Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1967 жылғы британдық фильм, Роберт Пэриштің туындысы
1967 British film by Robert Parrish
"Бобо" – 1967 жылғы британдық комедиялық фильм, режиссері Роберт Пэриш, басты рөлдерде Питер Селлерс және Бритт Экланд. Фильм Берт Коулдың 1959 жылғы "Олимпия" романы негізінде түсірілген, ол Томас Диксон есімімен де белгілі.
The Bobo is a 1967 British comedy film directed by Robert Parrish and starring Peter Sellers and Britt Ekland. It is based on the 1959 novel Olimpia by Burt Cole, also known as Thomas Dixon.
Сюжет
Әнші матадор Хуан Баутистаға театр директоры әдемі Олимпияны сүйіндирсе, демалыс беруді ұсынады. Ол оны "Барселоналық қыз" туралы әдемі әнмен әсер етеді. Ол оның құшағына біраз көнген соң, оның алдауын біледі. Ол және оның бір туысы оны көк бояуға толтырылған ваннаға салып, оған кек қайтарады, соның салдарынан ол қара көк түске боялады.
Singing matador Juan Bautista is offered a break by a theater manager if he will seduce the beautiful Olimpia. He does so, in part by singing her a beautiful song about the "girl from Barcelona". Once she has succumbed to his advances, she finds out his deception. She and a female relative find a way to get him in a bathtub of blue dye and he is turned dark blue in revenge.
Бастапқы роман және пьеса
Фильм Бёрт Коулдың 1959 жылғы «Олимпия» романы негізінде түсірілген. «Нью-Йорк Таймс» газеті былай жазды: «Автордың қиялы бар, кейде әдеби шеберлікке де қол жеткізеді. Оның жетіспейтіні – жарықтандыру емес, мазмұны бар оқиға». 1961 жылы Дэвид Р. Шварцтың «Бобо» атты театрлық қойылым жазғаны хабарланды. Бұрынғы Мосс Харттың көмекшісі Джозеф Хайман продюсерлікке, Норман Джуисон режиссураға, ал Диана Силенто мен Шелли Берман басты рөлдерді ойнауға жоспарланған. Джуисон: «Бұл әдеттегі комедия емес. Бұл сәл ерекше және әлдеқайда жаңа». 1962 жылы Кэролайн Свон продюсер болып тағайындалды, бірақ қойылым іске аспады.
The film was based on the 1959 novel Olimpia by Burt Cole. The New York Times wrote that "the author does have an ability to see with imagination and occasionally literary artistry. What he lacks is not flamboyance, but a story with substance." In 1961 it was announced that David R. Schwartz had written a theatre adaptation titled The Bobo, with former Moss Hart assistant Joseph Hyman slated to produce, Norman Jewison to direct and Diane Cilento and Shelley Berman to star. Jewison said: "It's not a slick comedy. It's a little different and much fresher." In 1962, Caroline Swan was named as producer, but the play never materialised.
Даму
1962 жылдың тамызында Джордж Кукор Ава Гарднер бас рөлде ойнайтын кітап негізінде фильм түсіретінін хабарлады. 1966 жылдың мамырында пьесаның киноқұқықтары Эллиот Кастнер мен Джерри Гершвинге тиесілі екені жарияланды, олар жақында Warner Bros үшін «Харпер» және «Калейдоскоп» фильмдерін жасаған. Олар Питер Селлерсті фильмде түсуге және мүмкін режиссерлік етуге келісімге келді. 1966 жылдың тамызында Селлерстің әйелі Бритт Экланд Гершвинмен жасалған бес фильмдік келісімшарт бойынша алғашқы фильмде ойнайтыны хабарланды. Ақырында, Селлерс режиссерлік қызметтен бас тарды, ал Роберт Пэриш осы қызметке тағайындалды.
In August 1962, George Cukor announced that he would produce a film based on the book to star Ava Gardner. In May 1966, it was announced that film rights to the play were owned by the team of Eliot Kastner and Jerry Gershwin, who had recently produced Harper and Kaleidescope for Warner Bros. They signed a deal with Peter Sellers to star in the film and possibly direct it. In August 1966, it was announced that Sellers' wife Britt Ekland would appear in the film as the first of a five film contract with Gershwin. Eventually, Sellers decided not to direct and Robert Parrish took the job.
Атыс
1966 жылдың тамызында түсірілім Италияда және Барселонада, сондай-ақ Римдегі Cinecittà студиясында өтті. Селлерс пен Экландтың отбасылық мәселелері болғандықтан, түсірілім қиынға соқты, және түсірілім барысында Селлерстің анасы қайтыс болды. Селлерс фильмнің кейбір бөлімдерін өзі режиссерлік етуді қатыстырды.
Filming took place in Italy and Barcelona in August 1966 and at Cinecittà Studios, Rome. It was a difficult shoot, as Sellers and Ekland were having marital problems and Sellers' mother died during filming. Sellers insisted on directing some of the film.
Саундтрек
"Imagine" әні, титрлермен бірге естілген, Фрэнсис Лаймен жазылған, ал сөзін Сэмми Кэн жазған. Ол 1967 жылы Стэн Кенттон мен оның оркестрі, Дана Валери "Сізге" әніне қосымша, ал Джон Гэри "Салқын" әніне қосымша сингл ретінде шығарылды.
