Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Медицинаның белгілі бір аурулар тобына немесе халыққа қатысты саласы.
Branch of medicine concerning a specific group of diseases or population
Медициналық мамандық – пациенттердің, аурулардың, дағдылардың немесе философияның белгілі бір тобына бағытталған медициналық практиканың саласы. Мысалы, медицинаның тек балалармен (педиатрия), қатерлі ісіктермен (онкология), зертханалық медицинамен (патология) немесе алғашқы медициналық көмекпен (отбасылық медицина) айналысатын салалары. Медициналық мектепті немесе басқа да негізгі оқуды аяқтағаннан кейін дәрігерлер, хирургтар және басқа да клиникалық мамандар әдетте медицинаның белгілі бір мамандығында бірнеше жылдық ординатураны аяқтап, маман болу үшін медициналық білімдерін жетілдіреді.
A medical specialty is a branch of medical practice that is focused on a defined group of patients, diseases, skills, or philosophy. Examples include those branches of medicine that deal exclusively with children (paediatrics), cancer (oncology), laboratory medicine (pathology), or primary care (family medicine). After completing medical school or other basic training, physicians or surgeons and other clinicians usually further their medical education in a specific specialty of medicine by completing a multiple year residency to become a specialist.
Медициналық мамандандыру тарихы
Бір жақтысынан, медицина қызметкерлері ұзақ жылдардан бері маманданып келген. Галеннің сөзіне сүйенсек, мамандану римдік дәрігерлердің арасында кең таралған. Қазіргі заманғы медициналық мамандықтардың нақты жүйесі 19 ғасырда біртіндеп қалыптасты. Медициналық мамандануға қоғамдық бейресми мойындалу ресми заң жүйесінен бұрын пайда болды. Медицинаны түрлі салаларға бөлу елдер арасында әртүрлі және белгілі бір деңгейде тәуелсіз болып табылады.
To a certain extent, medical practitioners have long been specialized. According to Galen, specialization was common among Roman physicians. The particular system of modern medical specialties evolved gradually during the 19th century. Informal social recognition of medical specialization evolved before the formal legal system. The particular subdivision of the practice of medicine into various specialties varies from country to country, and is somewhat arbitrary.
Канада
Канададағы мамандандырылған оқыту Канада Корольдік дәрігерлер және хирургтар колледжі мен Канада Отбасылық дәрігерлер колледжінің бақылауында болады. Квебек провинциясында жұмыс істейтін мамандар үшін Квебек дәрігерлер колледжі де осы процесті қадағалайды.
Specialty training in Canada is overseen by the Royal College of Physicians and Surgeons of Canada and the College of Family Physicians of Canada. For specialists working in the province of Quebec, the Collège des médecins du Québec also oversees the process.
Германия
Германияда осы дәрігерлер Facharzt терминін пайдаланады.
In Germany these doctors use the term Facharzt.
Үндістан
Үндістандағы мамандандырылған білім беруді Үндістанның Медициналық Кеңесі, жоғары оқудан кейінгі білімді мойындауға жауапты, және Ұлттық Емтихандық Кеңес қадағалайды. Аюрведа білімін Орталық Үнді Медицина Кеңесі (CCIM) бақылайды, ол бүкіл Үндістанда бакалавриат (UG) және магистратура (PG) курстарын өткізеді, ал Гомеопатия саласында Орталық Гомеопатия Кеңесі осылайша жұмыс істейді.
Specialty training in India is overseen by the Medical Council of India, responsible for recognition of post graduate training and by the National Board of Examinations. Education of Ayurveda in overseen by Central Council of Indian Medicine (CCIM), the council conducts UG and PG courses all over India, while Central Council of Homoeopathy does the same in the field of Homeopathy.
Швеция
Швецияда мамандық бойынша оқуды бастау үшін медициналық лицензия алу қажет. Швеция медицина мектептерін бітіргендер медициналық лицензия алу үшін, әртүрлі мамандықтарда шамамен 1,5-2 жылдық айналымды интернатурадан өтуі керек. Мамандық бойынша оқу 5 жылға созылады.
In Sweden, a medical license is required before commencing specialty training. Those graduating from Swedish medical schools are first required to do a rotational internship of about 1.5 to 2 years in various specialties before attaining a medical license. The specialist training lasts 5 years.
Демография
Халықтың табыс деңгейі, аймақта жеткілікті дәрігерлер жұмыс істей алатынын және халықтың денсаулығын сақтау үшін мемлекеттік қолдау қажеттігін анықтайды. Дамушы елдер мен кедей аймақтарда көбінесе дәрігерлер мен маманданулар жетіспейді, ал тәжірибелі дәрігерлер әдетте ірі қалаларда орналасады. Дәрігерлердің орналасуына қатысты негізгі теориялардың бірі – орталық орын теориясы. Мұндай жыныстық сегрегация көбінесе түрлі қолданыстан туындайды.
A population's income level determines whether sufficient physicians can practice in an area and whether public subsidy is needed to maintain the health of the population. Developing countries and poor areas usually have shortages of physicians and specialties, and those in practice usually locate in larger cities. For some underlying theory regarding physician location, see central place theory. Such sex segregation is largely due to differential application.
Қанағаттанғандық пен шаршау
Америка Құрама Штаттарында дәрігерлер арасында жүргізілген сауалнама нәтижесінде дерматологтар өз мамандықтарын таңдағандарына ең көбірек қанағаттанған, одан кейін радиологтар, онкологтар, пластикалық хирургтар және гастроэнтерологтар екені анықталды. Сауалнамалар медицина студенттерінің (25-30%) және тұрғын дәрігерлердің (22-43%) арасында депрессия деңгейінің жоғары екенін де көрсетті, бұл көптеген мамандықтар үшін қалыпты практикада да жалғасады. 1994 және 2002 жылдары Ұлыбританияда қатерлі ісік саласындағы мамандықтарды қамтитын сауалнама нәтижесінде пациенттермен тікелей байланысы көп мамандықтарда жұмысқа қанағаттанушылық деңгейі жоғары екені анықталды. Кез келген мамандыққа байланысты шарудылықтың деңгейі де әртүрлі болды.
A survey of physicians in the United States came to the result that dermatologists are most satisfied with their choice of specialty followed by radiologists, oncologists, plastic surgeons, and gastroenterologists. Surveys have also revealed high levels of depression among medical students (25 30%) as well as among physicians in training (22 43%), which for many specialties, continue into regular practice. A UK survey conducted of cancer related specialties in 1994 and 2002 found higher job satisfaction in those specialties with more patient contact. Rates of burnout also varied by specialty.