Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық опера әншісі
American opera singer
Игорь Горин (26 қазан 1904 – 24 наурыз 1982) – украиндық еврей баритоны және музыка мұғалімі. Экрандағы тізімдерде оны кейде Чарльз Игорь Горин деп көрсетеді.
Igor Gorin (October 26, 1904 – March 24, 1982) was a Ukrainian Jewish baritone and music teacher. In screen credits, he is sometimes known as Charles Igor Gorin.
Ерте өмір
Горин Игнац Гринберг 1904 жылғы 26 қазанда Австро-Венгрия империясындағы Гродэк (қазіргі Хородок, Львов облысы) деген шағын ауылда дүниеге келді. Оның әкесі Шолом Гринберг – раввин және Талмудты зерттеуші, Гродекте және көршілес аймақтарда дін оқытқан. Игорь әкесімен тығыз қарым-қатынаста болған жоқ; музыкаға деген сүйіспеншілігін ұлына сіңірген – оның сүйікті анасы Йенте Мориц Гринберг болды. Игорьдің әкесі оны Талмуд мектебіне берді, онда Игорь дәстүрлі еврей діни әдебиетін тамаша меңгерді, оны жатқа алды. Ол еврей тілін үйреніп, ақырында сегіз тілді еркін меңгерді. Сондай-ақ ол жергілікті синагог хорында әнші болып та өнер көрсетті. 1919 жылы, Игорь 15 жасқа келгенде, Гринбергтер отбасы Венаға (Австрия) көшіп келді. Венадағы тұрмыс жағдайы Гродектен гөрі жақсырақ болған жоқ. Осы жылдары Игорь түрлі жұмыстар істеді: темір зауытында, тігін шеберханасында және сүт жеткізуші болып жұмыс жасады. Жұмыс уақыты аптасына 6 күн, таңғы 6-дан кешкі 8-ге дейін созылды. Азат уақытында ол қоғамдық кітапханаға барып, Уранияда – ақысыз кешкі мектепте көптеген лекция тыңдады. Жексенбі күндері ол көбінесе кинотеатрға баратын, сонда Америкаға деген қызығушылығы оянды. Көптеген адамдар сияқты, ол да вестерн фильмдерін ұнатты, ал каубойлар мен жылқылар оны әрдайым қызықтыратын.
Gorin was born Ignatz Greenberg on October 26, 1904, in the small village of Grodek (today Horodok, Lviv Oblast) in the Austro Hungarian Empire. His father, Sholom Greenberg, was a rabbi and a Talmudist who taught religion in Grodek and in the neighboring provinces. Igor was not close to his father; it was his beloved mother, Yente Moritz Greenberg, who passed on her love of music to her son. Igor's father enrolled him in the Talmudist school where Igor displayed an amazing aptitude for the orthodox Jewish liturgy, which he committed to memory. He mastered Hebrew and eventually spoke eight languages fluently. He also sang in the local synagogue choir. In 1919, when Igor was 15, the Greenberg family moved to Vienna, Austria. Living conditions in Vienna were not much better than they had been in Grodek. Igor worked at many different jobs during these years: in an iron factory, a tailor shop, and delivering milk. The work hours were from 6 am until 8 pm, 6 days a week. In what little free time he had, he visited the public library and sat in on many lectures at the Urania, a tuition free night school. On Sundays he would often go to a movie theater and he developed a fascination with America. Like many, he loved Westerns, and cowboys and horses would forever fascinate him.
Музыкалық мансап
Игорьдің синагогадағы хорға қатысуы немесе оның әнін естіген көршісінің оны жергілікті хор жетекшісіне сынаққа жіберуі нәтижесінде, оның ән өнері Венадағы ең көрнекті дауыс сабақтарын берушілердің бірі Виктор Фухстың назарын аударды. Жас жігіттің шаршаған және әлсіз сыртқы келбеті көңілге жақпаса да, Фукс жылдар өткен соң сол сынақ туралы: «Мен осы жігіттің ішінде бір нәрсе бар екенін сездім, өйткені ол ән айтуға деген құштарлығында өте жарасымды болды», – деді. Осының нәтижесінде 1925 жылы Фукс Игорьге өзінің көмекшілерінің бірі Роберт Траньевскийден ақысыз сабақ алу мүмкіндігін ұсынды. Туберкулезден емделгеннен кейін Горин 1926 жылдан 1929 жылға дейін Вена музыка академиясында фортепиано, музыка теориясы және дауыс сабақтарын оқыды. Осы кезеңде Гориннің үлгісі итальяндық баритон Маттия Баттистини болды. Ол өзінің дауысы Баттистинидің даусына ұқсасын деп, белканто ән өнерін меңгеруге бар күшін салды. Горин Венадағы Леопольдштадт синагогасының бас канторы болды және оның кантор ретіндегі даңқы кеңінен тарады. Оны тыңдаған раввиндердің бірі Горинге швейцариялық «Турандот» қойылымында Пинг рөлін ойнауға мүмкіндік берді. Содан кейін ол чех опералық труппасына қосылды, ал 1930 жылы Вена халық операсына өтті. Оның ойнаған рөлдеріне Тонио, Гермонт, Фигаро, Риголетто, Ренато, Вольфрам, Эскамильо және Валентин кірді.