"Imagine," the song heard with the titles, was written by Francis Lai, with lyrics by Sammy Cahn. It was released as a single by Stan Kenton and His Orchestra, by Dana Valery as a B side to "You" and by John Gary as a B side to "Cold", all in 1967.
Сыни қабылдау
"The Monthly Film Bulletin" журналының заманауи шолуында: "Өте қызықсыз комедия. Питер Селлерс өзінің арқанша батыр рөлінде екіұшты өнер көрсетеді – жартылай клоун, жартылай әнші, жартылай ғашық – бұл көрерменді күтілген әсер мен нақты нәтиже арасындағы қарама-қайшылықты сезінуге мәжбүр етеді. Оның қызыл шеңберлі көздері ашық қызғылт беттен мұңды түрде қарағанда, біз Китон немесе Чаплин сияқты әсерге түсуді күтеміз, бірақ тек ұяламыз; және осыған ұқсас, бірақ бұл жолы Джерри Льюиспен салыстыру дұрыс болар еді, – оның әні, бұрын бізді де, импресарионы да ыңғайсыздыққа түсірген, Олимпианың тасты жүрегіне тиюі керек еді. Бірақ контекстте оның өнері қаһармандық биікке жетеді. Кеннет Гриффит – фильмнің негізгі принципін іске асырып, испандық атмосфераны құру үшін қосымша дыбыстардың жеткілікті екенін көрсетеді – айқын нашар ойнайды, ал Роберт Пэриш көру қызығушылығын қамтамасыз ету үшін толығымен сенеген Бритт Экланд көп ештеңе бермейді. Тек Джон Уэллс, XV Людовик костюмімен қонақ үйдің мейрамхана директоры рөлінде, кәсіби беделін сақтап қалады. Операторлық жұмысы студия сыртының нашар жарығымен және Олимпианың жанкүйерлерінің оның пәтерінің есігіндегі саңылаудан бұрмаланған линза арқылы түсірілген қайталама кадрларымен ерекшеленеді. Дегенмен, оның жаңа "Мазерати" машинасымен дерлік махаббатқа түсуі қызықсыз емес. "The New York Times" газетіндегі тағы бір шолуда сыншы Босли Кроутер былай деп жазды: "[Оны] мұқият көргеннен кейін, бобо дегеннің не екенін айта аламын. Бұл – ақымақтық, және бұл тек таңғажайып ақымақтықпен ойналған басты кейіпкерге ғана емес, сонымен қатар фильмге де қатысты. Бұл псевдокомедиялық хикаяның сценарийі қаншалықты қиын және күлкісіз екені таң қалдырады". Ричард Шикель Time журналында: "Кез келген экрандық комедия актерінің өмірінде өз жұмысына "Чаплинеск" деген сипаттаманы қолдану қажеттігін сезінетін сәт келеді. Бұл қауіпті сәт, бір жағынан мақтанға құмарлықтың тұзағы, екінші жағынан сезімталдық және асыра сілтеудің барлық психологиялық қауіптері бар. Питер Селлерс – бұл керемет актер – осы сынақтан тек сүрінбей ғана емес, сонымен қатар оны жеңіп шықты деп хабарлауға қуаныштымын".
In a contemporary review The Monthly Film Bulletin wrote: A remarkably unfunny comedy. Peter Sellers gives an equivocal performance as the mongrel hero – part clown, part singer, part lover – that leaves one constantly aware of the discrepancy between the intended effect and the one actually achieved. When his redrimmed eyes stare soulfully out from a cerulean face, we sense that we are meant to be moved – as by Keaton or Chaplin – but are merely embarrassed; and the same is true – though this time an analogy with Jerry Lewis would be more appropriate – of the scene where his singing, which a little earlier had made both us and the impresario wince, is supposed to touch Olimpia's granite heart. But in context his performance acquires an almost heroic stature. Kenneth Griffith – embodying the film's fundamental principle that additional sibilants are all it takes to establish a Spanish atmosphere – is conspicuously bad, and Britt Ekland, whom Robert Parrish relies upon almost entirely to provide the visual interest, provides very little else. Only John Wells, as the poovy Maitre d'Hotel in Louis XV costume, emerges with his professional reputation undamaged. The photography is remarkable for the poor lighting of the studio exteriors and for a repetitive shot of Olimpia's admirers taken through the distorting lens of the peep hole on her apartment door. Nonetheless, the scene in which she all but makes love to her new Maserati is not without interest. In another contemporary review for The New York Times, critic Bosley Crowther wrote: "[A]fter sitting dutifully through it, I can tell you what a bobo is. It's a booboo – and that goes not only for the title character, played by a strangely lackluster Mr. Sellers, but also for the film. It's amazing how labored and unfunny is the screenplay of this pseudocomic tale." Richard Schickel wrote in Time: "There comes a time in the life of every screen comedian when he urgently feels the need to have the adjective 'Chaplinesque' applied to his work. It is a dangerous moment, with the pitfall of pretentiousness yawning on one side, sentimentality on the other and all the psychological hazards of overreaching buzzing in the back of the mind. It is a pleasure to report that Peter Sellers – that excellent fellow – has not only endured this trial, but has mostly prevailed over it."