Кіріспе
Джордж Хантингтон Хартфорд II (18 сәуір 1911 – 19 мамыр 2008) – американдық кәсіпкер, қайырымдылық ісіне қызмет етуші, театр және кино продюсері, өнер жинаушы. Ол сонымен қатар A&P супермаркеттерінің мұрагері болды. 1922 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Хартфорд әкесінің және атасының есімімен аталатын Джордж Хантингтон Хартфордтың қалдырған мүлкінің мұрагерлерінің біріне айналды. 1934 жылы Гарвард университетін бітіргеннен кейін ол A&P-де аз ғана уақыт жұмыс істеді. Өмірінің қалған бөлігінде Хартфорд көптеген басқа да бизнес және қайырымдылық жобаларына белсенділік танытты. Багам аралдарында және өмірі бойында көптеген басқа да бизнес және жылжымайтын мүліктері болды, соның ішінде 1955 жылы құрылған Мұнай тақтасы корпорациясы (TOSCO). Хартфорд бір кезде әлемдегі ең бай адамдардың бірі ретінде танымал болды. Оның соңғы жылдарын қызы Джульеттамен бірге Багам аралдарында өткізді. 1950 жылдары A&P әлемдегі ең ірі азық-түлік дүкені болды және General Motors компаниясынан кейін әлемдегі кез келген компаниядан көбірек тауар сатты. 1950 жылы Time журналы A&P компаниясының сату көлемі 2,7 миллиард долларды құрағанын хабарлады. Оның анасының әкесі австриялық еврей отбасынан шыққан, ал анасының шешесі, протестант дінін ұстанған, Оңтүстік Каролинада терең тамырларға ие болған. Хартфордтың әкесі – сәтті өнертапқыш және өндіруші, автомобильдің серіппесін жетілдірген. Ағасы Эдвардпен бірге A&P мүлкінің мұрагері болды және A&P корпоративтік хатшысы болып қызмет етті, сондай-ақ A&P акцияларын басқаратын үш сенімдінің бірі болды. Хартфорд дүниеге келгеннен кейін отбасы Атлант мұхитының жағасындағы бай қауымдастыққа, Нью-Джерси штатының Дил қаласына көшті. Хантингтонның әкесі 11 жасында қайтыс болғаннан кейін анасы отбасын Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласындағы "Сивердж" деп аталатын сарайға көшірді, ол темекі өндірушісі Дорис Дьюктің "Раф Пойнт" сарайының жанында орналасқан. Отбасы сонымен қатар Оңтүстік Каролинадағы "Вандо" атты плантацияда және Манхэттендегі Бесінші авенюдегі пәтерде де тұрды. 1922 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Хартфордтың анасы оны Сент-Пол мектебіне оқуға жіберді. Кейін Гарвард университетінде ағылшын әдебиеті мамандығы бойынша білім алды. Алан Вильерстен сатып алған кемені жеке яхтаға айналдырып, 1939 жылы АҚШ Теңіз комиссиясына теңізшілерді даярлау кемесі ретінде сыйлады.
George Huntington Hartford II (April 18, 1911 – May 19, 2008) was an American businessman, philanthropist, stage and film producer, and art collector. He was also heir to the A&P supermarket fortune. After his father's death in 1922, Hartford became one of the heirs to the estate left by his grandfather and namesake, George Huntington Hartford. After graduating from Harvard University in 1934, he only briefly worked for A&P. For the rest of his life, Hartford focused on numerous other business and charitable enterprises. in the Bahamas, and had numerous other business and real estate interests over his lifetime including the Oil Shale Corporation (TOSCO), which he founded in 1955. Hartford was once known as one of the world's richest people. His final years were spent living in the Bahamas with his daughter, Juliet. In the 1950s A&P was the world's largest grocer and, next to General Motors, it sold more goods than any other company in the world. Time magazine reported that A&P had sales of $2.7 billion in 1950. His maternal grandfather was from an Austrian Jewish family, and his maternal grandmother, who was Protestant, had deep roots in South Carolina. Hartford's father was a successful inventor and manufacturer who perfected the automotive shock absorber. Along with his brothers, Edward was also an heir to the A&P fortune and served as A&P's corporate secretary as well as one of three trustees that controlled A&P's stock. After Hartford's birth, the family moved to Deal, New Jersey, a wealthy community on the Atlantic shore. After Huntington's father died when he was 11, his mother moved the family to a mansion in Newport, Rhode Island, known as "Seaverge" next to Rough Point, the mansion owned by tobacco heiress Doris Duke. The family also lived on a plantation in South Carolina called "Wando" as well as an apartment on Fifth Avenue in Manhattan. After his father died in 1922, Hartford's mother sent him to St. Paul's School. He later majored in English literature at Harvard University. from Alan Villiers which he converted to a private yacht, and donated to the U. S. Maritime Commission as a sail training ship in 1939.
