Кіріспе

Форт Снеллинг мемлекеттік паркі – Миссисипи және Миннесота өзендерінің қосылған жерінде орналасқан, АҚШ-тың Миннесота штатының мемлекеттік паркі. Көп ғасырлар бойы қазіргі парктің аумағы Мдевакантон Дакота халқы үшін маңызды болған, олар оны Жердің орталығы деп есептейді. 1962 жылы ашылған мемлекеттік парк 1820 жылдан бері сақталған тарихи Снеллинг фортының құрметіне аталған. Форт құрылысын Миннесота тарихи қоғамы күтіп, басқарады. Мемлекеттік парктің көп бөлігі өзен жартастарынан төмен жатқан орман, өзендер мен көлдерді қорғайды. Мемлекеттік және тарихи форт құрылысы Миссисипи ұлттық өзені мен демалыс аймағының бір бөлігі болып табылады, ол Ұлттық парктер қызметіне қарасты. 2005 жылғы мәліметтерге сәйкес, паркке жыл сайын 400 000 адам келеді. Онда қайта жаңартылған форт, келушілер орталығы, 18 миль (29 км) шаңғы жолдары, 18 миль (29 км) жаяу серуендеу жолдары және 5 миль (8 км) велосипед жолдары бар. Бұл жолдар паркті Миннесота аңғарының ұлттық жануарлар қорығымен, Миннехаха паркімен және Grand Rounds Scenic Byway және Big Rivers Regional Trail сияқты аймақтық жол желілерімен байланыстырады. Миннесота штатының 55-ші тас жолы Мендота көпірі арқылы парктің үстінен өтеді, ал Миннеаполис-Сент-Пол халықаралық әуежайынан ұшып-қонатын көптеген ұшақтар парктің үстінен тікелей ұшып өтеді.

Бейнелеу

Бүгінде өзендер қосылатын жердегі жазықтарда қамыс, күміс жапырақты үйеңкі, жасыл емен, ормандық қырықжапырақ, құлпынайгүл және күңгірден тұратын су тасқынына төзімді орман қалыптасқан. Сондай-ақ, батпақтар, арнасыз көлдер мен ылғалды шалғынды алқаптар да бар. Көбінесе аққұйрықты елік, түлкі, суыр, борсық, скунк, түйеқұс және койот сияқты жануарлар кездеседі. Жорғалаушылардың ішінде қабықты бақа, бояулы бақа, жұмсақ қабықты бақа және улы емес батыс түлкі жыланы бар. 1864 жылы аймақ арқылы теміржол салынды, ол Сент-Пол қаласын өзен кемелерімен байланыстырды.

Тарих

Тарихи дәуірдің басында бұл аймақта Мдевакантон Дакота тайпасы өмір сүрген. Миссисипи және Миннесота өзендерінің қосылған жері олар үшін әлемнің орталығы болған. 1805 жылы лейтенант Зебулон Пайк екі өзеннің арасындағы аралда Мдевакантон өкілдерімен кездесіп, биік жартастардағы жерді сатып алу туралы келіссөздер жүргізді. Келісім орны қазір Пайк аралы деп аталады. 1820 және 1825 жылдар аралығында Пайк сатып алған жерге салынған Снелинг фортының толық мәліметтері жеке жазбасында келтірілген. Снелинг фортының сарбаздары төменгі өзен аңғарында бау-бақшалар, мал, нан пісіретін пештер және қайықтарды сақтауға арналған қоймалар ұстаған. 1862 жылғы Дакота соғысынан кейін 1600-нан астам Дакота ерлері, әйелдері мен балалары 1862-1863 жылдардың қысында осы аймақтағы лагерьде күштеп ұсталып, содан кейін Небраскаға қуылды. Қыс бойы шамамен 300 адам нашар тамақтану, аурулар мен суықтан қаза тапты. 1950 жылдары штат үкіметі форт орнында автокөлік жолының түйіскен жерін және көпір салуды жоспарлаған, бұл алаңдаған жергілікті тұрғындар мен Миннесота тарихи қоғамының директоры Рассел Фридлиді фортты қалай сақтау керектігін талқылау үшін кездесу шақыруға итермеледі. Соңында штат форттың астына туннель салуға келісіп, ескі құрылыстарды сақтап қалды. 1960 жылы ландшафт сәулетшісі А. Р. Николс осы жерде саябақ салу жоспарын ұсынды. Бұл жобаның негізі бұрын жасалған жобаға негізделген, ол парктің соңғы түріне негіз болды. Бұл Томас С. Савиджтің қызығушылығын тудырды, ол Мемлекеттік парктері директоры У. В. Хеллаға хат жазды. Хелла Савиджді қызығушылық танытқан азаматтардың қауымдастығын құруға шақырды, ол Форт Снеллинг мемлекеттік паркі қауымдастығы болып құрылды, ол парктің құрылысын ілгерілету үшін қаржы мен жарнамалық жұмыстарға жұмсалды. Ескі бекіністерді сақтауға кең қолдау болғанымен, кейбір жергілікті жер иелері қосымша жерлерді сатып алу жоспарларына ынталы болмады, себебі үкімет ұсынған баға жеткіліксіз деп мәлімдеді. Осыған жауап ретінде Парк қауымдастығы кем дегенде кейбір иелерді сатып алу үшін жеке қаражат жинауды бастады. Тағы бір мәселе - федералды үкімет форттың меншігін мемлекетке пайдаланылмаған жер ретінде беруге келісе ме, жоқ па деген сұрақ болды. 1961 жылғы заң шығару сессиясының соңғы күні 65 000 доллар бөлінді және федералды жерді сатып алу үшін парк шекарасы белгіленді (қазіргіге қарағанда әлдеқайда кішкентай аумақта). 29 қазан күні федералды үкімет 1944 жылғы Артық мүлік туралы заңға сәйкес Миннесота штатына жерді, соның ішінде форттың бөліктерін сыйға берді. Парк 1962 жылдың 3 маусымында ресми түрде ашылды. Фортты қалпына келтіру жұмыстары 1957 жылдан бастау алған, ал парк құрылғаннан кейін бұл жұмыстарға жаңа серпіліс берілді. Ұлттық мұрағаттан ескі жоспарлар табылды және штат заң шығарушы органы 1979 жылға дейін жобаны қаржыландыру үшін тұрақты қаражат бөлді. Бастапқы құрылыс материалдарына сәйкес келетін әк тас Сент-Пол қаласы мен Вебб баспа компаниясына тиесілі жерлерден алынды. Соңында форттың қалған жартысы, Ардагерлер істері департаментімен пайдаланылған, сонымен қатар саябаққа сыйға берілді және фортты толық қалпына келтіруге мүмкіндік болды. Қабырғалар, дөңгелек мұнара, казармалар, коменданттың үйі, қақпа үйі, қойма, мектеп және басқа да құрылыстар 19 ғасырдың жағдайына сәйкес қалпына келтірілді немесе қайта салынды. Жұмысшылар тіпті алғашқы тас блоктарының сыммен қапталған, дөңгелек пішіндес тігістерін қайта жасады. Даулы түрде, 1930 жылдардағы WPA қабырғалық суреттері мұнараның ішкі бөлігінен алынып тасталды. 1970 жылы саябақта жүзу жағажайы ашылды және келушілер саны 75%-ға артты. 1974 жылы Миннесота штатының саябақ жүйесіндегі тұңғыш жылдық интерпретациялық орталық ашылды. Лагерь болмаса да, бұл Миннесота штатындағы ең көп келінетін мемлекеттік саябақ болып табылады.