Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Совет ақыны және жазушысы Агния Львовна Барто (; 17 ақпан 1901 [е.с. 4 ақпан 1901] – 1 сәуір 1981) – белорусь еврей тегінен шыққан орыс совет ақыны және балалар әдебиетінің жазушысы.
Soviet poet and writer
Agniya Lvovna Barto (; 17 February 1901 [O. S. 4 February 1901] – 1 April 1981) was a Russian Soviet poet and children's writer of Belarusian Jewish origin.
Өмірбаян
Агния Гитль Лейбовна Волова Мәскеуде белорус еврей отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Лев Николаевич Волов ветеринар, ал анасы Мария (құрметті аты Блох) Литваның Ковно қаласынан шыққан. Агния балет мектебінде оқыған. Ол поэзияны ұнататын және жақын арада Анна Ахматова мен Владимир Маяковскийді үлгі етіп, өзінің өлеңдерін жаза бастады. Балет мектебін бітіру салтанатында ол өлеңдерін оқыды. Қонақтардың арасында білім министрі Анатолий Луначарский де болды, ол балерина болғаннан гөрі кәсіби ақын болу керектігін айтты. Аңыз бойынша, Бартоның сол кездегі барлық поэзиясы махаббат пен революция туралы болғанына қарамастан, Луначарский оның атақты балалар ақыны болатынын болжаған. Агния ағылшын туған саудагер Ричард Бартоның немересі, орнитолог және ақын Павел Бартоға үйленді. Оның балаларға арналған кейбір өлеңдері екі есіммен жарияланды: Агния Барто және Павел Барто. 1925 жылы ол өзінің алғашқы кітаптарын шығарды: «Қытай баласы Ван Ли» (Китайчонок Ван Ли) және «Мишка ұры» (Мишка Воришка). Содан кейін 1926 жылы «Первое мая» (Мамырдың біріншісі) және 1928 жылы «Братишки» (Бауырлар) кітаптары жарық көрді, олар Корней Чуковскийден жағымды пікір алды. 1936 жылы «Игрушки» (Ойыншықтар) атты кішкентай балаларға арналған поэзиялық миниатюралар жинағын шығарғаннан кейін, ол миллиондаған данада басылған ең танымал балалар авторларының біріне айналды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол патриоттық, нацизмге қарсы өлеңдер жазды, көбінесе совет халқының басшысы Иосиф Сталинге тікелей арналған. Ол сонымен қатар «Комсомольская правда» газетінің Батыс майданындағы тілшісі болып жұмыс істеді. 1949 жылы «Балаларға арналған өлеңдер» кітабы үшін Сталин сыйлығымен марапатталды. 1960 жылдары Барто жетімдер үйінде жұмыс істеді, бұл оған 1947 жылы жазылған, алғаш рет 1966 жылы жарық көрген «Звенигород» поэмасын жазуға түрткі болды. Тоғыз жыл бойы Барто «Адамды тап» (Найти человека) радио бағдарламасын жүргізді, ол соғыс кезінде жоғалған туыстарын табуға адамдарға көмектесті. Ол осы туралы 1966 жылы кітап жазды. 1977 жылы ол әртүрлі елдердің балалары жазған өлеңдердің аудармаларынан тұратын «Балалар тілінен аудармалар» (Переводы с детского) еңбегін жариялады. 1981 жылы Мәскеуде қайтыс болды.
Agniya was born Gitel Leybovna Volova in Moscow to a Belarusian Jewish family. Her father, Lev Nikolayevich Volov, was a veterinarian, and her mother, Maria (née Blokh), was from Kovno, Lithuania. Agniya studied at a ballet school. She liked poetry and soon started to write her own, trying to imitate Anna Akhmatova and Vladimir Mayakovsky. She read her poetry at the graduation ceremony from the ballet school. Among the guests was the Minister of Education Anatoly Lunacharsky who remarked that instead of becoming a ballerina she should be a professional poet. According to legend, despite the fact that all of Barto's poetry at that time was about love and revolution, Lunacharsky predicted that she would become a famous children's poet. Agniya married ornithologist and poet Pavel Barto, grandson of an English born merchant Richard Barto. Some of her children's poems were published under two names: Agniya Barto and Pavel Barto. In 1925 she published her first books: Chinese boy Wang Li (Китайчонок Ван Ли) and Mishka the Petty Thief (Мишка Воришка). Subsequently, she published The First of May (Первое мая), 1926 and Brothers (Братишки), 1928 which received a positive review from Korney Chukovsky. After publishing a book of poetic miniatures for toddlers entitled Toys (Игрушки) in 1936, she suddenly became one of the most popular children's authors, with millions of published copies. During World War II, she wrote patriotic anti Nazi poetry, often directly addressed to the leader of the Soviet people, Joseph Stalin. She also worked as a Western Front correspondent for the newspaper Komsomolskaya Pravda. In 1949, she was awarded the Stalin Prize for her book Poetry for Children. During the 1960s, Barto worked in an orphanage that inspired her to write the poem Zvenigorod (Звенигород, written in 1947, first published in 1966). For nine years, Barto was the anchor of the radio program Find a Person (Найти человека), which helped people find family members lost during World War II. During that time she helped to reunite no fewer than a thousand families. She wrote a book about it in 1966. In 1977, she published Translations from the Children's Language (Переводы с детского) composed of her translations of poetry written by children of different countries. She died in Moscow in 1981.
Сценарий авторы
Ол балалар фильмдерінің сценарийлерін жазған автор болды. "Тасталып қалған бала" (Подкидыш, 1940), "Слон и верёвочка" (Слон и верёвочка), 1945, "Алёша Птицын мінезін қалыптастырады" (Алёша Птицын вырабатывает характер), 1953, "10 000 ұл" (10 000 мальчиков), 1962, "Адамды ізде" (Найти человека), 1973.
She was the author of the script for the children's films Foundling (Подкидыш, 1940), An Elephant and a Rope (Слон и верёвочка) 1945, Alyosha Ptitsyn builds his character (Алёша Птицын вырабатывает характер), 1953, 10,000 Boys (10 000 мальчиков), 1962, Find a Person (Найти человека), 1973.