Either as a result of auditioning for a synagogue choir or because a neighbor, who overheard him singing, had Igor audition for a local choir director, his singing drew the attention of Viktor Fuchs, one of the most distinguished voice teachers in Vienna. Though the young man's scruffy and emaciated appearance was repellent, Fuchs would say of the audition years later, "I knew this boy had something, for he was so tenacious in his desire to sing." As a result, in 1925, Fuchs offered Igor free lessons with Robert Traniewsky, one of his assistants. After recovering from a bout with tuberculosis, Gorin studied at the Vienna Music Academy from 1926 to 1929, studying piano, music theory and formal voice training. Gorin's idol during this period was Italian baritone Mattia Battistini. He resolved that he wanted his voice to sound like Battistini's and made a concentrated effort to master the bel canto singing style. Gorin became head cantor at the Leopoldstadt Synagogue in Vienna and his fame as a cantor became widespread. One of the rabbis who heard him arranged for Gorin to make his operatic debut as Ping in a Swiss performance of Turandot. He subsequently joined a Czech opera touring company and finally the Vienna Volksoper in 1930. His roles included Tonio, Germont, Figaro, Rigoletto, Renato, Wolfram, Escamillo and Valentin.
АҚШ-тағы табыстылық
Горин Америка Құрама Штаттарына алғаш рет опера әншісі ретінде емес, 1930 және 1931 жылдары Род-Айленд штатындағы Провиденс қаласында кантор ретінде келді. Австрияға оралғаннан кейін, ол нацистердің неміс еврейлерін тазалауы және Адольф Гитлердің күшейіп бара жатқан танымалдығы туралы хабарлардан қатты алаңдады. 1933 жылы ол АҚШ-қа тұрақты қоныстанды. Горин АҚШ-тағы карьерасын Нью-Йорктегі Radio City Music Hall-да бастады, онда ол «Веналық баритон» деп таныстырылды. Содан кейін ол NBC арнасының «The Standard Hour» бағдарламасында 10 апта бойы өнер көрсетті. Осы бағдарламалар кезінде Горин композитор Альберт Хей Малоттпен танысты. Осының нәтижесінде Горин Малотттың «Пәкті дұғасының» әйгілі нұсқасын алғаш орындады. Бұл радиода, теледидарда және концерттерде Гориннің ең танымал шығармасына айналды. 1940 жылы жазған нұсқасы оның ең танымал жазбасы болды. Содан кейін Горин «Голливуд қонақ үйі» радио бағдарламасына қосылды, ал оның жетістігі «Kraft Music Hall», «Great Moments in Music», «The Ford Sunday Evening Hour», «International Harvester» және «The RCA Victor Hour» бағдарламаларында өнер көрсетуге әкелді. 1936 жылы ол RCA Victor компаниясымен алғашқы жазба шартына қол қойды және 1937 жылы алғашқы жазбаларын жасады. Ол сондай-ақ Metro Goldwyn Mayer студиясында кастингтен өтті және «Бродвей мелодиясы 1938» фильмінде «Кармен» операсынан «Тореадор әнін» және «Севильский шаштараз» операсынан «Largo al factotum» бөлігін орындады. 1939 жылы Горин мамыр айында Мэри Смитқа үйленді және шілде айында АҚШ азаматы атанды. Осы сәттен бастап Игорь Гориннің мансабы айқындала бастады. Ол Метрополитен операсына кастингке қатысқанымен, Метрополитен оны қабылдамады. Горин негізінен концерттік әнші болып, «The Voice of Firestone» және «The Bell Telephone Hour» сияқты бағдарламаларда жиі өнер көрсетті. Ол сондай-ақ Пасаденадан Калифорнияға дейін, Балтиморға дейін елдің әртүрлі жерлеріндегі опералық қойылымдарда өнер көрсетті. Оның көптеген өнерлерінің ішінде «Барлық бет-бейнелер батысқа» атты мормондық тарихи панносында Бригам Янг рөліндегі жыл сайынғы қатысуы бар еді. Ерекше болашақ өнерлерінің ішінде 1958 жылы NBC опера театрында Риголетто рөліндегі және 1960 жылы NBC арнасында тағы да Джорджио Гермонт рөліндегі өнерлері болды. 1962 жылы Чикаго лирикалық операсында Владимир Розингтің режиссерлігімен Александр Бородиннің «Принц Игорь» операсында Борис Кристофпен бірге өнер көрсетті. Розинг сонымен қатар сол жылы Голливуд Боулда «Студент-принц» операсында Горинді режиссерлік етті. 1963 жылы Горин Нью-Йорк опера театрында Риголетто және Джорджио Гермонт рөлінде «La traviata» (Беверли Силлзбен бірге) өнер көрсетті. Ол 1964 жылы «La Traviata» операсында Метрополитен операсында қонақ ретінде өнер көрсетті.