Мансап
1940 жылы Хартфорд 100 000 доллар (шамамен 2000 жылы доллармен тең) инвестициялап, Маршалл Филд III-мен бірге PM газетін ашуға көмектесті және басылымда тілші болып жұмыс істеді. Теңіз саяхатын ұнататын ол, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда яхтасын Жағалау күзетіне сыйлады. Соғыс кезінде ол Жағалау күзетіне қабылданып, 1944 жылдың мамырында Тынық мұхитындағы әскери жабдықтау кемесі FS 179-дың командирі болды. Хартфорд кемені екі рет қабырғаға тіреп, апатқа ұшыратқан. Соғыстан кейін ол Лос-Анджелеске көшіп, Говард Хьюзден Republic Pictures және RKO Studios сатып алуға тырысты. Хантингтон модельдер агенттігі мен суретшілер колониясын құрып, театр ашты. Хартфордтың Huntington Hartford Productions компаниясы Абботт пен Костеллоның 1949 жылғы "Africa Screams" фильмі сияқты бірнеше фильмдерді өндірді. 1950 жылы Хартфорд 1931 жылғы "Франкенштейн" фильмінің белгілі режиссері Джеймс Уэйлдің соңғы фильмі "Hello Out There" фильмін жасады. Ол Марджори Стилге қатысты бірнеше фильмдер түсіріп, оны суретші болуға ынталандырды. Кейін Хартфорд осы пьесаны Бродвейде қойды. 1959 жылы Майк Уоллес телешоуда оны жарты миллиард долларлық капиталға ие деп таныстырды. 1959 жылы Хартфорд Багама аралдарындағы Хог аралын сатып алып, оны Paradise Island деп атады. Ол оны келесі үш жылда Монте-Карло сияқты танымал курортқа айналдыруды жоспарлады. Оның Ocean Club-ының ерекшелігі – Уильям Рэндольф Херст Флоридадағы қоймада сақтаған монастырдың қиратылған тастарынан салынған монастырь болды. Хартфорд Paradise Island-қа құмар ойындарға лицензия алу үшін Багамалық адвокат Сэр Стаффорд Сэндсті жалдады. 1969 жылы Хартфорд Бродвейде "Does a Tiger Wear a Necktie?" атты спектакльді қойды, ол Беласко театрында ашылды, онда сол кезде танылмаған актер Ал Пачино ойнады. Пачино осы рөлі үшін Tony сыйлығын жеңіп алды.
Өнердің қамқорлығы
Хартфорд өнердің меценаты болды, Лос-Анджелестің үстінде суретшілер колониясын, ал кейін Нью-Йоркте галерея салды, және өнер туралы оның пікірлері де осы деңгейде беделді болды. Ол абстрактілі экспрессионистерді сынап, олардың үлкен "өнердің мұз дәуірін" бастағанына сенді, бұл музыка, сурет және мүсін жасаудың ұлы дәстүрлерін тоңдырып тастады; ол Пабло Пикассоны "алаяқ" деп сипаттады. Экспрессионизмнен асып, ол "битниктерді, экзистенциалистерді, жасөспірім қылмыскерлерді, абстрактілі өнердің ең нашар үлгілерін, психикалық денсаулығы бұзылғандардың ең керемет бұрмалауларын, Дзен буддизмінің ештеңе жасамайтын философиясын" "бостандық пен еркіндіктің ойсыздықпен пайдалануының" салдары ретінде келемеждеді. Бірақ, Лос-Анджелес округінің өнер мұражайы оның ұсынған көрмесін қабылдамағаннан кейін Хартфордтың Лос-Анджелеске деген ықыласы азайды. Ол Нью-Йоркте өзінің мұражайын салуға шешті, Колумбус шеңберінің 1964 жылғы Заманауи өнер галереясы, Лос-Анджелесте мұражай салу, аудиторияның жетіспеуіне байланысты "Оклахомада театр салуға" ұқсайтынын мәлімдеді.
