Қанды төбе шайқасы: Корея соғысының қанды беті

Кіріспе

Корея соғысы кезінде болған құрлықтағы шайқас.

Шайқас

Жарыс 18 тамызда басталды және бес күндік үздіріспей шабуылдардан кейін Корея Республикасының 36-шы полкі жотаны басып алды, кейіннен ол Қанды Жота деп аталды, бірақ одан кейін Солтүстік Корея Халық Армиясының (ҚХА) күшті қысымынан кейін кері шегінуге мәжбүр болды. 2-ші жаяу әскер дивизиясының қолбасшысы генерал Кларк Л. Раффнер оңтүстік кореялықтарды қолдау үшін АҚШ-тың 9-шы жаяу әскер полкінің бөлімдерін жөнелтті, бірақ ҚХА жер беруден бас тартты. Солтүстік кореялықтар қалың миналық далалармен және мықты бункерлермен қорғалған, оларды тура соққыдан басқа ешбір құрал бұзуға шамасы келмеді. Олар автоматтық қару мен қол гранаталарын жеткілікті мөлшерде алып, Біріккен Ұлттар Ұйымының (БҰҰ) артиллериясы мен әуе көмегі тоқтағанша бункерлерінде күтті. Содан кейін, Сегізінші армияның сарбаздары тік беткейдің соңғы бірнеше метрін көтерілгенде, олар оқ ату позицияларына шығып, шабуылдаушыларға оқ пен гранаталардың ағынын жіберді. Қайтыс болғандардың санының үнемі артуы Корея Республикасының 36-шы полкінің сарбаздарының моральдық жағдайын төмендетті. 27 тамызда полктің бірнеше бөлімдері жарылып, қашқандықтан, АҚШ-тың 9-шы полкінің бөлімдері арасында да үрей туды. Қанды Жотадағы жағдайдың нашарлауы 28 тамызда генерал Байерстің тактикасын өзгертуіне және 31 тамыздан бастап бүкіл корпустың майданы бойынша шектеулі шабуылға көшуіне әкелді. Байерс кең майданға қысым жасап, ҚХА-ны өрттік күшін таратуға және Қанды Жотаға күшейте беруді тоқтатуға үміттенеді. Осылайша Байерс дивизиялардың мақсаттарын корпустың майданы бойынша қайта бағыттады. Панчбоулдің солтүстік-батыс шетін басып алу Корея Республикасының 5-ші дивизиясына, ал солтүстік-шығыс шетін АҚШ-тың 1-ші теңіз дивизиясына жүктелді. 2-ші дивизия Қанды Жотаны басып алуға күш-жігерін жаңартқанда, Корея Республикасының 7-ші жаяу әскер дивизиясы жотаның батысындағы аумақты шабуылдап басып алатын болды. 1-ші теңіз дивизиясы мен оған қосылған корей теңізшілері 31 тамызда шабуылды бастағанда аз қарсылыққа тап болды, бірақ ҚХА күштері келесі күні қарсылықты күшейтті. Дегенмен, қарсылық күшейгеніне қарамастан, теңізшілер алға жылжып, Панчбоулдың солтүстік шетіндегі бірнеше төбелерді басып алды. ҚХА III корпусы Корея Республикасы I корпусының майданынан шығып, осы секторды қорғауды ҚХА II корпусынан қабылдады. ҚХА 2-ші дивизиясы 1-ші дивизияны алмастыруды бастағанда, теңізшілер соңғылардың позицияларына шабуыл жасады. Қыркүйектің алғашқы күндері алмастыру аяқталғаннан кейін, теңізшілер Панчбоулдың солтүстік жағалауын басып алды. Ал 9-шы жаяу әскердің тамыз айының соңында және қыркүйек айының алғашқы күндері Қанды Жотаға жасаған шабуылдары ҚХА-ны ығыстыра алмады, содан кейін Байерс және бригада генералы Томас Э. Дешазо, 2-ші дивизияның уақытша қолбасшысы, АҚШ-тың 23-ші және 38-ші жаяу әскер полкінің бөлімдерін пайдаланып Қанды Жотаның қос қанатты қоршауын жоспарлады, ал 9-шы полк жотаға шабуылдауын жалғастырды. 4 және 5 қыркүйекте 2-ші дивизия күштері таңғаларлық оңайлықпен алға жылжып, Қанды Жотаны басып алды. Ауыр шығындардан әлсіреген ҚХА өз позицияларын тастап, биіктікте көптеген жабдықтар мен 500-ден астам қаза тапқан әскерлерін қалдырды.

The battle began on 18 August and after five days of repeated frontal assaults the ROK 36th Regiment took the ridge, later called Bloody Ridge, but then had to withdraw under heavy KPA pressure. General Clark L. Ruffner, the 2nd Infantry Division commander, had to commit elements of the U. S. 9th Infantry Regiment to support the South Koreans, but still the KPA refused to give ground. The North Koreans were protected by thick mine fields and strongly built bunkers that resisted destruction by anything less than accurate direct fire. With ample supplies of automatic weapons and hand grenades, they waited in their bunkers until the UN artillery and air support ceased. Then, as the Eighth Army soldiers labored up the last few yards of the steep slopes, they would move out into their firing positions and send a hail of bullets and grenades at the attackers. The steadily mounting casualty lists led to a decline in morale among the men of the ROK 36th Regiment. On 27 August some units of the regiment broke and ran, spreading panic among the elements of the U. S. 9th Regiment as well. The deterioration of the situation on Bloody Ridge led General Byers on 28 August to alter his approach and he decided upon a limited advance along the whole Corps' front, starting on 31 August. By applying pressure over a broad front, Byers hoped to force the KPA to disperse his firepower and to halt the flow of reinforcements to Bloody Ridge. Thus, Byers rearranged divisional objectives along the Corps' front. The seizure of the northwest rim of the Punchbowl was assigned to the ROK 5th Division and the northeast rim was given to the U. S. 1st Marine Division. While the 2nd Division renewed its efforts to take Bloody Ridge, the ROK 7th Infantry Division would attack and capture terrain west of the ridge. Although the 1st Marine Division and its attached Korean Marines met little opposition on 31 August as they began their advance, the KPA forces stiffened the following day. Yet despite the increasing resistance the marines were able to push forward and take several hills on the northern rim of the Punchbowl. The KPA III Corps was in the process of moving from the ROK I Corps front and of taking over the defense of this sector from the KPA II Corps. As the KPA 2nd Division began the relief of the 1st Division, the Marines hit the latter's positions. By the time the relief was completed, in the opening days of September, the Marines had won the northern lip of the Punchbowl. The 9th Infantry attacks on Bloody Ridge at the end of August and the opening days of September, on the other hand, failed to dislodge the KPA, whereupon Byers and Brig. Gen. Thomas E. Deshazo, who had temporarily taken command of the 2nd Division, laid out a double envelopment of Bloody Ridge using elements of the U. S. 23rd and 38th Infantry Regiments, while the 9th continued its assault on the ridge itself. On 4 and 5 September with surprising ease the 2nd Division forces advanced and took over Bloody Ridge. The KPA, weakened by heavy losses, had finally evacuated their positions and left substantial stores of supplies and over 500 dead on the heights.

Жаңалықтар

Союздықтар "Қанды жотаны" жаулап алды. Толедо Блэйд, 5 қыркүйек, 1951 ж.
Америкалықтар "Қанды жотаны" Корея майданында басып алды. Элленсбург Дэйли Рекорд, 5 қыркүйек, 1951 ж.