It was not as an opera singer that Gorin made his first visit to the United States of America, but rather as a cantor in Providence, Rhode Island, in 1930 and 1931. Upon returning to Austria, he became greatly disturbed at the reports of Nazi purges of the German Jewish population and the growing popularity of Adolf Hitler, and in 1933 he emigrated to the U. S. permanently. Gorin began his career in the U. S. at the Radio City Music Hall in New York City, where he was billed as a "Viennese baritone". After that he was engaged for a 10 week stint on NBC's The Standard Hour. It was during these programs that Gorin met the composer Albert Hay Malotte. As a result, Gorin was the first to perform Malotte's famous setting of "The Lord's Prayer". It was to become Gorin's most popular number on radio, on television and in concerts. His recording of it in 1940 became his most popular recorded selection. Gorin then joined the radio program Hollywood Hotel and his success there led to appearances on the Kraft Music Hall, Great Moments in Music, The Ford Sunday Evening Hour, International Harvester, and The RCA Victor Hour. In 1936, he signed his first recording contract with RCA Victor and made his first recordings in 1937. He also did a screen test for Metro Goldwyn Mayer and appeared in a secondary role in "Broadway Melody of 1938" singing "The Toreador Song" from Carmen and parts of "Largo al factotum" from The Barber of Seville. In 1939, Gorin married Mary Smith in May and became a naturalized U. S. citizen in July. From this point forward, Igor Gorin's career was pretty well determined. Although he did audition for the Metropolitan Opera, the Met did not engage him. Gorin went on to become primarily a concert singer who appeared on programs such as The Voice of Firestone and The Bell Telephone Hour regularly. He also appeared in opera performances at a variety of companies around the country, from Pasadena, California to Baltimore, Maryland. Among his many performances was his annual participation as Brigham Young in the Mormon historical pageant "All Faces West"
Notable future performances included portrayals of Rigoletto on the television program NBC Opera Theatre in 1958 and Giorgio Germont with NBC again in 1960. He appeared with Boris Christoff in 1962 at the Lyric Opera of Chicago in Alexander Borodin's Prince Igor, directed by Vladimir Rosing. Rosing also directed Gorin in The Student Prince at the Hollywood Bowl that same year. In 1963 Gorin sang with the New York City Opera, as Rigoletto, and Giorgio Germont in La traviata (opposite Beverly Sills). He made one guest appearance at the Metropolitan Opera in La Traviata in 1964.
Зейнетақы және кейінгі өмір
Денсаулығының нашарлауына байланысты Игорь Горин концерттік сахнаны қалдырып, 1966 жылы Тусон қаласындағы Аризона университетінде музыка профессоры болды. Ол 1982 жылдың 24 наурызында Тусон қаласында 77 жасында рак ауруынан көз жұмды.
For reasons of declining health, Igor Gorin retired from the concert stage and in 1966, he became a professor of music at the University of Arizona in Tucson. He died as a result of cancer at the age of 77 on March 24, 1982, in Tucson.