. 1775 жылы өткен американдық методистік конференцияда Томас Ранкин, Уэслинің мақұлдауымен, методистік материалдарды тарату жоспарын жасауды қадағалады, бірақ бұл жоспар Англиядан импортталған материалдарға ғана арналған еді. Бұл жоспардың бастапқы табысына қарамастан, Ранкиннің 1778 жылы Азаттық соғысы кезінде Америкадан кетуі, 1782 жылы Фрэнсис Асбери басшылығымен жоспардың тоқтатылуына әкелді. Ранкиннің тарату жоспарының аяқталуымен бірге, жаңа баспа жоспары пайда болды, ол ақырында ресми американдық методистік баспа желісіне айналды. 1774 жылы Джон Дикинс методистік қозғалысқа қосылды және Америкадағы жетекші уағызшылардың біріне айналды. Дикинстің білімі, шеберлігі және Америкадағы беделінің арқасында Фрэнсис Асбери Дикинспен дос болып, оның баспа саласындағы әлеуетін сезді. Асбери методистік баспа ісіне тікелей қатыспағанымен, оның дамуына қосқан үлесі UMPH және Cokesbury таңбасында көрініс тапқан, онда Асбери саяхатшы уағызшы ретінде бейнеленген. Оқиғаның соңында, 1783 жылы Дикинс әйеліне тиесілі жерді сатты, ал 1784 жылы Дикинс Методист епископтық шіркеуін құруға көмектесті, ол Томас Коук пен Фрэнсис Асбериді алғашқы епископтар ретінде сайлады. 1789 жылы Дикинс жерді сатудан түскен қаражаттың бір бөлігін методистік материалдарды басып шығару және тарату үшін "Методистік кітапхананы" құруға жұмсады. Бұл бастама дереу табысқа жетіп, Методистік кітапхана Америкадағы методистік материалдардың негізгі баспашысы және таратушысы болды. Расында, UMPH және Cokesbury мөрі куәландыратындай, методистік саяхатшы уағызшылар Методистік кітапханадан заттар сатып алып, оларды өз жиналыстарында таратты. Осы тарату процесі Cokesbury компаниясының тарихын кітапхананың алғашқы қадамдарынан бастауының бір себебі болып табылады.
The history of the United Methodist Publishing House dates back officially to 1789 as its colophon and official trademark bear testimony. Unofficially, however, there were prior efforts in American Methodist publishing as far back as 1740. By 1775, American printers had issued over 300 distinctly Methodist publications, though largely without John Wesley's own approval. The most systematic printing of Methodist resources came under the actions of Robert Williams, a British preacher who had recently come to America for a fresh start in 1769. The controversy surround the printing and selling of Methodist resources in America under Williams helped solidify the need for a Methodist publishing and distribution policy and in America, as was in London. At the American Methodist conference in 1775 Thomas Rankin, under the approval of Wesley, oversaw the development of a Methodist material circulation plan, though this was designed exclusively for imported Methodist materials from England. Despite this plan's initial success, his exodus from America in 1778 during the Revolutionary War led to its ultimate dissolve in 1782 under Francis Asbury. The termination of Rankin's circulation plan coincided with a new publishing plan which would ultimately become the official American Methodist publishing line. In 1774 John Dickins joined the Methodist movement and quickly became one of the leading Methodist preachers in America. Because of Dickins' education, skill, and platform in America, Francis Asbury befriended Dickins probably in part because of publishing potential. Though Asbury was never directly involved in Methodist publishing, his influence in its development is realized in the UMPH and Cokesbury icon, which shows Asbury as a circuit rider. As it turns out, in 1783 Dickins sold his wife's dower land and in 1784, Dickins helped found the Methodist Episcopal Church which elected Thomas Coke and Francis Asbury as the first Bishops. In 1789 Dickens used some of the money from the sale of the dower land to establish the "Methodist Book Concern" for the publication and distribution of Methodist materials. It was an immediate success and the Methodist Book Concern became the main publisher and distributor of Methodist materials in America. Indeed, as the UMPH and Cokesbury seal give testimony to, Methodist circuit riders purchased items from the Methodist Book Concern and distributed them at their meetings. This distribution process is one of the reasons why Cokesbury traces its lineage back to the earliest efforts of the Concern.
