Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Поул Кристиан (вон) Штеманн (14 сәуір 1764 – 25 қараша 1855) – Дания мемлекеттік қызметкері және 1827 жылдан 1848 жылға дейін жетекші министр болған.
Poul Christian (von) Stemann (14 April 1764 – 25 November 1855) was a Danish state official and leading minister from 1827 to 1848.
Ерте өмір және білім
Копенгагенде дүниеге келген Стемманн, көптеген даниялық жергілікті шенеуніктерді тәрбиелеген неміс текті ескі мемлекеттік қызметкерлер отбасынан шыққан.
Born in Copenhagen, Stemann belonged to an old civil service family of German origin that has created many Danish local officials.
Мансап
Жас кезінде ол салыстырмалы түрде либералды болған, кейіннен терең консервативті болды. Ове Хог Гулдбергтің жақтасының ұлы болғандықтан, оның мемлекеттік мансабының басында саяси себептермен кедергілер туды. Оның орнына, ол Жоғарғы Сотта мансап құрды және бірге өзін мықты адам ретінде таныстырды. 1798-1827 жылдары ол Сорёнің amtman (префекті) болды және патша Фредерик VI-ның назарын аударған өте еңбекқор, шебер және белсенді жергілікті лауазымды адам ретінде көзге түсті. 1827 жылы Стемман Дания Канцеляриясының (Ішкі істер министрлігінің) президенті және Заң ісі министрі болып тағайындалды. Содан кейін ол жиырма жыл бойы Дания абсолютизмінің соңғы "премьер-министрі" болды (дегенмен, 1842 жылға дейін Мемлекеттік кеңесте ресми төрағалық етпеді). Оның қызметі наразылық пен реформа талаптарының күшейген кезеңіне келді, ол (өз патшасы сияқты) мұны қабылдамады. Ол 1830 жылдары Елді мекендер жиналыстарын құруға мәжбүр болды, бірақ олардың ықпалын барынша шектеуге тырысты, үкіметтің орташа консервативті қанатына да, либералды оппозицияға да жеңілдік беруге қарсы тұрды. Либералды оппозиция үшін Стемман реакционер, қиялы жоқ және авторитарлық бюрократ болды. Кейінгі тарихшылар бұл бағалауды өзгертті, бірақ жалпы алғанда ол әлі де мемлекеттің негізі ретінде помещиктерді қарастыратын, ағартушылыққа жетпеген абсолютизмнің дәстүрлі өкілі саналады. Ол Шлезвиг-Гольштейн қозғалысының қарсыласы болды, бірақ бұл оның ұлттық сезімінен болған ба, әлде барлық оппозицияны мақұлдамауынан болған ба, әлі де талқыланып жүр. Кристиан VIII билік еткен кезде Стемман лауазымында қалды, бірақ ықпалы азайды. 1848 жылғы наурызда абсолютизм құлағанда, ол басқа министрлермен бірге қызметтен босатылды, бұл оның тікелей саяси билігінің аяқталуын білдірді. Алайда, ол бірнеше жыл бойы консервативті саясаткерлердің кеңесшісі ретінде көшпе артында маңызды емес рөл атқарды.
As a young man he was relatively liberal, later becoming a deep conservative. As the son of a supporter of Ove Høegh Guldberg, his early state career was hampered for political reasons. Instead, he made himself a career in the Supreme Court besides establishing himself as a squire. Between 1798 and 1827, he was amtman (prefect) of Sorø and showed himself a very industrious, masterful and active local official who attracted the attention of King Frederick VI. In 1827, Stemann was appointed President of Danish Chancellery (Home Office) and Minister of Juridical Affairs and from then he was for twenty years the last ”prime minister” of Danish absolutism (though not officially presiding in the State Council until 1842). His work fell in an age of growing opposition and reform demands of which he (like his royal employer) clearly disapproved. He reluctantly accepted the creation of Assemblies of Estates in the 1830s, but tried to limit their influence as much as possible, counteracting the moderate conservative wing of the government as well as concessions to the liberal opposition. To the latter Stemann stood as the reactionary, an unimaginative and authoritarian bureaucrat himself. Later historians have varied this verdict but on the whole he is still regarded as a very traditional representative of the non enlightened absolutism regarding the squires as the foundation of the state. He was also an enemy of the Schleswig Holstein movement but it is still discussed whether this was due to his national feelings or to his disapproval of all opposition. During the reign of Christian VIII, Stemann continued in office but with less influence. At the fall of absolutism in March 1848, he was dismissed together with the other cabinet ministers, which marked the end of his direct political power. However, for some years he played a minor role behind the scenes as a councillor of conservative politicians.
Мүліктік
1791 жылдан 1800 жылға дейін Бензонслундке, ал 1805 жылдан 1846 жылға дейін Вальбьярдқа ие болды.
He owned Benzonslund from 1791 to 1800 and Valbygård from 1805 to 1846.