Көркем туындылар жинағы
Хартфордтың өте кең көркем өнер коллекциясы болды. Эдвард Р. Мэрроудың "Адамнан адамға" бағдарламасындағы сұхбатында ол Бикман Плейс пәтеріндегі коллекциясымен экскурсия жүргізді, соның ішінде Рембрандттың "Қолдары белдеуінде тұрған ер адамның жартылай бой портреті" болды, ол 2009 жылдың 8 желтоқсанында Лондондағы Кристи аукцион үйінде 33 миллион долларға сатылды, бұл Рембрандт үшін әлемдік рекорд. 19-шы және 20-шы ғасырлардағы өнердің кең жинағын көрсету үшін Хартфорд Манхэттендегі 2 Колумбус шеңберінде Ханттингтон Хартфорд коллекциясын қоса алғанда, Заманауи өнер галереясын салдырды, ол 1964 жылы ашылды. Маңыздысы, Хартфорд өзінің "Өнер немесе анархия" кітабында сынаған Абстрактілі экспрессионизмді мұнда қоспады. Хартфорд архитектор Эдвард Дюрелл Стоунның демеушісі болды, ол модернистік мәрмәрмен қапталған, көбінесе "сабын көпіршігі" деп аталған ғимаратты жобалады. Стоун бұрын Рокфеллер отбасы үшін Қазіргі заманғы өнер мұражайын жобалаған болатын. Хартфорд Сальвадор Далиге мұражайдың ашылуына арналған Кристофер Колумбтың "Американы ашуын" салуды тапсырды. Мұражайға Монэ, Мане, Дега және Анри де Тулуз-Лотрек картиналары да кірді. Хартфорд бес жылдан кейін мұражайды жапты. Кейін ғимарат Нью-Йорк қаласының Мәдениет департаментіне тиесілі болды және жақында жаңа фасадымен қайта жаңартылып, Өнер және дизайн мұражайына айналдырылды.
Жеке өмір
Хартфорд төрт рет үйленген, барлығы ажырасып, бес баласы болды. Оның анасы Хантингтонға Дорис Дьюкпен үйленуге ниеттенген, бірақ 1931 жылдың сәуірінде Хантингтон Вирджиния штатының Ковингтон қаласынан келген стоматологтың 18 жасар қызы Мэри Ли Эплингке үйленді. 1939 жылы олар ажырасып кетті. Хартфорд баланы қаржылай қолдады, бірақ оны заңды түрде ұлы деп мойындаудан бас тартты. 1967 жылы Эдвард Бартон өзін-өзі атқаннан көз жұмды. Хантингтонның екінші әйелі Марджори Стил болды, ол 1949 жылы Хартфордпен үйленді. Олардың екі баласы болды, Кэтрин (1950 жылы туған) және Джон Хартфорд (1953 немесе 1954 жылы туған). 1960 жылы олар ажырасып кетті. Кейін Джон Хартфорд музыкант және музыка мұғалімі болды. Ол 2011 жылдың 15 сәуірінде жұтқыншақ рагынан қайтыс болды. 1962 жылы Хартфорд Нью-Джерси штатының Махуа қаласындағы Мелоди фермасында Дайан Браунға үйленді. 1970 жылы ажырасу алдында олардың Cynara Juliet деген қызы дүниеге келді. Бес жылдан кейін ол Элейн Кейге тұрмысқа шықты. Олар 1981 жылы ажырасып кетті.
Кейінгі жылдар және өлім
2004 жылдың ақпан айында ол және оның қызы Багама аралдарындағы Лайфорд-Кейге көшіп барды. Хартфорд 2008 жылдың 19 мамырында Лайфорд-Кейдегі үйінде 97 жасында қайтыс болды. Оның өлімінің себебі жарияланбады. Оның денесі Нассаудағы Лейквью Мемориалдық бақшалары мен Мавзолейлерінде жерленген.
Танымал мәдениетте
Хартфордты 2004 жылы Билл Кондон режиссерлік еткен «Кинси» фильмінде Джон МакМартин сомдады. Парадайз аралында орналасқан Хартфордтың «Океан клубы» екі Джеймс Бонд фильмінде көрсетілді: 1965 жылғы «Тандербол» және 2006 жылғы «Казино Рояль». Оның сол кездегі әйелі Диана Браун «Тандербол» фильмінде Джеймс Бондтың (Шон Коннери) Нассаудағы «Кисс Кис» клубында шағын би билейтін әйел рөлінде, ал «Казино Рояль» фильмінде «Океан клубында» карта ойнайтын ойыншы ретінде эпизодтық рөлде пайда болды.