Методистік епископтық кітап қорынан Коксбериге дейін
1844 жылы методист епископаль шіркеуінде құлдық мәселесіне байланысты бөлініс болды. Оның нәтижесінде Оңтүстік методист епископаль шіркеуі құрылды. Оңтүстік штаттары қабылдаған атау туралы Нью-Йорктегі «Адвокат және Журнал» газеті былай деп жазды: «Мүлдем ағылшын тілінде емес, бірақ атаудың ең жаман нәрсесі осы болса, біз қуанамыз». Ал методист епископаль шіркеуі ресми түрде методист кітапханасының иесі болғандықтан, басылымдар мен қаржы мәселелерінде елеулі шиеленістер туды. Соңында 1854 жылы Жоғарғы сот Оңтүстік методист епископаль шіркеуінің де, Солтүстік штаттары сияқты, методист кітапханасының қаражатына құқығы бар деп шешті. Оңтүстік штаттары енді Солтүстіктің басылымдық шешімдеріне тәуелді болмады. Осы кезде Оңтүстік методист епископаль шіркеуі өзінің басылым және тарату орталығын Теннесси штатының Нэшвилл қаласында құруға келісті, қазіргі UMPH штаб-пәтері сонда орналасқан. Бұл шіркеу мен екі кітапхана арасындағы бөліністің салдары Азамат соғысынан да асып түсті. ХХ ғасырдың басында Солтүстік және Оңтүстік екеуі де өздерінің баспаларында қатаң басылымдық органдарды құру қажеттігін сезінді. Бұл, бір жағынан, экуменикалық таратудың қамтитын аумағын кеңейту үшін, екінші жағынан, басылым және тарату процестерін жеңілдету қажеттілігіне байланысты болды. 1914 жылдың 23 сәуірінде Солтүстік өзінің жалпы экуменикалық басылымдық іс-қимылдары үшін «Абингдон баспасы» деген атауды қабылдады. Оның атауы тарихи маңызы бар, өйткені Абингдон – Мэриленд штатындағы қаланың аты, онда 1787 жылы алғашқы американдық методист колледжі – Коксбери колледжі ашылды. 1923 жылы Оңтүстік методист епископаль шіркеуі Солтүстік шіркеу өткізіп жіберген «Коксбери Пресс» деген атауды таңдады. 1939 жылға дейін методист епископаль шіркеуі мен Оңтүстік методист епископаль шіркеуі, сондай-ақ методист протестант шіркеуі біріккен жоқ. Бірігу нәтижесінде Методист шіркеуі құрылды (кейін 1968 жылы Евангелиелік Біріккен бауырластармен бірігіп, Біріккен Методист шіркеуі болды). 1939 жылғы бірігумен бірге екі кітапхананың бірігуі де болды. «Абингдон Коксбери» ресми сауда атауы болды.
In 1844, a split occurred in the Methodist Episcopal Church over the issue of slavery. What resulted was the formation of the Methodist Episcopal Church, South. Concerning the name which the Southern states adopted, the Advocate and Journal of New York stated, "Not exactly English, but we shall be glad if the title is the worst of it ". And since the Methodist Episcopal Church officially owned the Methodist Book Concern, there existed significant tensions concerning publications and finances. Eventually, in 1854 the Supreme Court ruled that the Methodist Episcopal Church, South had as much right to the funds of the Methodist Book Concern as the Northern states did. No longer were the Southern states dependent on the publishing decisions of the North. It was at this time that the Methodist Episcopal Church, South agreed to set up their publishing and distribution center in Nashville, Tennessee, which is where the current UMPH headquarters are. The effects of this split between the church and the two book concerns would outlast the Civil War. In the early twentieth century, both the North and the South saw need to organize strict publishing bodies within their houses. This was, in part, to broaden the appeal of ecumenical distribution and in other part due to the growing need to simplify publishing and distribution processes. On April 23, 1914, the North adopted the name 'Abingdon Press' for its general ecumenical publishing endeavors. Its name was historically significant for Abingdon was the name of the town in Maryland where the first American Methodist college, Cokesbury College, was opened in 1787. The Methodist Episcopal Church, South in 1923 chose 'Cokesbury Press', a name which was passed over by the Northern church. It wasn't until 1939 that the Methodist Episcopal Church and the Methodist Episcopal Church, South reunited, along with it the Methodist Protestant Church. The merger resulted in the creation of The Methodist Church (which would later merge in 1968 with the Evangelical United Brethren to become The United Methodist Church). Along with the 1939 merger came the union of the two book concerns. Abingdon Cokesbury became the official trade name.
