1941-1963 жылдар аралығындағы «Maritime Central Airways» әуе компаниясы
Maritime Central Airways
Maritime Central Airways (1941-1963) тарихы: Канаданың бұрынғы әуежол компаниясы, жүк және жолаушылар тасымалы, соғыс кезеңіндегі іздеу-құтқару операциялары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық тоқтап қалған әуе компаниясы, 1941–1963
Defunct Canadian airline, 1941–1963
Maritime Central Airways – Шығыс провинциялық әуе компаниясының алдындағысы. 1941 жылы Принс-Эдвард аралының тумасы Карл Берк және Джосия Андерсон Нью-Брансуиктің Монктон қаласында құрған. Бұл компания сол кезде Канаданың құрамына кірмеген Маритимдер және Ньюфаундленд пен Лабрадор аймақтарында жолаушылар, жүк және чартерлік рейстерді жүзеге асырды. Алғашқы паркіне Боинг 247 және Фэрчайлд 24 ұшақтары кірген.
Maritime Central Airways was a predecessor of Eastern Provincial Airways and was founded by Prince Edward Island native Carl Burke and Josiah Anderson in 1941 out of Moncton, New Brunswick and provided standard passenger, cargo, and charter flights throughout the Maritimes and Newfoundland and Labrador at the time not yet part of Canada. This early fleet consisted of a Boeing 247 and a Fairchild 24.
Соғыс операциялары
MCA Екінші дүниежүзілік соғысқа түрлі жобалармен қатысты, соның ішінде 1942 жылы Гренландияда АҚШ үкіметі үшін жүргізілген іздеу-құтқару операциясы бір Barkley Grow T8P 1 ұшағының жоғалуына әкеп соқты. Бұл чартерлік тапсырыс, MCA сияқты көптеген канадтық тасымалдаушылардың күнкөрісін қамтамасыз еткен, әртүрлі жұмыстардың кәдімгі мысалы болды: қазіргі таныс жолаушылар рейстерінен басқа.
MCA participated in the Second World War effort with various projects, including a search and rescue mission for the U. S. government in Greenland in 1942 that caused the loss of one Barkley Grow T8P 1. This charter was typical of the mixed bag operations that most Canadian carriers, including MCA, survived on: in addition to the scheduled passenger runs we are familiar with today.
Соғыстан кейінгі алғашқы кезеңдер
1946 жылға қарай флотқа Дуглас DC 3, де Гавиленд Рапид, Локхид Модель 10 Электра, Цессна Крейн және ПБЙ Кансо қосылды. Мартимистерде жолаушылар мен жүк тасымалдаудан басқа, 1940 жылдардың соңындағы МКА міндеттері Магдалена аралдарына аптасына екі рет рейстер жасау, пошта тасымалдау, Сент-Лоуренс шығанағында және Лабрадор жағалауында теңіз жануарларын зерттеу, мұз күзету және Шарлоттаун мен Ярмуттан лобстерді Бостон мен Нью-Йоркке жеткізуге арналған чартерлік рейстерді қамтыды. 1948 жылы ғана МКА шамамен екі миллион фунт жүк тасымалдады, ал оның флоты екі DC 3, 1 Canso, 4 Lockheed 10, 1 де Гавиленд Рапид, 2 Cranes және 2 Stinsons-қа дейін өсті.
By 1946, the fleet had grown to include a Douglas DC 3, de Havilland Rapide, Lockheed Model 10 Electra, Cessna Crane, and PBY Canso. In addition to passenger and cargo runs in the Maritimes, MCA tasks in the late 1940s consisted of a twice weekly service to the Magdalen Islands, carrying mail, seal surveys in the Gulf of St. Lawrence and off the coast of Labrador, ice patrols, and charters from Charlottetown and Yarmouth to bring lobsters to Boston and New York. In 1948 alone, MCA carried almost two million pounds of freight and its fleet had grown to two DC 3s, 1 Canso, 4 Lockheed 10, 1 de Havilland Rapide, 2 Cranes, and 2 Stinsons.
1950-ші жылдар және жабылу
1950 жылдар МКА үшін тағы бір үлкен өсу кезеңі болды. 1953 жылы МКА Канададағы үшінші ірі тасымалдаушы компанияға айналды. МКА француздық Сен-Пьер аралына алғашқы әуе қызметін ұйымдастырды және Канаданың солтүстігінде салынып жатқан қырық екі қашықтықтан ерте ескерту желісі (DEW) станциясының жиырма жетісіне әуе тасымалын қамтамасыз ету бойынша келісімшарттар жасады. DEW жобалары аяқталған кезде МКА паркіне Vickers Viscount, Bristol Freighter, Avro York, Douglas DC 4 және Douglas DC 6 ұшақтары қосылды. DEW желісінен кейінгі жұмыстарға төрт жылдық келісімшарт бойынша венгр босқындарын тасымалдау, сондай-ақ Индия мен Пәкістаннан маймылдарды тасымалдау сияқты алысқа сапарлап жүретін тапсырыстар кірді. 1957 жылдың 11 тамызында Maritime Central Airways рейсі 315, DC 4 ұшағымен, Торонтодағы Империялық ардагерлер қатарынан Ұлыбританиядан демалыстан оралған 79 жолаушысымен бірге Квебек провинциясының Исудун қаласының жанында апатқа ұшырады. Барлық 79 адам қаза тапты. Сондай-ақ 1957 жылы МКА Монреальдегі Дорваль қаласында Nordair еншілес компаниясын құрды. Nordair, МКА-дан тәуелсіз жұмыс істей бастағаннан кейін, 1980-ші жылдардың ортасында Canadian Pacific Air Lines компаниясына енгенге дейін Канаданың ірі аймақтық тасымалдаушысы болды.
The 1950s were another period of tremendous growth for MCA. By 1953, MCA was the third largest carrier in Canada. MCA launched the first air service to the French island of St Pierre and won contracts to provide air transportation for seventeen of forty two Distant Early Warning Line (DEW) Stations being built in the Canadian north. By the time the DEW projects were finished, MCA had added a Vickers Viscount, Bristol Freighter, Avro York, Douglas DC 4 and Douglas DC 6 to its fleet. Post DEW line work included such far flung charter jobs as a four year contract transporting Hungarian refugees and several trips shipping monkeys from India and Pakistan. On August 11, 1957, tragedy struck when Maritime Central Airways Flight 315, a DC 4 loaded with members of the Imperial Veterans of Toronto who were returning from vacations in the UK, crashed near Issoudun, Quebec. All 79 people aboard were killed. Also in 1957, MCA set up Nordair as a subsidiary with operations based at Dorval in Montreal. Nordair, soon on its own from MCA, would go on to become a major Canadian regional carrier in its own right before being absorbed by Canadian Pacific Air Lines in the mid 1980s.