Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1928 жылы туған австралиялық футболшы Роберт Артур Роуз (7 тамыз 1928 – 7 шілде 2003) – Виктория футбол лигасының (VFL) австралиялық футболшысы және жаттықтырушысы. Ол Коллингвуд клубының тарихындағы ең ұлы ойыншылардың бірі деп есептеледі.
Australian rules footballer, born 1928
Robert Arthur Rose (7 August 1928 – 7 July 2003) was an Australian rules footballer and coach in the Victorian Football League (VFL). He is widely regarded as one of the greatest players ever to play for Collingwood.
Ойын мансабы
Роуз 1946 жылы Nyah West кантри клубынан шақырылып, дебют жасады. Ол – кәсіби боксшы мамандығын қарастырып, жан-жақты спортшы болған, бірақ футбол ойнауды жөн көрді. Роуз орта алаңда батыл және екі жақта да өте шебер ойнады. Оның жетістіктеріне төрт үздік ойыншы сыйлығы, премьер-лига маусымында ең көп гол соққан ойыншы атағы және құрама командаға шақырылу кірді. Дегенмен, Роуз бірнеше рет жүлделі орындарға таласқанмен, Браунлоу медалін жеңіп алған жоқ, ең жоғары нәтижесі 1953 жылы екінші орын болды. Роуз клубтың символы болғамен, «Пис» командасындағы мықты көшбасшылардың болуына байланысты капитандыққа ие болған жоқ. Роуз 1953 жылы бір чемпиондық титул үшін 3 ірі финалға (1952, 1953 және 1955) қатысты. Лигалық карьерасының соңғы кезеңдерінде жарақаттар оны мазалады, Роуз 1955 жылы 152 ойын және 214 голдан кейін зейнеткерлікке шықты, ал 1955 жылғы финалдық матч оның соңғы ойыны болды. Роуз 1996 жылы Австралия футбол даңқы залына енгізілді. Ол «Коллингвуд» клубының ғасыр командасының орталық шегіндегі ойыншы болып таңдалды, ал 1991 жылы құрылған AFL ойыншылар қауымдастығының ең батыл ойыншыға берілетін жылдық сыйлығы Роуздың құрметіне аталды.
Recruited from country club Nyah West, Rose debuted in 1946. He was a genuine all round sportsman, who was looking down the path of a professional boxing career, but decided to play the game of football. Rose was courageous in the midfield, and was very skilful on both sides. His honours included four best and fairest awards, leading goalkicker in a premiership season, and All Australian representative. However, Rose never won the Brownlow Medal, despite being up in the mix on several occasions, his highest finish a runner up placing in 1953. Rose also, as an icon of the club, never was given the role as captain due to the strong leaders playing for the Pies. Rose played in 3 grand finals (1952, 1953 and 1955) for one premiership in 1953. Injuries had got the better of him by the latter stages of his league career, and Rose retired in 1955 after 152 games and 214 goals, with the losing 1955 grand final being his last match. Rose was inducted into the Australian Football Hall of Fame in 1996. He was selected as the centre in Collingwood's Team of the Century, and the AFL Players Association's annual award for Most Courageous Player, struck in 1991, is named in Rose's honour.
Вангаратта Роверс (19561962)
1956 жылы Роуз Овенс және Мюррей футбол лигасындағы Вангарата Роверс командасының ойыншы-бапкері болып тағайындалды; ол Вангаратаға спорттық тауарлар дүкенін ашу үшін көшіп келді. Роуз 1958 және 1960 жылдары "Роверс" командасын чемпиондыққа жеткізді, ал 1959 және 1962 жылдары күміс жүлдегер атанды. Роуз 1960 жылы лиганың ең көп гол соққан ойыншысы болды, сондай-ақ 1958 және 1960 жылдары Моррис медалін жеңіп алды.
In 1956, Rose was appointed captain coach of Wangaratta Rovers in the Ovens & Murray Football League; he had moved to Wangaratta to open a sporting goods store. Rose led the Rovers to premierships in 1958 and 1960, finishing runners up in 1959 and 1962. Rose was the league's leading goalkicker in 1960, and the Morris Medal winner in 1958 and 1960.
Коллингвудқа оралу (1964-1971)
Роуз 1964 жылы Фонсе Кайннан кейін Коллингвудтың бас жаттықтырушысы болып VFL-ге жаттықтырушылық қызметпен қайта оралды. Ол команданы 1964, 1966 және 1970 жылдары финалға шығарды, бірақ әр жолы бірнеше ұпаймен жеңіліске ұшырады. Ол 1971 жылға дейін Коллингвудты жаттықтырды (1967 жылы бір ойында Нейл Манн, кейіннен бас жаттықтырушы болып тағайындалған, команданы басқарды).
Rose returned to the VFL in a coaching capacity, taking over from Phonse Kyne in 1964 as Collingwood senior coach. He led the side to the grand final in 1964, 1966 and 1970, losing each time by a handful of points. He continued to coach Collingwood until 1971 (apart from one game in 1967 when Neil Mann, who later became his successor as senior coach, took the reins).
Footscray-ге ауысу (19721975)
Роуз 1972 және 1975 жылдар аралығында Footscray Football Club клубының бас жаттықтырушысы қызметін атқарды.
Rose went to coach the Footscray Football Club as senior coach between 1972 and 1975.
Коллингвудтың үйге оралуы (19851986)
Роуз 1985-1986 жылдары «Коллингвуд» командасының бас жаттықтырушысы лауазымына екінші және соңғы рет қайта келді, ол 1984 жылғы маусымның соңында Джон Кэхиллді алмастырды.
Rose returned for a second and final stint as senior coach of Collingwood from 1985 to 1986, where he replaced John Cahill at the end of the 1984 season.