Cokesbury дүкендері және одан тыс
Мефодист баспасының баспа және тарату жұмысы кеңейген сайын, осы жұмыстардың арасында нақтырақ айырмашылық болуы қажет еді. «Cokesbury» атауы алғаш рет 1925 жылы Даллас дүкенінің бөлшек сауда жетекшісі Блис Олбрайт терезеге «Cokesbury Press» деп жазғанда қолданылды. Кейін ол «Cokesbury кітап дүкені» болып өзгерді. Осы кезеңде, кейін баспа үйінің президенті болған жетекші Ловик Пирс Даллас дүкенін ұлттық және халықаралық деңгейде танымал етті. Ол елдегі жетекші христиан кітап дүкендерінің бірі ретінде ондаған жылдар бойы беделін жоғалтпады. Шындығында, Даллас дүкенінің табысының арқасында 1950 жылы барлық бөлшек сауда дүкендері «Cokesbury кітап дүкені» деп аталуы керек болды, бұл 1954 жылы «Abingdon Cokesbury Press» баспасын жай ғана «Abingdon» деп атау туралы шешіммен сәйкес келді. Құрылғаннан бері Cokesbury UMPH үшін ең ірі таза табыс көзі болып табылады. Расында, Даллас қаласының бұрынғы жетекшісі және UMPH президенті Ловик Пирс 1970 жылы лауазымынан кеткен кезде: «Cokesbury бөлшек саудасының сатылымы өскен сайын, баспа үйі де дамиды» деген еді. Пирс кезінде Cokesbury сауда орталықтарын кеңейтіп, діни сенімін кеңейтіп, Біріккен методист және методист емес шіркеулермен кеңес беру арқылы белсенді жұмыс істеді. 1976 жылы 26 қалада 28 Cokesbury дүкені болды. Бұл көрсеткіш Cokesbury сауда тарихында екі есеге артты. 1986 жылы Cokesbury клиенттерге тапсырыс беру үшін тегін телефон нөмірін ұсынды: 1 800 672 1789. Соңғы төрт сан UMPH-нің ресми тарихын көрсетеді. Бұл нөмір әлі де байланыс орталығының нөмірі болып табылады. 2012 жылдың 5 қарашасында Cokesbury барлық 57 физикалық дүкенін жабу туралы шешім қабылдады. Олардың 19-ы АҚШ-тағы діни семинарияларда орналасқан. UMPH басқармасы цифрлық нарықтың өсуіне, кітаптарды онлайн сатудың артуына және осы факторларды ескере отырып, дүкендерді ашық ұстаудың қымбаттығына байланысты бұл шешімді бірауыздан қабылдады. 2013 жылдың 27 сәуірінде соңғы алты Cokesbury дүкені жабылды. Cokesbury қазір өзінің күшін басым түрінде онлайн сатуға және шіркеулерге кеңес беруге аударды. Қолдау орталығының жұмыс уақытын ұзартумен қатар, Cokesbury АҚШ-тың барлық аймандарында шіркеулермен және клиенттермен тікелей жұмыс істеу үшін «Қоғамдық ресурстар кеңесшісі» деп аталатын елуден астам ұлттық өкілдерді және Нэшвиллдегі «Ресурстар кеңесшісін» жұмылдырды.
It was inevitable that as the publishing and distribution efforts of Methodist Publishing grew that there would need to be a sharper distinction between those efforts. The first use of the name Cokesbury for a specific store occurred in 1925 when Bliss Albright, the retail manager at the Dallas Store, put a sign in the window reading "Cokesbury Press", named so because of the 1923 decision by the Methodist Episcopal Church, South. This later became Cokesbury Book Store. It was during this time that manager Lovick Pierce, who would later become the president of the Publishing House, put the Dallas store in the national and international spotlight. This prominence, as one of the nation's leading Christian bookstores, would not fade for decades to come. In fact, it is probably in part due to the success of the Dallas store that by 1950 it was instructed that all retail stores would be called a 'Cokesbury Book Store', a move which coincided with the 1954 decision to rename Abingdon Cokesbury Press simply Abingdon. Since its inception, Cokesbury has been the largest source of net income for UMPH. Indeed, former Dallas manager and president of UMPH Lovick Pierce said as he was departing his position in 1970, "As Cokesbury retail sales go, so goes the Publishing House". It was during Pierce's time that Cokesbury expanded its retail centers, broaden its statement of faith, and actively pursue both United Methodist and non Methodist churches in a consultative mode. By 1976 there were 28 Cokesbury stores in 26 cities. This number would eventually double over Cokesbury's retail history. In 1986, Cokesbury launched a toll free telephone number for customers to call in their orders: 1 800 672 1789. The last four digits reflect the official origins of UMPH. This number is still the number for the contact center. On November 5, 2012, Cokesbury made a critical decision to shut down all of their physical stores, a total of 57. Nineteen of the stores were situated at seminaries across the US. The decision was made unanimously by the UMPH board due to growing digital market, the increase on online book selling, and unsustainable cost of keeping the stores open given those prior factors. One April 27, 2013, the last six Cokesbury stores were closed. Cokesbury has now shifted its focus largely to online sales and church consulting. In addition to extending call center hours, Cokesbury has deployed over fifty national representatives called Community Resource Consultants as well as Nashville based Resource Consultants to work directly with churches and customers throughout the United States.